#1
Ja laten komen hoe het komt.Dank je wel. Moet me idd niet te druk maken. Kan vooraf bedenken dat je zo’n weekend niet onder controle krijgt.
Schrijf het toch ff als je het niet erg vindt.Wat rot dat je je zo voelt. Weet je zelf wel wat je zo onrustig maakt?
(bedoel niet dat je dat hier zou moeten schrijven)
Heb geen duidelijk aanwijsbare reden. Het gaat goed in mijn leven en heb nu even een paar weekjes vrij, dus even niks om me druk over te maken als ik puur kijk naar verplichtingen en dergelijke.
Soms is iets er al zolang, dan is het verhaal dat aan een gevoel vast zit weg, maar het gevoel is hardnekkiger begrijp je? Dat zit dieper en is eigenlijk naamloos geworden. Bij mij voelt dat als een onrust/spanning, soms ook als een leegte en lichte depressiviteit. Ik weet niet of je bekend bent met de schrijver/spreker Eckhart Tolle? (ook zeer aan te raden om een paar mindfulness filmpjes van te checken. Alleen hem horen en zien praten word je al Zen van) Die noemt dit wat ik beschrijf "the painbody". Oftewel: het pijnlichaam. Alle emoties opgeslagen in het lichaam die, als je er geen aandacht aan geeft, blijven zitten en alles zwaar maken, je energie wegslurpen, etc.
Maar net even rustig op mijn balkon gezeten daarmee. Zo in de avond wanneer de wereld rustiger is en ook wat koeler, toch wat makkelijker om dat te doen. Gewoon zitten met het gevoel, niks meer dan dat. Niet eraan ontsnappen. Voelt altijd juist om te doen. Dit keer geen grote ontlading/spanning die ineens van me afvalt (dat gebeurt soms ook wel), maar alsnog altijd rustiger makend om even niet ervan te proberen te ontsnappen maar te rusten in het moment samen met dat in me.