#1
Ik heb het boek verslaafd aan denken van hem. Ook zeker een aanrader 🙏🏻
Deel je inzicht!
735 antwoorden
230 weergaven
18-5-2026
#2
Even een random onderwerp switch:
Men zegt dat het universum oneindig is, maar we denken ook dat het uitzet. Oftewel de afstanden groter worden.
Hoe kan iets wat oneindig is groter worden? Simpele wiskunde laat al zien dat het niet klopt ∞ + 1 = ?
🙃 Mooi brein brekertje op de maandag middag hehe
Men zegt dat het universum oneindig is, maar we denken ook dat het uitzet. Oftewel de afstanden groter worden.
Hoe kan iets wat oneindig is groter worden? Simpele wiskunde laat al zien dat het niet klopt ∞ + 1 = ?
🙃 Mooi brein brekertje op de maandag middag hehe
#3
Klopt! Het non-dualisme wordt daarin ook regelmatig beschreven zover ik me nog kan herinneren. Was een beetje mijn introductie in non-dualismeIk heb het boek verslaafd aan denken van hem. Ook zeker een aanrader 🙏🏻
#4
Ja en uitleg over wat is nou realiteit enzo. Heel interessant. Is alleen al wel ff een tijdje gelden dat ik uhm gelezen heb.Klopt! Het non-dualisme wordt daarin ook regelmatig beschreven zover ik me nog kan herinneren. Was een beetje mijn introductie in non-dualisme
Misschien weer eens overnieuw lezen.
Het boek de symbiotische planeet heeft mij heel veel geleerd/inzicht gegeven dat wij het lichaam niet zijn. 🥰
#5
We are eternal 😋🤣Even een random onderwerp switch:
Men zegt dat het universum oneindig is, maar we denken ook dat het uitzet. Oftewel de afstanden groter worden.
Hoe kan iets wat oneindig is groter worden? Simpele wiskunde laat al zien dat het niet klopt ∞ + 1 = ?
🙃 Mooi brein brekertje op de maandag middag hehe
#6
#7
Wiskundig zijn veel dingen te omschrijven waar ons brein niet bij kan. Oneindigheid bijvoorbeeld, zoals pi, of het feit dat wanneer je naar een stoel loopt die afstand steeds door de helft gaat tot het oneindige toe wat zou betekenen dat we de stoel nooit bereiken, maar dat gebeurt wel.. ons brein is niet capabel om deze dingen te begrijpen.Even een random onderwerp switch:
Men zegt dat het universum oneindig is, maar we denken ook dat het uitzet. Oftewel de afstanden groter worden.
Hoe kan iets wat oneindig is groter worden? Simpele wiskunde laat al zien dat het niet klopt ∞ + 1 = ?
🙃 Mooi brein brekertje op de maandag middag hehe
#8
"De stoel" bestaat niet. Dus Vandaar dat we er nooit komen (misschien zijn we er eigenlijk al wel) 😇🤣
#9
Die stoel is maar flauw.Wiskundig zijn veel dingen te omschrijven waar ons brein niet bij kan. Oneindigheid bijvoorbeeld, zoals pi, of het feit dat wanneer je naar een stoel loopt die afstand steeds door de helft gaat tot het oneindige toe wat zou betekenen dat we de stoel nooit bereiken, maar dat gebeurt wel.. ons brein is niet capabel om deze dingen te begrijpen.
#10
Ik zag opeens een funny beeld voor me dat je net een te grote of kleine stap zet waardoor de afstand niet meer door de helft gaat maar door andere oneven waardes waardoor je op een gegeven moment moet compenseren met contra stapjes heen en terug om uiteindelijk wel bij de stoel te komen. Net als de laatste rondes van een dart wedstrijd waarbij je het exacte eindgetal moet halen.Die stoel is maar flauw.
Ok wauw, de keta slaat in denk ik. Lama
Die stoel is flauw @Dirkjan
#11
Hahaha vind t wel een mooie @Dirkjan .
Denk dat je gelijk hebt met het feit dat ons brein een groot deel van het universum te bevatten.
Neemt niet weg dat ik het onmogelijke achterna blijf streven en nadenk over processen die ik nooit ga begrijpen![:yum:]()
Wordt er altijd wel rustig van. Het idee dat verreweg het meeste in de kosmos ons te boven gaat.
Stel je voor dat mensen het numero uno ingewikkeldste proces zouden zijn.. dan is dit universum pas echt fokt op hehe (grapje ofc)
En keta ja? Heb je die goeie waarvan je ineens midden op de oceaan beland in een storm?![:wink:]()
Lang niet gedaan...je brengt me op een idee
Denk dat je gelijk hebt met het feit dat ons brein een groot deel van het universum te bevatten.
Neemt niet weg dat ik het onmogelijke achterna blijf streven en nadenk over processen die ik nooit ga begrijpen
Wordt er altijd wel rustig van. Het idee dat verreweg het meeste in de kosmos ons te boven gaat.
Stel je voor dat mensen het numero uno ingewikkeldste proces zouden zijn.. dan is dit universum pas echt fokt op hehe (grapje ofc)
En keta ja? Heb je die goeie waarvan je ineens midden op de oceaan beland in een storm?
Lang niet gedaan...je brengt me op een idee
#12
Hahaha vind t wel een mooie @Dirkjan .
Denk dat je gelijk hebt met het feit dat ons brein een groot deel van het universum te bevatten.
Neemt niet weg dat ik het onmogelijke achterna blijf streven en nadenk over processen die ik nooit ga begrijpen
Wordt er altijd wel rustig van. Het idee dat verreweg het meeste in de kosmos ons te boven gaat.
Stel je voor dat mensen het numero uno ingewikkeldste proces zouden zijn.. dan is dit universum pas echt fokt op hehe (grapje ofc)
En keta ja? Heb je die goeie waarvan je ineens midden op de oceaan beland in een storm?
Lang niet gedaan...je brengt me op een idee
Dit is wel powerket ja... "Heb je die goeie waarvan je ineens midden op de oceaan beland in een storm? " hahaha goeie! precies dat ja
#13
@Chr0nic hahah lekker gap.
Behouden vaart toegewenst!
Behouden vaart toegewenst!
#14
Ground zero was een bitterzoete ervaring, ik kwam erachter dat ik totaal uitgekeken ben op Uptempo, waar ik jarenlang altijd de feestjes voor bezocht. Het voelde allemaal niet meer zoals het eerder was, maar dit was wel de grootste event die ik ooit bezocht heb en ik heb het hele genre echt herontdekt. Terror vind ik altijd nog top maar holyshit, hoe ben ik nooit wat meer in industrial hardcore gedoken. Nadat ik er keta bij in had gegooid voelde het alsof iemand de altijd hinderende ADD gedachtestroom als een soort active noise cancelling neutraliseerde en ik vond een intense rust met tegelijkertijd een rush die nu 2 dagen later nog steeds een glimlach op mijn gezicht achterlaat.
De prospect en multigroove stages waren echt eye opening. Alsof iemand mn hersenpan opentrok en rechtstreeks de neuronen masseerde met de meest zachte liefdevolle maar energieke handen en bewegingen die een Thaise masseuse me in een of andere gare ghetto wijk kon bieden. Geen happy end maar het voorvocht seipelde de onderbroek in. Figuurlijk dan, denk ik, de ketamine deed zn werk dus als dit wel het geval was had ik het toch niet doorgehad maar ik acht de waarschijnlijkheid zeer laag. Wat een dom gelul weer, ik bedoel eigenlijk gewoon goeie fuif te zeggen.
De prospect en multigroove stages waren echt eye opening. Alsof iemand mn hersenpan opentrok en rechtstreeks de neuronen masseerde met de meest zachte liefdevolle maar energieke handen en bewegingen die een Thaise masseuse me in een of andere gare ghetto wijk kon bieden. Geen happy end maar het voorvocht seipelde de onderbroek in. Figuurlijk dan, denk ik, de ketamine deed zn werk dus als dit wel het geval was had ik het toch niet doorgehad maar ik acht de waarschijnlijkheid zeer laag. Wat een dom gelul weer, ik bedoel eigenlijk gewoon goeie fuif te zeggen.
#15
Hahahahahaaaa! Wat een heerlijk verhaaltje!Ground zero was een bitterzoete ervaring, ik kwam erachter dat ik totaal uitgekeken ben op Uptempo, waar ik jarenlang altijd de feestjes voor bezocht. Het voelde allemaal niet meer zoals het eerder was, maar dit was wel de grootste event die ik ooit bezocht heb en ik heb het hele genre echt herontdekt. Terror vind ik altijd nog top maar holyshit, hoe ben ik nooit wat meer in industrial hardcore gedoken. Nadat ik er keta bij in had gegooid voelde het alsof iemand de altijd hinderende ADD gedachtestroom als een soort active noise cancelling neutraliseerde en ik vond een intense rust met tegelijkertijd een rush die nu 2 dagen later nog steeds een glimlach op mijn gezicht achterlaat.
De prospect en multigroove stages waren echt eye opening. Alsof iemand mn hersenpan opentrok en rechtstreeks de neuronen masseerde met de meest zachte liefdevolle maar energieke handen en bewegingen die een Thaise masseuse me in een of andere gare ghetto wijk kon bieden. Geen happy end maar het voorvocht seipelde de onderbroek in. Figuurlijk dan, denk ik, de ketamine deed zn werk dus als dit wel het geval was had ik het toch niet doorgehad maar ik acht de waarschijnlijkheid zeer laag. Wat een dom gelul weer, ik bedoel eigenlijk gewoon goeie fuif te zeggen.
#16
#17
Ik ook niet! Daar is het een beetje te toevallig voor!Maar het haakt wel weer aan op de discussie die ik met @Mindless had op het forum. Heel toevallig!
Not! Ik geloof al een tijdje niet meer in toeval 😂
Helemaal eens met Zen (uiteraard) en ik denk zelfs dat het cruciaal is dat iemand een mogelijke verslaving absoluut erkend. Zonder erkenning van een probleem kan niet eens begonnen worden het aan te pakken.Als ik mezelf verslaafd bestempel, zet ik mezelf dan gevangen in een denkconstructie door de stempel die ik daarop druk?
Of is het juist goed om dat stempel te zetten om mezelf te herinneren wat ik moet doen?
Zen vertelt mij immers ook dat ik moet omarmen en accepteren wat is. En daar vrede mee moet vinden. En dat is met mijn verslaving opzich best aardig gelukt. Ik kan bijna overal met trots vertellen dat ik verslaafd ben en daar ook een oplossing voor heb en aan werk.
Zonder mijn verslaving, was ik immers ook niet zo actief aan mezelf gaan werken. Dan was de nood niet hoog genoeg.
Waar ik persoonlijk alleen een probleem mee heb is die mogelijke verslaving deel uit laten maken van je identiteit. Het lijkt misschien wat mierenneuken maar ik denk dat het toch belangrijk is om onderscheid te maken tussen enerzijds "ik heb een verslaving" of zelfs "ik ben verslaafd" en anderzijds "ik ben een verslaafde". Gek genoeg zijn het vaak juist de meer negatieve identificaties waar mensen liever geen afscheid van nemen. Want die zijn krachtig. Het zijn niet alleen beschrijvingen van een bepaalde verslaving, stoornis, aandoening, etc. Maar ook mogelijk een sterk frame om een identiteit omheen te bouwen. Je kunt verslaafd worden aan die identiteit zelf.
#18
Gek genoeg zijn het vaak juist de meer negatieve identificaties waar mensen liever geen afscheid van nemen. Want die zijn krachtig.
Je kunt verslaafd worden aan die identiteit zelf.
Ik had dit met mijn junkie pride 😂
Oh ik was wel trots hoor, dat ik joints van 40cm kom draaien, dat ik 69 verschillende middelen had gebruikt, dat ik zie diehard was dat ik a-php injecteerde. Junk boven junk zegmaar 😂
Waar je maar trots op kan zijn hè haha
Als ik mierenneukerig zen wil volgen, zou het beter zijn om te zeggen: ik heb de ziekte verslaving ipv ik ben verslaafd. Dat staat dichter bij de werkelijkheid.
Net als dat je beter kan zeggen: er is boosheid in mij ipv ik ben boos.
Ach, voorlopig houd ik het er gewoon in, ik ben verslaafd.
Ik ken een fellow die veel met zen bezig was en dit gedachtegoed ook aan ging. Hij kreeg er toen een hekel aan dat hij zich verslaafd moest noemen. Toen is ie een tijdje het programma uit gegaan. Maar na 3 maanden is ie daar toch van teruggekomen.
#19
Ik denk meer dat het het stigma is wat om "verslaafd" heen hangt dat vervelend kan zijn.
Immers, is zen niet een gecultiveerde verslaving aan het leven zelf?
Toch zijn er weinig mensen die denken "kijk die junk nou!" Als ze iemand zien mediteren oid.
Iets is alleen een probleem als je dat zo ervaart, met wat oefening wordt het uiteindelijk een koud kunstje om van problemen mogelijkheden te maken tot bijvoorbeeld groei.
Het meest van belang is hoe de persoon in kwestie omgaat met de "lading" die gekoppeld zit aan zo"n label. Uiteindelijk kun je er ook juist trots uithalen inderdaad, of het gebruiken om jezelf niet te serieus te laten worden. Ik noem mezelf wel is Hatsjie-unit (als in niezen ipv G) als ik te stoer aant worden ben 😉
Immers, is zen niet een gecultiveerde verslaving aan het leven zelf?
Toch zijn er weinig mensen die denken "kijk die junk nou!" Als ze iemand zien mediteren oid.
Iets is alleen een probleem als je dat zo ervaart, met wat oefening wordt het uiteindelijk een koud kunstje om van problemen mogelijkheden te maken tot bijvoorbeeld groei.
Het meest van belang is hoe de persoon in kwestie omgaat met de "lading" die gekoppeld zit aan zo"n label. Uiteindelijk kun je er ook juist trots uithalen inderdaad, of het gebruiken om jezelf niet te serieus te laten worden. Ik noem mezelf wel is Hatsjie-unit (als in niezen ipv G) als ik te stoer aant worden ben 😉
#20
Ha-ha-ha-ha-ha tsjie-unit!!Ik denk meer dat het het stigma is wat om "verslaafd" heen hangt dat vervelend kan zijn.
Immers, is zen niet een gecultiveerde verslaving aan het leven zelf?
Toch zijn er weinig mensen die denken "kijk die junk nou!" Als ze iemand zien mediteren oid.
Iets is alleen een probleem als je dat zo ervaart, met wat oefening wordt het uiteindelijk een koud kunstje om van problemen mogelijkheden te maken tot bijvoorbeeld groei.
Het meest van belang is hoe de persoon in kwestie omgaat met de "lading" die gekoppeld zit aan zo"n label. Uiteindelijk kun je er ook juist trots uithalen inderdaad, of het gebruiken om jezelf niet te serieus te laten worden. Ik noem mezelf wel is Hatsjie-unit (als in niezen ipv G) als ik te stoer aant worden ben 😉