Nouja, mijn ergenis zit hem toch ook vooral in hoe hier alleen naar de politici wordt gekeken… Terwijl het gros van de forummers hier vet trots is dat een partij die lijnrecht tegenover het herzien van het drugsbeleid staat de grootste is geworden. Sterker nog: de PVV is voor een hardere aanpak.
Maar goed, ik weet van mezelf dat ik deze irritatie best wel snel heb.
Het zijn ook maar gewoon volksvertegenwoordigers he. Dus wij, als volk, hebben hier ook een verantwoordelijkheid in. De makkelijkste manier is om op een partij te stemmen die wel voor een progressiever drugsbeleid is. Ik was ook best wel te spreken over de bijdrage van GL-PvdA dit debat. Hoewel zij een justitie en veiligheid-woordvoerster is (en lets be honest, deze mensen zitten er
terecht vanuit hun perspectief wat harder in), heeft zij een focus op de gezondheidsvoor/nadelen. Hier een stuk uit haar bijdrage, dikgedrukt waar ik over te spreken was:
“Natuurlijk ben ik ook niet blind voor het feit dat er aan de Opiumwet strafrechtelijke sancties hangen die dienen om drugscriminaliteit aan te pakken. Maar ik ga beginnen met volksgezondheid. Volksgezondheid betekent voor mij de gezondheid van de samenleving als geheel, maar ook van de individuen die drugs gebruiken. Voor mij zijn twee vragen relevant. Helpt deze wet om het totale drugsgebruik terug te brengen? Beschermt de wet de gebruikers ook beter tegen de gevaren van drugs? We lezen namelijk dat designerdrugs in Nederland weinig worden gebruikt. De stoffen in de designerdrugs die wel worden gebruikt, zijn vaak al verboden: denk aan 3-MMC en 4-FA. Het voorstel is nu om hele grote groepen stoffen te gaan verbieden. Mijn vraag aan de minister is wat daarvan de noodzaak is vanuit het oogpunt van de volksgezondheid.
Kan de minister aangeven hoeveel mensen per jaar er nu designerdrugs gebruiken die nog niet op de opiumlijst staan? Verwacht de minister ook dat die mensen stoppen met die drugs of stoppen met de drugs met gelijkaardige stoffen en werking als deze stoffen worden verboden? En hoe ziet hij het risico dat er wordt overgestapt naar andere klassieke en misschien nog veel gevaarlijkere drugs? Met andere woorden, ik zou van de minister willen weten welke positieve effecten hij per saldo van dit wetsvoorstel verwacht voor de volksgezondheid. Ik zou hem willen uitdagen om dat zo concreet en zo precies mogelijk toe te lichten en ons mee te nemen in de vraag in hoeverre het verbieden van een hele stofgroep dat hele gezondheidsaspect goed kan tackelen.
In mijn beleving werkt en helpt voorlichting veel beter — dat is ook een paar keer door een aantal collega's genoemd — in plaats van de gebruikers al bij voorbaat te criminaliseren. Ik ben een heel groot voorstander van het opzetten van een voorlichtingscampagne met deskundigen van bijvoorbeeld het Trimbos-instituut over designerdrugs en specifiek over de mogelijke risico's van nieuwe designerdrugs. Met name vind ik het belangrijk dat we kijken in hoeverre we de jeugd daarin mee kunnen nemen. Ik wil de minister dan ook vragen hoe hij een dergelijke voorlichtingscampagne voor zich ziet en welke ondersteuning hij daarbij eventueel vanuit de Kamer verwacht.
Voorzitter. Met een generiek verbod kunnen ook stoffen zonder schadelijke effecten verboden worden. Dat leidt bij mij tot een worsteling, want die stoffen staan tussen evident wél schadelijke stoffen, namelijk die harddrugs. Dat roept bij mij de vraag op of dat op de lange termijn de werking en de geloofwaardigheid van de Opiumwet niet aantast. Waarom stel ik deze vraag? Nu gaat er een waarschuwing uit van stoffen die in de Opiumwet staan en is een overtreding strafbaar. Maar als daar ook niet-schadelijke stoffen op staan, kan dan niet het risico ontstaan dat gebruikers de schadelijkheid van andere stoffen op de opiumlijst gaan onderschatten? Zien de ministers van VWS en van Justitie en Veiligheid dat risico ook en hoe willen zij dat risico ondervangen?
Het belangrijkste argument voor het wetsvoorstel, ook in de ogen van mijn fractie, is dat het te lang duurt om nieuwe stoffen te verbieden.”
En Kuipers is ook gekke Henkie niet. Zo is het echt niet (alleen) willekeur om te beginnen met deze stofgroepen:
“
Voorzitter. Dat brengt mij bij de beantwoording van de vragen. Zoals gezegd begin ik eerst met de vragen: waarom deze keuze en moet de lijst niet juist kleiner of uitgebreider?
Ik begin allereerst bij de vraag die mevrouw Mutluer stelde. Die vraag ligt geheel aan de kern van deze keuze, en daarmee ook aan de kern van dit wetsvoorstel. U moet zich voorstellen dat het stofgroepen betreft die afgeleid zijn van meerdere middelen die op lijst I van de Opiumwet zijn geplaatst na een uitgebreide risicobeoordeling. De stofgroepen hebben dezelfde chemische structuur als hun vertegenwoordigers op lijst I. Eén voorbeeld werd al een aantal keer genoemd: 4-MMC, 3-MMC, 3-CMC, 2-MMC. De afkortingen geven alleen al aan hoe gemakkelijk dit verder door kan gaan. Bij de vraag over brede en generieke uitsluiting helpt het ook om te beseffen — ik zeg het nu even in algemene termen; ik kom er straks nog op terug — dat er ontzettend veel verschillende stoffen zijn. Sommige komen gewoon in de natuur voor, sommige worden gebruikt als medicamenten of als basis voor medicamenten. Het zijn stoffen die velen van ons ook gewoon in hun huisomgeving hebben of bij zich dragen, en die afhankelijk van de dosis en de wijze van toediening psychogene effecten hebben. Een brede, generieke uitsluiting van alles is dus vrijwel ondoenlijk. De keuze is dus gevallen op drie stofgroepen, waarvan ten minste twee middelen met uitgebreide bewijsvoering op lijst I staan, en analoga, hetzij uit Nederland dan wel uit het buitenland, vaak aanvullend bewijs hebben voor een vergelijkbare werking inclusief vergelijkbare schadelijke effecten. Dat is de keuze voor deze drie.”
Maar goed, wat ik hier vooral mee wil zeggen: vergeet niet dat het volkvertegenwoordigers zijn. En het Nederlandse volk is over het algemeen gewoon voorstander van een streng(er) drugsbeleid. Dat kom ook door misinformatie, en de houding van de overheid is daar natuurlijk ook onderdeel van… maar het is maar een klein deel van het verhaal. Het heeft vooral met de conservatieve aard van Nederlanders te maken. En JA, beleidsmakers baseren zich op onderzoek en feiten, maar zij moeten dit wel altijd in de maatschappelijke context plaatsen. Anders was al het klimaatbeleid ook al lang een breed doorgevoerd, bijvoorbeeld.
Ik vind het ook erg naïef om te denken dat politici nooit drugs gebruiken of hebben gebruikt... Dit gebeurt maatschappij breed en in algemene zin weet men echt wel wat het is. Tuurlijk, niet iedereen, ik denk dat Bikkers niet eens weet hoe een jonko ruikt om maar wat te noemen. Maar jullie snappen heus wel wat ik bedoel. Punt is alleen: een politici staat daar nooit voor zichzelf. Nooit. Het is letterlijk hun taak en verantwoordelijkheid om namens het volk te spreken. En zo is het de taak van een ambtenaar het algemeen belang te dienen, ook als dat tegen beter weten in is. Politici en ambtenaren leggen hier letterlijk de eed/belofte voor af.
Dat brengt me meteen op het volgende punt waarin ik een soort burgerlijke verantwoordelijkheid mis: veel van jullie vragen worden al beantwoord. Je kan het hier natuurlijk niet mee eens zijn, maar dat is wat anders dan aannemen dat ministers en politici geen flauw benul hebben waar dit over gaat en hoe het werkt en alleenmaar willekeur toepassen of een andere agenda hebben, etc. Ik vind dat echt tenenkrommend omdat een deel van jullie zelf te beroerd is om informatie als deze op te zoeken om jullie vragen te beantwoorden VOORDAT er weer alleen sceptisch over gedaan wordt. Ook wij hebben aannamens, onderbuikgevoelens en weet ik het wat meer op/over de politiek die gewoon pertinent onwaar zijn.
Je kan gewoon een WOO verzoek doen als je wil weten hoe dit beleid tot stand is gekomen, op welke manier bepaalde keuzes zijn gemaakt en welke wetenschappelijke ondergrond er is. Nou ken ik toevallig mensen die hieraan gewerkt hebben dus ik heb gevraagd of ze dit met me mogen delen (officieus dus
@CuriousExplorer ![:wink:]()
). Als ze dit mogen doen zal ik het delen.
Wat we tegelijkertijd ook niet moeten vergeten is dat dit debat, dit wetsvoorstel, niet over “HET” drugsbeleid gaat. De vraag “Werkt the war on drugs/ onze opiumwet eigenlijk wel voor de doelen die we hebben gesteld?” ligt dus ook helemaal niet voor. De vraag is: er worden veel analogen geproduceerd die buiten onze opiumwet vallen terwijl hun “OG” verboden is om redenen waar we al over gedebatteerd en gestemd hebben. De politie moet dus stoffen teruggeven die we eigenlijk als verboden zien: hoe lossen we dat op?
M.a.w.: Hoe kunnen we zorgen dat ons huidige beleid niet meer omzeild wordt?
Dat maakt de discussie en dus ook de antwoorden van de politiek heel anders… De enige die wel refereerden naar het grotere plaatje was D66.
“Dank, voorzitter. Afgelopen vrijdag is in Breda en Tilburg de eerste legale wiet verkocht in coffeeshops. Reguleren heeft grote voordelen. Geld komt niet bij criminelen terecht, maar bij bonafide ondernemers. Stroom wordt niet meer gestolen, maar gewoon afgerekend, en er wordt gewoon belasting over betaald. We kunnen eisen stellen aan de producten, zoals een controle op de inhoud, bijvoorbeeld door de NVWA. Voorlichting voor de mensen die het kopen: een heuse bijsluiter, waarschuwingslabels, vermelding van het percentage werkzame stof, zodat iedereen weet wat erin zit. We kunnen eisen stellen aan de verkopers: preventiebeleid, leeftijdsgrenzen, volumebeperkingen, reclameverbod et cetera, et cetera. Allemaal dingen die we bij drugsdealers en soms nu zelfs bij coffeeshops niet kunnen. En in sommige staten in Amerika zie je nog veel stringentere vormen van regulering, bijvoorbeeld gebruik van bepaalde middelen alleen onder begeleiding van mensen die daar speciaal voor zijn opgeleid. Reguleren is dus het tegenovergestelde van wegkijken of "laat maar waaien". Het is eisen stellen en drugs onder controle brengen. En wat mij betreft geldt daarbij het motto: hoe schadelijker de drug, hoe strikter de regulering. Dit betekent juist dat de overheid het treffen van maatregelen ter bevordering van de volksgezondheid, zoals de Grondwet voorschrijft, als plicht serieus neemt. En nee, wat mij betreft hoort het verkopen van drugs onder het mom en het excuus van "research chemicals" daar niet bij.”
Het is natuurlijk niet zo dat dat niet mag, en het kan een goed argument zijn om uiteindelijk tegen het voorstel te stemmen. Maar feit blijft wel: het gaat hier nu niet over. Wat D66 hier ook van vindt, het gaat nu niet met een dergelijke bijdrage veranderen.
Dus ja, idk, als we dit willen veranderen moeten we ipv janken over de al dan niet onjuiste bijdragen in de politiek, zelf verantwoordelijkheid nemen in het publieke debat door:
- Je eigen partij aan te schrijven over dit onderwerp als deze hier nog conventioneel instaan.
- Niet meer op die partijen stemmen als het belangrijk voor je is dat dit gaat veranderen maar zij hun standpunt niet willen veranderen.
- Je eigen omgeving aanspreken op deze houding en beter voorlichten (als het land conservertief erin blijft staan, dan de politiek ook).
- De journalistiek aanschrijven ook vanuit een andere invalshoek aan berichtgeving doen, en deze berichtgeving meer podium bieden.
- Actiegroepen helpen die hierover meer en genuanceerdere info delen, zoals de groep die laatst gedeeld is:
https://normaaloverdrugs.nl/
- Beter onderzoeken waar dergelijke voorstellen op zijn gebaseerd en wat de onderliggende feiten wél zijn.
En begrijp me niet verkeerd he lieverds, als linkse droeftoeter weet ik maar al te goed hoe frustrerend het is als de feiten het niet winnen van de publieke opinie. Dat heb ik met deze discussie, the war on drugs, net zo goed. Maar mijn frustratie zit hem dan meer in de politieke standpunten van rechts, die vaak niet gebaseerd zijn op feiten, dan dat ik de professionaliteit van de politiek en ambtenarij in twijfel trek. Dus ja, ik vind dan de reacties hier net zo hypocriet als jullie de politici vinden, eigenlijk…
