#1
In trip reports kun je wel ervaringen vinden als je even zoekt.
Wijs om te experimenteren met psychedelica?
80 antwoorden
22 weergaven
18-5-2026
#2
Volgende maand is het dan zover: Ayahuasca! Het lijkt me zeer bijzonder om mee te maken, maar heb werkelijk geen idee wat ik kan verwachten. Heb verschillende interviews gezien van mensen die de trip hebben ondergaan. Deze pep-talk vond ik bijvoorbeeld erg interessant:
Nu heb ik een vraag aan de mensen die meermaals hebben geëxperimenteerd met psychedelica. Op welke manier zou ik mezelf er mentaal op voor kunnen bereiden? Ik moet jullie eerlijk bekennen dat ik weer een beetje levensenergie terug voel komen, omdat ik oprecht in de veronderstelling ben dat dit een opening kan zijn binnen mijn herstel. Ik ben dan ook geneigd om zoveel mogelijk informatie te absorberen wbt psychedelica. Ik weet alleen niet of dit slim is.
Om het in een symboliek samen te vatten: Een feestje wat gepland is vind ik bijna altijd KUT, voor mijn gevoel heerst er al snel een gemaakte sfeer. Mensen moeten het immers gezellig hebben op een feestje, dus probeert iedereen aan die verwachting te voldoen. De onverwachtse feestjes vind ik dan weer geweldig, omdat ja, het is onverwachts! Spontaniteit kan ik waarderen. Ik wil dus graag dat mijn trip een onverwachte ervaring wordt waarin er vanalles kan gebeuren. Ik ben me ervan bewust dat er ook een hoop negatieve ervaringen naar boven kunnen komen, maar voor mijn gevoel ben ik hier klaar voor.
Wellicht heb ik nu zelf antwoord gegeven op mijn vraag en moet ik me er niet teveel mee bezighouden. Ik ga er echt in om tot een wezenlijke verandering in mezelf te komen.
Nu heb ik een vraag aan de mensen die meermaals hebben geëxperimenteerd met psychedelica. Op welke manier zou ik mezelf er mentaal op voor kunnen bereiden? Ik moet jullie eerlijk bekennen dat ik weer een beetje levensenergie terug voel komen, omdat ik oprecht in de veronderstelling ben dat dit een opening kan zijn binnen mijn herstel. Ik ben dan ook geneigd om zoveel mogelijk informatie te absorberen wbt psychedelica. Ik weet alleen niet of dit slim is.
Om het in een symboliek samen te vatten: Een feestje wat gepland is vind ik bijna altijd KUT, voor mijn gevoel heerst er al snel een gemaakte sfeer. Mensen moeten het immers gezellig hebben op een feestje, dus probeert iedereen aan die verwachting te voldoen. De onverwachtse feestjes vind ik dan weer geweldig, omdat ja, het is onverwachts! Spontaniteit kan ik waarderen. Ik wil dus graag dat mijn trip een onverwachte ervaring wordt waarin er vanalles kan gebeuren. Ik ben me ervan bewust dat er ook een hoop negatieve ervaringen naar boven kunnen komen, maar voor mijn gevoel ben ik hier klaar voor.
Wellicht heb ik nu zelf antwoord gegeven op mijn vraag en moet ik me er niet teveel mee bezighouden. Ik ga er echt in om tot een wezenlijke verandering in mezelf te komen.
#3
Bedankt voor jullie reacties. Ik heb alles gelezen en probeer kriskras wat te reageren.
Hehe, ja hier kan ik wel wat mee. Ik begrijp (denk ik) wat je bedoelt. Een opgeruimd hoofd doet het halve werk. Dat is bij mij zeker verstandig. Ik ga, op het moment dat ik besluit te trippen, hier zeker gebruik van maken. Thanks!
Heb geen aanleg voor psychoses, gelukkig.
Het liefst trip ik denk ik in mijn eentje, maar denk ook dat het verstandig is dat er een betrouwbaar persoon bij komt zitten. Dit moet te regelen zijn.
Ik kan eigenlijk alleen aan DMT komen op het moment, werd wel gelijk vrolijk van de naam DMT. Maar laat duidelijk zijn dat ik er totaal geen kaas van heb gegeten en als DMT de 1e keer te heftig is, dan zal ik dit zeker niet doen. LSD schrikt me juist een beetje af, omdat dit synthetisch spul is. Voor mijn gevoel heb ik genoeg synthetische rommel in mijn lichaam gestopt de afgelopen jaren. Of zeg ik nu domme dingen?
Dit vind ik erg interessant, zou mooi zijn als ik er een wijze les uit zou kunnen halen! Sprak gisteren iemand die truffels had gebruikt. Hij had er uiteindelijk blijvende hyperventilatie aan overgehouden. Dat schrok me wel een beetje af ergens. Maar goed, dat is het risisco een beetje.
Verder heb ik tegenwoordig niet meer het gevoel echt depressief te zijn, wel lusteloos. De zin van het bestaan is me een beetje ontschoten. Ik zie iedereen om mij heen van alles doen en ondernemen. Ik vind het fascinerend, want ik heb die drive helemaal niet. Dat is ook een reden dat ik wil experimenteren met psychedelica. Wellicht dat het me daadwerkelijk een bepaald inzicht geeft. Dat zou top zijn!
Blowen doe ik tegenwoordig helemaal niet meer. Tenzij ik met iemand een avondje doorzak, dan wil er nog wel eens een jointje voorbij komen. Dit is misschien 1-2x per jaar. Verwaarloosbaar dus. Zoals gezegd blowde ik tussen mijn 16-19 dagelijks en kon ik er rond mijn 21/22e niet meer tegen.
Zo iets onschuldigs kan je totaal shockeren, dit kan met alles gebeuren echt letterlijk alles. Probeer voordat je erin gaat de dingen te fixen die niet te veel moeite kosten.
Ik noem maar wat op :
Opruimen
boodschappeb doen
Brief webrengen die je nog moest brengen
Je fietsband plakken
Kan heel random zijn maar probeer de dingen te doen die je hebt uigesteld voordat je zo iets heftig gaat doen, zodat je alleen maar hoeft te focussen op de essentie.
Hehe, ja hier kan ik wel wat mee. Ik begrijp (denk ik) wat je bedoelt. Een opgeruimd hoofd doet het halve werk. Dat is bij mij zeker verstandig. Ik ga, op het moment dat ik besluit te trippen, hier zeker gebruik van maken. Thanks!
Zolang je geen aanleg hebt voor psychoses kun je het proberen ja. Narcistische trekjes en dergelijke moeten geen probleem zijn, dat zijn juist dingen waarbij psychedelica je kunnen doen inzien dat je ze hebt en hoe je ermee om moet gaan.
Heb geen aanleg voor psychoses, gelukkig.
Een tripsitter is de eerste keer misschien wel een goed idee. Ik zou het zelf niet willen omdat een nuchter iemand een heel andere vibe heeft dan jij wanneer je tript. Gewoon samen met iemand anders trippen is ook een optie, het beste iemand met ervaring.
Het liefst trip ik denk ik in mijn eentje, maar denk ook dat het verstandig is dat er een betrouwbaar persoon bij komt zitten. Dit moet te regelen zijn.
Ik raad je gewoon truffels aan. Eventueel lsd als je eraan kunt komen. Maar truffels is denk ik ideaal omdat het niet zo heel lang duurt. Het is wel een "serieus" tripmiddel, maar bij beginners verlopen de eerste trips meestal rustig en zonder problemen.
Ik kan eigenlijk alleen aan DMT komen op het moment, werd wel gelijk vrolijk van de naam DMT. Maar laat duidelijk zijn dat ik er totaal geen kaas van heb gegeten en als DMT de 1e keer te heftig is, dan zal ik dit zeker niet doen. LSD schrikt me juist een beetje af, omdat dit synthetisch spul is. Voor mijn gevoel heb ik genoeg synthetische rommel in mijn lichaam gestopt de afgelopen jaren. Of zeg ik nu domme dingen?
De depressie kan erger worden maar ook totaal verdwijnen. In een lsd trip kan je letterlijk ervaren dat je tussen hemel en hell zit. Intenste geluk en duister.
Wie weet zie je die trip wel een deel van je leven die je nooit hebt bekeken en voel je je geroepen om wel klaar te staan voor je vrienden.
Maar je narsistische eigenschap zoals mind zegt kan je misschien wel heel op dat moment veel beter zien en het zelfs veranderen.
Dit vind ik erg interessant, zou mooi zijn als ik er een wijze les uit zou kunnen halen! Sprak gisteren iemand die truffels had gebruikt. Hij had er uiteindelijk blijvende hyperventilatie aan overgehouden. Dat schrok me wel een beetje af ergens. Maar goed, dat is het risisco een beetje.
Verder heb ik tegenwoordig niet meer het gevoel echt depressief te zijn, wel lusteloos. De zin van het bestaan is me een beetje ontschoten. Ik zie iedereen om mij heen van alles doen en ondernemen. Ik vind het fascinerend, want ik heb die drive helemaal niet. Dat is ook een reden dat ik wil experimenteren met psychedelica. Wellicht dat het me daadwerkelijk een bepaald inzicht geeft. Dat zou top zijn!
Blowen doe ik tegenwoordig helemaal niet meer. Tenzij ik met iemand een avondje doorzak, dan wil er nog wel eens een jointje voorbij komen. Dit is misschien 1-2x per jaar. Verwaarloosbaar dus. Zoals gezegd blowde ik tussen mijn 16-19 dagelijks en kon ik er rond mijn 21/22e niet meer tegen.
#4
Hi,
Ik ben voornemens te gaan experimenteren met psychedelica. Echter heb ik toch een soort ''goedkeuring'' nodig van de zogenaamde ''experts'' hier. Wat ik doe, is mezelf proberen te omschrijven, en aan de hand daarvan mogen jullie je conclussie trekken of het voor mij verstandig is hiermee te gaan experimenteren.
Mijn naam is L. ben 26 jaar en sinds mijn pubertijd erg gefascineerd door drugs. Heb een aantal verveldende dingen meegemaakt in mijn jeugd, waar ik niet verder op inga, maar het heeft indruk op me gemaakt. Denk dat ik om deze reden rond mijn pubertijd redelijk ben losgeslagen. Waar de meeste mensen in mijn omgeving duidelijke stappen richting hun toekomst aan het maken waren, moest ik hier totaal niets van hebben. Het tegenovergestelde was waar; begon op VWO, uiteindelijk afgezakt naar het VMBO en dit heb ik met veel pijn en moeite behaald. Mede dankzij een zeer betrokken docent toendertijd.
Rond mijn 16e begon ik dus met blowen, dit beviel me zo goed dat ik er een dagelijks ding van maakte. Het hippie bestaan beviel me prima; niks moest, alles mocht, leven en laten leven. Realiseer me, nu ik dit schrijf, dat er toen een wezenlijke gedragsverandering plaatsvond. Ik was, zoals de meeste kids, anti drugs en vond het voor losers. Was altijd erg sportief en in mijn optiek kon drugs niet samen gaan met sportiviteit. Ik stelde mezelf teleur en nam er genoegen mee dat drugs toch wel een toevoeging was in mijn leven. Heb toendertijd gelijk alles wat met sport te maken had verbannen uit mijn leven. Jammer, achteraf gezien. Dit was voor mij meteen een vrijbrief om het losgeslagen leven een vervolg te geven.
Tussen mijn 16-19 was ik vaker stoned dan nuchter. Op school ging het niet goed, thuis ging het al helemaal niet en de enige rustmomentjes waren de keren dat ik kon blowen. Ik werd naarmate de tijd vorderde ook steeds depressiever, gezien mijn geschiedenis en vaak zag ik mensen om me heen genieten, terwijl ik mezelf vaak erg beroerd voelde. Dit werd natuurlijk ook versterkt door het blowen. Rond mijn 19e kwam ik in aanraking met MDMA. Dit vond ik geweldig! Ik had eindelijk het wondermiddeltje gevonden waar ik al die tijd opzoek naar was. Ik wist meteen dat dit een groot probleem voor me ging worden. Tussen mijn 19e-21e heb ik erg veel MDMA gebruikt met daarbij regelmatig coke en speed. Heerlijk! De katers vielen in het begin mee, ik vond dat lege gevoel eigenlijk vanzelfsprekend. Ik bedoel, wat is er mis mee om uit te brakken met vrienden en een beetje slap tegen elkaar te ouwehoeren? Uiteraard met een biertje om de leegte op te vullen. Dit heb ik ongeveer 2 jaar volgehouden. Had een redelijk druk sociaal leven in die tijd en was altijd haantje de voorste. Schaamde me nergens voor, deed wat in me opkwam en vond het vooral erg leuk om mensen te choqueren. Vind ik nu overigens nog steeds.
Rond mijn 22e werd ik enorm depressief, dit werd zelfs zo erg dat ik in een crisis-opname ben beland. Was gebroken met mijn oude vriendenkring, had letterlijk niets om handen en had zelfs geen zin meer om te feesten. Alles was teveel. Ik had mezelf uitgeput. Was klaar met het leven. Ik had genoeg geleefd voor mijn gevoel; intens en ongecontroleerd. Heb 2 weken opgenomen gezeten, vond het achteraf bezien een interessante ervaring. Zat met mensen die psychotisch waren en mensen met persoonlijkheidsproblematiek, zoals ik. De dynamiek die in de groep heerste beviel me wel, iedereen was erg respectvol naar elkaar en het leek een beetje familie te worden. Na 2 weken vonden ze het daar wel genoeg, ze zagen me opfleuren en vonden dat het tijd was te vertrekken. Ik was het hier niet mee eens, omdat ik wist dat ik in een zwart gat terecht zou komen. Hier wilde ik niet aan denken, maar ik had geen andere keus. Terug naar de wijde wereld. Ik wist dat ik het leven niet zou oppakken en dat deed ik ook niet.
Tussen mijn 23-26e heb ik niet veel uitgevoerd. Heb wat geld verdiend met online poker. Dat gaat ok. Heb weinig sociale contacten en als ik deze heb zijn ze meestal virtueel. Heb overigens nog wel wat ''vrienden'' over, maar deze hou ik heel bewust op afstand. Een gesprek via de app gaat me tegenwoordig beter af dan fysiek contact. Mensen weten ook dat ze niet op me kunnen rekenen, die reputatie heb ik mezelf verworven en dat bevalt me wel! Heb een tijdje bij een psycholoog gelopen, maar dit werkte niet voor mij. Ik ben redelijk narcistisch ingesteld en na het eind van zo'n sessie wist ik vaak meer over mijn psycholoog dan andersom. Doelbewust, ik had geen zin en behoefte om over mijn problematiek te praten. Waarschijnlijk was ik gewoon bang, maar het klinkt stoerder om te zeggen dat ik er geen behoefte aan had ^^. Ik heb overigens wel een aantal diagnoses gekregen, namelijk: Een narcistische -en antisociale persoonlijkheidsstoornis. Ook schijn ik een aanleg te hebben om depressief te worden. Dit was voor mij niks nieuws. Maar het was wel fijn mijn vermoedens bevestigd te zien worden.
Wat nu door mijn hoofd spookt is het volgende. Ik zou willen experimenteren met psychedelica, weet alleen niet of het verstandig is. Het is zo, dat als ik nu een joint opsteek, ik redelijk gestresst kan raken. Situaties uit het verleden herhalen zich als een film in m'n hoofd. Hier word ik redelijk moedeloos van, het lijken een soort dwanggedachten te zijn. We kunnen gerust spreken van een trauma, wellicht wel meerderen. Maar ach, ook die verdwijnen ooit weer, daar ben ik van overtuigd. Als ik deze gevoelens met een jointje al trigger, dan lijkt een trip me een brug tever. Alcohol vind ik nog wel prima, maar ik hou dit bewust op afstand. Als ik eenmaal begin te drinken, ga ik door. Dat wil ik mezelf, zeker in deze fase van mijn leven niet aandoen, omdat het dan vragen is om een alcoholverslaving. Geestvernauwende middelen lijk ik prima te hendelen in tegenstelling tot geestverruimende. Maar ik zie het als een uitdaging! Heb wel het gevoel dat ik enigszins stabiel ben, heb het leven geaccepteerd zoals het nu is. Gebruik nu geen drugs, alleen een sigaretje op z'n tijd. Op het moment ben ik vooral nieuwsgierig naar psychedelica. Sta er voor open en ben niet bang iets te ervaren wat ik nog nooit heb ervaren. Ik weet natuurlijk ook niet wat ik kan verwachten. Heb mezelf een beetje proberen in te lezen, maar de tripreports vind ik erg vaag en persoonlijk, wat me eigenlijk nog nieuwsgieriger maakt.
Een oude vriend van vroeger heb ik gevraagd naar zijn ervaring, maar daar werd ik niet veel wijzer van. Hij vertelde me in ieder geval dat ik de trip erg serieus moet nemen en er met respect mee moet omgaan, iets wat me vreemd in de oren klinkt. Hij vertelde me ook nog zoiets van: ''Het kan zijn dat je in de trip dingen gaat meemaken/zien die je als een shock kunt ervaren.'' Naja, lekker vaag en duister vond ik het vooral. Vond zijn uitgangspunt nogal negatief. Nu is relativeren wel iets wat ik heb geleerd in de loop der jaren, dus denk dat dat wel goed gaat komen. Maar het lijkt me erg interessant, zo'n innerlijke reis.
Naja, het is wellicht een beetje onsamenhangend geworden. Maar denken jullie dat ik ermee zou kunnen experimenteren? En zoja, is het verstandig dat er bijvoorbeeld een tripsitter bij komt zitten? Wellicht de belangrijkste vraag; welk tripmiddel zouden jullie me adviseren?
Ben benieuwd naar jullie reacties. Neem jullie advies uiterst serieus!
LP
Ik ben voornemens te gaan experimenteren met psychedelica. Echter heb ik toch een soort ''goedkeuring'' nodig van de zogenaamde ''experts'' hier. Wat ik doe, is mezelf proberen te omschrijven, en aan de hand daarvan mogen jullie je conclussie trekken of het voor mij verstandig is hiermee te gaan experimenteren.
Mijn naam is L. ben 26 jaar en sinds mijn pubertijd erg gefascineerd door drugs. Heb een aantal verveldende dingen meegemaakt in mijn jeugd, waar ik niet verder op inga, maar het heeft indruk op me gemaakt. Denk dat ik om deze reden rond mijn pubertijd redelijk ben losgeslagen. Waar de meeste mensen in mijn omgeving duidelijke stappen richting hun toekomst aan het maken waren, moest ik hier totaal niets van hebben. Het tegenovergestelde was waar; begon op VWO, uiteindelijk afgezakt naar het VMBO en dit heb ik met veel pijn en moeite behaald. Mede dankzij een zeer betrokken docent toendertijd.
Rond mijn 16e begon ik dus met blowen, dit beviel me zo goed dat ik er een dagelijks ding van maakte. Het hippie bestaan beviel me prima; niks moest, alles mocht, leven en laten leven. Realiseer me, nu ik dit schrijf, dat er toen een wezenlijke gedragsverandering plaatsvond. Ik was, zoals de meeste kids, anti drugs en vond het voor losers. Was altijd erg sportief en in mijn optiek kon drugs niet samen gaan met sportiviteit. Ik stelde mezelf teleur en nam er genoegen mee dat drugs toch wel een toevoeging was in mijn leven. Heb toendertijd gelijk alles wat met sport te maken had verbannen uit mijn leven. Jammer, achteraf gezien. Dit was voor mij meteen een vrijbrief om het losgeslagen leven een vervolg te geven.
Tussen mijn 16-19 was ik vaker stoned dan nuchter. Op school ging het niet goed, thuis ging het al helemaal niet en de enige rustmomentjes waren de keren dat ik kon blowen. Ik werd naarmate de tijd vorderde ook steeds depressiever, gezien mijn geschiedenis en vaak zag ik mensen om me heen genieten, terwijl ik mezelf vaak erg beroerd voelde. Dit werd natuurlijk ook versterkt door het blowen. Rond mijn 19e kwam ik in aanraking met MDMA. Dit vond ik geweldig! Ik had eindelijk het wondermiddeltje gevonden waar ik al die tijd opzoek naar was. Ik wist meteen dat dit een groot probleem voor me ging worden. Tussen mijn 19e-21e heb ik erg veel MDMA gebruikt met daarbij regelmatig coke en speed. Heerlijk! De katers vielen in het begin mee, ik vond dat lege gevoel eigenlijk vanzelfsprekend. Ik bedoel, wat is er mis mee om uit te brakken met vrienden en een beetje slap tegen elkaar te ouwehoeren? Uiteraard met een biertje om de leegte op te vullen. Dit heb ik ongeveer 2 jaar volgehouden. Had een redelijk druk sociaal leven in die tijd en was altijd haantje de voorste. Schaamde me nergens voor, deed wat in me opkwam en vond het vooral erg leuk om mensen te choqueren. Vind ik nu overigens nog steeds.
Rond mijn 22e werd ik enorm depressief, dit werd zelfs zo erg dat ik in een crisis-opname ben beland. Was gebroken met mijn oude vriendenkring, had letterlijk niets om handen en had zelfs geen zin meer om te feesten. Alles was teveel. Ik had mezelf uitgeput. Was klaar met het leven. Ik had genoeg geleefd voor mijn gevoel; intens en ongecontroleerd. Heb 2 weken opgenomen gezeten, vond het achteraf bezien een interessante ervaring. Zat met mensen die psychotisch waren en mensen met persoonlijkheidsproblematiek, zoals ik. De dynamiek die in de groep heerste beviel me wel, iedereen was erg respectvol naar elkaar en het leek een beetje familie te worden. Na 2 weken vonden ze het daar wel genoeg, ze zagen me opfleuren en vonden dat het tijd was te vertrekken. Ik was het hier niet mee eens, omdat ik wist dat ik in een zwart gat terecht zou komen. Hier wilde ik niet aan denken, maar ik had geen andere keus. Terug naar de wijde wereld. Ik wist dat ik het leven niet zou oppakken en dat deed ik ook niet.
Tussen mijn 23-26e heb ik niet veel uitgevoerd. Heb wat geld verdiend met online poker. Dat gaat ok. Heb weinig sociale contacten en als ik deze heb zijn ze meestal virtueel. Heb overigens nog wel wat ''vrienden'' over, maar deze hou ik heel bewust op afstand. Een gesprek via de app gaat me tegenwoordig beter af dan fysiek contact. Mensen weten ook dat ze niet op me kunnen rekenen, die reputatie heb ik mezelf verworven en dat bevalt me wel! Heb een tijdje bij een psycholoog gelopen, maar dit werkte niet voor mij. Ik ben redelijk narcistisch ingesteld en na het eind van zo'n sessie wist ik vaak meer over mijn psycholoog dan andersom. Doelbewust, ik had geen zin en behoefte om over mijn problematiek te praten. Waarschijnlijk was ik gewoon bang, maar het klinkt stoerder om te zeggen dat ik er geen behoefte aan had ^^. Ik heb overigens wel een aantal diagnoses gekregen, namelijk: Een narcistische -en antisociale persoonlijkheidsstoornis. Ook schijn ik een aanleg te hebben om depressief te worden. Dit was voor mij niks nieuws. Maar het was wel fijn mijn vermoedens bevestigd te zien worden.
Wat nu door mijn hoofd spookt is het volgende. Ik zou willen experimenteren met psychedelica, weet alleen niet of het verstandig is. Het is zo, dat als ik nu een joint opsteek, ik redelijk gestresst kan raken. Situaties uit het verleden herhalen zich als een film in m'n hoofd. Hier word ik redelijk moedeloos van, het lijken een soort dwanggedachten te zijn. We kunnen gerust spreken van een trauma, wellicht wel meerderen. Maar ach, ook die verdwijnen ooit weer, daar ben ik van overtuigd. Als ik deze gevoelens met een jointje al trigger, dan lijkt een trip me een brug tever. Alcohol vind ik nog wel prima, maar ik hou dit bewust op afstand. Als ik eenmaal begin te drinken, ga ik door. Dat wil ik mezelf, zeker in deze fase van mijn leven niet aandoen, omdat het dan vragen is om een alcoholverslaving. Geestvernauwende middelen lijk ik prima te hendelen in tegenstelling tot geestverruimende. Maar ik zie het als een uitdaging! Heb wel het gevoel dat ik enigszins stabiel ben, heb het leven geaccepteerd zoals het nu is. Gebruik nu geen drugs, alleen een sigaretje op z'n tijd. Op het moment ben ik vooral nieuwsgierig naar psychedelica. Sta er voor open en ben niet bang iets te ervaren wat ik nog nooit heb ervaren. Ik weet natuurlijk ook niet wat ik kan verwachten. Heb mezelf een beetje proberen in te lezen, maar de tripreports vind ik erg vaag en persoonlijk, wat me eigenlijk nog nieuwsgieriger maakt.
Een oude vriend van vroeger heb ik gevraagd naar zijn ervaring, maar daar werd ik niet veel wijzer van. Hij vertelde me in ieder geval dat ik de trip erg serieus moet nemen en er met respect mee moet omgaan, iets wat me vreemd in de oren klinkt. Hij vertelde me ook nog zoiets van: ''Het kan zijn dat je in de trip dingen gaat meemaken/zien die je als een shock kunt ervaren.'' Naja, lekker vaag en duister vond ik het vooral. Vond zijn uitgangspunt nogal negatief. Nu is relativeren wel iets wat ik heb geleerd in de loop der jaren, dus denk dat dat wel goed gaat komen. Maar het lijkt me erg interessant, zo'n innerlijke reis.
Naja, het is wellicht een beetje onsamenhangend geworden. Maar denken jullie dat ik ermee zou kunnen experimenteren? En zoja, is het verstandig dat er bijvoorbeeld een tripsitter bij komt zitten? Wellicht de belangrijkste vraag; welk tripmiddel zouden jullie me adviseren?
Ben benieuwd naar jullie reacties. Neem jullie advies uiterst serieus!
LP
#5
Ja een trip kan zeker een shock opleveren, vooral als je erin gaat denkend dat hoe je op dat moment voelt in de trip niet veranderd.
Stel je zit op je kamer en je klereb liggen op bed er liggen een paar glazen en een bord van gister. Gewoon een beetje rommel wat je normaal niet zoveel boeit, op het moment dat die klapt word het een nachtmerrie dat je zo rommelig bent. Het beetje rommel word een vuilnisbelt en je hele leven staat in teken als een vuilnisbelt.
Zo iets onschuldigs kan je totaal shockeren, dit kan met alles gebeuren echt letterlijk alles. Probeer voordat je erin gaat de dingen te fixen die niet te veel moeite kosten.
Ik noem maar wat op :
Opruimen
boodschappeb doen
Brief webrengen die je nog moest brengen
Je fietsband plakken
Kan heel random zijn maar probeer de dingen te doen die je hebt uigesteld voordat je zo iets heftig gaat doen, zodat je alleen maar hoeft te focussen op de essentie.
Ik trip ook liever bij een vriend dan thuis, niet dat ik het thuis niet fijn vind. Maar dan neem ik weinig invloeden van huis mee. Fotos aan de muur etc etc etc...
En ja het kan zeker vette openbaringen geven, probeer ook een agenda te maken voor het trippen. Want je tript 6-8 uur lang hard en drna is het meer uitzitten vind ik. Maar de eerste 6 uur is gewoon heftig en als je een beetje gaat vervelen dan kan je makkelijker bad gaan dan dat je je totaal kan focussen in iets wat leuk of boeiend is.
Een trip film kijken op het moment dat je tript is echt bizar. Moest hem na de trip nog een keer kijken van begin tot eind om te checken of ik het wel ervaarde zoals het was. Hahaha
Mijn eerste dosis was 350-450 ugl ongeveer
Zou het niet aanraden maar het was wel echt heel apart en vet (ook de bad trip was vet).
Stel je zit op je kamer en je klereb liggen op bed er liggen een paar glazen en een bord van gister. Gewoon een beetje rommel wat je normaal niet zoveel boeit, op het moment dat die klapt word het een nachtmerrie dat je zo rommelig bent. Het beetje rommel word een vuilnisbelt en je hele leven staat in teken als een vuilnisbelt.
Zo iets onschuldigs kan je totaal shockeren, dit kan met alles gebeuren echt letterlijk alles. Probeer voordat je erin gaat de dingen te fixen die niet te veel moeite kosten.
Ik noem maar wat op :
Opruimen
boodschappeb doen
Brief webrengen die je nog moest brengen
Je fietsband plakken
Kan heel random zijn maar probeer de dingen te doen die je hebt uigesteld voordat je zo iets heftig gaat doen, zodat je alleen maar hoeft te focussen op de essentie.
Ik trip ook liever bij een vriend dan thuis, niet dat ik het thuis niet fijn vind. Maar dan neem ik weinig invloeden van huis mee. Fotos aan de muur etc etc etc...
En ja het kan zeker vette openbaringen geven, probeer ook een agenda te maken voor het trippen. Want je tript 6-8 uur lang hard en drna is het meer uitzitten vind ik. Maar de eerste 6 uur is gewoon heftig en als je een beetje gaat vervelen dan kan je makkelijker bad gaan dan dat je je totaal kan focussen in iets wat leuk of boeiend is.
Een trip film kijken op het moment dat je tript is echt bizar. Moest hem na de trip nog een keer kijken van begin tot eind om te checken of ik het wel ervaarde zoals het was. Hahaha
Mijn eerste dosis was 350-450 ugl ongeveer
Zou het niet aanraden maar het was wel echt heel apart en vet (ook de bad trip was vet).
#6
Als ik het zo lees allemaal, wat je hebt meegemaakt en dat je meermaals depressief bent of bent geweest, lijkt het mij niet handig om psychedelica te gaan gebruiken. Als je al zo heftig op wiet kan regaren bewijst dat je geest het (nu) niet aan kan. Vervelend voor je maar ik zou het niet doen in jou geval. Maar ik denk dat de echte psychonauten je dat beter kunnen uitleggen.
#7
Zolang je geen aanleg hebt voor psychoses kun je het proberen ja. Narcistische trekjes en dergelijke moeten geen probleem zijn, dat zijn juist dingen waarbij psychedelica je kunnen doen inzien dat je ze hebt en hoe je ermee om moet gaan.
Een tripsitter is de eerste keer misschien wel een goed idee. Ik zou het zelf niet willen omdat een nuchter iemand een heel andere vibe heeft dan jij wanneer je tript. Gewoon samen met iemand anders trippen is ook een optie, het beste iemand met ervaring.
Ik raad je gewoon truffels aan. Eventueel lsd als je eraan kunt komen. Maar truffels is denk ik ideaal omdat het niet zo heel lang duurt. Het is wel een "serieus" tripmiddel, maar bij beginners verlopen de eerste trips meestal rustig en zonder problemen.
Wiet is trouwens toch wel heel erg zijn eigen ding. Het is in bepaalde zin licht psychedelisch ja, maar ook weer verdovend. Dat je daar niet goed op gaat, betekent niet meteen dat dat met echte psychedelica ook zal gebeuren. Ik raad je wel aan om geen wiet te gebruiken bij je tripmidddel. Wiet maakt veel mensen paranoïde en het tripmiddel kan dat erg versterken. Het beste kun je ook een tijdje voor een trip (een week ofzo) geen wiet gebruiken. Dat zal je helderheid en dus capaciteit om dingen op te merken tijdens een trip ten goede komen.
Een tripsitter is de eerste keer misschien wel een goed idee. Ik zou het zelf niet willen omdat een nuchter iemand een heel andere vibe heeft dan jij wanneer je tript. Gewoon samen met iemand anders trippen is ook een optie, het beste iemand met ervaring.
Ik raad je gewoon truffels aan. Eventueel lsd als je eraan kunt komen. Maar truffels is denk ik ideaal omdat het niet zo heel lang duurt. Het is wel een "serieus" tripmiddel, maar bij beginners verlopen de eerste trips meestal rustig en zonder problemen.
Wiet is trouwens toch wel heel erg zijn eigen ding. Het is in bepaalde zin licht psychedelisch ja, maar ook weer verdovend. Dat je daar niet goed op gaat, betekent niet meteen dat dat met echte psychedelica ook zal gebeuren. Ik raad je wel aan om geen wiet te gebruiken bij je tripmidddel. Wiet maakt veel mensen paranoïde en het tripmiddel kan dat erg versterken. Het beste kun je ook een tijdje voor een trip (een week ofzo) geen wiet gebruiken. Dat zal je helderheid en dus capaciteit om dingen op te merken tijdens een trip ten goede komen.
#8
Jup, zolang je maar niet in staat bent om hele gekke te doen. Depressief zie ik niet als een gevaar maar wel paranoide, schizofrne gedachtes etc.
Edit:
De depressie kan erger worden maar ook totaal verdwijnen. In een lsd trip kan je letterlijk ervaren dat je tussen hemel en hell zit. Intenste geluk en duister.
Wie weet zie je die trip wel een deel van je leven die je nooit hebt bekeken en voel je je geroepen om wel klaar te staan voor je vrienden.
Maar je narsistische eigenschap zoals mind zegt kan je misschien wel heel op dat moment veel beter zien en het zelfs veranderen.
Ik ben een vaste blow gewoonte gedurende 8 jaar in een klap afgekomen na een lsd trip. Heel raar maar vond daarna het draaien te veel moeite, voor de effecten ervan.
Haha super raar maar ik draai dus zelf bijna nooit meer terwijl ik het gewoon heel goed en makkelijk kan. Jointjes weigeren gaat me ook makkelijker af.
Maar nu is het wel zo dat ik bijvoorbeeld op chill weekenden eerder aan de bier zit ipv wiet en met de bier ook coke bij komt kijken.
Dat is wel de verandering helaas.
Iniedergeval doe niet blowen in de heftige deel van de trip, echt een afrader. Als je echt wil blowen draai dan een hasj joint met een paar keutels en heel veel tabak. Dan smoke je wel maar dan moet je wel heel veel hijsen haha.
Edit:
De depressie kan erger worden maar ook totaal verdwijnen. In een lsd trip kan je letterlijk ervaren dat je tussen hemel en hell zit. Intenste geluk en duister.
Wie weet zie je die trip wel een deel van je leven die je nooit hebt bekeken en voel je je geroepen om wel klaar te staan voor je vrienden.
Maar je narsistische eigenschap zoals mind zegt kan je misschien wel heel op dat moment veel beter zien en het zelfs veranderen.
Ik ben een vaste blow gewoonte gedurende 8 jaar in een klap afgekomen na een lsd trip. Heel raar maar vond daarna het draaien te veel moeite, voor de effecten ervan.
Haha super raar maar ik draai dus zelf bijna nooit meer terwijl ik het gewoon heel goed en makkelijk kan. Jointjes weigeren gaat me ook makkelijker af.
Maar nu is het wel zo dat ik bijvoorbeeld op chill weekenden eerder aan de bier zit ipv wiet en met de bier ook coke bij komt kijken.
Dat is wel de verandering helaas.
Iniedergeval doe niet blowen in de heftige deel van de trip, echt een afrader. Als je echt wil blowen draai dan een hasj joint met een paar keutels en heel veel tabak. Dan smoke je wel maar dan moet je wel heel veel hijsen haha.
#9
Ik denk eigenlijk dat je met geregeld aan de wiet zitten meer risico neemt dan eens (op een lage dosis) te gaan trippen. Uiteraard, de risico's zijn er wel, maar door goede voorbereiding en mindset kan een hoop voorkomen worden.Als ik het zo lees allemaal, wat je hebt meegemaakt en dat je meermaals depressief bent of bent geweest, lijkt het mij niet handig om psychedelica te gaan gebruiken. Als je al zo heftig op wiet kan regaren bewijst dat je geest het (nu) niet aan kan. Vervelend voor je maar ik zou het niet doen in jou geval. Maar ik denk dat de echte psychonauten je dat beter kunnen uitleggen.
Depressiviteit en dingen als narcistisch gedrag of bijvoorbeeld dwangmatig compulsief gedrag zijn (in mijn ogen) niet direct een reden om niet te gaan trippen. Dit zijn namelijk juist de dingen die belicht en aangepakt worden met psychedelica. En laten we eerlijk zijn: vele, vele mensen lopen rond met een van deze dingen tegenwoordig. Als je echt zwaar depressief bent op het moment, raad ik het niet aan. Misschien dan in een kliniek met begeleiding. Maar uit het verhaal van Elpee merk ik niet op dat hij nu zwaar depressief is.
Maar goed, ik ben iemand op het internet hè. Ik heb geen direct inzicht in het leven van Elpee en ik ben geen professional. Ik weet alleen dat psychedelica erg veel inzicht kan bieden in waarom je depressief bent of een bepaalde stoornis hebt en je vervolgens kan helpen dat te helen. Maar uiteindelijk moet je de keuze zelf maken Elpee.
#10
DMT staat bekend als het heftigste psychedelicum dat er bestaat. Misschien een idee om dat niet als eerste te doen? Misschien kan het prima hoor en is het net wat je nodig hebt. Of misschien is het fijn om eerst wat rustiger kennis te maken met trippen met een minder heftig middel.
Je kunt ook komen aan truffels hoor. Die zijn zo legaal te bestellen.
En LSD mag dan synthetisch zijn, het is een van de meest veilige drugs om te nemen. Dan moet je natuurlijk wel weten dat je ook echt LSD hebt. Volgens mij is veel DMT op de markt trouwens ook synthetisch, maar daar weet ik het fijne niet van.
Dat je niet meer blowt is imo een goed iets, zeker als je gaat trippen.![:confused:]()
mile: En als je worstelt met de zin van het bestaan, dan kunnen psychedelica daar erg hulpzaam bij zijn.
Je kunt ook komen aan truffels hoor. Die zijn zo legaal te bestellen.
En LSD mag dan synthetisch zijn, het is een van de meest veilige drugs om te nemen. Dan moet je natuurlijk wel weten dat je ook echt LSD hebt. Volgens mij is veel DMT op de markt trouwens ook synthetisch, maar daar weet ik het fijne niet van.
Dat je niet meer blowt is imo een goed iets, zeker als je gaat trippen.
#11
Misschien een idee om gewoon te microdoseren ipv gelijk een normale dosis te pakken? Doe je dat een weekje en dan dwing je jezelf om dingen te ondernemen?
#12
Ik denk eigenlijk dat je met geregeld aan de wiet zitten meer risico neemt dan eens (op een lage dosis) te gaan trippen. Uiteraard, de risico's zijn er wel, maar door goede voorbereiding en mindset kan een hoop voorkomen worden.
Depressiviteit en dingen als narcistisch gedrag of bijvoorbeeld dwangmatig compulsief gedrag zijn (in mijn ogen) niet direct een reden om niet te gaan trippen. Dit zijn namelijk juist de dingen die belicht en aangepakt worden met psychedelica. En laten we eerlijk zijn: vele, vele mensen lopen rond met een van deze dingen tegenwoordig. Als je echt zwaar depressief bent op het moment, raad ik het niet aan. Misschien dan in een kliniek met begeleiding. Maar uit het verhaal van Elpee merk ik niet op dat hij nu zwaar depressief is.
Maar goed, ik ben iemand op het internet hè. Ik heb geen direct inzicht in het leven van Elpee en ik ben geen professional. Ik weet alleen dat psychedelica erg veel inzicht kan bieden in waarom je depressief bent of een bepaalde stoornis hebt en je vervolgens kan helpen dat te helen. Maar uiteindelijk moet je de keuze zelf maken Elpee.
Oke. Maar kun je mij dan uitleggen waarom je hier zegt dat het wel oke is en andere keren niet? Elke keer als iemand met psychische problemen komt zoals depressies, stress en nog serieuzere klachten adviseren jullie het niet te doen omdat het triggert. Wat is dan het verschil met al die anderen en deze TS? Wat TS verteld vind ik niet niks hoor. En hier word vaak geadviseerd het niet te doen bij mindere problemen.
#13
Hmm, ik weet niet welke specifieke gevallen je bedoeld, maar hier kreeg ik het idee dat Elpee niet midden in een zware depressie zit en dat bleek ook te kloppen.
Ik kan me niet herinneren dat ik iemand trippen afraadde wegens stress en zo nu en dan depressieve gevoelens. Normaal raad ik het alleen af bij psychose gevoeligheid en zware depressies. Maar ik kan het mis hebben en misschien denk ik er nu anders over dan eerder.
Destijds toen ik begon met trippen dacht ik dat ik niet depressief was. Achteraf zie ik dat dat weldegelijk het geval was. Toch was trippen precies wat ik nodig had, ondanks dat het zwaar en moeilijk was. Niet dat het ook de oplossing zal zijn voor ieder ander, maar daarom ook dat iemand zelf de afweging moet maken.
Ik kan me niet herinneren dat ik iemand trippen afraadde wegens stress en zo nu en dan depressieve gevoelens. Normaal raad ik het alleen af bij psychose gevoeligheid en zware depressies. Maar ik kan het mis hebben en misschien denk ik er nu anders over dan eerder.
Destijds toen ik begon met trippen dacht ik dat ik niet depressief was. Achteraf zie ik dat dat weldegelijk het geval was. Toch was trippen precies wat ik nodig had, ondanks dat het zwaar en moeilijk was. Niet dat het ook de oplossing zal zijn voor ieder ander, maar daarom ook dat iemand zelf de afweging moet maken.
#14
Hmm, ik weet niet welke specifieke gevallen je bedoeld, maar hier kreeg ik het idee dat Elpee niet midden in een zware depressie zit en dat bleek ook te kloppen.
Ik kan me niet herinneren dat ik iemand trippen afraadde wegens stress en zo nu en dan depressieve gevoelens. Normaal raad ik het alleen af bij psychose gevoeligheid en zware depressies. Maar ik kan het mis hebben en misschien denk ik er nu anders over dan eerder.
Destijds toen ik begon met trippen dacht ik dat ik niet depressief was. Achteraf zie ik dat dat weldegelijk het geval was. Toch was trippen precies wat ik nodig had, ondanks dat het zwaar en moeilijk was. Niet dat het ook de oplossing zal zijn voor ieder ander, maar daarom ook dat iemand zelf de afweging moet maken.
Ik weet nu even geen specifieke topics meer maar meestal word het echt afgeraden door de df-ers , ook bij depressies en burnouts etc. Dat heb ik namelijk onthouden. En niet jij specifiek dat weet ik niet maar wel bijna altijd een nee advies dan.
#15
- Kan je me proberen uit te leggen welke obstakels je tegenkwam op de moment dat je aan het trippen was?
persoonlijke dingen, die ik liever grotendeels voor mezelf houd, maar een ding kan ik je wel vertellen en dat is een beetje globaal: Beseffen dat ik tegen de mensen van wie ik het meest houd, dat minder liet merken, tijdens de trip had ik zo onzettend spijt van de momenten dat ik het liet afweten aan juist diegene die me toen nodig hadden. (ligt complexer dan deze zin) maar dan begrijp je een beetje wat ik bedoel. Ik kon bij wijze van spreken wel janken terwijl ik de dag ervoor dat niet eens in de gaten had. echter is het wel zo dat het word uitvergroot en dat je tijdens de trip jezelf de grootste klootzak vind van de aarde terwijl dat niet zo is en ik nog gewoon eigenlijk altijd klaar sta voor de mensen van wie ik houd, maar ik wilde daarna 200% geven ipv 80%
- Wat maakte het trippen voor jou uiteindelijk een sublieme ervaring?
Visuals en muziek, het is maar net waar je je op focused. je kan de hele dag muziek luisteren of de hele dag nadenken.
het nadenken is soms onvermijdelijk maar ik trip graag voor de visuals en de lachkicks. liever geen inzichten.
Seks is ook heel apart en leuk btw
- Welk tripmiddel vond je uiteindelijk het interessantst?
LSD, DMT werd ik een beetje bang van
- Hoeveel keer heb je in je leven getript?
vanaf 2015/2016 een aantal keer heel goed(alleen en samen), dus heb de nodige ervaring. elke trip pakt anders uit
#16
https://drugsforum.nl/threads/overdosering-ketamine-spoedeisende-hulp.60644/#post-1224338
Enigste ervaring die ik heb.
Wil absoluut nog experimenteren met psychedelica, maar voorlopig maar even niet.
Ha! Was dat tripreport van jou?! Ik heb het vol bewondering gelezen een aantal weken geleden. Wat een verhaal!
#17
Pffft, moet toch eens mijn drugskennis wat opschroeven. Thanks, goed om te weten.Keta is geen psychedelica he, maar een dissociatief. Beide zijn tripmiddelen, maar wel met hele andere effecten.
#18
Dit is wel een goede plek om te beginnen als het om trip middelen gaat.Pffft, moet toch eens mijn drugskennis wat opschroeven. Thanks, goed om te weten.
#19
In september is het zover! Spannend, maar heel veel zin in!
#20
Over een week is het zover. In eerste instantie zou ik met mijn neef gaan, hij is helaas verhinderd. Vervolgens zou ik een vriend mee willen nemen, maar hier ben ik later vanaf gestapt; het leek me beter om in mijn eentje te gaan.
Los van dit ik dit enorm spannend vind, heb ik totaal geen idee van wat me staat te wachten. Zijn er mensen die me een beetje wegwijs kunnen maken? Volgende week begint dit avontuur en dit gaat 2 dagen duren. Ik probeer op mijn dieet te letten en daarbij probeer ik wat te sporten. Ook heb ik de sigaretten, alcohol en sex even gelaten voor wat het is. Wat adviseren jullie nog meer?
Los van dit ik dit enorm spannend vind, heb ik totaal geen idee van wat me staat te wachten. Zijn er mensen die me een beetje wegwijs kunnen maken? Volgende week begint dit avontuur en dit gaat 2 dagen duren. Ik probeer op mijn dieet te letten en daarbij probeer ik wat te sporten. Ook heb ik de sigaretten, alcohol en sex even gelaten voor wat het is. Wat adviseren jullie nog meer?