#1
Ja, jarenlang als slaapmiddel.Wat? Alcohol?
Alcohol is de duivel
51 antwoorden
11 weergaven
18-5-2026
#2
Ik haat alcohol. Vooral omdat het zo makkelijk te verkrijgen is. Zelfs nu (in een grotere stad).
Ik doe een appje en ik heb binnen no time een krat bier.
Ik doe een appje en ik heb binnen no time een krat bier.
#3
Alcohol? Ook ik was aan die zooi stevig verslaafd en als slaapmiddel werkt het helemaal verkeerd....
Alcohol maakt je veel meer lief, dan dat het kapot is zeg ik altijd.
Ik was bijna alles kwijtgeraakt, ik heb net op tijd kunnen ingrijpen en ben er via een kliniek mee gestopt. Thank God!
Alcohol maakt je veel meer lief, dan dat het kapot is zeg ik altijd.
Ik was bijna alles kwijtgeraakt, ik heb net op tijd kunnen ingrijpen en ben er via een kliniek mee gestopt. Thank God!
#4
Noot:Ik probeer mijn inner demons juist te killen met alcohol.
Alcohol heeft nog nooit een probleem opgelost! Ook niet mbt demonen....
#5
Alcohol lijkt problemen op te lossen, op dat moment althans, Daarna is het vooral kut.
Eigenlijk begrijp ik niet zo goed waarom het nog zó legaal is. Er zijn harddrugs die minder schadelijk zijn volgens mij.
Eigenlijk begrijp ik niet zo goed waarom het nog zó legaal is. Er zijn harddrugs die minder schadelijk zijn volgens mij.
#6
Ik ben nu ook gestopt met alcohol zo'n 2 weken al.
Verschrikkelijk misdroegen in de tijd met alcohol op, ruzie zoeken vechten, met drank en drugs op rijden, en dan van de weg raken....
Nee alcohol nooit meer.....
Met de antidepressiva die ik nu krijg (duloxetine) kan ik me zonder alcohol in een drukke omgeving veel beter redden.
Verschrikkelijk misdroegen in de tijd met alcohol op, ruzie zoeken vechten, met drank en drugs op rijden, en dan van de weg raken....
Nee alcohol nooit meer.....
Met de antidepressiva die ik nu krijg (duloxetine) kan ik me zonder alcohol in een drukke omgeving veel beter redden.
#7
Nu zeg je het anders. Het innerlijke kind is verwaarloosd meestal door trauma en dergelijke, opvoeding, omgeving, enz enz..terwijl de échte duivel inderdaad voortkomt uit het verwaarlozen van ons innerlijke kind.
Wat jij omschrijft zoals ik het lees/interpeteer is dat het verwaarloosde kind zich als een duivel gaat gedragen door gebrek aan liefde, begrip en aandacht. En dat het de taak van volwassen jij/ik is om het kind te genezen en aandacht te geven daar waar nodig.
Eigenlijk ligt die taak bij de ouders om er enigsinds voor te zorgen dat een kind zich ontwikkeld tot een evenwichtige jonge volwassenen die het leven aan kan en met tegenslagen enzo overweg kunnen gaan.
Helaas zijn veel volwassen nog steeds van binnen kleine kinderen. Ik zie ze niet als duivels. Dat is ook niet eerlijk tegenover het kind in ons. Die wist toen ook niet beter..
"Duivels" is (naar mijn mening) als je eenmaal volwassen bent niks aan je problemen en maar janken en de verantwoordelijkheid bij een ander neer leggen..
#8
Zoals al gezegd: alcohol is idd de duivel 😈!
Bij mij zit die duivel nog altijd op mijn schouder, en hij gaat daar nooit meer weg....
Hij slaapt deze tijd.
Als het heel erg warm en zonnig is, doet hij als ik te weinig vloeistof heb gedronken, af en toe heel even een oog een beetje open en laat merken dat hij er nog altijd is en dus niet meer weggaat....en sluimert een beetje vragend op die momenten.
Zou ik toegeven, dan zullen zijn beide ogen opengaan en gaat hij glimlachen, begint met zijn staart te bewegen ,terwijl hij de vraag naar snel meer, nadrukkelijk gaat stellen en bij het eerste glas zou theoretisch een nee kunnen volgen maar dat probeer ik niet meer uit.
Vroeger, gaf ik toe aan deze vraag en ging de duivel uiteindelijk schaterlachen en met zijn staart zwaaien terwijl ik het ene glas na het andere in een steeds hoger tempo naar binnen sloeg ..
En zeker de laatste keren besefte ik al discussiërende met de duivel die kraaide van plezier dat ik zoals zo vaak eigenlijk, de strijd weer eens verloren had.
Volgende keer beter, zei ik dan tegen mezelf, ik stop ermee en vaak dezelfde dag of avond nog, voerde ik die hele discussie met die duivel weer van voren af aan....
totdat ik uiteindelijk de beslissing nam om dat eerste glas niet meer te nemen en die duivel geen kans meer te geven en hem in slaap te gaan houden, hetgeen zeer zeker in het begin tot grote woede van en felle strijd met de duivel geleid heeft.
je kunt wel zeggen dat de duivel het mij behoorlijk zwaar gemaakt heeft om vol te houden. Jazeker. De duivel geeft zich niet zomaar gewonnen! Integendeel!
maar met het verstrijken van de tijd werd die strijd steeds minder zwaar en nu hebben de duivel en ik stellingen betrokken. Gedurende de meeste tijd bij genoeg vocht te hebben gedronken en als het niet te heet is in de felle ☀️ dan is het nu rustig aan het westelijk front.
De duivel die als naam alcohol heeft, slaapt.
En zo moet ik het houden.... totnogtoe gaat dit goed goddank.
Maar zo heel af en toe bij de juiste omstandigheden, dan is het tok tok....ik ben er nog! Zou je niet eventjes?? Een klein beetje maar? Een klein glaasje? Mijn antwoord is dan:
NEE!!
Bij mij zit die duivel nog altijd op mijn schouder, en hij gaat daar nooit meer weg....
Hij slaapt deze tijd.
Als het heel erg warm en zonnig is, doet hij als ik te weinig vloeistof heb gedronken, af en toe heel even een oog een beetje open en laat merken dat hij er nog altijd is en dus niet meer weggaat....en sluimert een beetje vragend op die momenten.
Zou ik toegeven, dan zullen zijn beide ogen opengaan en gaat hij glimlachen, begint met zijn staart te bewegen ,terwijl hij de vraag naar snel meer, nadrukkelijk gaat stellen en bij het eerste glas zou theoretisch een nee kunnen volgen maar dat probeer ik niet meer uit.
Vroeger, gaf ik toe aan deze vraag en ging de duivel uiteindelijk schaterlachen en met zijn staart zwaaien terwijl ik het ene glas na het andere in een steeds hoger tempo naar binnen sloeg ..
En zeker de laatste keren besefte ik al discussiërende met de duivel die kraaide van plezier dat ik zoals zo vaak eigenlijk, de strijd weer eens verloren had.
Volgende keer beter, zei ik dan tegen mezelf, ik stop ermee en vaak dezelfde dag of avond nog, voerde ik die hele discussie met die duivel weer van voren af aan....
totdat ik uiteindelijk de beslissing nam om dat eerste glas niet meer te nemen en die duivel geen kans meer te geven en hem in slaap te gaan houden, hetgeen zeer zeker in het begin tot grote woede van en felle strijd met de duivel geleid heeft.
je kunt wel zeggen dat de duivel het mij behoorlijk zwaar gemaakt heeft om vol te houden. Jazeker. De duivel geeft zich niet zomaar gewonnen! Integendeel!
maar met het verstrijken van de tijd werd die strijd steeds minder zwaar en nu hebben de duivel en ik stellingen betrokken. Gedurende de meeste tijd bij genoeg vocht te hebben gedronken en als het niet te heet is in de felle ☀️ dan is het nu rustig aan het westelijk front.
De duivel die als naam alcohol heeft, slaapt.
En zo moet ik het houden.... totnogtoe gaat dit goed goddank.
Maar zo heel af en toe bij de juiste omstandigheden, dan is het tok tok....ik ben er nog! Zou je niet eventjes?? Een klein beetje maar? Een klein glaasje? Mijn antwoord is dan:
NEE!!
#9
jaman alcohol is echt vergif. na 1-2 biertjes krijg ik steeds zin om drugs te gebruiken. Door 1 of andere reden wekt alcohol die drang enorm op met mij.Ik ben nu ook gestopt met alcohol zo'n 2 weken al.
Verschrikkelijk misdroegen in de tijd met alcohol op, ruzie zoeken vechten, met drank en drugs op rijden, en dan van de weg raken....
Nee alcohol nooit meer.....
Met de antidepressiva die ik nu krijg (duloxetine) kan ik me zonder alcohol in een drukke omgeving veel beter redden.
Op begin is alcohol fijn, en ik vondt het stoer om ook veel te kunnen drinken. echt kut die alcohol hoor
#10
Wat dagelijks een snuifje dan ?Serieus. Je kunt beter een snuifje van wat dan ook nemen dan dagelijks alcohol drinken,
Maak je niet zo druk joh en ben gewoon blij dat je hier in Nederland ben geboren. Je kan het ook gewoon niet kopen.
Ik ben wel blij dat ik gewoon lekker 1001 verschillende biertjes enzo hier inde winkel kan kopen. De meeste mensen kunnen er gewoon netjes mee omgaan is niet schuld van alcohol.
#11
We bedoelen volgens mij gewoon hetzelfde 😊 Als volwassen is het jou taak om jezelf te geven wat je nodig hebt wat je als kind hebt gemist. En weten dat je alle liefde op wereld waard bent en er toe doet en er mag zijn. 🥰Maar mijn punt is, is dat het nog steeds datzelfde innerlijke kind is in een volwassene, die nog steeds wacht op tot het "zijn" liefde krijgt, zodat het eindelijk de angst en de haat los kan laten, ook al begrijpt het dit niet. Wat de echte en enige diepe genezing is. Het gaat niet vanzelf over. Ook al proberen we op alle mogelijke manier dit te omzeilen, liefde aan ons innerlijke kind geven is de kern van genezing.
En dat veel problemen voortkomen uit een verwaarloosd kind wat gewoon liefde aandacht en begrip wil.
Ik viel er zelf alleen een beetje over dat het kwetsbare kind weg gezet werd als duivel. En wou daar mijn mening graag over geven 😇
Dus laten we vooral allemaal ons innerlijke kind omarmen en er lief voor zijn. Dat verdienen we ❤
#12
Het is niet de schuld van de drank zelf, nee.
Je hebt op de eerste plaats een eigen verantwoordelijkheid.
Maar de schuld ligt verder bij de overheid, die het zo gemakkelijk maakt om die alcohol overal te kunnen kopen.
Het wordt zelfs opgedrongen ahw!
Je eigen verantwoordelijkheid, dat is waar het om gaat.
Kan je er niet tegen, kun je er niet mee omgaan, koop en drink het dan niet. Of zo weinig mogelijk.
Aan alcohol gebruik zijn meer dan 65 verschillende soorten ziektes gelieerd Nota bene!
Ikzelf kan er niet mee omgaan zo heb ik door schade en ellende moeten ervaren.
Ik drink dus niet meer. Al meer dan 25 jaar niet meer.
Ik mis het niet op een heel enkele craving na als het heel erg warm en zonnig weer is.
Je hebt op de eerste plaats een eigen verantwoordelijkheid.
Maar de schuld ligt verder bij de overheid, die het zo gemakkelijk maakt om die alcohol overal te kunnen kopen.
Het wordt zelfs opgedrongen ahw!
Je eigen verantwoordelijkheid, dat is waar het om gaat.
Kan je er niet tegen, kun je er niet mee omgaan, koop en drink het dan niet. Of zo weinig mogelijk.
Aan alcohol gebruik zijn meer dan 65 verschillende soorten ziektes gelieerd Nota bene!
Ikzelf kan er niet mee omgaan zo heb ik door schade en ellende moeten ervaren.
Ik drink dus niet meer. Al meer dan 25 jaar niet meer.
Ik mis het niet op een heel enkele craving na als het heel erg warm en zonnig weer is.
#13
Lijkt me in zo'n geval ook gewoon het beste om het nooit meer te doen.Zoals al gezegd: alcohol is idd de duivel 😈!
Bij mij zit die duivel nog altijd op mijn schouder, en hij gaat daar nooit meer weg....
Hij slaapt deze tijd.
Als het heel erg warm en zonnig is, doet hij als ik te weinig vloeistof heb gedronken, af en toe heel even een oog een beetje open en laat merken dat hij er nog altijd is en dus niet meer weggaat....en sluimert een beetje vragend op die momenten.
Zou ik toegeven, dan zullen zijn beide ogen opengaan en gaat hij glimlachen, begint met zijn staart te bewegen ,terwijl hij de vraag naar snel meer, nadrukkelijk gaat stellen en bij het eerste glas zou theoretisch een nee kunnen volgen maar dat probeer ik niet meer uit.
Vroeger, gaf ik toe aan deze vraag en ging de duivel uiteindelijk schaterlachen en met zijn staart zwaaien terwijl ik het ene glas na het andere in een steeds hoger tempo naar binnen sloeg ..
En zeker de laatste keren besefte ik al discussiërende met de duivel die kraaide van plezier dat ik zoals zo vaak eigenlijk, de strijd weer eens verloren had.
Volgende keer beter, zei ik dan tegen mezelf, ik stop ermee en vaak dezelfde dag of avond nog, voerde ik die hele discussie met die duivel weer van voren af aan....
totdat ik uiteindelijk de beslissing nam om dat eerste glas niet meer te nemen en die duivel geen kans meer te geven en hem in slaap te gaan houden, hetgeen zeer zeker in het begin tot grote woede van en felle strijd met de duivel geleid heeft.
je kunt wel zeggen dat de duivel het mij behoorlijk zwaar gemaakt heeft om vol te houden. Jazeker. De duivel geeft zich niet zomaar gewonnen! Integendeel!
maar met het verstrijken van de tijd werd die strijd steeds minder zwaar en nu hebben de duivel en ik stellingen betrokken. Gedurende de meeste tijd bij genoeg vocht te hebben gedronken en als het niet te heet is in de felle ☀️ dan is het nu rustig aan het westelijk front.
De duivel die als naam alcohol heeft, slaapt.
En zo moet ik het houden.... totnogtoe gaat dit goed goddank.
Maar zo heel af en toe bij de juiste omstandigheden, dan is het tok tok....ik ben er nog! Zou je niet eventjes?? Een klein beetje maar? Een klein glaasje? Mijn antwoord is dan:
NEE!!
Toch, aan de andere kant denk ik dat echte genezing van ziekten en ook verslavingen alleen mogelijk is door onder ogen te komen dat die duivel niet in een glaasje, pilletje of poedertje zit, maar in jou. De "duivel" is een deel van ons. En als dat deel afgestoten wordt (let wel, ik bedoel hier niet mee dat we moeten opvolgen wat de stem van de duivel zegt), dan stoten we eigenlijk een deel van onszelf af.
Dat is het écht moeilijke aan diepe genezing. De goede dingen van onszelf: de fijne gevoelens en dergelijke zijn makkelijk te accepteren. Maar de kwade, de duivelse kant. Dat is óók ons. Het is niet daar buiten ons ergens. En echte genezing is niet mogelijk zonder ook dat te accepteren als deel van onszelf.
De duivel is ons verwaarloosde innerlijke kind dat de wereld wil zien branden, maar eigenlijk wil het gewoon onze liefde.
#14
Het verwaaloosde kind is de duivel? Nee joh. 🤣Arm kind het heeft al zoveel te verduren gehad.De duivel is ons verwaarloosde innerlijke kind
#15
@Mindless :
Wat versta jij onder diepe genezing?
Wat mij betreft, ik ben en blijf een alcoholist.
Alleen breng ik eea niet meer in praktijk.
Meer dan dit kan ik niet doen, dwz een genezing bestaat er qua alcoholisme imo niet...
Niet iedereen ziet dit zo, sommige mensen menen na een tijd van abstinentie toch weer een enkel glaasje te kunnen drinken....en ze verklaren zich als " genezen"...
Ik geloof daar niet in. Want als ik dat eerste glas neem, dan gaat dat gegarandeerd weer helemaal fout en dat weet ik zeker.
Veel mensen denken dus dat op enig moment dat glaasje wel weer kan.
Hoe vaak gaat dat dan weer mis, nietwaar.
Dus een diepe genezing van de alcohol duivel, wat moet je daaronder verstaan?
Wat versta jij onder diepe genezing?
Wat mij betreft, ik ben en blijf een alcoholist.
Alleen breng ik eea niet meer in praktijk.
Meer dan dit kan ik niet doen, dwz een genezing bestaat er qua alcoholisme imo niet...
Niet iedereen ziet dit zo, sommige mensen menen na een tijd van abstinentie toch weer een enkel glaasje te kunnen drinken....en ze verklaren zich als " genezen"...
Ik geloof daar niet in. Want als ik dat eerste glas neem, dan gaat dat gegarandeerd weer helemaal fout en dat weet ik zeker.
Veel mensen denken dus dat op enig moment dat glaasje wel weer kan.
Hoe vaak gaat dat dan weer mis, nietwaar.
Dus een diepe genezing van de alcohol duivel, wat moet je daaronder verstaan?
#16
Je doet er wat grappig over (snap ik ook welHet verwaaloosde kind is de duivel? Nee joh. 🤣Arm kind het heeft al zoveel te verduren gehad.
Diepe genezing als in: dat in jezelf vinden dat jou als persoon overstijgt en dat toelaten om geest en lichaam te reinigen, als het ware.@Mindless :
Wat versta jij onder diepe genezing?
Wat mij betreft, ik ben en blijf een alcoholist.
Alleen breng ik eea niet meer in praktijk.
Meer dan dit kan ik niet doen, dwz een genezing bestaat er qua alcoholisme imo niet...
Niet iedereen ziet dit zo, sommige mensen menen na een tijd van abstinentie toch weer een enkel glaasje te kunnen drinken....en ze verklaren zich als " genezen"...
Ik geloof daar niet in. Want als ik dat eerste glas neem, dan gaat dat gegarandeerd weer helemaal fout en dat weet ik zeker.
Veel mensen denken dus dat op enig moment dat glaasje wel weer kan.
Hoe vaak gaat dat dan weer mis, nietwaar.
Dus een diepe genezing van de alcohol duivel, wat moet je daaronder verstaan?
Dat staat er wellicht wat wazig, maar ik bedoel er niet meer mee dan grondige diepe genezing middels (zelf-)liefde.
Ik ben het overigens wel met je eens dat - diepe genezing of niet - beter nooit weer begonnen kan worden aan alcohol in het geval van een serieus alcoholisch verleden. En zo hetzelfde met andere ernstige verslavingen. Want waarom de kat op het spek binden?
#17
Ja ik had het misschien even duidelijker moeten verwoorden.Nu zeg je het anders. Het innerlijke kind is verwaarloosd meestal door trauma en dergelijke, opvoeding, omgeving, enz enz..
Wat jij omschrijft zoals ik het lees/interpeteer is dat het verwaarloosde kind zich als een duivel gaat gedragen door gebrek aan liefde, begrip en aandacht. En dat het de taak van volwassen jij/ik is om het kind te genezen en aandacht te geven daar waar nodig.
Maar inderdaad, wat jij daar zegt bedoel ik.
Klopt, het is eigenlijk de verantwoordelijkheid van de ouders om dit in goede banen te leiden, maar tragisch genoeg gebeurt dit maar al te vaak niet.Eigenlijk ligt die taak bij de ouders om er enigsinds voor te zorgen dat een kind zich ontwikkeld tot een evenwichtige jonge volwassenen die het leven aan kan en met tegenslagen enzo overweg kunnen gaan.
Helaas zijn veel volwassen nog steeds van binnen kleine kinderen. Ik zie ze niet als duivels. Dat is ook niet eerlijk tegenover het kind in ons. Die wist toen ook niet beter..
Ik wou trouwens niet zeggen dat het innerlijke kind kwaadaardig is ofzo. Maar wel dat wanneer het innerlijke kind niet de liefde krijgt die het vereist (want dat is het: een kind eist liefde, omdat het dat (onbewust) als zijn geboorterecht ziet.) zich dan keert tegen de wereld (op wat voor manier dan ook) en een mens met zo'n verwaarloosd innerlijk kind uiteindelijk tot kwaad in staat is.
Maar mijn punt is, is dat het nog steeds datzelfde innerlijke kind is in een volwassene, die nog steeds wacht op tot het "zijn" liefde krijgt, zodat het eindelijk de angst en de haat los kan laten, ook al begrijpt het dit niet. Wat de echte en enige diepe genezing is. Het gaat niet vanzelf over. Ook al proberen we op alle mogelijke manier dit te omzeilen, liefde aan ons innerlijke kind geven is de kern van genezing."Duivels" is (naar mijn mening) als je eenmaal volwassen bent niks aan je problemen en maar janken en de verantwoordelijkheid bij een ander neer leggen..
#18
Kinderen kunnen anders ook duiveltjes zijn hoorWe bedoelen volgens mij gewoon hetzelfde 😊 Als volwassen is het jou taak om jezelf te geven wat je nodig hebt wat je als kind hebt gemist. En weten dat je alle liefde op wereld waard bent en er toe doet en er mag zijn. 🥰
En dat veel problemen voortkomen uit een verwaarloosd kind wat gewoon liefde aandacht en begrip wil.
Ik viel er zelf alleen een beetje over dat het kwetsbare kind weg gezet werd als duivel. En wou daar mijn mening graag over geven 😇
Dus laten we vooral allemaal ons innerlijke kind omarmen en er lief voor zijn. Dat verdienen we ❤
Maar inderdaad dan bedoelen we hetzelfde!
Gek hoe hetzelfde innerlijke kind kan zorgen voor onze jeugdigheid van geest en verwondering, zelfs als we lichamelijk al ouder zijn. En dat het tegelijkertijd kan zorgen voor verschrikkelijk gedrag, als we het onze liefde ontkennen/weerhouden.
#19
Is alcohol de duivel, of is het een product van de duivel 😈?
#20
Alcohol is een kutmiddel, neem liever pilletje pep dan dat ik die schijt loop te kanen