#1
Hier heb ik wel een aantal vragen over:
Kan je me proberen uit te leggen welke obstakels je tegenkwam op de moment dat je aan het trippen was?
Poe, teveel om op te noemen... Uiteindelijk kwam het allemaal neer op angst. Aan de oppervlakte angst voor dit of dat (redenen die je geeft aan je angst) en in de diepte een existentiële irrationele angst. Maar ik zoek ook gericht mijn angsten op tijdens trippen. Niet iedereen hoeft dat zo te ervaren.
Wat maakte het trippen voor jou uiteindelijk een sublieme ervaring?
Dat het me altijd weer compleet weet te verrassen met nieuwe inzichten en het je kan tonen hoe het is om zonder ego te zijn.
Welk tripmiddel vond je uiteindelijk het interessantst?
Zowel psilocybine (truffels/paddo's) als LSD/ALD-52 (ALD-52 heeft bij mij dezelfde werking als LSD). Psilocybine en LSD wel om heel andere redenen, maar op hun eigen manier zijn ze beide ongelofelijk. DMT heb ik (nog) niet geprobeerd, dus daar kan ik niks over zeggen. Andere psychedelica die ik heb geprobeerd kwamen nooit in de buurt van psilo en LSD.
Hoeveel keer heb je in je leven getript?
Tegen de honderd keer denk ik. Misschien meer.
Het moet toch per geval bekeken worden. Is er een openheid voor en grote interesse naar bewustzijnsverruiming, dan zou ik het zonde vinden als zo iemand de psychedelische ervaring zou missen. Ik denk ook dat iedereen wel in bepaalde mate een persoonlijkheidsstoornis heeft. Als dit extreem is, dan is het wellicht onverstandig om aan de psychedelica te gaan (zeker zonder begeleiding), maar als je je weleens depressief voelt of bijvoorbeeld dwangmatig compulsieve trekjes of een andere lichte stoornis hebt, dan zie ik niet in waarom het helemaal afgeraden zou moeten worden.Ik weet nu even geen specifieke topics meer maar meestal word het echt afgeraden door de df-ers , ook bij depressies en burnouts etc. Dat heb ik namelijk onthouden. En niet jij specifiek dat weet ik niet maar wel bijna altijd een nee advies dan.