Berbatov zei:
Rabbithole zei:
Je suggereert dat ik geen inzichten heb verkregen door te zeggen dat het enige inzicht is dat waarneming wordt verwerkt door de mens zelf, terwijl dat natuurkundig allang is bewezen.
Doordat ik me heb gerealiseerd dat alles subjectief is, waardoor ik ervan ben overtuigd dat er geen één waarheid is, ben ik alles gaan relativeren - hier heb ik veel aan gehad, aangezien ik eerst een veel grotere pessimist was.
Ook kan ik me beter inleven in andere mensen; wat ik vanuit m'n eigen ogen zie is niet hoe andere mensen dit zien, en ik kan begrijpen dat andere mensen andere keuzes maken. Dit was voor mij eerst ook moeilijker om in te zien, en ik heb hiervan veel baat gehad in de omgang met mensen (die het prettiger vinden dat ik eens in andermans schoenen probeer te staan).
Het maakt me verder niet uit dat jij niet onder de indruk bent; daar is het me niet om te doen. Ik ben wel onder de indruk van dingen die deze middelen mij hebben gegeven, en ik merk verbetering in mijn dagelijks leven.
Ik schreef dat het enige wat ik uit die tekst kon halen dat ene punt was.
Het gaat er niet om of ik onder de indruk ben. Ik vind alleen dat als je hier loopt te verkondigen dat drugs wondermiddelen zijn, je dat wel moet kunnen onderbouwen. Je geeft ten slotte aanstoot tot gebruik met zulke leuzen.
En weet je zeker dat de drugs tot die conclusie zijn gekomen en dat je het niet zelf bent geweest? Weet je echt zeker dat je dit niet zelf zou kunnen?
Overigens is dit in mijn ogen zeer zeker wel een persoonlijkheidsverandering. In plaats van bij je eigen standpunten te blijven probeer je -zoals ik het opmaak- uit elke situatie de achterliggende reden te bedenken van een keuze die andere mensen maken en die te begrijpen, wat natuurlijk ten koste gaat van je eigen mening. In beperkte mate kan dit wel prettig zijn natuurlijk, maar ik heb mensen (ook op dit forum) meegemaakt die alles zo ver relativeren dat ze helemaal geen mening meer hebben. "Loslaten van het ego" wordt het volgens mij genoemd onder trippers. Het kan aan mijn inlevingsvermogen liggen natuurlijk, maar ik kan me absoluut niet voorstellen dat je op die manier het maximale rendement uit je leven haalt. Integendeel.
Op sommige momenten schrik ik daar best wel van. Hier in het "waar of niet waar"-topic vroeg iemand of een bepaalde film leuk is. Daarop werd geantwoord "dat is relatief". Dat is geen reactie die normaal is aangezien naar een persoonlijke mening wordt gevraagd. Ik denk ook niet dat je in het echte leven met dat soort antwoorden makkelijk contact legt met mensen.
Ik zeg niet dat het in beperkte mate niks goeds kan doen, echter is het risico op "zweverigheid" wel aanwezig.
Ik loop helemaal niet te verkondigen dat drugs wondermiddelen zijn. Waar lees je dat dan? Ik vind dat de juiste drug bij de juiste persoon met verantwoordelijkheidsgevoel en verstand goed kunnen doen, en absoluut niet onder alle omstandigheden. En onderbouwingen heb ik zojuist gegeven - wat overigens ook helemaal niet betekent dat iedereen ditzelfde zou ervaren.
Mij persoonlijk heeft het alleen geholpen op deze manier.
Anders was ik ook wel tot die conclusie gekomen, in ieder geval over dat ik dingen vaker vanuit andermans perspectief moet zien. Dat alles relatief en subjectief is hebben drugs me echter zo duidelijk gemaakt, zo duidelijk had ik het anders niet gezien. Anders had het me misschien nog een tijd gekost voordat ik hier zo van overtuigd was. Het heeft me doen groeien als mens.
Maar ik denk dat je me op andere vlakken verkeerd begrijpt. Loslaten van je ego kan in sommige opzichten een positieve ontwikkeling zijn, hier ben ik echter verder niet mee bezig. Ja, ik kan dingen beter relativeren en vanaf een afstand bekijken. Desalniettemin ben ik geen zweverig persoon (hiervoor zou je me beter moeten kennen, maar ik ben echt heel nuchter in het dagelijks leven), en ik heb een hele sterke mening over van alles waar ik ten alle tijden achter sta. Ik ben zelfs recensente voor een tijdschrift, dus ik
moet wel een sterke eigen mening hebben, en dit heb ik altijd al gehad. Dit betekent echter niet dat ik dingen niet vanuit iemand anders zijn oogpunt zou kunnen bekijken, en dit leer ik steeds beter.
Ik zou dan ook nooit een "dat is relatief"-oordeel geven over een film, boek, tentoonstelling of whatever - zo moet mijn relativeringsvermogen niet zien. Mijn relativeringsvermogen heeft vooral te maken met vervelende gebeurtenissen in een ander, positiever daglicht kunnen zien.
Ik hoop dat ik je duidelijk heb gemaakt dat deze ontwikkeling voor mij echt alleen maar positief is. Ik zou me ook nooit verliezen in
ego death ofzo; ik gebruik bijna nooit meer dan één keer per maand drugs, en ik vind het belangrijk om in veel aspecten met beide benen op de grond te staan. Ik ben een verstandig en rationeel mens, dus tot onaardse en onpraktische zweverigheid zal ik het nooit laten komen.
![:wink:]()
(No offence voor mensen die zichzelf wel zweverig vinden, als het voor jou werkt, is het prima.
![:)]()
)
