Deel je inzicht!

N3K0 zei:

Yes.

I am in all being,
All beings are in me.

-the heart of awareness-

Klik om te vergroten...

Waarheid

Joe aar naar de klote, en d’r allerjezuïtischst verdaan! enjoy…

Vind er maar eens niks van.

Niet mijn eigen, maar zo'n mooi inzicht dit:



Het universum heeft jou nodig, en heeft jou gemaakt precies zoals je bent, om een gat op te vullen. In ware zin, ben je de wil van het universum, uitgedrukt in jouw vorm: dit lichaam en deze geest. Het wou precies jou maken, want hier ben je. Voordat je er was, is er nooit iemand precies geweest zoals jou, na jou zal er nooit weer iemand zijn precies zoals jou.

Ook wat 'ie zegt over dat we ons als mensen nodig moeten voelen. Dat is iets waar ik lang in ontkenning van heb geleefd, maar waarvan ik nu in mijn leven ervaar dat het toch waar is. Alleen, dat is meer praktisch geweest in de laatste 2 jaren: in de wereld en met mensen. Dat ik nodig gevonden wordt door mijn omgeving, door mensen. Dat voelt goed en is niets mis mee.

Maar dieper gezien, besef ik: zonder mezelf (even mezelf gezien als dit lichaam) zou dit universum niet ditzelfde universum zijn. Het is de wil van het universum dat naast alle andere vormen op dit moment, ook ik hier ben als deze vorm. We kunnen allemaal ideeën over onszelf hebben, vaak dingen die we anders zouden willen zien (zo zie ik het vaak). Maar het universum wou op deze plaats en tijd precies mij. En op die plaats en tijd precies jou.

Het kleinste deeltje rekent dus op het geheel om te bestaan, maar ook het geheel rekent op het kleinste deeltje om te bestaan. Beide hebben elkaar nodig om precies dit bestaan te creëren. Ze bestaan in onlosmakelijke relatie met elkaar.

Mindless zei:

Het universum heeft jou nodig, en heeft jou gemaakt precies zoals je bent, om een gat op te vullen.

Klik om te vergroten...

Het universum is een sloerie.

Casrus zei:

Het universum is een sloerie.

Klik om te vergroten...

En karma is een bitch.

Mindless zei:

En karma is een bitch.

Klik om te vergroten...

Ik vond die van mij beter bij de tekst passen.

Overigens las ik halverwege de jaren '90 in een boek van Osho (de Baghwan (niet Baghwtoo, goeroe van de anale ademhaling) dat het de nationale hobby van zijn land (Pakistan) was om vrouwen (zwavel?)zuur in hun gezicht te gooien. .

Pas veel later kwam de wereldwijde verontwaardiging over de praktijk en mijn -sinds 9/12- toch al niet hele hoge dunk van de Islam.

Maar toen kreeg opeens een blanke niet moslim (kunstschaatser) ook zwavelzuur in haar gezicht.
Canada?

(Ook bleek mijn Amerikaanse geliefde het in Amsterdam onder zijn gootsteen te hebben staan).

Wat is nu het geval? Die landen van de zuuraanvallen waren onderdeel van de textielindustrie van het British Empire en al die mensen die dit deden waren óf inwoners van het
Britse Gemenebest of daarvandaan geëmigreerd.

Zwavelzuur wordt/werd gebruikt in de textielindustrie (weet niet waarvoor, kleuren?)

Het had dus meer te maken met globale industrie en handel dan met boosaardige Sutra's uit de Koran.

Casrus zei:

Ik vond die van mij beter bij de tekst passen.

Overigens las ik halverwege de jaren '90 in een boek van Osho (de Baghwan (niet Baghwtoo, goeroe van de anale ademhaling) dat het de nationale hobby van zijn land (Pakistan) was om vrouwen (zwavel?)zuur in hun gezicht te gooien. .

Pas veel later kwam de wereldwijde verontwaardiging over de praktijk en mijn -sinds 9/12- toch al niet hele hoge dunk van de Islam.

Maar toen kreeg opeens een blanke niet moslim (kunstschaatser) ook zwavelzuur in haar gezicht.
Canada?

(Ook bleek mijn Amerikaanse geliefde het in Amsterdam onder zijn gootsteen te hebben staan).

Wat is nu het geval? Die landen van de zuuraanvallen waren onderdeel van de textielindustrie van het British Empire en al die mensen die dit deden waren óf inwoners van het
Britse Gemenebest of daarvandaan geëmigreerd.

Zwavelzuur wordt/werd gebruikt in de textielindustrie (weet niet waarvoor, kleuren?)

Het had dus meer te maken met globale industrie en handel dan met boosaardige Sutra's uit de Koran.

Klik om te vergroten...

Wat is nou je hele punt man

Van die prachtige wijsheid van Osho weet jij het om te gooien naar anti-Islam en zwavelzuur. Hoe doe je dat toch altijd. Alsof je het een sport maakt om je niet te richten op de kern van wat iemand zegt of post, maar in plaats daarvan op een of andere vage tangent gaat.

Dat gezegd hebbende, Osho was zwaar anti religieus (religie in de conventionele zin: volgens een doctrine)



Ondanks zijn mooie woorden, zijn ogen zeggen nog oneindig veel meer.

Mindless zei:

Wat is nou je hele punt man

Van die prachtige wijsheid van Osho weet jij het om te gooien naar anti-Islam en zwavelzuur. Hoe doe je dat toch altijd. Alsof je het een sport maakt om je niet te richten op de kern van wat iemand zegt of post, maar in plaats daarvan op een of andere vage tangent gaat.

Dat gezegd hebbende, Osho was zwaar anti religieus (religie in de conventionele zin: volgens een doctrine)



Ondanks zijn mooie woorden, zijn ogen zeggen nog oneindig veel meer.

Klik om te vergroten...

Nee, ik vond het juist goed dat hij kritisch was op zijn eigen cultuur.

Ben niet van de Goeroes.

Niet van Osho, niet van Sai Baba, misschien Krishnamurti.

Baghwtoo is van Herman Finkers "De Vinger".

DirkJan had het vast herkend, maar die is er niet meer.

Casrus zei:

Nee, ik vond het juist goed dat hij kritisch was op zijn eigen cultuur.

Ben niet van de Goeroes.

Niet van Osho, niet van Sai Baba, misschien Krishnamurti.

Baghwtoo is van Herman Finkers "De Vinger".

DirkJan had het vast herkend, maar die is er niet meer.

Klik om te vergroten...

Krishnamurti is de enige “ guru” die ik altijd serieus heb genomen. Al bijna veertig jaar.

De man heeft samen met Robert Pirsig (Zen and the art of Motorcycle Maintenance) mijn kijk op deze wereld toen ik nog geen 18 was nogal veranderd. Henry Miller met ‘ Tropic of Cancer’ was de derde. Miller is vooral beroemd geworden door de erotiek in zijn werk, maar hij had zoveel meer te vertellen. En hij was ook een groot bewonderaar van Krishnamurti.

Krishnamurti heeft ook nooit een sekte of cult geleid. Zelfs tijdens lezingen omschreef hij zichzelf alleen als “ the Speaker” .
Mensen moesten zelf uitzoeken wat de waarheid was. Dat kon niet door alleen naar hem te luisteren.

Hier moet ik je wel gelijk in geven. Als je iemand niet mag ga je door die persoon te haten een bepaalde druk bij jezelf leggen die later een stresspunt kan worden. Als je het kan accepteren voor jezelf dat die persoon jou niet ligt en die op zich toch liefdevol kan behandelen bv in teamverband dan vind ik dit een mooie prestatie voor jezelf.

Zweibeiner zei:

Mensen proberen erachter te komen wie hun 'ik' is. Maar je 'ik' is iedere maand weer een beetje anders. je 'ik' verandert mee met de tijd en je ervaringen. Naar jezelf op zoek gaan is een mooi iets maar ik ben ervan overtuigd dat je die nooit 100% kan vinden omdat je 'ik' blijft veranderen. Ik zie dat ook als iets positiefs, verandering is belangrijk en stil staan is funest. Er is geen utopie wereld beeld, het is niet zo dat als de wereld zo doet en zo blijft doen dat we dan eeuwige vrede hebben. We moeten ons blijven aanpassen, er zullen nieuwe problemen komen en oude oplossingen werken lang niet altijd.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je tussen 20-25 veel bezig kan zijn met de dingen die jij belangrijk vindt in je leven, en dat is wat mensen bedoelen met 'zichzelf vinden' denk ik? Wel een mooie gedachte vind ik, hoe jij het beschrijft. Maar ik moet wel zeggen, dat weggaan uit mijn vertrouwde omgeving met alle mensen die ik ken, voor een paar maanden, wel heeft geholpen om na te denken over wat ik wil. Wat blijft er van je over als al je patronen en sociale structuren ineens een beetje wegvallen?

Hah die gaan sowieso right, scherp right, of nog scherper right.

Zweibeiner zei:

Kunnen we daar dan niet een onderscheid maken tussen je 'ik" en je "ego". En als we dat doen stel ik de vraag of we niet allemaal exact dezelfde ego hebben maar dat je ik er vorm aan geeft. Dan kom ik ook weer terug op het vinden van je ik. Die verandert continu dus is het überhaupt wel mogelijk om je ik te vinden in jezelf.
Als je een andere beschrijving van je ik heb dan hoor ik die graag.

Klik om te vergroten...

Dat onderscheid kan wel gemaakt worden, maar welke definities hanteer je dan?

Ik zie het gewoon simpel. Bewustzijn is je echte ik, maar dan wel ongeconditioneerd bewustzijn of: puur bewustzijn. Wanneer bewustzijn geconditioneerd wordt door middel van identificatie met gedachten, ontstaat het ego, oftewel de 'ik' die we denken die we zijn. Het ego is echter een valse 'ik', omdat het geen continu bestaan heeft. Het is een tijdelijke gedachtevorm. En het blijft te allen tijde puur bewustzijn die bewust is van de ego 'ik'. Daarom zeg je ook 'mijn' ego en 'mijn' lichaam. Je hebt deze dingen, je bent het niet. Jij bent dat wat ze ziet komen en gaan, terwijl jij altijd hetzelfde blijft.

Je kan jezelf (je echte zelf) niet vinden als een soort object of gedachte, omdat jij het zelf bent die kijkt/zoekt. Op dezelfde manier dat een mes zichzelf ook niet kan snijden en een oog zichzelf niet kan zien (trademark Alan Watts )


Wat ik denk over tijd: het is een mythe. Een hardnekkig geloof. Tijd "bestaat" alleen als concept. Niemand echter heeft ooit het verleden of de toekomst meegemaakt. Je kan niet werkelijk naar het verleden en je kan niet werkelijk naar de toekomst. De werkelijkheid is nu, altijd en voor eeuwig.

ZERO- zei:

Zweibeiner zei:

Mensen proberen erachter te komen wie hun 'ik' is. Maar je 'ik' is iedere maand weer een beetje anders. je 'ik' verandert mee met de tijd en je ervaringen. Naar jezelf op zoek gaan is een mooi iets maar ik ben ervan overtuigd dat je die nooit 100% kan vinden omdat je 'ik' blijft veranderen. Ik zie dat ook als iets positiefs, verandering is belangrijk en stil staan is funest. Er is geen utopie wereld beeld, het is niet zo dat als de wereld zo doet en zo blijft doen dat we dan eeuwige vrede hebben. We moeten ons blijven aanpassen, er zullen nieuwe problemen komen en oude oplossingen werken lang niet altijd.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je tussen 20-25 veel bezig kan zijn met de dingen die jij belangrijk vindt in je leven, en dat is wat mensen bedoelen met 'zichzelf vinden' denk ik? Wel een mooie gedachte vind ik, hoe jij het beschrijft. Maar ik moet wel zeggen, dat weggaan uit mijn vertrouwde omgeving met alle mensen die ik ken, voor een paar maanden, wel heeft geholpen om na te denken over wat ik wil. Wat blijft er van je over als al je patronen en sociale structuren ineens een beetje wegvallen?

Klik om te vergroten...

Een beetje je globale zelf vinden dus eigenlijk? Met details die blijven veranderen waardoor je ik toch steeds anders is.
Om daarop door te gaan vind ik het zelf uitermate jammer dat pubers zo gepusht worden om een opleiding te volgen. Op dat moment wist ik het niet, ik ben een jaar gaan werken en daarna een fotonica opleiding gaan volgen onder het mom van, dit lijkt mij het leukste.
Nu ik 30 ben (en ook de jaren hiervoor) merk ik dat ik andere beroepen vele male toffer vind. Zo zijn er 3 richtingen waar ik nu zou tussen twijfelen om te kiezen. Astronomie, iets met de menselijke psyche of automonteur. Het ligt allemaal niet echt dicht bij elkaar haha. Maar dat zijn wel de vlakken waar mijn interesse op dit moment liggen. De werking van het heelal, hoe het allemaal ontstaan is etc, daar weet ik veel vanaf. Ik baal er alleen van dat ik de wiskundige kant ervan niet kan volgen. Bepaalde artikelen lezen word voor mij dus erg moeilijk en frustrerend omdat ik het simpelweg niet (goed) kan volgen.
Als mijn mooie wagentje naar de garage moet dan mag ik altijd mee kijken en helpen om hem te maken (in zoverre als dat binnen mijn kunnen ligt) en ik vind het onwijs leuk.
En de menselijke psyche is ook onwijs interessant om zoveel redenen. Redenen die andere mensen juist weer een argument vinden dat het saai is.

Ik zal niet voor deze beroepen gaan studeren, ik heb een huis en een leven en geen tijd en geld om me hier nu in te verdiepen. Ik heb werk waar ik me prima vermaak (van mijn hobby's mijn werk gemaakt) dus je hoort me verder ook niet klagen.

Dus conclusie: Mensen moeten veel meer tijd krijgen om te beslissen wat ze de rest van hun leven willen, want op je 20ste ben je te jong en heb je te weinig tijd gehad om de wereld een beetje te ontdekken en om zelf stabiel in je schoenen te staan.

Ik zou het zelf persoonlijk doodeng vinden om uit mijn vertrouwde omgeving weg te gaan. Ik vind het erg knap dat mensen dat kunnen en wellicht dat ik ook wel een beetje jaloers ben op de mensen dit het kunnen. Het klinkt wel als iets waar je veel aan kan hebben.
Hoe heb jij het ervaren, zat er geen angst bij je om alles achter te laten? Wat zijn de belangrijke dingen die je geleerd/gevonden hebt? (mits je dat wil delen natuurlijk)

Ik hoop dat je niet te lang hoeft te wachten met de job die in je hart zit. Zoals ik het lees klinkt het allemaal niet erg fijn als geld een grotere rol speelt in de zorg dan de zorg zelf. Je wil graag mensen helpen maar het word je onmogelijk gemaakt.

Mindless zei:

Zweibeiner zei:

Kunnen we daar dan niet een onderscheid maken tussen je 'ik" en je "ego". En als we dat doen stel ik de vraag of we niet allemaal exact dezelfde ego hebben maar dat je ik er vorm aan geeft. Dan kom ik ook weer terug op het vinden van je ik. Die verandert continu dus is het überhaupt wel mogelijk om je ik te vinden in jezelf.
Als je een andere beschrijving van je ik heb dan hoor ik die graag.

Klik om te vergroten...

Dat onderscheid kan wel gemaakt worden, maar welke definities hanteer je dan?

Ik zie het gewoon simpel. Bewustzijn is je echte ik, maar dan wel ongeconditioneerd bewustzijn of: puur bewustzijn. Wanneer bewustzijn geconditioneerd wordt door middel van identificatie met gedachten, ontstaat het ego, oftewel de 'ik' die we denken die we zijn. Het ego is echter een valse 'ik', omdat het geen continu bestaan heeft. Het is een tijdelijke gedachtevorm. En het blijft te allen tijde puur bewustzijn die bewust is van de ego 'ik'. Daarom zeg je ook 'mijn' ego en 'mijn' lichaam. Je hebt deze dingen, je bent het niet. Jij bent dat wat ze ziet komen en gaan, terwijl jij altijd hetzelfde blijft.

Je kan jezelf (je echte zelf) niet vinden als een soort object of gedachte, omdat jij het zelf bent die kijkt/zoekt. Op dezelfde manier dat een mes zichzelf ook niet kan snijden en een oog zichzelf niet kan zien (trademark Alan Watts )


Wat ik denk over tijd: het is een mythe. Een hardnekkig geloof. Tijd "bestaat" alleen als concept. Niemand echter heeft ooit het verleden of de toekomst meegemaakt. Je kan niet werkelijk naar het verleden en je kan niet werkelijk naar de toekomst. De werkelijkheid is nu, altijd en voor eeuwig.

Klik om te vergroten...

Mooie beschrijving, ik ga dit eens even goed in laten zinken en onder het genot van een joint eens wat meer tijd besteden om hier over na te denken. Er is zich momenteel ook een fantasie in mijn hoofd aan het afspelen dus ik weet niet wanneer haha. (soms heb ik daar even een paar weken last van, dan kan ik aan bepaalde dingen denken en de emoties voel ik dan in mijn lichaam en dat kan best verslavend werken, ook daar speelt een joint roken een grote rol om die emoties en fantasie een stuk verder uit te buiten dan dat ik helder zou zijn, ik kan ook makkelijk een uur eerder naar bed gaan alleen om te denken)

Ik ben er heilig van overtuigd dat het concept tijd nog een keer anders gaat zijn. Of dat we een nieuw woord krijgen voor wat we straks weten wat tijd is en tijd blijft bestaan onder het mom van hoe we het nu kennen.
Tijd is afhankelijk van degene die het ervaart (mens, eendagsvlieg, photon, berg etc). De betere omschrijving van tijd is denk ik het ouder worden van dingen. Of niet eens zozeer ouder worden, maar het veranderen en aanpassen van dingen tot ze op/uitgeput zijn. Hoe verder van de aarde en hoe sneller je reist heeft invloed op tijd. Tijd is dus niet echt een constante, het hangt af van variabelen. Tijd is dus geen natuurwet maar een noemer die wij hebben gegeven aan het veranderen (ouder worden) van dingen.
Ik vind het zo lastig om het te verwoorden hoe ik het in mijn hoofd snap. Zoals ik het nu opgeschreven heb vind ik het dus ook niet helemaal kloppen. Als ik een beter omschrijving kan geven dan laat ik wel wat van mezelf horen.

Zwarte gaten zijn ook machtig mooi. Ik hoop dat ze leiden naar een nieuw universum. Dat zou voor mooi de mooiste theorie zijn als die waar blijkt te zijn.
En ik hoop ook nog een keer in mijn leven een supernova te mogen zien me eigen ogen (wel genoeg afstand natuurlijk zodat onze kleine brok steen niet zijn ozonlaag verliest etc.)

Zweibeiner zei:

Een beetje je globale zelf vinden dus eigenlijk? Met details die blijven veranderen waardoor je ik toch steeds anders is.
Om daarop door te gaan vind ik het zelf uitermate jammer dat pubers zo gepusht worden om een opleiding te volgen. Op dat moment wist ik het niet, ik ben een jaar gaan werken en daarna een fotonica opleiding gaan volgen onder het mom van, dit lijkt mij het leukste. [...]

Dus conclusie: Mensen moeten veel meer tijd krijgen om te beslissen wat ze de rest van hun leven willen, want op je 20ste ben je te jong en heb je te weinig tijd gehad om de wereld een beetje te ontdekken en om zelf stabiel in je schoenen te staan.

Ik zou het zelf persoonlijk doodeng vinden om uit mijn vertrouwde omgeving weg te gaan. Ik vind het erg knap dat mensen dat kunnen en wellicht dat ik ook wel een beetje jaloers ben op de mensen dit het kunnen. Het klinkt wel als iets waar je veel aan kan hebben.
Hoe heb jij het ervaren, zat er geen angst bij je om alles achter te laten? Wat zijn de belangrijke dingen die je geleerd/gevonden hebt? (mits je dat wil delen natuurlijk)

Ik hoop dat je niet te lang hoeft te wachten met de job die in je hart zit. Zoals ik het lees klinkt het allemaal niet erg fijn als geld een grotere rol speelt in de zorg dan de zorg zelf. Je wil graag mensen helpen maar het word je onmogelijk gemaakt.

Klik om te vergroten...

Ik ben het helemaal met je eens dat er te vroeg een studiekeuze gemaakt moet worden, en ook dat scholieren en studenten te veel gepusht worden om binnen de 'gewoonlijke' paden te blijven en dat ook nog eens zo snel mogelijk te doen, met zo min mogelijk kosten of schulden, en dan ondertussen zo veel mogelijk ervaring opdoen in hun werkgebied en jezelf optimaal te ontwikkelen. Er zijn heel veel opties en keuzes en tegelijkertijd weinig vrijheid. En dat terwijl je zelf nog lang niet altijd begrijpt wat je wil, en dan bedoel ik wat je écht wil.

En ja, dat was wel even eng, maar het was maar voor 4 maanden, plus ik had wel wat vastigheid omdat ik bij een gezin thuis woonde (als au pair). Het voelde soms een beetje raar en leeg, maar tegelijkertijd had ik óntzettend veel tijd om te lezen, te mediteren, na te denken, alle musea die er waren door te struinen, veel te wandelen, et cetera. Ik had wel vrienden daar, maar minder sociale druk (als ik het zo mag omschrijven) dan in mijn leven thuis. Minder verwachtingen, of misschien voelde ik die wel gewoon minder. En ik had geen internet op m'n telefoon (bewust), dat was ook lekker.

Wat ik ontdekt heb is dat het niks voor mij is om bij een gezin thuis te wonen (ha-ha!) maar dat ik het heerlijk vind om in een grote stad te wonen, om alleen naar musea te gaan, dat ik écht van technofeestjes hou, dat ik niet zo gauw mensen vertrouw maar wel makkelijk praat, dat ik eigenlijk heel goed op mezelf kan zijn en mijn eigen beslissingen kan maken. En je krijgt vanzelf meer zelfvertrouwen als je veel dingen alleen of met onbekende mensen doet.

Even apart van dit bedacht ik me van de week weer eens iets. Ik vind het zwaar om me rot te voelen, tenminste dan heb ik het echt over meer dan een rotdag (die kan ik nog wel uithouden). Ik weet wel dat het gewoon over gaat maar soms kan ik dat niet uitstaan. Dus vrijdag was ik aan het mediteren en bedacht ik me dat ik misschien wel gewoon heel ongeduldig ben. Ik vind het zonde van mijn tijd om me kut te voelen. Er zijn veel leukere en betere dingen te doen in het leven dan je kut voelen. Doordat ik me zo rot voelde lukte het solliciteren bijv. niet. Dus het feit dat ik me zo kut voel zorgt er voor dat het langer duurt voor ik bij mijn doelen ben. En daardoor word ik er ook boos van, en dan duurt het alleen maar langer en wordt het erger.
Maar toen dacht ik, wat nu als ik deze kutdagen ook nodig heb om uiteindelijk te komen waar ik wil/moet/hoor te zijn? Dan kan ik nu wel heel boos op mezelf zijn maar eigenlijk maakt het dan niet uit want ik moet er toch doorheen. En eigenlijk luister ik dan alsnog niet naar wat ik eigenlijk nodig heb, en dat is gewoon chillen in bed met een serie in plaats van mezelf zitten opvreten achter de computer om toch te proberen een brief te schrijven.
Dus de conclusie: misschien heb ik gewoon wat meer geduld nodig.

Psychedelibee zei:

Nee het gaat inderdaad over de toekomst, dus in dat geval zouden mensen of wezens uit de toekomst een simulatie van hun voorouders gemaakt kunnen hebben. Wij zouden dan dus virtuele voorouders kunnen zijn.

Klik om te vergroten...

Ja, op die manier.

Psychedelibee zei:

Opzich een interessante vraag, maar voor de vraag of we in een simulatie leven is het niet echt relevant hoe die simulatie tot stand is gekomen. Mij lijkt het trouwens aannemelijker dat zo'n simulatie zich in een computer bevind, maar dat kunnen we nooit weten als wij zelf de simulatie zijn. Net zoals dat Mario niet zou kunnen weten, dat hij zich in een nintendo bevindt.

Klik om te vergroten...

Als iemand die bewustzijn als fundamenteel ziet, is het moeilijk te geloven dat wij met ons totale wezen "in" iets zitten. Daarom zie ik simulaties eerder als iets wat potentieel ín ons geprojecteerd wordt, maar dat wij altijd een deel realiteit ervaren, namelijk: onszelf.

Psychedelibee zei:

Ik denk dat je me niet helemaal goed begrijpt. Ik heb hier namelijk niet over een simulatie ala the matrix waarbij wij ergens anders nog fysiek bestaan en ons bewustzijn is geupload in de simulatie maar dat ons bewustzijn en alles wat wij als onze werkelijkheid ervaren gesimuleerd is.

Klik om te vergroten...

Oké ik begrijp je

Psychedelibee zei:

Als onze werkelijkheid een simulatie is, dan volgt daar vanzelfsprekend uit dat de simulatie de spelregels van onze werkelijkheid bevat. Want die spelregels zijn dan gewoon in geprogrammeerd en juist die programmering bepaald onze werkelijkheid in dat geval. Maarja of onze werkelijkheid nou een simulatie is of niet doet verder weinig af aan onze ervaring en daarom maakt het voor ons leven eigenlijk niks uit.

Klik om te vergroten...

Wat als een (voor ons) alien intelligentie werelden kan creëren/genereren die niets met hun eigen realiteit gemeen hebben? Ik denk dan even aan de reports over DMT.

Psychedelibee zei:

Wat ik hierboven uitleg gaat verder dan dat, dat werkelijk ons hele universum een grote simulatie is. Ik zeg overigens niet dat het perse zo is, maar dat de kans heel aannemelijk is als je de ontwikkeling van technologie en de behoefte van ons om simulaties te maken bekijkt.

Klik om te vergroten...

Ja, ik begrijp je nu.

Wat mij alleen opvalt is dat er soevereiniteit lijkt te zijn voor mensen om hun werkelijkheid te onderzoeken (denk aan meditatie, psychedelica, etc.). Nu kun je zeggen, dat is allemaal onderdeel van de simulatie. En tja, dat is een mogelijkheid i guess...

Psychedelibee zei:

Volgens mij zijn we het er over eens dat simulaties steeds realistischer worden en in de toekomst zeer waarschijnlijk niet meer van echt te onderscheiden zijn, dat haalde je zelf namelijk ook eerder aan. Als dat zo is, dan is het niet heel aannemelijk dat dit de eerste keer is dat het gebeurd en is het dus aannemelijker dat dit al vele malen eerder is gebeurd en dat wij dus letterlijk het resultaat zijn van een simulatie die ooit door een geavanceerde samenleving is gemaakt.

Klik om te vergroten...

Wat als wij die geavanceerde samenleving/intelligentie zijn/waren en dat wij onszelf in een simulatie hebben gestopt.


De filmpjes waren ook interessant. Wat me opvalt, is dat er dan toch weer verwezen wordt naar een 'echte' fysieke wereld, waar mensen van vlees en bloed gemaakt zijn. Kortom: de aanname van materialisme. Ik kan dat niet meer serieus nemen, omdat: ook al ben je dan in de zogenaamde "echte" wereld, jouw directe ervaring zal er nog steeds 1 zijn van dat alles alleen uit oppervlakten bestaat. Wat er achter het oppervlak van wat je nu bekijkt zit, is niet deel van jouw wereld. Snij een appel doormidden en alles wat je vindt (in het eigenlijke moment, het nu) zijn meer oppervlaktes.

Alles is vergankelijk, zo ook het ego!

Geen idee of dit een algemeen bekend iets is. Maar zat hier vanavond na wat Zenmeditatie mee in mn hoofd.

autysd zei:

Dunnetjess33 zei:

autysd zei:

ik ben nu al een paar weken slechts een maal vroeg in de dag aan het eten, met zeker genoeg eiwitten, calcium
daarna maak ik een plan voor mijn pretpillen avond
dit werkt want ik heb die hele dag geen honger en geloof het of niet, ik ben aan het afvallen sinds het eerst in jaren

Klik om te vergroten...

Is wel een heel ongezonde manier van afvallen...

Klik om te vergroten...

ongezond minstens ja;
maar ik weeg 30 kg te zwaar en dit geef ik toch wel even voorrang

Klik om te vergroten...

Buiten dat het ongezond is, is het meestal ook niet de manier die op de lange termijn het beste werkt. Want ga je straks weer normaal eten dan kom je snel weer aan en zit je mischien zelfs wel op nog meer overgewicht.

Maar je slikt ssris toch? Die staan wel bekend om gewichtstoename helaas.