We tellen vandaag 40 dagen clean van de benzodiazepines.
Ups en downs.
Dat is mijn antwoord als ik zou moeten zeggen hoe het gaat.
Vorige week een goede week gehad. Weinig last van klachten en daardoor lukte het goed om dingen te doen die goed voor me zijn. Afspraken nakomen, gezonder eten, beweging (zwemmen, wandelen), vrienden zien en andere sociale activiteiten. Ik voelde me echt even bevrijd van de ellende en negativiteit. Dit duurde zo'n dag of 5 a 6; tot ik afgelopen weekend weer werd overvallen door een "
wave".
Anxiety steeg weer; ik begon slechter te slapen; depressieve gevoelens, gevoelens van doelloosheid, suïcidale gedachtes en straatvrees. "
Waar doe ik het toch allemaal voor" , "dit is mijn toekomst"
Ik schiet dan instant in mijn negatieve coping meganismes terecht kom. Ik begin slecht te eten; lig soms hele dagen op bed; besteedt mijn tijd aan sociale media zoals YouTube, Instagram en eindeloos vuurwerkfilmpjes bekijken of documentaires over iets wat me interesseert.
Tot ik een punt bereik waarop ik de concentratie daar niet meer voor kan vinden omdat ik letterlijk ongevoeloos raak door alles wat ik al gezien heb. Dan begin ik vaak aan suikers te denken.
Maar de realiteit is dus gewoon dat ik niet wil worden geconfronteerd met de klachten die ik ervaar als ik een wave heb. Cognitief ben ik dan een wrak; wat zich uit in brainfog, niet op woorden komen, soort verwardheid, "het even niet meer weten". Verder andere klachten zoals nachtzweten, hartkloppingen, kortademigheid, pijn op diverse plekken, spierspanningen en spiertrekkingen, duizelingen. En mijn emoties zijn enorm heftig; ik voel me het ene moment emotioneel, dan weer geïrriteerd en soms voel ik weer NIETS. Helemaal niets, vlak, gevoelloos. Dan komen de suïcidale gedachtes naar voren. Voel me dan zo ver verwijderd van wie ik was vóór deze
benzo ellende.
Het verschil tussen een window en wave is dus levensgroot. Ik ben er duidelijk gewoon nog niet en dat weet ik ook. Alleen valt er zoveel winst te behalen in de manier hoe ik er mee om ga. Het lukt me niet altijd even goed om de juiste keuzes te maken.
Tot zover. Hopelijk kruip ik gauw weer een beetje richting een window.
Raver