De zorg is inderdaad erg slecht op dit moment. Plus als je het geluk hebt dat je zorg krijgt kan de zorg ook averechts werken afhankelijk van welke zorg en waar je het krijgt.Heel triest en ik denk dat nog te weinig mensen ook echt weten hoe slecht we er voorstaan wat onze zorg betreft.
Wens je veel sterkte in deze zeer moeilijke tijd.
Hoe bedoel je dat de zorg ook averechts kan werken? Omdat het zo slecht kan zijn?De zorg is inderdaad erg slecht op dit moment. Plus als je het geluk hebt dat je zorg krijgt kan de zorg ook averechts werken afhankelijk van welke zorg en waar je het krijgt.
Ja. Ik vind het oprecht vreselijk dit te lezen.Toevoeging op wat @BrieMetDeBril hierboven zei is ook gewoon letterlijk zorgtrauma oplopen (die totaal losstaat van de problemen waarvoor je juist in zorg bent; dat heb ik nu ook). Ken iemand die zo'n traumatische, klinische opname had, dat ze nu maanden al EMDR heeft; letterlijk bijna uitsluitend om situaties uit die periode te verwerken. Ze heeft me niet durven bezoeken, omdat bekende begeleiders zien haar paniekaanvallen en/of herbelevingen geven. Ze heeft ook bijna dagelijks nachtmerries.
Wat vervelend om te horen @Zweevteev, wens je beterschap, sterkte en het beste toe. Hou je taai!Ik voel me gewoon echt heel erg slecht.
Als iemand die ook een leven lang problemen heeft gehad met me moeilijk gewoon goed kunnen voelen:
Het goed wíllen voelen is key in je probleem.
Dit klinkt misschien tegenstrijdig en misschien ook te mooi om waar te zijn, maar gezien je naam denk ik niet geschoten is altijd mis:
Vergeet even het idee dat je je goed zou moeten voelen. Laat dat idee varen. Zolang je denkt dat je je goed zou moeten voelen, voel je je niet goed en trust me (niet doen, zelf kijken), je geest zal geen probleem hebben je tot op je laatste dag op deze aarde diezelfde boring gedachte voor te schotelen met hetzelfde resultaat: omdat je je goed wílt voelen, voel je je juist níet goed. Het is gewoon wat de geest doet: het is een gedachten fabriek. Het pompt gedachten eruit en als jij je aandacht daaraan geeft "denkt" het: oké, more of the same coming up! Het is echt als een machine. Natuurlijk zijn wij zelf geen machine, maar wat we hier op deze manier eigenlijk doen, is verwachten van een machine dat deze zich op een dag eindelijk eens niet als een machine zal gaan gedragen. It's NOT going to happen. Het zal niet stoppen zich als een machine te gedragen, want dat is wat het is.
Maar die gedachten zelf die maar blijven komen zijn niet het probleem. De aandacht die jij ze geeft is het probleem.
Probeer in plaats van diezelfde strategie eens dit (als je wilt):
Kijk in de kamer waar je zit (of waar je dan ook bent) om je heen en probeer de huidige perceptie, het huidige moment te stoppen. Probeer dít moment vast te grijpen zodat je er goed naar kunt kijken. Zorg er in ieder geval voor dat je dít moment niet kwijtraakt.
Dit is een aanname, maar ik gok dat het je niet is gelukt(?) Beetje onzinnig dit allemaal hè? Wat zit die zweefkees weer vaag te lullen.
Maar er is een reden waarom ik je hierop wijs. Want wat is de implicatie van dat je het moment niet kunt stoppen en ook niet kunt vastgrijpen? Waarom is het moment als zand dat door je vingers glijdt? De implicatie is dat het moment: de realiteit die recht voor je neus is, al gebeurd en zelfs alweer wég is op het moment dat je (geest) het probeert vast te houden. De implicatie is dat je geest niet alleen weinig invloed heeft op wat er NU gebeurt, maar NUL. Dit is iets wat volledig gezien moet worden: je hebt NUL invloed op hoe dit moment is, want het is al en het is zelfs alweer WEG.
We zijn te laat. Realiteit is er al voordat we zelfs maar kunnen begínnen te bedénken het anders te laten zijn dan wat het is. Dat klinkt misschien als slecht nieuws maar integendeel. De implicatie van dit gegeven is namelijk ook dat realiteit compleet vrij is van wat wij willen dat het is. En dat wij door simpelweg te zien dat we realiteit niet kunnen veranderen, het proberen daarvan op een gegeven moment vanzelf wegvalt. Want je ziet dat het absoluut zinloos is dat te veranderen dat al is (en ook alweer weg is, mind you) voordat we zelfs maar kunnen begínnen het te willen veranderen.
Hoe relateert dit zich dan precies tot je probleem van je goed willen voelen?
Je gedachten die zeggen "het is niet goed zoals het is, ik voel me niet zoals ik wil", dat is de gelimiteerde geest. En dat is jij, gefocust op die gelimiteerde gedachten, jezelf in een patroon houdend van goed willen voelen in de toekomst en daardoor compleet uitsluitend je goed te voelen in het hier en nu.
Maar wat is dat moment dat je niet vast kunt grijpen? Dat moment dat hier al is vóórdat je gedachten het willen veranderen. Dit moment nú, dat nú alweer weg is. Dat is de ongelimiteerde geest. Dat is het moment dat altijd in beweging is. Het is altijd veranderend, het staat nooit stil, het is vitaal, het is levend.
Er is geen leven te vinden in de gelimiteerde geest. De gelimiteerde geest ziet alleen verleden en toekomst. Dit zijn bruikbare concepten, maar als je geluk wilt, als je je goed wilt voelen: dat is alleen hier en nu: op de plaats en tijd waar je ziet dat dit moment vrij is. Het is vrij in de zin dat wij het niet kunnen veranderen, omdat het té vluchtig is om vast te grijpen. En paradoxaal genoeg veranderd het juist in positieve zin wanneer je ziet dat je het niet kunt veranderen. Je proberen het te veranderen valt hierdoor weg.
Het is te uitputtend om te proberen geluk te vinden. In plaats daarvan: STOP. En zie dat je proberen zinloos is. Proberen is altijd in tijd. Door geluk te zoeken in de toekomst, garandeer je dat je het nu niet hebt. Je moet stoppen en zien dat je pogingen tevergeefs zijn, zodat je uit tijd en in het hier en nu kunt komen, daar waar je in werkelijkheid altijd al bent en daar waar alle geluk op je ligt te wachten om je te genezen hiervan, om je te vervullen.
Niet langer uitstellen meisje.
Goed dat je het met ons deelt! Ik hoop dat het je min of meer een beetje oplucht.Ik weet niet wat ik wil bereiken met dit bericht. Ik wilde het denk ik gewoon even van me afschrijven of zo. Ik voel me gewoon echt heel erg slecht.
Als er een type hulpverlening is waar ik absoluut 0% vertrouwen in heb, dan is het de crisisdienst wel. Letterlijk alleen maar slechte ervaringen mee, maar ik heb wel al m'n hulpverleners een uitgebreide mail gestuurd over hoe het nu met me gaat en heb morgen ook weer therapie, dus ze zullen er gauw genoeg wel van op de hoogte zijn. Ik denk dat het wel goed komt, maar wil ergens ook niet te vroeg juichen.Goed dat je het met ons deelt! Ik hoop dat het je min of meer een beetje oplucht.
Ik denk niet dat het een gek idee is om de crisisdienst in te schakelen en om advies te vragen want zoals je zelf ook al benoemd dit gaat het niet de goede kant op. En hopelijk kunnen ze je daar helpen zodat de situatie niet nog verder uit de hand loopt.
Take care❤️
Herkenbaar! Hier ook veel negatieve ervaringen met de crisisdienst helaas. Maar soms tref je wel iemand die helpend kan zijn gelukkig!Als er een type hulpverlening is waar ik absoluut 0% vertrouwen in heb, dan is het de crisisdienst wel. Letterlijk alleen maar slechte ervaringen mee, maar ik heb wel al m'n hulpverleners een uitgebreide mail gestuurd over hoe het nu met me gaat en heb morgen ook weer therapie, dus ze zullen er gauw genoeg wel van op de hoogte zijn. Ik denk dat het wel goed komt, maar wil ergens ook niet te vroeg juichen.
Ertoe bereid zijn of het daadwerkelijk doen en kunnen zijn ook twee verschillende dingen. Dat zullen ze daar goed weten verwacht ik. Geen idee waarom ze dat vragen, maar is vast niet zonder reden.of ik ertoe bereid ben om helemaal te stoppen met drugs tijdens de behandeling, ook met roken. Ik antwoordde wel jolig ja,
Begrijpelijk. Ik heb het ook meegemaakt. Je verslaafde brein wil doorgaan met gebruiken, niet stoppen, dus weerstand is gebruikelijk (pun intended). Het voelde bij mij als een sprong in het diepe, waarbij je niet weet hoe je er aan de andere kant weer uitkomt.nu wordt het allemaal ineens wel heel officieel en zo en dat vind ik heel eng
Ik neem aan dat je een detox gaat doen? Jellinek vraagt je dan ook om te stoppen met roken (wel heftig ja).ook met roken
Geef het een kans, wie weet loopt het anders dan je denkt.dat kan ik helemaal niet momenteel. Zelfs al lukt het me wel, dan stap ik gewoon over op een andere verslaving of destructieve coping.
Nog even gebruiken zolang als het kan? Het is natuurlijk beter om je gebruik nu niet te escaleren maar juist stabiel te houden of zelfs iets te minderen. Maar dat snap je zelf ook wel 🙂Ik heb nu ook echt zo erg de neiging om een cathinone te gaan bestellen
heb je fodmap dieet al eens geprobeert of PEA?Ik heb mijn psycholoog gesproken. Kennelijk hadden haar collega's al bij haar benoemd dat ze het uitgebreid over mij wilden hebben in de vergadering (die na mijn gesprek met haar plaatsgevonden heeft). Ze vragen zich af of MBT achteraf gezien wel de juiste keuze geweest is en of het misschien niet beter is om mij (opnieuw) aan te melden voor een klinische DGT. Ik ben vaker afwezig dan aanwezig geweest bij MBT, terwijl de effectiviteit 'm juist zit in betrokken blijven bij de groep. Het is niet dat ik niet aanwezig wil zijn, want iedere keer dat ik er heen ga ben ik heel blij dat ik gekomen was, maar aangezien ik ook slecht eet (en dus dagelijks last heb van buikpijn, misselijkheid en algehele zwakheid), al jaren slaapproblemen heb (bestaande uit: niet kunnen slapen zonder medicatie en het uitvoeren van handelingen of het zeggen van dingen tussen de staat dromen en ontwaken in, die ik me niet kan herinneren achteraf) maakt het 't voor mij extreem moeilijk om consistent aanwezig te zijn en op tijd te komen (dat heb ik maar gewoon opgegeven, het is echt niet te doen voor me met m'n dwangachtige ritueeltjes en ADHD in de ochtend erbij gerekend). Het is niet zo dat ik per direct MBT uit gegooid word, maar als ik nu alsnog niet kom opdagen, dan is dat waarschijnlijk wel de maatregel die ze uiteindelijk moeten nemen.
Ik heb het idee dat ik gewoon voor iedere zorginstelling te moeilijk ben. Ik automutileer, ik eet slecht, ik gebruik drugs als ik er het geld voor heb, ik stel mezelf bloot aan online media die mijn trauma's nog erger maken, maar waarmee ik niet kan stoppen met het bekijken, omdat ik niet niet kan toegeven aan mijn nieuwsgierigheid om het ergste van het ergste gezien te hebben. Dat heeft voor mij ook de functie om mezelf een soort van voor te bereiden, mocht mij zoiets ooit overkomen. Ik heb last van extreme stemmingswisselingen, woedeaanvallen, depressiviteit en adhedonie. Het lukt me nauwelijks nog om dingen te doen, waaruit ik voorheen veel vreugde haalde en wat ook gezonde copingmechanismen waren. Letterlijk waar kan ik hiermee terecht? Klinische DGT zou kunnen als ik niet zou automutileren, maar dat is nu juist wat ik super veel doe, omdat ik geen drugs heb om te gebruiken (en daar drugs doen is ook verboden, natuurlijk).
Ik word hier echt wanhopig van.
Ik heb ook 9 maanden klinische DGT therapie gehad. Het is wel de bedoeling dat je na verloop van tijd stopt met destructief gedrag maar in het begin werd het nog getolereerd.Ik heb mijn psycholoog gesproken. Kennelijk hadden haar collega's al bij haar benoemd dat ze het uitgebreid over mij wilden hebben in de vergadering (die na mijn gesprek met haar plaatsgevonden heeft). Ze vragen zich af of MBT achteraf gezien wel de juiste keuze geweest is en of het misschien niet beter is om mij (opnieuw) aan te melden voor een klinische DGT. Ik ben vaker afwezig dan aanwezig geweest bij MBT, terwijl de effectiviteit 'm juist zit in betrokken blijven bij de groep. Het is niet dat ik niet aanwezig wil zijn, want iedere keer dat ik er heen ga ben ik heel blij dat ik gekomen was, maar aangezien ik ook slecht eet (en dus dagelijks last heb van buikpijn, misselijkheid en algehele zwakheid), al jaren slaapproblemen heb (bestaande uit: niet kunnen slapen zonder medicatie en het uitvoeren van handelingen of het zeggen van dingen tussen de staat dromen en ontwaken in, die ik me niet kan herinneren achteraf) maakt het 't voor mij extreem moeilijk om consistent aanwezig te zijn en op tijd te komen (dat heb ik maar gewoon opgegeven, het is echt niet te doen voor me met m'n dwangachtige ritueeltjes en ADHD in de ochtend erbij gerekend). Het is niet zo dat ik per direct MBT uit gegooid word, maar als ik nu alsnog niet kom opdagen, dan is dat waarschijnlijk wel de maatregel die ze uiteindelijk moeten nemen.
Ik heb het idee dat ik gewoon voor iedere zorginstelling te moeilijk ben. Ik automutileer, ik eet slecht, ik gebruik drugs als ik er het geld voor heb, ik stel mezelf bloot aan online media die mijn trauma's nog erger maken, maar waarmee ik niet kan stoppen met het bekijken, omdat ik niet niet kan toegeven aan mijn nieuwsgierigheid om het ergste van het ergste gezien te hebben. Dat heeft voor mij ook de functie om mezelf een soort van voor te bereiden, mocht mij zoiets ooit overkomen. Ik heb last van extreme stemmingswisselingen, woedeaanvallen, depressiviteit en adhedonie. Het lukt me nauwelijks nog om dingen te doen, waaruit ik voorheen veel vreugde haalde en wat ook gezonde copingmechanismen waren. Letterlijk waar kan ik hiermee terecht? Klinische DGT zou kunnen als ik niet zou automutileren, maar dat is nu juist wat ik super veel doe, omdat ik geen drugs heb om te gebruiken (en daar drugs doen is ook verboden, natuurlijk).
Ik word hier echt wanhopig van.
Nooit van gehoord, zou het moeten opzoekenheb je fodmap dieet al eens geprobeert of PEA?
Hoe is dat geweest voor je? Het is trouwens wel echt leip dat we zo'n gelijkaardige problematiek hebben.Ik heb ook 9 maanden klinische DGT therapie gehad.
We hebben inderdaad best wat gelijkenissen en volgensmij ook wat dezelfde diagnoses.Hoe is dat geweest voor je? Het is trouwens wel echt leip dat we zo'n gelijkaardige problematiek hebben.
En ik denk trouwens dat de aard van onze problematiek wel deels hetzelfde is maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik niet zulke heftige en specifieke gedachten/neigingen heb als jou die je hierboven beschreef. Ik heb wel echt donkere gedachten gehad maar anders denk ik? En na de DGT is dat ook wel een stuk minder geworden omdat ik weet hoe ik ermee om moet gaan en dat gun ik jou ook! Ik hoop dat het leven wat dragelijker mag worden voor je!🥰Het is trouwens wel echt leip dat we zo'n gelijkaardige problematiek hebben.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."