#1
Overdosis Alprazolam
37 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
Wat moet jij je vervelend voelen.
Schrijf je hoofd leeg, en bel ook 113 als je zelfmoord gedachtes hebt.
Van een overdosis ga je niet dood. Je krijgt wel hele nare klachten, die je er niet nog bij wilt/kunt hebben.
ZM is sowieso nooit een oplossing.
Veel sterkte vanavond
Schrijf je hoofd leeg, en bel ook 113 als je zelfmoord gedachtes hebt.
Van een overdosis ga je niet dood. Je krijgt wel hele nare klachten, die je er niet nog bij wilt/kunt hebben.
ZM is sowieso nooit een oplossing.
Veel sterkte vanavond
#3
Waarschijnlijk hoop je dat er toch nog een bericht komt waardoor je op andere gedachten komt. Want er zijn vele manieren om er een eind aan te maken met een 100% kans van slagen. Iemand die zeker van zijn zaak is die praat er verder niet meer over maar doet het gewoon.
Toch denk ik dat er nog iets is wat je op andere gedachten kan brengen. Iets waardoor het leven weer een interessante uitdaging wordt.
Maar misschien heb ik het mis.
Het is een hardnekkige fabel dat mensen die over zelfmoord praten, het niet echt doen. En omgekeerd.
#4
Nee nee nee nee neeHallo allemaal, ik ben net nieuw hier en ik zal het zo kort mogelijk houden. Mentaal zit ik heel erg in strijd met mijzelf en ik heb 30 stuks Alprazolam (Xanax) weten te kunnen bemachtigen. De pillen zijn 2mg per stuk, de bedoeling is om ze allemaal tegelijk te nemen om er een punt achter te zetten. Is (60 mg in totaal) genoeg hiervoor, of heb ik meer nodig?
Ik ben 18 jaar, 183cm en 72kg.
Dat gaan we niet doen, adviseren over zelfdoding. En het enige wat je overhoudt aan 60 mg dosering is een onbeschrijfelijk pijnlijke lever en nieren en twee dagen het gevoel alsof je zestien schultenbrau’s hebt genomen.
Bel alsjeblieft je huisarts
#5
Je hoeft geen dromen te hebben om te blijven leven. Ik heb ze ook niet. Je kunt puur blijven leven voor de MOGELIJKHEDEN die het leven je nog biedt. Denk aan alle dingen die nog zouden kunnen zijn, alle mooie en verdrietige momenten, alle mensen die je zult ontmoeten, en die om je zullen geven. Leef gewoon, en laat het leven op je af komen.
Zoek anders betekenis in je eigen strijd, als jij hieruit weet te klimmen, kun je een voorbeeld voor anderen zijn, en anderen misschien helpen in de toekomst, wie weet? Het leven ontplooit zich soms op onverwachtse manieren, laat het gewoon gebeuren!
Daarnaast, neem contact op met je hulpverleners. Wees eerlijk en zeg dat je plannen aan het maken bent. Misschien kun je opgenomen worden.
Zoek anders betekenis in je eigen strijd, als jij hieruit weet te klimmen, kun je een voorbeeld voor anderen zijn, en anderen misschien helpen in de toekomst, wie weet? Het leven ontplooit zich soms op onverwachtse manieren, laat het gewoon gebeuren!
Daarnaast, neem contact op met je hulpverleners. Wees eerlijk en zeg dat je plannen aan het maken bent. Misschien kun je opgenomen worden.
#6
Mijn vader heeft zichzelf ook om het leven gebracht en mijn oom ook. Depressie zit een beetje in de familie zegmaar..Het is een hardnekkige fabel dat mensen die over zelfmoord praten, het niet echt doen. En omgekeerd.
Mijn intentie was om te weten of het genoeg zou zijn. ik heb een angst voor pijn etc. dus wnr k een OD zou doen, is het niet de bedoeling dat het verkeerd gaat me en volgende dag nog wakker wordt. Daarintegen hebben al deze berichten me wel iets van motivatie gegeven om het gwn voor de zoveelste keer toch nog een kans te geven, dus bedankt allen❤️.Waarschijnlijk hoop je dat er toch nog een bericht komt waardoor je op andere gedachten komt. Want er zijn vele manieren om er een eind aan te maken met een 100% kans van slagen. Iemand die zeker van zijn zaak is die praat er verder niet meer over maar doet het gewoon.
Toch denk ik dat er nog iets is wat je op andere gedachten kan brengen. Iets waardoor het leven weer een interessante uitdaging wordt.
Maar misschien heb ik het mis.
#7
Ik ben eigenlijk al veel te vroeg begonnen met die zooi, ik was 14 toen k mn eerste pilletje deed. Ik heb het volgende gedaan tho:Misschien kun je iets vertellen over welke drugs je allemaal hebt gebruikt in de afgelopen tijd, welke hoeveelheden je hebt genomen, en hoe je je voelde toen je die drugs nam?
3m, 4m, coke, ket, lean, xtc, mdma, lsd, truffels, 2cb, speed, diazepam en oxazepam.
momenteel zit ik vooral aan de 3mmc en de diazepam, 3mmc is echt een probleem want ik kan misschien maar 3 lijntjes uit een gram halen. Heb ook vaak nachten gehad dat ik 3 gram naar binnen werk, kan er simpelweg niet van afblijven als het al in mn systeem zit. Meestal neem ik bij mn laatste lijntje 60 mg diazepam om te kunnen pitten.
Hoe het me laat voelen? Op dat moment geweldig, chillen met vrienden met het gevoel alsof je de hele wereld aan kan, totdat de volgende dag er komt en je niks meer zit zitten en dit kan bij mij echt weken duren.
excuses voor het lange bericht.
#8
door zelf al in deze situatie gezeten te hebben kan ik alleen maar zeggen dat dit niet de oplossing is voor je problemen. Zelf nam ik 40-45 latjes xanax(niet de alprazolam tabletten).het enige resultaat was dat ik 3dagen lang leefde als een zombie en heel veel anderen in gevaar gebracht heb. Ook tegenover mijn vader en vrienden werd ik extreem agressief. Tot op de dag van vandaag kan ik me hier niets van herinneren. Wat ik wel dagelijks meedraag is spijt en schaamte om wat ik anderen heb aangedaan… ik was in deze periode ook zeer verslaafd aan coke en heb geluk hier nog te mogen zijn. Ik kan je zeggen dat dit dus niet de uitweg is! Aub praat met mensen, werk aan je peoblemen, zorg dat je zelf een beter leven wilt. Die gedachte was voor mij genoeg om op eigen houtje mijn verslaving aan benzo en coke op te geven van dag op dag. Je bent nog zo jong en je hebt een grote toekomst waarin dit moment een les zal zijn… Be safe!
#9
Ach meid, wat verschikkelijk zeg. Ik ken niemand die zelfmoord gepleegd heeft, maar ik ken genoeg mensen die er op het nippertje aan ontkomen zijn. Echt giga overdosissen en combinaties waar je u tegen zegt, maar ze zijn er nog. Benzodiazepinen zijn relatief veilige drugs qua acute toxiciteit en zoals reeds benoemd is zal je niet snel overlijden van een overdosis.Mijn vader heeft zichzelf ook om het leven gebracht en mijn oom ook.
Ben je op papier "uitbehandeld"? Want als dat zo is, dan is het misschien een idee om te kijken naar wat de mogelijkheden zijn qua euthanasie. Iedereen heeft het recht om te leven en iedereen heeft het recht om zelf te kiezen wanneer dit stopt, wat gelukkig mogelijk is op een zeer weloverwogen en enigszins humane manier. De eisen zijn extreem streng en je moet sowieso een lang traject door voordat je op het punt komt dat je echt die injectie krijgt, wat juist goed is (vind ik). Het is een goede manier om echt stil te staan bij wat je zo suïcidaal maakt en ook om professionals toe te laten in je hoofd, zodat je niet alleen jezelf hebt die tegen de suïcidale gedachten moet vechten.
Als je.nog niet uitbehandeld bent: grijp alle kansen die je hebt, ook al zijn de wachttijden eindeloos en zie je er misschien niet het nut van in. Je kan je ook verdiepen in behandelingen en medicatie voor therapieresistente depressie. Misschien zit hier een behandeling bij die je passend lijkt:
Qua medicatie is dit wellicht behulpzaam:
Heel veel sterkte gewenst.
#10
Had dit bericht nog niet gelezen voor mijn bericht geplaatst te hebben, maar dit lezende heb ik de indruk dat je bovenal van je verslaving af moet, voordat ook maar iets van behandeling en medicatie goed aan gaat kunnen slaan. Voelde je je ook al zo slecht voordat je drugs begon te gebruiken?Ik ben eigenlijk al veel te vroeg begonnen met die zooi, ik was 14 toen k mn eerste pilletje deed. Ik heb het volgende gedaan tho:
3m, 4m, coke, ket, lean, xtc, mdma, lsd, truffels, 2cb, speed, diazepam en oxazepam.
momenteel zit ik vooral aan de 3mmc en de diazepam, 3mmc is echt een probleem want ik kan misschien maar 3 lijntjes uit een gram halen. Heb ook vaak nachten gehad dat ik 3 gram naar binnen werk, kan er simpelweg niet van afblijven als het al in mn systeem zit. Meestal neem ik bij mn laatste lijntje 60 mg diazepam om te kunnen pitten.
Hoe het me laat voelen? Op dat moment geweldig, chillen met vrienden met het gevoel alsof je de hele wereld aan kan, totdat de volgende dag er komt en je niks meer zit zitten en dit kan bij mij echt weken duren.
excuses voor het lange bericht.
#11
Je hebt helemaal geen lang bericht geschreven hoor!Ik ben eigenlijk al veel te vroeg begonnen met die zooi, ik was 14 toen k mn eerste pilletje deed. Ik heb het volgende gedaan tho:
3m, 4m, coke, ket, lean, xtc, mdma, lsd, truffels, 2cb, speed, diazepam en oxazepam.
momenteel zit ik vooral aan de 3mmc en de diazepam, 3mmc is echt een probleem want ik kan misschien maar 3 lijntjes uit een gram halen. Heb ook vaak nachten gehad dat ik 3 gram naar binnen werk, kan er simpelweg niet van afblijven als het al in mn systeem zit. Meestal neem ik bij mn laatste lijntje 60 mg diazepam om te kunnen pitten.
Hoe het me laat voelen? Op dat moment geweldig, chillen met vrienden met het gevoel alsof je de hele wereld aan kan, totdat de volgende dag er komt en je niks meer zit zitten en dit kan bij mij echt weken duren.
excuses voor het lange bericht.
Goed dat je zelf ook zegt dat je nogal jong bent begonnen aan de 3-MMC, dat je daar grote dosissen van neemt, en dat je het lastig vindt om ermee te stoppen.
3-MMC kan bij het uitwerken depressieve klachten veroorzaken, en ook suïcidale gedachten. Dus als je daar weer last van hebt dan kan het helpen om tegen jezelf te zeggen van: 'zo hee, ik heb kennelijk weer flink last van een 3-MMC dip.' Zo neem je een beetje afstand van je gedachten door ze buiten jezelf te plaatsen. Daardoor hebben de nare gedachten wat minder greep op je, en kan het wat duidelijker worden wat je kunt doen om je beter te voelen.
Natuurlijk is er naast je drugsgebruik nog van alles aan de hand. Je vader verliezen, en ook nog door zo'n omstandigheid, en op jouw leeftijd, dat is echt niet niks. Ik hoop daarom dat je om hulp durft te vragen. Want het is echt niet gek dat je die nodig hebt. Met zulke omstandigheden zou iedereen even de draad kwijtraken. Je kunt dus gewoon naar de huisarts en vertellen dat je 3-MMC en diazepam gebruikt en dat je last hebt van suïcidale gedachten.
Het voordeel van stoppen met 3-MMC is dat je je al snel beter gaat voelen. Je moet eerst even de kater door, maar daarna krijg je al snel meer energie en kan je wat lichter naar het leven kijken. Natuurlijk zijn de cravings lastig om mee om te gaan, zeker omdat het voor jou al zo verbonden is aan gezellige avonden met je vrienden. Kan je ook met hen praten over de gevoelens die je hebt? Misschien dat jullie samen dingen kunnen bedenken om te doen die ook leuk zijn maar waar je geen 3-MMC bij gebruikt.
Ik hoop in ieder geval dat het je lukt om te werken aan je gevoelens. Dat is niet altijd makkelijk, maar juist als je dan doorzet en slaagt kun je een fantastisch gevoel over jezelf krijgen wat nog veel beter is dan de high van 3-MMC.
#12
Dankjewel voor je bericht, wou wel even vermelden dan een guy ben geen meid haha. Ik heb ook al verschillende soorten hulp verlening gehad, en zit nu in een traject om uit te vinden of ik borderline heb. dus ik probeer echt te strijden voor alles, alleen blijkt het altijd nutteloos te zijn in mn ogen.Ach meid, wat verschikkelijk zeg. Ik ken niemand die zelfmoord gepleegd heeft, maar ik ken genoeg mensen die er op het nippertje aan ontkomen zijn. Echt giga overdosissen en combinaties waar je u tegen zegt, maar ze zijn er nog. Benzodiazepinen zijn relatief veilige drugs qua acute toxiciteit en zoals reeds benoemd is zal je niet snel overlijden van een overdosis.
#13
Zeker, ik heb al voordat ik uberhaupt begon het nut van het leven nooit echt ingezien.Had dit bericht nog niet gelezen voor mijn bericht geplaatst te hebben, maar dit lezende heb ik de indruk dat je bovenal van je verslaving af moet, voordat ook maar iets van behandeling en medicatie goed aan gaat kunnen slaan. Voelde je je ook al zo slecht voordat je drugs begon te gebruiken?
#14
Ik had in m'n hoofd Lona van je naam gemaakt (vriendin van me), excuses!Dankjewel voor je bericht, wou wel even vermelden dan een guy ben geen meid haha. Ik heb ook al verschillende soorten hulp verlening gehad, en zit nu in een traject om uit te vinden of ik borderline heb. dus ik probeer echt te strijden voor alles, alleen blijkt het altijd nutteloos te zijn in mn ogen.
Wat is het doel van uitzoeken of je borderline hebt? Is dat zodat je dan in aanmerking komt voor bepaalde therapieën die je nu niet kan doen? Ik heb zelf namelijk ook een BPS-diagnose en daardoor heb ik een tijdje MBT (mentalisation based therapy) gedaan. Iedereen had daar borderline, maar qua problematiek liep het heel erg uiteen. Ondanks dat is het succespercentage echt heel hoog en is de positieve verandering in het welzijn van oude groepsgenoten van mij was haast niet voor te stellen. Ik heb het zelf niet af kunnen maken helaas (had te maken met veel te weinig aanwezig kunnen zijn), maar ik heb er best wel veel aan gehad. Misschien ligt MBT jou ook wel.
I.p.v. MBT ga ik hopelijk binnenkort beginnen met klinische DGT (dialectische gedragstherapie). Dat is ook een therapievorm die geschikt is gebleken voor heel veel verschillende pathologieën, waaronder persoonlijkheidsproblematiek én verslaving. Zo'n therapievorm als deze wordt bijna nergens anders aangeboden met een gelijkaardige intensiviteit. Het is alleen maar intern, dus als je deze therapie wil volgen dan zit je wel meteen 6 maanden opgenomen. 't Is niet voor iedereen, maar misschien ook interessant om eens wat over te lezen.
Dat is heel droevig. Zou je zeggen dat je nooit echt gelukkig geweest bent?Zeker, ik heb al voordat ik uberhaupt begon het nut van het leven nooit echt ingezien.
#15
Ik ken depressie als geen ander en weet hoe verschrikkelijk het is maar weet ook dat ik er met Gods hulp uit ben gekomen. Ik was verre van gelovig maar op het pint dat ik er klaar mee was heb ik me maar tot God gewend en gevraagd me te helpen en me kracht te geven. Klinkt heel cliche maar het heeft wel gewerkt voor mij. Niet tegen een specifieke God van een geloof maar ben gewoon gaan praten. Toen kwam ik ineens mijn bed weer uit, begonnen bekende mij te bellen en ben ik eruit gekomen. Actievere levenstijl, geen drank en drugs, weer gaan ondernemen, familie en vrienden relaties weer aangehaald. Ging niet zonder slag if stoot maar het leven kan heel mooi zijn. Daar is heel weinig voor nodig. Ik gad veel maatschappelijke problemen ook, huisuitzetting, schulder, verslaving, zag me kinderen niet, me hond ging dood, bedrijf failliet, moeder ging slecht etc etc maar ook dat heb ik toen allemaal opgelost en alles is goedgekomen. Meerdere keren. Dit is nu vijf jaar geleden en door wat ik toen heb geleerd, door de depressie, ben ik nu zo dankbaar voor mijn leven. De depressie is weleens teruggekomen maar dan zag ik ook snel dat ik daar volledig aandeel in had. Ok zorgde weer niet goed voor me zelf, verloor mijn contact met god, isoleerde mijzelf, maar gelukkig de maatschappelijke problemen waren er niet meer. Dus door die dingen weer aan te pakken was ik er ook zo weer uit. En elke keer weer wordt mijn leven daarna nog beter. Ik geloof dat depressie een test is, een strijd die je aangaat en als je eruitkomt dat je kwaliteit van leven upgrade. Tuurlijk heeft het ook met een chemische balans jn je hersenen te maken en kan je dat met vitamientjes , voeding, beweging en medicicatie ook beter maken maar ook dat is maar een gedeelte. Wat mij ook hielp is opschrijven waarom ik me zo voel en vooral ook wat wil ik bereiken. Korte en lange termijn doelen. Als ik weet waarom ik ongelukkig ben weet ik waar ik oplossingen voor kan zoeken. Bijvoorbeeld geen doelen hebben , zijn genoeg manieren om die wel te vinden. Instanties, vrienden, familie, opleiding, werk, zelf hulpgroepen, kijk wat anderen doen of lees erover op internet. Begin ook te kijken waar je wel gelukkig van wordt. Kleine dingetjes bijvoorbeeld. Maar leven js het echt waard en je zal zien wanneer je hieruit bent dat dat echt zo is. En ik geloof dat je dat kan, met de juiste tools en hulp. En daar kan je hier zeker op rekenen. 🙏Zeker, ik heb al voordat ik uberhaupt begon het nut van het leven nooit echt ingezien.
#16
Heb de meeste reacties niet gelezen, excuus.Hallo allemaal, ik ben net nieuw hier en ik zal het zo kort mogelijk houden. Mentaal zit ik heel erg in strijd met mijzelf en ik heb 30 stuks Alprazolam (Xanax) weten te kunnen bemachtigen. De pillen zijn 2mg per stuk, de bedoeling is om ze allemaal tegelijk te nemen om er een punt achter te zetten. Is (60 mg in totaal) genoeg hiervoor, of heb ik meer nodig?
Ik ben 18 jaar, 183cm en 72kg.
Bel alsjeblieft de crisisdienst of huisartsenpost/SEH. Hoop dat je veilig wordt. Veel sterkte!
#17
Mijn oom, en tante hebben ook vaarwel gezegd. (Moeders kant)Mijn vader heeft zichzelf ook om het leven gebracht en mijn oom ook. Depressie zit een beetje in de familie zegmaar..
Mijn vader heeft wel eens een poging gedaan.
Ik heb ook een tijdje niet meer willen leven.
Maar ookal komt het voor in je fam,zo ook vast dezelfde soort levensstijlen, gebrek aan emotiregulatie, dus die depressie enzo komt pas als de omstandigheden juist zijn.
Jij kan jou omstandigheden zelf veranderen. Niet de ander maar jouzelf.
Ik geloof zelf namelijk niet in ow het zit inde familie dus dan zal het wel.
Als dat zo zou zijn zou ik ookal of extreem verslaafd moeten zijn aan alles of dood moeten zijn. Of heel veel onopgeloste mental issues moeten hebben.
Alleen jij kan jou leven beter maken. Dat kan niemand anders voor je doen.
Ik heb afgelopen jaren geleerd om met mijzelf omte gaan, mijzelf te geven wat ik nodig heb. Dingen loslaten die niet helpend zijn, nieuwe copingen aangeleerd. Enz enz.
Geef niet op!!! Ookal hebben misschien andere mensen jou ellende veroorzaakt hoe lullig ook je bent zelf verantwoordelijk omdat in jouzelf optelossen/verwerken.
#18
Hallo allemaal, ik ben net nieuw hier en ik zal het zo kort mogelijk houden. Mentaal zit ik heel erg in strijd met mijzelf en ik heb 30 stuks Alprazolam (Xanax) weten te kunnen bemachtigen. De pillen zijn 2mg per stuk, de bedoeling is om ze allemaal tegelijk te nemen om er een punt achter te zetten. Is (60 mg in totaal) genoeg hiervoor, of heb ik meer nodig?
Ik ben 18 jaar, 183cm en 72kg.
Ik ben 18 jaar, 183cm en 72kg.
#19
Je zult er niet dood aan gaan, dus bespaar jezelf de ellende en zoek hulp.
#20
Dus ik kan beter meer regelen van wat ik begrijp?