Ok. Verslaving is vervelend. Maar wat nu wanneer een hele leuke dame interesse voor je toont?
In principe wil ik nu echt een periode de tijd nemen om te helen en heb ik geen behoefte aan romantische relaties. Maar je weet nooit hoe het in het moment zelf gaat.
Na een periode van wat langere no-fap ga je trouwens op momenten echt heel anders naar vrouwen kijken. Er zijn momenten van intense geilheid, maar werk je daar doorheen dan zijn er soms ook perioden dat die seksuele aantrekking helemaal wegvalt. Allemaal onderdeel van het proces. Je ziet dan soms heel helder hoe erg je hormonen dat wat je ziet "normaal" beïnvloeden. Als dat wegvalt, dan zie je iets heel anders.
![:laughing:]()
Dan valt de hele allure van vrouwen eigenlijk weg voor me. Het is een heel ontnuchterende ervaring. Alles wat het is, is een biologisch programma wat helemaal niets met 'mij' te maken heeft.
Ik heb ook universele liefde ervaren. Maar ik vind dat platte dierlijke liefde, liefde voor een vrouw zeg maar, ook wel iets heeft!
![:wink:]()
Natuurlijk heeft het wat. Maar het heeft (imo) ook altijd een prijs.
Wat is het dat je wilt. Heen en weer zweven tussen universele liefde en dierlijke "liefde". Have your cake and eat it too? Of heb je universele liefde in zo'n mate ervaren dat je bereid bent alles lager dan dat op te offeren? Dit is meer een vraag in het algemeen hoor, niet aan jou specifiek. Ik merk in mezelf dat ik van twee walletjes wil eten en dat dit een probleem (voor mij) is. Ik geloof sterk in dit:
Truly I tell you, unless you change and become like little children, you will never enter the kingdom of heaven.
Letterlijk dus. Je kunt het koninkrijk van de hemel niet binnen gaan, niet waarlijk, als je niet weer als een kind wordt, want dat pure kind bewustzijn=het koninkrijk van de hemel. Al het dierlijke, al het lagere in jezelf zal hiervoor opgeofferd moeten worden. Opgebrand in het licht van bewustzijn. Gepurificeerd door zichzelf.
En dat kan een hele moeilijke keuze zijn. Zeker wel voor mij. We willen als ego altijd de keus tussen dit en dat hebben. Dat is (imo) niet hoe dit spelletje gaat. Maar dit is een heel onconventionele, controversiële mening. Daar ben ik me goed van bewust.
Liefde, lichamelijk genot, spiritualiteit e.d. kunnen toch allemaal prima gewoon samen gaan? Ik weet natuurlijk niet hoe ernstig je ‘fap/pornverslaving’ precies was. Het is verder ook niet mijn zaak. Maar als ik die dingen lees vraag ik me soms wel af of je niet onnodig streng voor jezelf bent op sommige fronten. Als jij er gelukkig van wordt moet je er uiteraard lekker mee doorgaan, maar het lijkt me zelf een beetje vermoeiend om zo bezig te zijn je eigen natuur te ontkennen (geen idee of dat zo is, het komt soms zo op me over). Je bent ook maar gewoon mens, denk ik dan. Maar ik heb er waarschijnlijk helemaal geen kaas van gegeten.
![:tongueout:]()
Hierboven legde ik mezelf eigenlijk al uit.
![:)]()
Niemand hoeft het per se te begrijpen. Maar er werd naar gevraagd.