Misselijk ben ik van Hawaaiien Baby Wood Rose geworden, maar niet erg genoeg om er van te willen/hoeven kotsen. Totdat het effect van de LSA goed negatief was heb ik het binnen gehouden, utieindelijk maar de welbekende vinger-in-de-keel techniek toegepast.
Met blowen heb ik weleens een accute braak-reflex gehad. Er was niks aan het handje, lekker chillen in een parkje (had wat bier op) en we roken een jointje. Paar hijsjes. Lekker
![:)]()
jointje gaat rond, komt weer terug bij mij, ik neem 1 hijs en heb die nog niet half geinhalleerd en zonder dat ik er ook maar iets tegen in kon brengen barf ik de halve speeltuin onder
Geen misselijk gevoel voor, tijdens, of na het incident, was niets aan de hand...
We stonden daar en het was echt: hijs, kots, gezicht als deze smilie
![:confused:]()
en alles was weer zoals 5 seconden daarvoor: Prima!.
Heel raar
![:confused:]()
Alcohol kon ik als tiener (14 tot 1
![:sunglasses:]()
echt shitloads van zuipen waar ik tegenwoordig nokkie van ga, en de volgende ochtend gewoon fris en fruitig opstaan. Tegenwoordig (21jr) zijn de katers gigantisch en maakt mn lever onophoudelijk salto's tegen mn ruggegraat na een avondje drinken. Ongelofelijk. Een van de redenen waarom alcohol echt al mijn interesse heeft verloren.
En die katers zijn er al na minder alcohol dan in de periode dat ik geen katers had
![:confused:]()
Verder heeft drugs mij nooit echt ziek gemaakt
![:)]()
Dat wil ik houden zo ook, naar mijn idee toch een teken van je lichaam dat je niet goed bezig bent!
