Re: ÃŒk beleef alles niet echt meer..
Dude, dit heb ik precies hetzelfde
![:wink:]()
En idd, als je het niet meemaakt begrijpt niemand het echt. Alleen 1 vriend van me en mijn vader, want die hebben het zelf ook meegemaakt.
Het is net alsof je alles maar half meemaakt. Alsof alles en iedereen een decor of speler in jouw leven is, zo komt het over. Ook alsof er een groot bierglas over je heen is gezet. Je ziet alles wel, maar anders. Ik had er eerst ook plotselinge panieksaanvallen bij met het bekende 'ik moet hier weg' gevoel enzo. Sociaal was het best lastig om dat weer op te pakken want jezelf zijn is lastig als je jezelf even kwijt bent. 1 troost: Je wordt niet psychotisch of gek. Want daar twijfelde ik bij mezelf wel een tijdje aan namelijk..
Het komt bij iedereen die ik ken door drugs. Gewoon teveel gebruiken. Elke maand pillen, elke maand paddo's, elke dag blowen. Je moet er ook een soort gevoeligheid voor hebben denk ik. Bij mij begon het zich een klein beetje te ontwikkelen na anderhalve dag hallucineren van mdma/speed/keta. Toen kon ik niet meer tegen blowen. Nou stom, toch afentoe gedaan en later weer wat vaker. En toen sloeg het na een tijd door tot elke dag 24/7 last hebben van hetzelfde probleem als jij (DarCness). Er komen ook veel gevoelens en emoties naar de voorgrond die je niet echt goed kent enzo. Het is heel raar uit te leggen. Op sommige momenten kan je het voor jezelf heel makkelijk en duidelijk uitleggen maar meestal is het lastig.
Wat je moet doen is voorlopig niet meer blowen en geen andere drugs. Ook niet in het weekend. Je moet even leren omgaan met wat je nu hebt. Soms is het lastig, maar zet even door. Probeer geen sociaal contact uit de weg te gaan omdat je het raar vindt alles zo te ervaren en je jezelf niet kan zijn. Sociaal contact is juist goed om ermee om te leren gaan(!).
Ook met alcohol oppassen, niet te gek doen. Flinke hoeveelheden alcohol triggeren het ook. Na een tijd zonder drugs & wel alles doen wat je normaal doet, ga je merken dat het minder wordt. Eerst komt het afentoe nog terug, later worden die periode waarin je er wél last van hebt steeds minder en minder. Het gaat over, als je er maar wat voor doet. Mijn vader had na 30jaar plotseling in de supermarkt nog dat het terug kwam, maar voor de rest heeft hij er nooit last meer van. Maar voordat het echt helemaal weg is ben je wel een paar jaar verder volgens hem.
Maar na een maand of 2/3 merk je al dat het minder wordt, weer beetje terug komt, langer minder wordt, terug komt, nog langer minder wordt & zo blijft het doorgaan tot het 'weg' is. Als je er na een tijd eigenlijk amper last van hebt nog, kan je voor jezelf bepalen of jij een bepaalde drug de ervaring waard vindt om daar 2/3weken last van te hebben. Alhoewel, ik heb met oud&nieuw een pilletje op en ik had er geen last van daarna. Het hoeft dus niet altijd persé. Ik merk wel dat vooral blowen het triggerd, dus pas daarmee op. Wiet lijkt onschuldig en in grote mate is dat ook wel zo, maar het blijft een bewustzijnsveranderend middel en als je daar niet juist mee omgaat, kan voor problemen zorgen. Waarbij de een er dus gevoeliger voor is dan de ander.
Laat nooit de moed wegzakken, denk nooit dat je leven zo blijft, ga nooit sociale contacten uit de weg, laat je niet teveel meeslepen op lastige momenten, gebruik voorlopig helemaaal geen drugs. Alcohol kan het minst kwaad, mits je je niet 1/2dagen helemaal vol giet. Het komt uiteindelijk goed dude
Ik hoop je hiermee geholpen te hebben want ik weet hoe lastig het is en hoe onbegrepen je jezelf kan voelen soms. Als je nog vragen hebt ofzo, iets wat er niet instaat ofzo, mag je me gerust een PMetje sturen. Veel succes!
