Ik slaap en slaap en slaap en slaap... Ik heb steeds vaker, compleet uit het niets, dat ik me zo ellendig voel dat ik m'n arm diep wil opensnijden of in m'n nek. Ik heb geen drugs in huis die dit gevoel kunnen wegnemen van me en de enige drug die Ă©cht voor een langere periode me goed doet voelen is LSD, maar daar heb ik geen geld voor en aangezien ik me zo slecht voel is de behoefte er zelfs niet eens.
Nu heb ik weer lorazepam op voorschrift, ditmaal voor dus die momenten dat mijn impulsiviteit het universum in schiet. Ik wilde koste wat kost vermijden dat ik ooit nog zonder goede reden een benzodiazepine zou laten voorschrijven, dus dat ik dat nu na een jaar toch weer heb is heel veel zeggend voor hoe beroerd ik eraan toe ben.
![:unamused:]()
Als iemand die ook een leven lang problemen heeft gehad met me moeilijk gewoon goed kunnen voelen:
Het goed wĂllen voelen is key in je probleem.
Dit klinkt misschien tegenstrijdig en misschien ook te mooi om waar te zijn, maar gezien je naam denk ik niet geschoten is altijd mis:
Vergeet even het idee dat je je goed zou moeten voelen. Laat dat idee varen. Zolang je denkt dat je je goed zou moeten voelen, voel je je niet goed en trust me (niet doen, zelf kijken), je geest zal geen probleem hebben je tot op je laatste dag op deze aarde diezelfde boring gedachte voor te schotelen met hetzelfde resultaat: omdat je je goed wĂlt voelen, voel je je juist nĂet goed. Het is gewoon wat de geest doet: het is een gedachten fabriek. Het pompt gedachten eruit en als jij je aandacht daaraan geeft "denkt" het: okĂ©, more of the same coming up! Het is echt als een machine. Natuurlijk zijn wij zelf geen machine, maar wat we hier op deze manier eigenlijk doen, is verwachten van een machine dat deze zich op een dag eindelijk eens niet als een machine zal gaan gedragen. It's NOT going to happen. Het zal niet stoppen zich als een machine te gedragen, want dat is wat het is.
Maar die gedachten zelf die maar blijven komen zijn niet het probleem. De aandacht die jij ze geeft is het probleem.
Probeer in plaats van diezelfde strategie eens dit (als je wilt):
Kijk in de kamer waar je zit (of waar je dan ook bent) om je heen en probeer de huidige perceptie, het huidige moment te stoppen. Probeer dĂt moment vast te grijpen zodat je er goed naar kunt kijken. Zorg er in ieder geval voor dat je dĂt moment niet kwijtraakt.
Dit is een aanname, maar ik gok dat het je niet is gelukt(?) Beetje onzinnig dit allemaal hĂš? Wat zit die zweefkees weer vaag te lullen.
![:wink:]()
Maar er is een reden waarom ik je hierop wijs. Want wat is de implicatie van dat je het moment niet kunt stoppen en ook niet kunt vastgrijpen? Waarom is het moment als zand dat door je vingers glijdt? De implicatie is dat het moment: de realiteit die recht voor je neus is, al gebeurd en zelfs alweer wég is op het moment dat je (geest) het probeert vast te houden. De implicatie is dat je geest niet alleen weinig invloed heeft op wat er NU gebeurt, maar NUL. Dit is iets wat volledig gezien moet worden: je hebt NUL invloed op hoe dit moment is, want het is al en het is zelfs alweer WEG.
We zijn te laat. Realiteit is er al voordat we zelfs maar kunnen begĂnnen te bedĂ©nken het anders te laten zijn dan wat het is. Dat klinkt misschien als slecht nieuws maar integendeel. De implicatie van dit gegeven is namelijk ook dat realiteit compleet vrij is van wat wij willen dat het is. En dat wij door simpelweg te zien dat we realiteit niet kunnen veranderen, het proberen daarvan op een gegeven moment vanzelf wegvalt. Want je ziet dat het absoluut zinloos is dat te veranderen dat al is (en ook alweer weg is, mind you) voordat we zelfs maar kunnen begĂnnen het te willen veranderen.
Hoe relateert dit zich dan precies tot je probleem van je goed willen voelen?
Je gedachten die zeggen "het is niet goed zoals het is, ik voel me niet zoals ik wil", dat is de gelimiteerde geest. En dat is jij, gefocust op die gelimiteerde gedachten, jezelf in een patroon houdend van goed willen voelen in de toekomst en daardoor compleet uitsluitend je goed te voelen in het hier en nu.
Maar wat is dat moment dat je niet vast kunt grijpen? Dat moment dat hier al is vóórdat je gedachten het willen veranderen. Dit moment nĂș, dat nĂș alweer weg is. Dat is de ongelimiteerde geest. Dat is het moment dat altijd in beweging is. Het is altijd veranderend, het staat nooit stil, het is vitaal, het is levend.
Er is geen leven te vinden in de gelimiteerde geest. De gelimiteerde geest ziet alleen verleden en toekomst. Dit zijn bruikbare concepten, maar als je geluk wilt, als je je goed wilt voelen: dat is alleen hier en nu: op de plaats en tijd waar je ziet dat dit moment vrij is. Het is vrij in de zin dat wij het niet kunnen veranderen, omdat het té vluchtig is om vast te grijpen. En paradoxaal genoeg veranderd het juist in positieve zin wanneer je ziet dat je het niet kunt veranderen. Je proberen het te veranderen valt hierdoor weg.
Het is te uitputtend om te proberen geluk te vinden. In plaats daarvan: STOP. En zie dat je proberen zinloos is. Proberen is altijd in tijd. Door geluk te zoeken in de toekomst, garandeer je dat je het nu niet hebt. Je moet stoppen en zien dat je pogingen tevergeefs zijn, zodat je uit tijd en in het hier en nu kunt komen, daar waar je in werkelijkheid altijd al bent en daar waar alle geluk op je ligt te wachten om je te genezen hiervan, om je te vervullen.
Niet langer uitstellen meisje.