#1
Klopt! Het non-dualisme wordt daarin ook regelmatig beschreven zover ik me nog kan herinneren. Was een beetje mijn introductie in non-dualismeIk heb het boek verslaafd aan denken van hem. Ook zeker een aanrader 🙏🏻
Deel je inzicht!
735 antwoorden
232 weergaven
18-5-2026
#2
Ja en uitleg over wat is nou realiteit enzo. Heel interessant. Is alleen al wel ff een tijdje gelden dat ik uhm gelezen heb.Klopt! Het non-dualisme wordt daarin ook regelmatig beschreven zover ik me nog kan herinneren. Was een beetje mijn introductie in non-dualisme
Misschien weer eens overnieuw lezen.
Het boek de symbiotische planeet heeft mij heel veel geleerd/inzicht gegeven dat wij het lichaam niet zijn. 🥰
#3
We are eternal 😋🤣Even een random onderwerp switch:
Men zegt dat het universum oneindig is, maar we denken ook dat het uitzet. Oftewel de afstanden groter worden.
Hoe kan iets wat oneindig is groter worden? Simpele wiskunde laat al zien dat het niet klopt ∞ + 1 = ?
🙃 Mooi brein brekertje op de maandag middag hehe
#4
#5
Wiskundig zijn veel dingen te omschrijven waar ons brein niet bij kan. Oneindigheid bijvoorbeeld, zoals pi, of het feit dat wanneer je naar een stoel loopt die afstand steeds door de helft gaat tot het oneindige toe wat zou betekenen dat we de stoel nooit bereiken, maar dat gebeurt wel.. ons brein is niet capabel om deze dingen te begrijpen.Even een random onderwerp switch:
Men zegt dat het universum oneindig is, maar we denken ook dat het uitzet. Oftewel de afstanden groter worden.
Hoe kan iets wat oneindig is groter worden? Simpele wiskunde laat al zien dat het niet klopt ∞ + 1 = ?
🙃 Mooi brein brekertje op de maandag middag hehe
#6
"De stoel" bestaat niet. Dus Vandaar dat we er nooit komen (misschien zijn we er eigenlijk al wel) 😇🤣
#7
Die stoel is maar flauw.Wiskundig zijn veel dingen te omschrijven waar ons brein niet bij kan. Oneindigheid bijvoorbeeld, zoals pi, of het feit dat wanneer je naar een stoel loopt die afstand steeds door de helft gaat tot het oneindige toe wat zou betekenen dat we de stoel nooit bereiken, maar dat gebeurt wel.. ons brein is niet capabel om deze dingen te begrijpen.
#8
Ik zag opeens een funny beeld voor me dat je net een te grote of kleine stap zet waardoor de afstand niet meer door de helft gaat maar door andere oneven waardes waardoor je op een gegeven moment moet compenseren met contra stapjes heen en terug om uiteindelijk wel bij de stoel te komen. Net als de laatste rondes van een dart wedstrijd waarbij je het exacte eindgetal moet halen.Die stoel is maar flauw.
Ok wauw, de keta slaat in denk ik. Lama
Die stoel is flauw @Dirkjan
#9
Hahaha vind t wel een mooie @Dirkjan .
Denk dat je gelijk hebt met het feit dat ons brein een groot deel van het universum te bevatten.
Neemt niet weg dat ik het onmogelijke achterna blijf streven en nadenk over processen die ik nooit ga begrijpen![:yum:]()
Wordt er altijd wel rustig van. Het idee dat verreweg het meeste in de kosmos ons te boven gaat.
Stel je voor dat mensen het numero uno ingewikkeldste proces zouden zijn.. dan is dit universum pas echt fokt op hehe (grapje ofc)
En keta ja? Heb je die goeie waarvan je ineens midden op de oceaan beland in een storm?![:wink:]()
Lang niet gedaan...je brengt me op een idee
Denk dat je gelijk hebt met het feit dat ons brein een groot deel van het universum te bevatten.
Neemt niet weg dat ik het onmogelijke achterna blijf streven en nadenk over processen die ik nooit ga begrijpen
Wordt er altijd wel rustig van. Het idee dat verreweg het meeste in de kosmos ons te boven gaat.
Stel je voor dat mensen het numero uno ingewikkeldste proces zouden zijn.. dan is dit universum pas echt fokt op hehe (grapje ofc)
En keta ja? Heb je die goeie waarvan je ineens midden op de oceaan beland in een storm?
Lang niet gedaan...je brengt me op een idee
#10
Hahaha vind t wel een mooie @Dirkjan .
Denk dat je gelijk hebt met het feit dat ons brein een groot deel van het universum te bevatten.
Neemt niet weg dat ik het onmogelijke achterna blijf streven en nadenk over processen die ik nooit ga begrijpen
Wordt er altijd wel rustig van. Het idee dat verreweg het meeste in de kosmos ons te boven gaat.
Stel je voor dat mensen het numero uno ingewikkeldste proces zouden zijn.. dan is dit universum pas echt fokt op hehe (grapje ofc)
En keta ja? Heb je die goeie waarvan je ineens midden op de oceaan beland in een storm?
Lang niet gedaan...je brengt me op een idee
Dit is wel powerket ja... "Heb je die goeie waarvan je ineens midden op de oceaan beland in een storm? " hahaha goeie! precies dat ja
#11
@Chr0nic hahah lekker gap.
Behouden vaart toegewenst!
Behouden vaart toegewenst!
#12
Ground zero was een bitterzoete ervaring, ik kwam erachter dat ik totaal uitgekeken ben op Uptempo, waar ik jarenlang altijd de feestjes voor bezocht. Het voelde allemaal niet meer zoals het eerder was, maar dit was wel de grootste event die ik ooit bezocht heb en ik heb het hele genre echt herontdekt. Terror vind ik altijd nog top maar holyshit, hoe ben ik nooit wat meer in industrial hardcore gedoken. Nadat ik er keta bij in had gegooid voelde het alsof iemand de altijd hinderende ADD gedachtestroom als een soort active noise cancelling neutraliseerde en ik vond een intense rust met tegelijkertijd een rush die nu 2 dagen later nog steeds een glimlach op mijn gezicht achterlaat.
De prospect en multigroove stages waren echt eye opening. Alsof iemand mn hersenpan opentrok en rechtstreeks de neuronen masseerde met de meest zachte liefdevolle maar energieke handen en bewegingen die een Thaise masseuse me in een of andere gare ghetto wijk kon bieden. Geen happy end maar het voorvocht seipelde de onderbroek in. Figuurlijk dan, denk ik, de ketamine deed zn werk dus als dit wel het geval was had ik het toch niet doorgehad maar ik acht de waarschijnlijkheid zeer laag. Wat een dom gelul weer, ik bedoel eigenlijk gewoon goeie fuif te zeggen.
De prospect en multigroove stages waren echt eye opening. Alsof iemand mn hersenpan opentrok en rechtstreeks de neuronen masseerde met de meest zachte liefdevolle maar energieke handen en bewegingen die een Thaise masseuse me in een of andere gare ghetto wijk kon bieden. Geen happy end maar het voorvocht seipelde de onderbroek in. Figuurlijk dan, denk ik, de ketamine deed zn werk dus als dit wel het geval was had ik het toch niet doorgehad maar ik acht de waarschijnlijkheid zeer laag. Wat een dom gelul weer, ik bedoel eigenlijk gewoon goeie fuif te zeggen.
#13
Hahahahahaaaa! Wat een heerlijk verhaaltje!Ground zero was een bitterzoete ervaring, ik kwam erachter dat ik totaal uitgekeken ben op Uptempo, waar ik jarenlang altijd de feestjes voor bezocht. Het voelde allemaal niet meer zoals het eerder was, maar dit was wel de grootste event die ik ooit bezocht heb en ik heb het hele genre echt herontdekt. Terror vind ik altijd nog top maar holyshit, hoe ben ik nooit wat meer in industrial hardcore gedoken. Nadat ik er keta bij in had gegooid voelde het alsof iemand de altijd hinderende ADD gedachtestroom als een soort active noise cancelling neutraliseerde en ik vond een intense rust met tegelijkertijd een rush die nu 2 dagen later nog steeds een glimlach op mijn gezicht achterlaat.
De prospect en multigroove stages waren echt eye opening. Alsof iemand mn hersenpan opentrok en rechtstreeks de neuronen masseerde met de meest zachte liefdevolle maar energieke handen en bewegingen die een Thaise masseuse me in een of andere gare ghetto wijk kon bieden. Geen happy end maar het voorvocht seipelde de onderbroek in. Figuurlijk dan, denk ik, de ketamine deed zn werk dus als dit wel het geval was had ik het toch niet doorgehad maar ik acht de waarschijnlijkheid zeer laag. Wat een dom gelul weer, ik bedoel eigenlijk gewoon goeie fuif te zeggen.
#14
#15
Weet je wat het mooie is, ik heb geen flauw idee wat ik weet te denken schenken menken, gekke bekken.
Perfekt toch?
Perfekt toch?
#16
Je voelt je gejaagd... maar je gaat tóch dood.In mijn ervaring gaat dat 1000 keer beter als ik dat "stapje achteruit" zet (is het niet eens, het is een verandering van perspectief). Voelt geregeld eerst wel contra-intuïtief gek genoeg. Maar met dat "stapje achteruit" is er ten eerste het overzicht, ten tweede de rust en vanuit daaruit de creatieve kracht om daadwerkelijk dingen te doen/manifesteren.
Maar ik begrijp je. Ik heb geregeld weleens dat gejaagde gevoel alsof ik dingen snel moet doen omdat ik weinig tijd heb. Maar ten eerste raak ik dan dus in een tunnelvisie (overzicht kwijt), ik raak mijn rust/vrede kwijt en mijn vermogen om te creëren.
Mijn opvatting is dat wij het als westerlingen extra moeilijk hebben met dit. We zijn als maatschappij zó gericht op "doen".
De droom wordt het mooiste wanneer je wortels diep in de Realiteit: het vormloze, onveranderlijke, zijn verankerd.
Dan zou het je niet moeten kunnen schelen, maar dat doet het wel.
#17
Neem een oneindige straat met een oneindige reeks lantaarnpalen. Er zit 10 meter tussen elke paal.Even een random onderwerp switch:
Men zegt dat het universum oneindig is, maar we denken ook dat het uitzet. Oftewel de afstanden groter worden.
Hoe kan iets wat oneindig is groter worden? Simpele wiskunde laat al zien dat het niet klopt ∞ + 1 = ?
🙃 Mooi brein brekertje op de maandag middag hehe
Zet nu de lantaarnpalen 20 meter van elkaar af. Je hebt nog steeds een oneindige straat lantaarnpalen maar toch is er meer ruimte. Dat is een benadering van wat ze bedoelen met een groter wordend universum.
Tevens is ∞ + 1 groter dan ∞ paradoxaal genoeg. Niet alle oneindigheden zijn gelijk.
#18
*Dat het ook oké mag zijn, als ik het even echt niet meer weet.
*Dat ik ook begrip voor onbegrip moet hebben, want net als ik, willen de mensen die iets niet kunnen begrijpen, ook begrepen worden.
🍀
*Dat ik ook begrip voor onbegrip moet hebben, want net als ik, willen de mensen die iets niet kunnen begrijpen, ook begrepen worden.
🍀
#19
Het gejaagd voelen komt door de misperceptie imo. Er is een gedachte/gevoel en je "klikt" daarop vast en weg is je rust weer. Vervolgens wil je er met denken/wilskracht uitkomen, niet beseffende dat dat het gejaagde verder in stand houdt.Je voelt je gejaagd... maar je gaat tóch dood.
Dan zou het je niet moeten kunnen schelen, maar dat doet het wel.
Het is een subtiel iets.
#20
"Casrus" en "Wilskracht" zijn per se woorden die zonder ontkenning in dezelfde zin thuishoren.Het gejaagd voelen komt door de misperceptie imo. Er is een gedachte/gevoel en je "klikt" daarop vast en weg is je rust weer. Vervolgens wil je er met denken/wilskracht uitkomen, niet beseffende dat dat het gejaagde verder in stand houdt.
Het is een subtiel iets.