Welke monnik hebben we het over?Mooi inzicht hoor! Het doet me ook denken aan het verhaaltje van de monnik die verlichting bereikte toen hij langs de slager liep. Iemand vroeg de slager om het beste stuk vlees. En de slager antwoorde: het is allemaal het beste stuk vlees. En dat zinnetje bleef hangen bij de monnik waardoor hij verlichting bereikte.
Dit is fucking mooi geschreven. Oprecht. Niks om te slijmen maar dit kwam binnen bij mij m, het raakte iets. Niet iets ontroerends of verdrietigs, meer iets kalmerends. Als in “het is goed, maak je geen zorgen”.Er is niets om bang voor te zijn. Het niets van het verstand (het concept: niets) is niet hetzelfde als dit. Dit niets is slechts een afwezigheid van iets. Dat betekent niet dat het voor zichzelf (voor mijzelf) leeg is ofzo. Het is slechts zoals jij zegt inderdaad niet definieerbaar. Het verstand kan het niet vatten, niet (be)grijpen. Het verstand kan alleen vorm begrijpen en dit is niet te reduceren tot een bepaalde vorm.
Er is juist een werkelijke, niet bedachte vrijheid in dit. Een vrijheid van vorm die al bestaat vóór vorm. Daarom is het ook werkelijk: het is er al voor iets verschijnt en nadat iets verdwijnt: vorm kan het niet aantasten. Want wat als je niet eens 1 moment kunt grijpen, wat is dan de werkelijkheid van (al je gedachten over) de wereld? Maar ondanks dat de wereld niet echt is (niet echt kán zijn), stopt de perceptie (van de wereld) niet wanneer dit gezien wordt. Je hebt dus the best of both worlds: én de vrijheid ván de wereld, én de schoonheid van deze wereld die ondanks dat deze niet echt kan zijn, als perceptie gezien wordt.
Fijn dat het dit deed.Dit is fucking mooi geschreven. Oprecht. Niks om te slijmen maar dit kwam binnen bij mij m, het raakte iets. Niet iets ontroerends of verdrietigs, meer iets kalmerends. Als in “het is goed, maak je geen zorgen”.
Amazed
Ja exact, dat is zo’n beetje wat de nihilistische stroming doet. Vasthouden op de zoektocht naar een ultiem doel of reden of orde in deze wereld je volstrekt nutteloos en juist het tegenovergestelde biedt zoveel meer kansen en geruststelling.Ironisch genoeg is een vaste positie innemen (ten opzichte van wat dan ook) juist beangstigend. Want dan heb je iets dat je kunt en zult kwijtraken.
Ik ben het eens met nihilisme dat er geen inherente betekenis is in het bestaan.Ja exact, dat is zo’n beetje wat de nihilistische stroming doet. Vasthouden op de zoektocht naar een ultiem doel of reden of orde in deze wereld je volstrekt nutteloos en juist het tegenovergestelde biedt zoveel meer kansen en geruststelling.
Maar ik begrijp dat jij dat misschien iets anders ziet dan ik. Ik ben een pessimistische zwartgallig persoon, ik ben glad half leeg in de meeste gevallen. Maar, ik dit geval heeft A. Camus mijn existentiële paniek zo goed als weggenomen. Alsof je jarenlang als slaaf met stenen op je rug nutteloos werk aan het doen bent, en je eindelijk je je rugtas mag afdoen.
Maar dat boek probeert het ook te doen. Het probeert je juist in te laten zien dat het leven fantastisch is, en de nutteloosheid een zegen ipv een kwelling. Maar, zoals je weet, ik heb een heftige tijd achter de rug en klim beetje bij beetje uit het dal. Ik kom er wel.Ik ben het eens met nihilisme dat er geen inherente betekenis is in het bestaan.
Maar omdat ik zie dat wij het zijn die er betekenis aan geven, geef ik er een positieve betekenis aan. (As a man thinketh, so is he)
Althans, dat streef ik zoveel mogelijk te doen. Lukt niet altijd, maar in principe kun je altijd je eigen betekenis aan iets geven. Het enige dat je in de weg kan zitten is je (gebrek aan) vertrouwen daarin.
Wat!?Exodus 34:14
Do not worship any other god, for the Lord, whose name is Jealous, is a jealous God.
Niet mijn eigen inzicht, maar ik kijk de laatste tijd wat docu's over hoe mensen duidelijk maken dat er iets heel raars aan de hand lijkt te zijn in de Bijbel, namelijk dat de God van het oude testament (YHWH) een totaal andere God lijkt te zijn dan de God waar Jezus over praatte. De God waar Jezus over praatte, is een liefdevolle God, een God van vergeving en compassie. YHWH daarentegen was een regelrechte tiran, een massamoordenaar en een god die mensenoffers eiste.
Nu wist ik dat het Oude Testament nogal verschilt van het Nieuwe Testament en dat het OT verschrikkelijk gewelddadig is, maar ik zat in zijn geheel eigenlijk nooit op te letten bij Bijbel voorlezen. Maar nu ik ouder ben vind ik dit eigenlijk toch wel fascinerend. Maar misschien nog meer dan de boeken zelf, vind ik het fascinerend om te zien hoe vandaag de dag miljoenen mensen het verschil tussen de God van het OT en de God van het NT niet kunnen of niet willen zien en zeggen dat het 1 en dezelfde is. Hiermee dus eigenlijk alle mensenoffers aan YHWH en alle dood en verderf door deze maniakale godheid (die overigens eerst de veel minder significante rol van stormgod had, voordat het dé zogenaamde oppergod werd, dus hoe werkt dat eigenlijk?) goedkeurend. Absurd weer, hoe star mensen kunnen zijn in religie.
Nu geloof ik sowieso niet in een persoonlijke God op die manier en ook niet in een duivel, maar deze YHWH lijkt in alles meer op wat je de duivel zou noemen. Ten eerste is hij een jaloerse God. Het staat letterlijk in de Bijbel:
Wat!?
Welke omnipotente, omnisciente, omnipresente God, overziener en creator van alles, is jaloers? Op zijn eigen creatie!! Had het dan anders gemaakt oetlul.
En daarnaast eist hij dus mensenoffers en moord 'ie hele samenlevingen uit omdat 'ie ze niet mag.
Dat klinkt niet als God, dat klinkt als een menselijk psychopathisch narcistisch ego met inferioriteits/superioriteitscomplex.
Jezus heeft geloof ik ook niet 1 keer de naam YHWH genoemd in de Bijbel, maar heeft wel gezegd dat iedereen een valse God, een leugenaar, een moordenaar zelfs, volgde. En dat Jezus zijn Vader, Liefde zelf is. En ik moet zeggen, ik ben het daar helemaal met Jezus eens. Onze Vader, dat waar wij allen en het hele universum aan ontspringt is Liefde zelf.
Wat ze er alleen later van hebben gemaakt met dat Jezus de enige weg is naar de Vader, is waar religie dan weer op een uit de kluiten gewassen cult begint te lijken. Waarom moet er een middenman zijn?
Jezus zei zelf:
Bekijk bijlage 56918
En ik geloof hem.
Maar waarom moet dat verdomde religie het altijd zo verdraaien dat er voorwaarden zijn? Natuurlijk weet ik het antwoord zelf ook wel: zo kun je een bevolking controleren:
Bekijk bijlage 56919
Dus vanuit de kerk zelf begrijp ik het.
Maar wat ik nooit heb begrepen is die enorme gewilligheid van vele mensen om hierin mee te gaan. Het lijkt soms echt alsof mensen er van smikkelen dat hun God een jaloerse God is. Een God die in staat is om zijn eigen creatie, letterlijk zijn eigen kinderen voor in de eeuwigheid te laten branden in de hel, nadat hij hun leven hier op aarde al tot een hel heeft gemaakt.
Het is echt obvious: Zelfs in de Bijbel is God zo inconsistent als wat. Eerst is het die psycho massamoordenaar YHWH, daarna is God Liefde zelf. Die twee kunnen gewoon met geen mogelijkheid vereenzelvigd worden. Het sluit elkaar uit.
Hoe kunnen mensen dit verschil niet opmerken en zeggen dat dit 1 en dezelfde God is? Dat is gewoon moedwillige onwetendheid.
Wat haat ik religie soms toch.
/rant over
Super interessant! Zag dat ook al voorbij komen.D'r is een hele mooie video over op YouTube.
Het Jodendom is gebaseerd op het eerdere Kanaänitische pantheon, waarbij de liefhebbende God gebaseerd is op de schepper-god El, terwijl Jahweh de oorlogsgod van de Kanaäniten was (v.g.l. de Griekse Ares).
Vandaar (onder andere) die rare spagaat.
Super interessant! Zag dat ook al voorbij komen.
Interessant is hoe door verschillende culturen eigenlijk dezelfde goden aangeduid worden met verschillende namen. Die van het Romeinse pantheon zijn eigenlijk allemaal dezelfde goden als van het Griekse pantheon, maar met andere namen:
Jupiter = Zeus
Neptunus = Poseidon
Venus = Afrodite
Mars = Ares
Maar dezelfde goden werden al veel eerder vereerd door de Sumeriërs:
Jupiter/Zeus = Enlil (geloof ik)
Neptunus/Poseidon = Enki
Venus/Afrodite = Ninsi'anna
Mars/Ares = Nergal
En wat betreft El:
Dat komt (zoals je vast weet) van Elohim. Alleen, Elohim is een woord in meervoud en betekent "goden". Er zijn nu mensen die beweren dat de Elohim de Annunaki waren. De Annunaki waren de nakomelingen van Anu, welke (onder andere) de bovengenoemde Enlil, Enki, Nergal, etc. waren. Soms wordt "El" geloof ik wel gebruikt als dé God. De bron van alles. (Liefde dus)
Ik ben er niet over uit wat ik nou precies moet denken van die Annunaki, maar ik vind het super fascinerend hoe nu gedacht wordt dat zij mogelijk hebben zitten prutsen met de genen van apen hier op aarde en dat wij zo zijn ontstaan als een mix tussen apen en de Annunaki zelf. Hoe het ook precies zit, die archeologische vondsten en tabletten met teksten zijn imo fascinerend.
Zal die eens opzoeken.De maker van Esoterica kan het het beste uitleggen, denk ik. Hij heeft duidelijk historische en religieuze bronteksten met wetenschappelijke rigeur onderzocht.
Ja, het is ook logisch dat van sommige natuur fenomenen Goden werden gemaakt door verschillende volkeren. Bijvoorbeeld donder/bliksem. Zeus was ook (deels) dondergod en Thor/Donar was natuurlijk (onder andere) hier de dondergod, maar van die twee wordt niet gedacht dat er dezelfde entiteit mee wordt bedoeld.Ik denk eerder dat ruwweg vergelijkbare goden aan elkaar gelijk gesteld werden zoals dat ook gebeurde met Wodan en Mercurius.
Men zegt wel dat Hades en de Griekse Pluto ("de rijke") niet geheel met elkaar overeen komen, evenmin als de Griekse Pallas Athene en de Romeinse Minerva. Etc.
Ja, woensdag = Wodans dag, of Odin's dag.(Door heet het bij ons 'woensdag' en bij de Fransen/Walen 'mercredi').
De gnostici aan het begin van onze jaartelling waren juist van mening dat het om twee verschillende goden ging. Dus de gedachte dat de Hoogste God (Nieuwe Testament) en God de Schepper (Oude Testament) verschillend waren is in principe heel oud. Deze manier van denken is echter niet orthodox.Hoe kunnen mensen dit verschil niet opmerken en zeggen dat dit 1 en dezelfde God is? Dat is gewoon moedwillige onwetendheid.
Wat ik gehoord heb is dat er in het Jodendom lange tijd een vrouwelijke Godin vereert werd naast God. In het Oude Testament kom je haar nog wel tegen onder de naam “Wijsheid”. De Heilige Geest (oorspronkelijk vrouwelijk) zou dan weer een afgeleide zijn van die Godin. Ik heb nog nooit over een verband gelezen tussen die Godin en Lucifer. De duivel is in de vroegste bronnen al mannelijk, voor zover ik weet.Één godheid El-Hellel (baan tegenwoordig nog door Arabieren gebruikt) was de planeet Venus... Dat werd lucifer. Zij was godin, als ik het goed begrepen heb.
De Grieken en de Romeinen zijn/waren beide Indo-Europese volken.Bij de Romeinen en Grieken was dat geloof ik wel zo (Jupiter en Zeus dus), maar de afstand tussen die twee volkeren was natuurlijk kleiner en het contact tussen hen groter. Terwijl hier en noordelijker vrij ver en afgelegen lag van Zuid-Europa.
Dit wist ik niet maar het verbaast me niks.De gnostici aan het begin van onze jaartelling waren juist van mening dat het om twee verschillende goden ging. Dus de gedachte dat de Hoogste God (Nieuwe Testament) en God de Schepper (Oude Testament) verschillend waren is in principe heel oud. Deze manier van denken is echter niet Orthodox.
Je moet je ook bedenken dat het Oude Testament vrijwel volledig symbolisch geïnterpreteerd werd door de vroege Christenen, dus de passages uit het Oude Testament die jij aanhaalt werden door de Kerkvaders anders gelezen.
De Germanen ook, de Slaven ook en nog meer.De Grieken en de Romeinen zijn/waren beide Indo-Europese volken.
Ja daar had ik laatst ook wat van gezien.Jupiter was oorspronkelijk iets van Diaus Pater...
'Vader God' en Zeus wordt krijgt in de vervoeging een Δ als begin letter in plaats van een ζ.
Dat wordt Dios en Dia. Wat op zich ook weer hetzelfde als het moderne Spaanse 'Dios' moet zijn.
Het Eerste Concilie van Nicea van 325 na Christus, hier is beroemde geloofsbelijdenis geformuleerd die zo begint:Nicea, Turkije
Heb ik het dan mis dat vanaf dat moment in Nicea ook Jezus als De Zoon (de enige zoon van God) cruciaal werd als de weg naar God (De Vader)?Het Eerste Concilie van Nicea van 325 na Christus, hier is beroemde geloofsbelijdenis geformuleerd die zo begint:
Wij geloven in één God, de almachtige Vader, Schepper van de hemel en de aarde, van alle zichtbare en onzichtbare dingen.
Met andere woorden: de Hoogste God (God de Vader) en God de Schepper zijn één — direct in tegenspraak tot de gnostici dus, want die wilden die twee uit elkaar halen.
Zo zie je maar weer dat dit soort discussies eigenlijk al heel lang gevoerd worden 🙂
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."