Welke drug gaf jou het meest euforische gevoel?

שמש zei:

Mogelijk zet deze ellende je juist aan tot verdieping, iets wat je vriend (die nergens last van heeft) misschien nooit zal bereiken. Ik heb zelf in elk geval nergens spijt van; mijn persoonlijke hindernissen hebben mij mede gebracht waar ik nu ben, en dat is goed.

Klik om te vergroten...

Wat leuk/mooi dat je dat zegt. Een vriend van mij heeft onlangs toevallig precies hetzelfde gekregen. Tegen hem zeg ik altijd als hij het er moeilijk mee heeft: wacht maar tot je er overheen bent, niks wat je nog onnodig bang maakt. Ik ben ook veel minder angstig dan ik al was, zelfs al was ik niet vaak angstig.

Hij had last van sociale angst, en nu bijna niet meer.

Dit, samen met alle andere positieve (maar vooral negatieve) ervaringen, maken mij tot wie ik ben.

Het was echt heel zwaar. Het voelde als een veel heftigere MDMA kater maar dan "altijd", en nu kom ik er dan toch sterker uit. Fijn dat je er ook geen spijt van hebt! Hopelijk helpt phenibut ook

שמש zei:

Vind jij het voor herhaling vatbaar? iaw, was het een fijn middel voor je?

Klik om te vergroten...

Zeker wel. Je kunt het ook voor meerdere dingen gebruiken wat erg fijn is. Bij een lage dosering is het ideaal voor het slapen om de volgende ochtend echt goed uitgerust wakker te worden. Bij een normale dosering werkt het een beetje stimulerend vind ik en raak je er wat opgewekt en wat socialer van. Bij een hoge dosering werkt het wat meer sederend en is de euforie/roes een stuk sterker aanwezig. De wat hogere doseringen kunnen ook ideaal zijn ter vervanging van alcohol (of om er voor te zorgen dat je maar twee biertjes hoeft te pakken voor die lekkere roes).

Ook kun je het goed combineren met ander middelen zoals psychedelica (en stimulanten, al is dat misschien niet heel geweldig voor je gezondheid) om de scherpe randjes er van af the halen en de bodyload wat te verzachten.

gomega zei:

Zeker wel. Je kunt het ook voor meerdere dingen gebruiken wat erg fijn is. Bij een lage dosering is het ideaal voor het slapen om de volgende ochtend echt goed uitgerust wakker te worden. Bij een normale dosering werkt het een beetje stimulerend vind ik en raak je er wat opgewekt en wat socialer van. Bij een hoge dosering werkt het wat meer sederend en is de euforie/roes een stuk sterker aanwezig. De wat hogere doseringen kunnen ook ideaal zijn ter vervanging van alcohol (of om er voor te zorgen dat je maar twee biertjes hoeft te pakken voor die lekkere roes).

Ook kun je het goed combineren met ander middelen zoals psychedelica (en stimulanten, al is dat misschien niet heel geweldig voor je gezondheid) om de scherpe randjes er van af the halen en de bodyload wat te verzachten.

Klik om te vergroten...

Klinkt goed! Morgen heb ik misschien mijn bestelling al binnen en werk ik meteen een capsule naar binnen. Zal mijn bevindingen hier achterlaten

Ik lees een paar posts in dit thread terug een paar zeer herkenbare drugsgerelateerde (voor mij, dus) aspecten.
Post traumatische stress, Lsd, wiet.angst.
En dat gaat niet over een beetje angst, om bijvoorbeeld een bekeuring te krijgen, nee, vele, vele malen dieper.
Ik heb in mijn leven dus echte angst, verergerd door drugs, mogen meemaken.
Elke dag meerdere grammen hash, wiet, om het eea te drukken.
En dan, uiteindelijk gaat dit mis. En dan echt mis. Een angst, die ik zelfs dierlijke doodsangst kan noemen.
Als er vóór je transport ineens een boom op het pad valt, direct achter je gebeurt hetzelfde, en dan beginnen er kogels om je heen te vliegen. Erg, erg dichtbij.
Zoiets vergeet je nooit. Never, nooit.
Do or een teveel gebruik van vanalles, bereik je het tegendeel, van wat je wilt.
En maar zoeken naar het perfecte hulpmiddel.
Welaan, dat is er dus niet. Echt waar, een poeier, pil, drank, nee. Zoek maar niet verder.
Want, je zult het niet vinden, hooguit voor een klein tijdsbestek .
En verduiveld, ik zoek er nog steeds naar. Alleen niet meer met zo een dwang.
Ik ben opgehouden met wiet, hash, drank, en neem slechts zo weinig mogelijk pilletjes.
En nu, heeeeel af en toe een rc.
Ik lees er hier veel over, en dit is perfect.
Excuses ik moest dit even kwijt.
Nu heb ik heeeeel weinig 5mapb liggen, of ik het neem? Ik weet het nog niet.
De laatste weken heb ik niets meer genomen...

Psilocybine en LSD. En sinds psyfi valt 6APB ook in het rijtje. Ik heb al redelijk vaak tijdens een LSD of psilocybine trip momenten gehad waarop ik orgasmes door mijn hele lichaam kreeg vanwege de onbeschrijfelijke en belachelijke hoeveelheid euforie.

Tijdens mijn laatste paddotrip stond ik naakt ergens in een rivier kersen te eten en ik heb een kwartier met tranen over mijn wangen en een grote glimlach op een stukje ondiep water gezeten terwijl er vissen om mij heen zwommen. Op zo een moment voel je alleen maar liefde of euforie (is het zelfde toch?).

Tijdens m'n 6APB avontuur op psyfi had ik het gevoel alsof ik als Jezus de herder was en mocht toekijken hoe al mijn schapen met elkaar aan het spelen waren. Dat was ook best wel euforisch.

Tijdens mijn laatste LSD trip was ik mijn mobiel kwijtgeraakt tijdens een festival waar ik vrijwilligerswerk deed in Spanje. Na geaccepteerd te hebben dat zoeken geen optie was ben ik maar naar wat anders gaan zoeken, om vervolgens te snappen dat ik dat al 5/6 uur aan het doen was. Na een soort van korte Ego-dood vond ik mezelf voor de mainstage en toen had ik ook gevonden waar ik naar opzoek was: Liefde (euforie), en dat was overal!

Kan uiteindelijk de conclusie trekken dat euforie liefde betekent en liefde betekent jezelf verbonden voelen met alles en nogwat. Welke drug gaf me dan de meeste euforie? Alle drie evenveel; onmeetbaar

Liefde. Echte, oprechte liefde.
Het aller, allermooiste wat er bestaat.
Vlgs mij beleef je dit maar bij één eerste, echte partner (bij mij mijn ex vriendin) en is een tweede keer Niet meer, nooit meer zó intens. Want, een tweede keer de pijn van een dergelijke die een breuk veroorzaakt, dat laat je, wil je never meer meemaken.
Zo is de eerste roes, kennismaking met een drug effect, haast hetzelfde....

Legio Patria Nostra zei:

Ik lees een paar posts in dit thread terug een paar zeer herkenbare drugsgerelateerde (voor mij, dus) aspecten.
Post traumatische stress, Lsd, wiet.angst.
En dat gaat niet over een beetje angst, om bijvoorbeeld een bekeuring te krijgen, nee, vele, vele malen dieper.
Ik heb in mijn leven dus echte angst, verergerd door drugs, mogen meemaken.
Elke dag meerdere grammen hash, wiet, om het eea te drukken.
En dan, uiteindelijk gaat dit mis. En dan echt mis. Een angst, die ik zelfs dierlijke doodsangst kan noemen.
Als er vóór je transport ineens een boom op het pad valt, direct achter je gebeurt hetzelfde, en dan beginnen er kogels om je heen te vliegen. Erg, erg dichtbij.
Zoiets vergeet je nooit. Never, nooit.
Do or een teveel gebruik van vanalles, bereik je het tegendeel, van wat je wilt.
En maar zoeken naar het perfecte hulpmiddel.
Welaan, dat is er dus niet. Echt waar, een poeier, pil, drank, nee. Zoek maar niet verder.
Want, je zult het niet vinden, hooguit voor een klein tijdsbestek .
En verduiveld, ik zoek er nog steeds naar. Alleen niet meer met zo een dwang.
Ik ben opgehouden met wiet, hash, drank, en neem slechts zo weinig mogelijk pilletjes.
En nu, heeeeel af en toe een rc.
Ik lees er hier veel over, en dit is perfect.
Excuses ik moest dit even kwijt.
Nu heb ik heeeeel weinig 5mapb liggen, of ik het neem? Ik weet het nog niet.
De laatste weken heb ik niets meer genomen...

Klik om te vergroten...

Hee wat naar om te horen man.. ik liet het misschien niet klinken alsof het erg is, maar ik weet precies wat je bedoeld. Op het moment van zo'n aanval ben je zo bang, dat het voelt alsof je je nooit meer goed gaat/kan voelen. Zowel mijn vriend als ik hebben tijdens deze aanvallen aan de dood gedacht, zo naar was het. Het voelt alsof er ieder moment iets kan knappen in je hoofd, waarna je totaal gek gaat worden. Toch gebeurd dit niet en voel je je opeens weer prima. Dan snap je niet waarom je dat net dacht. Dit is exteem verwarrend. Je snapt niet meer goed hoe je je voeld.

Hoop dat het nog beter voor je gaat worden!

Thnx voor het begrip!
Ik heb met name met lsd een ontzettende intense her angstbeleving gehad, althans met een papertripje met iets erop wat alle waarnemingen/belevingen met 1000 x versterkte, (de eerste waarnemingen waren fantastisch mooi) en als deze intens mooie beleving omslaat in herbeleven van die angst, nou....dan sta je er erg slecht op.
Ik ben nog altijd blij, dat er toen die avond geen ongelukken zijn gebeurd.
Als je over de weg loopt, en meent dat je God zelf bent en dat al die vervelende auto's en fietsers diep voor je in het stof moeten knielen, dan heb je domweg veel geluk dat je niet omver bent gereden.
Maar die eerste twee of drie uren van die trip waren qua kleuren en Visuals wérkelijk ge wel dig.

Bij mij was het DPT die mij het meest euforische gevoel gaf.
Op het moment in mijn trip dat ik in diepe meditatie bij de bron van liefde kwam voelde ik pure universele liefde door mijn hele lijf stromen, alles werd licht, mijn lichaam heeft nog nooit zo zacht, warm en zo vol van pure liefdevolle energie gevoeld en mentaal was er enkel een diepe perfecte staat van euforie. Het leek op dat moment alsof alles voorafgaand in mijn leven tot dat moment moest leiden, alsof alles samenkwam in dat moment, de versmelting van mijzelf met de maker of de bron van onvoorwaardelijke liefde.
(Oh, DPT )

Natuurlijk heb je ook de middelen die euforie forceren zoals MDMA, 6-APB etc. Wat ook intens magisch kan zijn, zeker de eerste keren dat je het gebruikt. Toch voelt de euforie van psychedelica (voor mij) vele malen 'echter' dan de chemisch geforceerde euforie. Omdat dat echt uit jezelf lijkt te komen. Ik heb met LSD en psilo ook wel eens zulke momenten van euforie gehad maar niet zo hevig als bij DPT, of zoiets komt is van zo veel factoren afhankelijk, ik denk dat het middel zelf daarbij niet eens de doorslaggevende factor is. Ik denk zelfs dat je er niet eens per se drugs voor nodig hebt, ik denk dat je met verschillende technieken, toewijding en discipline in dezelfde staten van bewustzijn (in dit geval versmelting met universele liefde) kan komen waar psychedelica je kunnen brengen.

Legio Patria Nostra zei:

Liefde. Echte, oprechte liefde.
Het aller, allermooiste wat er bestaat.
Vlgs mij beleef je dit maar bij één eerste, echte partner (bij mij mijn ex vriendin) en is een tweede keer Niet meer, nooit meer zó intens. Want, een tweede keer de pijn van een dergelijke die een breuk veroorzaakt, dat laat je, wil je never meer meemaken.
Zo is de eerste roes, kennismaking met een drug effect, haast hetzelfde....

Klik om te vergroten...

Deze echte oprechte liefde die je gevoeld hebt zit in jezelf en kun je los van een partner ervaren.
Maar de eerste keer dat je zulke echte liefde voelt (of dat nu door een partner of door drugs of door iets anders komt) is inderdaad wel heel speciaal omdat het je totaal overrompelt, de tweede keer weet je wat meer wat je kunt verwachten maar dat maakt het toch niet minder magisch in mijn ogen...

NiandraLades zei:

Deze echte oprechte liefde die je gevoeld hebt zit in jezelf en kun je los van een partner ervaren.
Maar de eerste keer dat je zulke echte liefde voelt (of dat nu door een partner of door drugs of door iets anders komt) is inderdaad wel heel speciaal omdat het je totaal overrompelt, de tweede keer weet je wat meer wat je kunt verwachten maar dat maakt het toch niet minder magisch in mijn ogen...

Klik om te vergroten...

Wat er (o.a.) kenmerkend is aan echte liefde, is dat het altijd nieuw/vers is. Het is niet een herinnering die vervaagd, maar the real deal. Ik denk dat de magie nooit verloren gaat. Als de magie verloren is, is dat imo een teken dat je niet goed "uitgelijnd" bent met liefde. Echte liefde is namelijk magisch. Het creëert altijd een unieke originele nieuwe ervaring.

Ben het voor de rest ook helemaal eens met je.

Ja, goed punt, ik zat daar zelf ook net over na te denken.

NiandraLades zei:

Op het moment in mijn trip dat ik in diepe meditatie bij de bron van liefde kwam voelde ik pure universele liefde door mijn hele lijf stromen, alles werd licht, mijn lichaam heeft nog nooit zo zacht, warm en zo vol van pure liefdevolle energie gevoeld en mentaal was er enkel een diepe perfecte staat van euforie.

Klik om te vergroten...

Dit heb ik ook ervaren, een een veel te hoge dosis truffels. Het was mijn tweede trip ooit, en ik werd werkelijk in een andere dimensie gezogen van vrede, empathy en euforie. Ik was niet verliefd op alles, maar één met alles! De visuals leken ook buitenaards, iets wat ik verder met al mijn trips nooit meer heb meegemaakt. 10 minuten na het doorslikken tripte ik al zo hard dat ik geen hand meer voor ogen zag. Bizar! MDMA euforie, maar dan x100

Ik vind het trouwens wel erg interessant dat heel veel mensen hier psychedelica als antwoord hebben. Ik zelf heb dat namelijk helemaal niet, behalve bij 2C-C (wellicht dat ik het ook bij andere 2C-x stoffen heb, maar die heb ik nog niet uit kunnen proberen). Ik vind het niet echt onprettige ervaringen (op één bad-trip na) maar heel euforisch vind ik ze ook niet echt. Ik denk dat het misschien komt doordat ik iets teveel een control-freak ben en me er daardoor niet helemaal aan over wil en/of kan geven, of misschien komt het door de lichamelijke effecten die ik niet heel prettig vind en me er dus van weerhouden om er echt van te genieten. Het kan ook gewoon zijn dat ik een ander soort euforie zoek/prefereer dan de groep die psychedelica hebben geantwoord?

gomega zei:

Ik vind het trouwens wel erg interessant dat heel veel mensen hier psychedelica als antwoord hebben. Ik zelf heb dat namelijk helemaal niet, behalve bij 2C-C (wellicht dat ik het ook bij andere 2C-x stoffen heb, maar die heb ik nog niet uit kunnen proberen). Ik vind het niet echt onprettige ervaringen (op één bad-trip na) maar heel euforisch vind ik ze ook niet echt. Ik denk dat het misschien komt doordat ik iets teveel een control-freak ben en me er daardoor niet helemaal aan over wil en/of kan geven, of misschien komt het door de lichamelijke effecten die ik niet heel prettig vind en me er dus van weerhouden om er echt van te genieten. Het kan ook gewoon zijn dat ik een ander soort euforie zoek/prefereer dan de groep die psychedelica hebben geantwoord?

Klik om te vergroten...

Die echte psychedelica euforie komt bij mij alleen op momenten van volle overgave/acceptatie. Het is eigenlijk de verlossing van steeds de controle willen hebben. We zijn allemaal in bepaalde mate denk ik wel controlfreaks. Op zo'n moment valt dat dan even helemaal weg en ben je helemaal zonder verlangen naar iets anders. Dat zorgt er voor dat er een diepe euforie in je op komt.

Soms heb je gewoon even zin in een euforie als die van mdma denk ik. Maar met dat soort euforie ligt ook altijd zijn tegenhanger 'dysforie' op de loer. De meer 'echte' euforie op psychedelica heeft geen tegenhanger.

gomega zei:

Ik vind het trouwens wel erg interessant dat heel veel mensen hier psychedelica als antwoord hebben. Ik zelf heb dat namelijk helemaal niet, behalve bij 2C-C (wellicht dat ik het ook bij andere 2C-x stoffen heb, maar die heb ik nog niet uit kunnen proberen). Ik vind het niet echt onprettige ervaringen (op één bad-trip na) maar heel euforisch vind ik ze ook niet echt. Ik denk dat het misschien komt doordat ik iets teveel een control-freak ben en me er daardoor niet helemaal aan over wil en/of kan geven, of misschien komt het door de lichamelijke effecten die ik niet heel prettig vind en me er dus van weerhouden om er echt van te genieten. Het kan ook gewoon zijn dat ik een ander soort euforie zoek/prefereer dan de groep die psychedelica hebben geantwoord?

Klik om te vergroten...

Een trip kan het kutste zijn wat je ooit hebt meegemaakt, kut zijn, neutraal zijn, leuk zijn, MDMA niveau leuk, of het beste wat je ooit hebt meegemaakt. Ik vind MDMA echt schattig in vergelijking met bijvoorbeeld truffels. Het verliefd zijn op MDMA is bij truffels voor mij doorgegroeit tot totale versmelting met alles en de wereld. Ik ben niet verliefd op alles, ik ben alles.

Ook trips gehad die niks waren behalve neutraal of zelfs vermoeiend.

Overgeven, en vooral niet opzoek gaan naar die euforie. Dan komt hij ooit vanzelf.

Voor mij was het meth voor de stimulerende goedjes. Paddo's waren het meest euforisch van de psychedeliche middelen. Clonazolam van de benzo's.

Ik denk dat de euforie van meth het meest intens was. Daarom hou ik het gebruik daarvan op 1x. Is nu ongeveer anderhalf jaar geleden dat ik het grammetje had gekocht.

Om het bij 1 x met meth te houden is volgens mij sowieso al heeeeel erg verstandig.
Die ontzettend goede ervaring van die eerste keer , deze krijg je zeer waarschijnlijk nooit meer terug, al rook je 10 gram van dat goedje op....
En wie kent die tragische beelden op tv niet van die uiterst deplorabele mensen in de VS, die in tunnels hun toevlucht hebben gezocht en praktisch de hèle dag bezig zijn, om hun volgende roes te kunnen scoren?
Want het schijnt toch wel een buitengewoon verslavend spulletje te zijn, en oud word je er óók al niet door.
En ja.
Een trip kan je het allermooiste, fijnste gevoel geven, dat je ooit ervaren hebt, maar ook het allerkutste gevoel geven.
En dat kan best wel een lange tijd duren, voordat je weer met beide voeten op de grond staat. Jazeker!

Stonologie zei:

Toch wil ik iets hier neerzetten. Hoewel dit topic vooral over cognitieve euforie gaat, moet ik de fisieke euforie ook even benoemen. Onlangs best wel fan geworden van Phenibut, wat een heerlijk middel is dat. Toen ik voor het eerst wakker werd op een goede dosis phenibut voelde dit het fijnst in mijn lichaam wat ik mij ooit heb gevoeld. En ik heb MDMA en Keta gecombineerd. Wakker worden op phenibut voeld alsof je wegsmelt in je matras en deken, en super uitgerust wakker word.

Benzo's kan ik persoonlijk niet meer goed op slapen, op alcohol ook niet. Wiet kan ik al helemaal niet meer op slapen, maar phenibut is de enige uitzondering. Ook extreem angstremmend en stimulerend. Het voeld niet als een downer tot je gaat liggen. Het is een soort van downer pep, maar dan beter.

Klik om te vergroten...

Echt waar? Nice. Ik weet niet wat het is met phenibut, ik heb dit middel ooit verschillende keren op allerlei doseringen geprobeerd, van laag tot zeer hoog, maar zelfs op die zeer hoge doseringen gewoonweg zonder merkbaar effect. (En de pillen die ik heb zijn van een bekend merk en bekende website, dus de kans dat ze fake zijn lijkt me klein.)

Maar ik reageer ook a-typisch op GHB; daar heb ik wel effect van maar geen boeiend effect (geen euforie, überhaupt weinig mentaals, alleen lichamelijke verdoving en draaierigheid). Ook heel wat keren geprobeerd maar gewoon echt geen match met die drug blijkbaar. Aangezien phenibut en GHB enigszins op elkaar lijken misschien niet zo gek dat ik met beide geen chemie heb.

Grappig dat jij dit wel hebt! Pas wel op want phenibut schijnt erg verslavend te zijn.

blackouts op LSD... ooh yes zeker wel, maar ik weet het ook niet zeker daarom noemen ze het denkik een blackout

Hallo allemaal,

Ik ben benieuwd naar de drug die jou het meest euforische gevoel gaf.

Persoonlijk heb ik alleen nog maar ervaring met xtc.
De eerste keer xtc had ik 2 pillen van 260mg per stuk genomen, ja niet slim maar godverdomme beste gevoel ooit .

Ik wil graag iets anders proberen dan xtc, maar het moet wel een drug zijn die een euforisch gevoel geeft, enige tips (buiten heroine en meth).

Kort gezegd: Enige drugs die je kan aanraden voor een thuis setting waar de dopamine lekker tekeer gaat in je hersenen, buiten xtc heroine en meth.

Fijn weekend