Same, maar om de 2,5 a 3 maanden:Op het moment: high on life
Same, maar om de 2,5 a 3 maanden:
6-APB in mijn eentje, zowel thuis als buiten (met de fiets erop uit)
En nu ook eens 4F-MPH gedaan samen met een buddy en dan 's avonds chillen: bijna nuchter voelen maar dan energieker, veel zin om te praten (niet niveau speed natuurlijk). Vroeger deden we op zo'n avond wiet maar dit is veel leuker: geen inkak moment, geen onvermijdelijke vreetkick, geen moeite met praten soms (heb ik persoonlijk met wiet).
Psychedelica al lang niet gedaan. Was er altijd erg fan van, maar geen behoefte meer aan. Maar wie weet komt dat nog eens terug.
Ik was het niet die het origineel postte, maar om te antwoorden:Vind ‘high on life’ altijd zo’n aparte uitdrukking. Al helemaal als die van mensen komt (zoals jij bijvoorbeeld Mindless) die heel erg uitdragen dat ook het negatieve bij het leven hoort en dat ‘geluk ervaren’ niet perse de baseline is. Waarom zou je jezelf dan ‘high on life’ noemen? Dat lijkt mij voor de meesten een vrij onhaalbare utopie, en klinkt een beetje alsof iemand die dit nastreeft het gevaar loopt zichzelf voor de gek te houden. Het nuchtere leven kunnen waarderen gaat niet over high (willen) zijn, waarom zou je het dan toch zo wensen te noemen of voelen.
Dat klinkt heel goed, blij voor je om dat te horen! Ik weet dat dat bij jou ook wel eens anders in geweest. Ik herken me hier ook wel een beetje in: ik voel me steeds beter in de algehele zin, en haal geluk uit kleinere dingen dan vroeger. Ik zou kunnen stellen dat ik gelukkiger ben dan eerst.Ik was het niet die het origineel postte, maar om te antwoorden:
Geluk is mijn baseline aan het worden. Niet uitbundige euforie of zo, maar kalm vredig geluk, dankbaarheid voor alles en gebeurtenissen die dat verder spiegelen. En in contrast met hoe ik eerder was, zou ik kunnen zeggen dat ik nu high ben, maar dat is ten opzichte van toen, nu is het normaal om me gewoon goed te voelen, met natuurlijk ook weleens uitzonderingen (en ik moet zeggen dat als dat gebeurd, of meer accuraat: als ik het contact met mezelf verlies, ik dat soms als extra naar ervaar, door dat contrast). In die zin is "high" wellicht "verkeerd" gekozen, al heb ik persoonlijk geen probleem met die term hiervoor.
Het negatieve hoort bij het leven, maar ik zie het niet zo als dat het leven min of meer gelijkmatig verdeeld is tussen negativiteit/positiviteit. Onze baseline ís geluk. Meer en meer daarin verblijven, is meer en meer positiviteit ervaren. (beetje als in: door een roze bril gekeken, wordt alles roze) Ik zie het ervaren van negativiteit als een soort alarm: kom terug naar jezelf.
Huh? Met een stim rustig op bed liggen en muziek luisteren?Alleen: een stim en rustig op bed liggen, muziek luisteren. K-holen.
Met vrienden, thuis: entactogenen, stims, soms wat psychedelica.
Op een feest/festival: zo goed als alles wat ik aangeboden krijg! 🤪
Bingo. Heb ADDHuh? Met een stim rustig op bed liggen en muziek luisteren?
Heb je dan wellicht ADHD? Want met bijv. speed op zou ik echt niet rustig op bed kunnen liggen.
PS: Een topickick van een 2 jaar oud topic. 😅
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."