#1
ok, dank je voor je eerlijke informatie
Stoppen met blowen...erg lastig!
43 antwoorden
19 weergaven
18-5-2026
#2
idd, daarom lijkt het me zo gevaarlijk om je wiet te vervangen door een nog ongezonder alternatief.
#3
Hey,
Heel herkenbaar verhaal.
Mijn ervaring:
Na ruim 20 jaar bijna dagelijks (veel) blowen, ben ik een half jaar geleden gestopt.
Voorheen meerdere pogingen ondernomen, maar na een aantal weken clean toch weer een joint aangeschaft en in 'no time' terug op het oude level.
Nu is de kogel door de kerk: na 6 maanden clean zie en ervaar ik alleen maar de voordelen van een blowvrij leven: 'ochtends beter uitgerust, overdag actiever, vrolijker, socialer, emotioneel stabieler, betere uitstraling, assertiever, positievere instelling enzovoorts. Als ik nu een coffeeshop passeer, krijg ik lichtelijke braakneigingen vanwege de wietlucht. Alsof mijn lijf in opstand komt.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben absoluut geen anti blower nu ik zelf ben gestopt. Mijn vrienden blowen lekker door terwijl ik in dezelfde ruimte vertoef. ( Alleen de geur...pfff).
Hoe hou ik het vol? Deze poging was het juiste moment, het voelt nu als een doorbraak en opluchting. Gelukkig grijp ik niet naar andere middelen om in de aangeleerde roes te vertoeven.
Al met al viel het reuze mee, de angst dat het moeilijk is, zat bij mij vooral tussen mijn oren.
En dat je bepaalde vrienden minder ontmoet, omdat ze de godganse dag aan een joint lurken, heb ik niet als een hobbel ervaren. Uiteindelijk is het in deze nieuwe fase ook de uitdaging om nieuwe mensen en situaties te ontmoeten en aan te gaan. Daar is niets mis mee.Dat maakt het uiteindelijk gemakkelijker.
Mijn advies: ga door de moeilijke momenten heen. Bij mij duurde het 2-3 weken. Als je weer een jointje blowt na een aantal weken clean, val je snel terug in je oude patroon. Dat is mijn ervaring, keer op keer. En dat is niet echt een push voor je eigenwaarde.
Het dagelijks blowen gaf voor mij aan dat ik iets uit de weg wilde gaan. Na het stoppen kwamen veel opgekropte, bevroren emoties naar boven. Afkicken is niet easy: je krijgt onverwachtse emotionele momenten, woedeaanvallen, onnodige irritaties en het slapen was de eerste weken erg moeilijk: veel heftige dromen, moe en niet uitgerust de dag ingaan en weinig energie voor werk en studie. Maar nu voel ik de energie en of ik nog ooit ga blowen? Ik weet het niet, het idee is uit mijn hoofd en houd me niet meer bezig.
Succes, try to reset your mind!
Heel herkenbaar verhaal.
Mijn ervaring:
Na ruim 20 jaar bijna dagelijks (veel) blowen, ben ik een half jaar geleden gestopt.
Voorheen meerdere pogingen ondernomen, maar na een aantal weken clean toch weer een joint aangeschaft en in 'no time' terug op het oude level.
Nu is de kogel door de kerk: na 6 maanden clean zie en ervaar ik alleen maar de voordelen van een blowvrij leven: 'ochtends beter uitgerust, overdag actiever, vrolijker, socialer, emotioneel stabieler, betere uitstraling, assertiever, positievere instelling enzovoorts. Als ik nu een coffeeshop passeer, krijg ik lichtelijke braakneigingen vanwege de wietlucht. Alsof mijn lijf in opstand komt.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben absoluut geen anti blower nu ik zelf ben gestopt. Mijn vrienden blowen lekker door terwijl ik in dezelfde ruimte vertoef. ( Alleen de geur...pfff).
Hoe hou ik het vol? Deze poging was het juiste moment, het voelt nu als een doorbraak en opluchting. Gelukkig grijp ik niet naar andere middelen om in de aangeleerde roes te vertoeven.
Al met al viel het reuze mee, de angst dat het moeilijk is, zat bij mij vooral tussen mijn oren.
En dat je bepaalde vrienden minder ontmoet, omdat ze de godganse dag aan een joint lurken, heb ik niet als een hobbel ervaren. Uiteindelijk is het in deze nieuwe fase ook de uitdaging om nieuwe mensen en situaties te ontmoeten en aan te gaan. Daar is niets mis mee.Dat maakt het uiteindelijk gemakkelijker.
Mijn advies: ga door de moeilijke momenten heen. Bij mij duurde het 2-3 weken. Als je weer een jointje blowt na een aantal weken clean, val je snel terug in je oude patroon. Dat is mijn ervaring, keer op keer. En dat is niet echt een push voor je eigenwaarde.
Het dagelijks blowen gaf voor mij aan dat ik iets uit de weg wilde gaan. Na het stoppen kwamen veel opgekropte, bevroren emoties naar boven. Afkicken is niet easy: je krijgt onverwachtse emotionele momenten, woedeaanvallen, onnodige irritaties en het slapen was de eerste weken erg moeilijk: veel heftige dromen, moe en niet uitgerust de dag ingaan en weinig energie voor werk en studie. Maar nu voel ik de energie en of ik nog ooit ga blowen? Ik weet het niet, het idee is uit mijn hoofd en houd me niet meer bezig.
Succes, try to reset your mind!
#4
heee, ben echt blij voor je batm!
leuk dat het nu zo goed lukt en je het als positief ervaart.
volhouden! al lijkt me dit niet zo moeilijk meer voor je.
grts
leuk dat het nu zo goed lukt en je het als positief ervaart.
volhouden! al lijkt me dit niet zo moeilijk meer voor je.
grts
#5
batm zei:Hey,
Heel herkenbaar verhaal.
Mijn ervaring:
Na ruim 20 jaar bijna dagelijks (veel) blowen, ben ik een half jaar geleden gestopt.
Voorheen meerdere pogingen ondernomen, maar na een aantal weken clean toch weer een joint aangeschaft en in 'no time' terug op het oude level.
Nu is de kogel door de kerk: na 6 maanden clean zie en ervaar ik alleen maar de voordelen van een blowvrij leven: 'ochtends beter uitgerust, overdag actiever, vrolijker, socialer, emotioneel stabieler, betere uitstraling, assertiever, positievere instelling enzovoorts. Als ik nu een coffeeshop passeer, krijg ik lichtelijke braakneigingen vanwege de wietlucht. Alsof mijn lijf in opstand komt.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben absoluut geen anti blower nu ik zelf ben gestopt. Mijn vrienden blowen lekker door terwijl ik in dezelfde ruimte vertoef. ( Alleen de geur...pfff).
Hoe hou ik het vol? Deze poging was het juiste moment, het voelt nu als een doorbraak en opluchting. Gelukkig grijp ik niet naar andere middelen om in de aangeleerde roes te vertoeven.
Al met al viel het reuze mee, de angst dat het moeilijk is, zat bij mij vooral tussen mijn oren.
En dat je bepaalde vrienden minder ontmoet, omdat ze de godganse dag aan een joint lurken, heb ik niet als een hobbel ervaren. Uiteindelijk is het in deze nieuwe fase ook de uitdaging om nieuwe mensen en situaties te ontmoeten en aan te gaan. Daar is niets mis mee.Dat maakt het uiteindelijk gemakkelijker.
Mijn advies: ga door de moeilijke momenten heen. Bij mij duurde het 2-3 weken. Als je weer een jointje blowt na een aantal weken clean, val je snel terug in je oude patroon. Dat is mijn ervaring, keer op keer. En dat is niet echt een push voor je eigenwaarde.
Het dagelijks blowen gaf voor mij aan dat ik iets uit de weg wilde gaan. Na het stoppen kwamen veel opgekropte, bevroren emoties naar boven. Afkicken is niet easy: je krijgt onverwachtse emotionele momenten, woedeaanvallen, onnodige irritaties en het slapen was de eerste weken erg moeilijk: veel heftige dromen, moe en niet uitgerust de dag ingaan en weinig energie voor werk en studie. Maar nu voel ik de energie en of ik nog ooit ga blowen? Ik weet het niet, het idee is uit mijn hoofd en houd me niet meer bezig.
Succes, try to reset your mind!
Erg herkenbaar. Niets dan respect dat je het al zo lang volhoud. Hoe lang hebben bij jou de slaaproblemen aangehouden?
#6
Hoi allemaal. 
Ik zit in therapy bij Iris zorg voor verslaving van cannabis.
Morgen 1-11-2011 ga ik stoppen met blouwen.
Voel me er goed bij en sta ook 1000 % achter mijn beslissing en therapy die ik volg.
Zit nu dus aan een jointje en ben afscheid aan het nemen , hihih
Ik weet ook dat ik het moeilijk ga krijgen en het niet ligt opneem het afkicken!
Ik hoop hier een beetje lotgenootjes tegen te komen en ervaringen en steun aan elkaar kan geven....
Groetjes Yvon![:)]()
Ik zit in therapy bij Iris zorg voor verslaving van cannabis.
Morgen 1-11-2011 ga ik stoppen met blouwen.
Voel me er goed bij en sta ook 1000 % achter mijn beslissing en therapy die ik volg.
Zit nu dus aan een jointje en ben afscheid aan het nemen , hihih
Ik weet ook dat ik het moeilijk ga krijgen en het niet ligt opneem het afkicken!
Ik hoop hier een beetje lotgenootjes tegen te komen en ervaringen en steun aan elkaar kan geven....
Groetjes Yvon
#7
Ben je al eens gestopt? En hoe lang doe je het al?
Veel succes!
Veel succes!
#8
Hoi ,batm zei:Hey,
Heel herkenbaar verhaal.
Mijn ervaring:
Na ruim 20 jaar bijna dagelijks (veel) blowen, ben ik een half jaar geleden gestopt.
Voorheen meerdere pogingen ondernomen, maar na een aantal weken clean toch weer een joint aangeschaft en in 'no time' terug op het oude level.
Nu is de kogel door de kerk: na 6 maanden clean zie en ervaar ik alleen maar de voordelen van een blowvrij leven: 'ochtends beter uitgerust, overdag actiever, vrolijker, socialer, emotioneel stabieler, betere uitstraling, assertiever, positievere instelling enzovoorts. Als ik nu een coffeeshop passeer, krijg ik lichtelijke braakneigingen vanwege de wietlucht. Alsof mijn lijf in opstand komt.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben absoluut geen anti blower nu ik zelf ben gestopt. Mijn vrienden blowen lekker door terwijl ik in dezelfde ruimte vertoef. ( Alleen de geur...pfff).
Hoe hou ik het vol? Deze poging was het juiste moment, het voelt nu als een doorbraak en opluchting. Gelukkig grijp ik niet naar andere middelen om in de aangeleerde roes te vertoeven.
Al met al viel het reuze mee, de angst dat het moeilijk is, zat bij mij vooral tussen mijn oren.
En dat je bepaalde vrienden minder ontmoet, omdat ze de godganse dag aan een joint lurken, heb ik niet als een hobbel ervaren. Uiteindelijk is het in deze nieuwe fase ook de uitdaging om nieuwe mensen en situaties te ontmoeten en aan te gaan. Daar is niets mis mee.Dat maakt het uiteindelijk gemakkelijker.
Mijn advies: ga door de moeilijke momenten heen. Bij mij duurde het 2-3 weken. Als je weer een jointje blowt na een aantal weken clean, val je snel terug in je oude patroon. Dat is mijn ervaring, keer op keer. En dat is niet echt een push voor je eigenwaarde.
Het dagelijks blowen gaf voor mij aan dat ik iets uit de weg wilde gaan. Na het stoppen kwamen veel opgekropte, bevroren emoties naar boven. Afkicken is niet easy: je krijgt onverwachtse emotionele momenten, woedeaanvallen, onnodige irritaties en het slapen was de eerste weken erg moeilijk: veel heftige dromen, moe en niet uitgerust de dag ingaan en weinig energie voor werk en studie. Maar nu voel ik de energie en of ik nog ooit ga blowen? Ik weet het niet, het idee is uit mijn hoofd en houd me niet meer bezig.
Succes, try to reset your mind!
Ik ben hier nieuw en lees jou verhaal en ik kan me er echt heel goed in vinden.
Denk in veel opzichten net zo al jou.
Ik ga morgen stoppen met blowen en loop bij Iris zorg voor verslaving.
Ik ben een vrouw van 50 jaartjes.
Yvonne
#9
Ik doe het al 3 jaar.
Ik ben eens 3 weken gestopt maar, dat was omdat we op vakantie waren in Amerika.
Ik ben eens 3 weken gestopt maar, dat was omdat we op vakantie waren in Amerika.
#10
Mijn slaapproblemen duurde drie weken. Daarna ook nog vaker wakker in de nacht, maar het werd mondjesmaat minder. Na twee maanden ook dromen die minder intensief werden. Maar het dromen vind ik wel boeiend, na jarenlang droomloze nachten ![:)]()
.
Ik stopte bewust toen ik met vakantie ging. Geen coffeeshop of wiet te bekennen. En als voordeel dat als ik slecht sliep, overdag lekker kon dommelen, wegdromen en hoefde ik niet in de stress te schieten omdat ik onvoldoende uitgerust naar mijn werk moest.
Ik stopte bewust toen ik met vakantie ging. Geen coffeeshop of wiet te bekennen. En als voordeel dat als ik slecht sliep, overdag lekker kon dommelen, wegdromen en hoefde ik niet in de stress te schieten omdat ik onvoldoende uitgerust naar mijn werk moest.
#11
Het is een manier om de kop eraf te krijgen, maar persoonlijk zou ik adviseren om te stoppen terwijl de rest je dagelijks leven gewoon voortgang vind. Uiteindelijk zul je toch die situaties ana moeten gaan. Mijn advies is juist om die bewust op te zoeken. Maar goed ik ben ook geen stopper, ik ben meer iemand die van zijn verslaving af wilde. In mijn geval is dat gelukt, al blijft elke eerste dag van een blowloze periode altijd lastig.
#12
Yvonnetje50 zei:Ik doe het al 3 jaar.
Ik ben eens 3 weken gestopt maar, dat was omdat we op vakantie waren in Amerika.
hoe gaattie??
#13
Pfffff...nou daar ben ik dan weer...bijna een half jaar na het posten van mijn bericht..... 
Vind het nog steeds erg lastig, en ben nu voor de zoveelste keer mijn laatste joint aan het roken..wetende dat ik morgen weer moet gaan werken, weer fucked up ga opstaan maar ja....moest en zou perse een 5je halen omdat ik lekker met mijn jointje de kampioenswedstrijd wou kijken..pfffff het slaat helemaal nergens op en begin mezelf erom te haten!![:angry:]()
Ga begin volgende maand een weekje op vakantie, maar wil dan al zwaar geminderd zijn zodat ik op zijn minst een beetje kan genieten en niet de eerste 2 dagen super sjaggo ben...wou sowieso al zwaar geminderd zijn na oud en nieuw maar ja..dan is het ineens weer mei en bedenk je dat je weer bijna halverwege het jaar bent en geen moer van je voornemens hebt uitgevoerd door jawel, mijn grote vriend de joint....
Het ergste is dat ik weet dat het zoveel dingen voor me zou oplossen en mijn kijk op het leven zoveel zou kunnen veranderen..maar ben tegelijkertijd ook zo bang voor de nare shit die naar boven zal komen..voel me zo kut over mezelf....krijg het maar niet voor elkaar....vet gaan sporten ipv vet gaan zitten blowen..het zit er gewoon zo in....verslaving is gewoon fokking lastig...pfff respect voor de mensen die het hebben overwonnen...echt waar!
Dus ik ga hier gewoon een dagboekje maken, hoop ik op reacties, want hier zijn er mensen die snappen wat je doorgaat trying to kill that habit... en eerlijk zijn als ik weer terugval (dat hield me vorige keer natuurlijk weer tegen om terug te komen) neem ik me heilig voor om morgen weer te gaan werken, niet dat ik me ziek had gemeld voor/door (excessief) blowen maar omdat ik last heb van mijn rug en omdat het niet lekker loopt op mijn werk (organisatorische problemen, grafsfeer etc) en ik moeite heb om mijn emoties te scheiden van de inhoud in duscussies die ik heb/krijg en blabla, niet interessant, ik dwaal af..maar het zit me dwars vandaar!Had vorige week een aanvaring/uitbarsting en dat was uitgesproken en ik had vrijgenomen vrijdag zodat ik long weekend had (kdag vrij natuurlijk) maar toen schoot het weer in mijn rug en ben dus thuis gebleven..en had me wederom voorgenomen om te nokken met die joint en deze vrije dagen gebruiken om te kunnen slapen en te resetten maar niets van gekomen natuurlijk....vandaag weer niet maar MOET van mezelf morgen gaan werken, en MOET mezelf gaan inschrijven op die sportschool wat ik al veels te lang voor me uitschuif en niet doe en uiteraard NIET naar de coffeeshop gaan en morgen na het sporten lekker gaan slapen om vrijdag fris en fruitig op werk aan te komen...maar dan is het weekend en dan?!
Ow ow ow ik zit nu alweer allemaal dingen te bedenken waardoor ik vh weekend wel weer mag en het zal tegenkomen of waar het normaal is of zelfs wel van me verwacht word dat ik wiet bij me heb op een verjaardag en bij de voorbereidingen daarvan en vind ik het zelfs wel lekker om te doen voor ik dr ga helpen enzo...ach ja niet teveel in 1 keer...eerst morgen de beloftes aan mezelf waarmaken!
Maar goed, de mensen die vorig jaar reageerde, hoe zit het met jullie?
En zijn er misschien nieuwe mensen die zich herkennen in mijn verhaal en ook willen stoppen?
Ik lees jullie graag!
Vind het nog steeds erg lastig, en ben nu voor de zoveelste keer mijn laatste joint aan het roken..wetende dat ik morgen weer moet gaan werken, weer fucked up ga opstaan maar ja....moest en zou perse een 5je halen omdat ik lekker met mijn jointje de kampioenswedstrijd wou kijken..pfffff het slaat helemaal nergens op en begin mezelf erom te haten!
Ga begin volgende maand een weekje op vakantie, maar wil dan al zwaar geminderd zijn zodat ik op zijn minst een beetje kan genieten en niet de eerste 2 dagen super sjaggo ben...wou sowieso al zwaar geminderd zijn na oud en nieuw maar ja..dan is het ineens weer mei en bedenk je dat je weer bijna halverwege het jaar bent en geen moer van je voornemens hebt uitgevoerd door jawel, mijn grote vriend de joint....
Het ergste is dat ik weet dat het zoveel dingen voor me zou oplossen en mijn kijk op het leven zoveel zou kunnen veranderen..maar ben tegelijkertijd ook zo bang voor de nare shit die naar boven zal komen..voel me zo kut over mezelf....krijg het maar niet voor elkaar....vet gaan sporten ipv vet gaan zitten blowen..het zit er gewoon zo in....verslaving is gewoon fokking lastig...pfff respect voor de mensen die het hebben overwonnen...echt waar!
Dus ik ga hier gewoon een dagboekje maken, hoop ik op reacties, want hier zijn er mensen die snappen wat je doorgaat trying to kill that habit... en eerlijk zijn als ik weer terugval (dat hield me vorige keer natuurlijk weer tegen om terug te komen) neem ik me heilig voor om morgen weer te gaan werken, niet dat ik me ziek had gemeld voor/door (excessief) blowen maar omdat ik last heb van mijn rug en omdat het niet lekker loopt op mijn werk (organisatorische problemen, grafsfeer etc) en ik moeite heb om mijn emoties te scheiden van de inhoud in duscussies die ik heb/krijg en blabla, niet interessant, ik dwaal af..maar het zit me dwars vandaar!Had vorige week een aanvaring/uitbarsting en dat was uitgesproken en ik had vrijgenomen vrijdag zodat ik long weekend had (kdag vrij natuurlijk) maar toen schoot het weer in mijn rug en ben dus thuis gebleven..en had me wederom voorgenomen om te nokken met die joint en deze vrije dagen gebruiken om te kunnen slapen en te resetten maar niets van gekomen natuurlijk....vandaag weer niet maar MOET van mezelf morgen gaan werken, en MOET mezelf gaan inschrijven op die sportschool wat ik al veels te lang voor me uitschuif en niet doe en uiteraard NIET naar de coffeeshop gaan en morgen na het sporten lekker gaan slapen om vrijdag fris en fruitig op werk aan te komen...maar dan is het weekend en dan?!
Ow ow ow ik zit nu alweer allemaal dingen te bedenken waardoor ik vh weekend wel weer mag en het zal tegenkomen of waar het normaal is of zelfs wel van me verwacht word dat ik wiet bij me heb op een verjaardag en bij de voorbereidingen daarvan en vind ik het zelfs wel lekker om te doen voor ik dr ga helpen enzo...ach ja niet teveel in 1 keer...eerst morgen de beloftes aan mezelf waarmaken!
Maar goed, de mensen die vorig jaar reageerde, hoe zit het met jullie?
En zijn er misschien nieuwe mensen die zich herkennen in mijn verhaal en ook willen stoppen?
Ik lees jullie graag!
#14
Herkenbaar. Mijn tip: niet stoppen met stoppen.
Na een jaar of 10 dagelijks gebruik was ik er net zo aan toe als jij. Ik wenste zo dat ik er 'overheen zou groeien'.
Na elke stoppoging viel ik terug. In het begin al na 2 dagen, maar na verloop van tijd (jaren) na een paar maanden.
Uiteindelijk ben ik eerst helemaal gestopt met roken en nicotine. Ik rookte wiet puur in een pijpje.
Toen ontdekte ik dat nicotine 'the bitch' was, en lukte het me om langere perioden rookvrij te blijven, als ik maar wat anders omhanden had.
De laatste paar keer zelfs maanden probleemloos rookvrij, en ik durf zowaar te zeggen dat ik er - na 15 jaar worstelen - eindelijk echt 'overheen lijkt te groeien'.
Sinds vorige herfst heb ik twee keer een beetje geblowd, uiteraard puur. En daarna niet de behoefte om weer terug te vallen.
Nu ben ik zwanger, en weet ik dat ik het komende jaar absoluut niks zal gebruiken. Best een opluchting.
Nicotine en verveling: reken daar eerst mee af. Succes.
Na een jaar of 10 dagelijks gebruik was ik er net zo aan toe als jij. Ik wenste zo dat ik er 'overheen zou groeien'.
Na elke stoppoging viel ik terug. In het begin al na 2 dagen, maar na verloop van tijd (jaren) na een paar maanden.
Uiteindelijk ben ik eerst helemaal gestopt met roken en nicotine. Ik rookte wiet puur in een pijpje.
Toen ontdekte ik dat nicotine 'the bitch' was, en lukte het me om langere perioden rookvrij te blijven, als ik maar wat anders omhanden had.
De laatste paar keer zelfs maanden probleemloos rookvrij, en ik durf zowaar te zeggen dat ik er - na 15 jaar worstelen - eindelijk echt 'overheen lijkt te groeien'.
Sinds vorige herfst heb ik twee keer een beetje geblowd, uiteraard puur. En daarna niet de behoefte om weer terug te vallen.
Nu ben ik zwanger, en weet ik dat ik het komende jaar absoluut niks zal gebruiken. Best een opluchting.
Nicotine en verveling: reken daar eerst mee af. Succes.
#15
LadyM zei:Pfffff...nou daar ben ik dan weer...bijna een half jaar na het posten van mijn bericht.....
Vind het nog steeds erg lastig, en ben nu voor de zoveelste keer mijn laatste joint aan het roken..wetende dat ik morgen weer moet gaan werken, weer fucked up ga opstaan maar ja....moest en zou perse een 5je halen omdat ik lekker met mijn jointje de kampioenswedstrijd wou kijken..pfffff het slaat helemaal nergens op en begin mezelf erom te haten!![:angry:]()
Ga begin volgende maand een weekje op vakantie, maar wil dan al zwaar geminderd zijn zodat ik op zijn minst een beetje kan genieten en niet de eerste 2 dagen super sjaggo ben...wou sowieso al zwaar geminderd zijn na oud en nieuw maar ja..dan is het ineens weer mei en bedenk je dat je weer bijna halverwege het jaar bent en geen moer van je voornemens hebt uitgevoerd door jawel, mijn grote vriend de joint....
Het ergste is dat ik weet dat het zoveel dingen voor me zou oplossen en mijn kijk op het leven zoveel zou kunnen veranderen..maar ben tegelijkertijd ook zo bang voor de nare shit die naar boven zal komen..voel me zo kut over mezelf....krijg het maar niet voor elkaar....vet gaan sporten ipv vet gaan zitten blowen..het zit er gewoon zo in....verslaving is gewoon fokking lastig...pfff respect voor de mensen die het hebben overwonnen...echt waar!
Dus ik ga hier gewoon een dagboekje maken, hoop ik op reacties, want hier zijn er mensen die snappen wat je doorgaat trying to kill that habit... en eerlijk zijn als ik weer terugval (dat hield me vorige keer natuurlijk weer tegen om terug te komen) neem ik me heilig voor om morgen weer te gaan werken, niet dat ik me ziek had gemeld voor/door (excessief) blowen maar omdat ik last heb van mijn rug en omdat het niet lekker loopt op mijn werk (organisatorische problemen, grafsfeer etc) en ik moeite heb om mijn emoties te scheiden van de inhoud in duscussies die ik heb/krijg en blabla, niet interessant, ik dwaal af..maar het zit me dwars vandaar!Had vorige week een aanvaring/uitbarsting en dat was uitgesproken en ik had vrijgenomen vrijdag zodat ik long weekend had (kdag vrij natuurlijk) maar toen schoot het weer in mijn rug en ben dus thuis gebleven..en had me wederom voorgenomen om te nokken met die joint en deze vrije dagen gebruiken om te kunnen slapen en te resetten maar niets van gekomen natuurlijk....vandaag weer niet maar MOET van mezelf morgen gaan werken, en MOET mezelf gaan inschrijven op die sportschool wat ik al veels te lang voor me uitschuif en niet doe en uiteraard NIET naar de coffeeshop gaan en morgen na het sporten lekker gaan slapen om vrijdag fris en fruitig op werk aan te komen...maar dan is het weekend en dan?!
Ow ow ow ik zit nu alweer allemaal dingen te bedenken waardoor ik vh weekend wel weer mag en het zal tegenkomen of waar het normaal is of zelfs wel van me verwacht word dat ik wiet bij me heb op een verjaardag en bij de voorbereidingen daarvan en vind ik het zelfs wel lekker om te doen voor ik dr ga helpen enzo...ach ja niet teveel in 1 keer...eerst morgen de beloftes aan mezelf waarmaken!
Maar goed, de mensen die vorig jaar reageerde, hoe zit het met jullie?
En zijn er misschien nieuwe mensen die zich herkennen in mijn verhaal en ook willen stoppen?
Ik lees jullie graag!
Hey LadyM
Ontzettend herkenbaar allemaal, maar vooral niet opgeven! Je wil om te stoppen zal uiteindelijk
overwinnen van de verslaving. Ik wou dat ik een gouden tip voor je had, maar we varen wat dat betreft in het zelfde schuitje. Ik ben ook heer en meester in het verzinnen van domme excuses om weer wat wiet te kopen.
Ik blow zelf nu vanaf mn 19e echt dagelijks, ik ben nu 25 en wil er dol graag vanaf en net als velen heb ik ook het stoppen onderschat, "aah dat doe ik wel even" yea right. Na meerdere pogingen doen om te stoppen ben ik toch maar eens naar de huis arts gegaan op aandringen van familie. Die gaf mij een verwijs brief voor een soort afkick kliniek hier in de stad. Dat is nu ongeveer een maand geleden en heb er nog steeds niks mee gegaan, maar blow ondertussen wel vrolijk door (nouja vrolijk). Ik merk vooral dat ik steeds meer teleurgesteld raak in mezelf. Naast dat ik de afgelopen 5jaar als semi-zombie door het leven ben gegaan heb ik ook niet veel bereikt in die jaren. Ik word zelfs een beetje moe van mezelf nu ik dit zo type, ik heb dit verhaaltje al 100x aal mezelf verteld. Maar van je af schrijven helpt wel.
Ik wil nog 1x heel graag op eigen houtje proberen te stoppen, omdat ik weet dat ik het kan. Daarmee bedoel ik zonder kliniek, maar met vrienden en familie. Niemand is verantwoordelijk voor mijn blow gedrag behalve ik en er is ook niemand die het kan stoppen behalve ik. Ik hoop dat jij de kracht zult vinden om uiteindelijk de joints naast je neer te leggen. Net zoals ik dat voor mezelf hoop.
Heel veel sterkte en succes aan een ieder die probeert te stoppen!
En je bent niet alleen.
#16
Hallo ik ben daniel van beets ! ik heb een groot probleem kwa wiet gebruik en voor al het liegen erover !
daardoor ben mijn vriendin kwijt geraakt wat ik echt zeer klote vind maar ik hield echt van haar maar wiet had me echt in de macht, en als ze er dan wat over vroeg of wat dan oook, ontkende het altijd voordat ik er us rustig over na dacht,
nu ben inmiddels 25 dagen gestopt dit echt een serieuze poging maja ik ben het belangrijkste in me leven kwijt en krijg haar niet uit men hoofd ook al wil zij dat wel graag maar kan me gevoel voor haar niet weg drukken zeg maar! ik had bijna 2 jaar met haar en ze denk dat alles een flop van mijn kant was,zo voelt het niet voor mij!
maar nu dus uit, maar an daar niet mee leven ,moet toch proberen haar laten gaan uit men leven?
of tijdelijk en zodat er helemaal af ben miss weer contact kan zoeken? wat is het beste
weet wel dat wiet en liegen je leven verkloot ! liegen gaat me heel gemakkelijk af ! dat is echt klote!
maar ik wil echt door zetten nu met stoppen! maar deze 3 weken voel me zo k u t nog maar klein uit gedrukt!
wat moet ik doen wat kan ik doen?! tips adviezen zijn welkom! ps dit voor eerst dat zoiets doe benieuwd wat z'n forum me brengt
daardoor ben mijn vriendin kwijt geraakt wat ik echt zeer klote vind maar ik hield echt van haar maar wiet had me echt in de macht, en als ze er dan wat over vroeg of wat dan oook, ontkende het altijd voordat ik er us rustig over na dacht,
nu ben inmiddels 25 dagen gestopt dit echt een serieuze poging maja ik ben het belangrijkste in me leven kwijt en krijg haar niet uit men hoofd ook al wil zij dat wel graag maar kan me gevoel voor haar niet weg drukken zeg maar! ik had bijna 2 jaar met haar en ze denk dat alles een flop van mijn kant was,zo voelt het niet voor mij!
maar nu dus uit, maar an daar niet mee leven ,moet toch proberen haar laten gaan uit men leven?
of tijdelijk en zodat er helemaal af ben miss weer contact kan zoeken? wat is het beste
weet wel dat wiet en liegen je leven verkloot ! liegen gaat me heel gemakkelijk af ! dat is echt klote!
maar ik wil echt door zetten nu met stoppen! maar deze 3 weken voel me zo k u t nog maar klein uit gedrukt!
wat moet ik doen wat kan ik doen?! tips adviezen zijn welkom! ps dit voor eerst dat zoiets doe benieuwd wat z'n forum me brengt
#17
maar blow ondertussen wel vrolijk door (nouja vrolijk). Ik merk vooral dat ik steeds meer teleurgesteld raak in mezelf. Naast dat ik de afgelopen 5jaar als semi-zombie door het leven ben gegaan heb ik ook niet veel bereikt in die jaren. Ik word zelfs een beetje moe van mezelf nu ik dit zo type, ik heb dit verhaaltje al 100x aal mezelf verteld. Maar van je af schrijven helpt wel.
dit gevoel herken ik ook, maar nu ben inmiddels wel echt gestopt maar daar voor stiekem door roken terwijl het eigenlijks niet meer zo lekker was als eerst ma de drang was er wel na en maar ontkennen! en in de tijd dat ik veel blowde heb ook niet veel bereikt! alleen in de tijd dat goed ging nog met men blow gedrag en met men vriendin rond mei juni juli blowde ik eigenlijks niet want heel vaak bij de vriendin maar soms keek uit dat alleen was en weer kon blowen, maar door men vriendin heb men rijbewijs gehaald en men koks diploma die heeft me gepushd dat men best moet doen! aldacht ze dat gestopt was maar rookte nog soms! en nu echt uit is besef ik pas wat kwijt ben! men liefde ben er verdrietig om! heel erg! wil haar trg maar zij mij niet wat kan doen! wou dat alles trg kon draaien maar helaas sorry dat veel door elkaar praat maja heb wel veel te vertellen opzich!
dit gevoel herken ik ook, maar nu ben inmiddels wel echt gestopt maar daar voor stiekem door roken terwijl het eigenlijks niet meer zo lekker was als eerst ma de drang was er wel na en maar ontkennen! en in de tijd dat ik veel blowde heb ook niet veel bereikt! alleen in de tijd dat goed ging nog met men blow gedrag en met men vriendin rond mei juni juli blowde ik eigenlijks niet want heel vaak bij de vriendin maar soms keek uit dat alleen was en weer kon blowen, maar door men vriendin heb men rijbewijs gehaald en men koks diploma die heeft me gepushd dat men best moet doen! aldacht ze dat gestopt was maar rookte nog soms! en nu echt uit is besef ik pas wat kwijt ben! men liefde ben er verdrietig om! heel erg! wil haar trg maar zij mij niet wat kan doen! wou dat alles trg kon draaien maar helaas sorry dat veel door elkaar praat maja heb wel veel te vertellen opzich!
#18
Verslaafd is een groot woord, algemeen kunnen we besluiten dat je verslaafd bent als je basisbehoeften (Wassen, eten, sociale contacten, ...) eronder lijden, daarom zeggen veel mensen ook dat je niet kunt verslaafd worden aan wiet.
Daarin hebben ze wel gelijk, maar het is wel zo dat wij verslaving beschouwen als je het elke dag ( meermaals ) gebruikt en je er niet mee kan stoppen.
Met wiet kun je wel stoppen, maar je moet gewoon de klik maken in je hooft van: Het is slecht en ik stop er echt mee.
Maar veel mensen waaronder mezelf weten wel dat het slecht is maar gaan niet stoppen omdat het een gewoonte is geworden.
Daarom is het aangeraden als je echt wel stoppen en je kunt het niet van de ene dag op de andere dat je gewoon langzaam gaat verminderen, rook eventueel ook op moeilijke momenten een sigaret want sommige mensen hebben gewoon de drang naar nicotine die in een joint zit.
Ga je ook uitleven in je kinderen, in je job, in een hobby, ... want het is zo dat je op momenten dat je fanatiek bezig bent met iets je niet echt denkt om te blowen.
Veel succes!
Herbalisme
Daarin hebben ze wel gelijk, maar het is wel zo dat wij verslaving beschouwen als je het elke dag ( meermaals ) gebruikt en je er niet mee kan stoppen.
Met wiet kun je wel stoppen, maar je moet gewoon de klik maken in je hooft van: Het is slecht en ik stop er echt mee.
Maar veel mensen waaronder mezelf weten wel dat het slecht is maar gaan niet stoppen omdat het een gewoonte is geworden.
Daarom is het aangeraden als je echt wel stoppen en je kunt het niet van de ene dag op de andere dat je gewoon langzaam gaat verminderen, rook eventueel ook op moeilijke momenten een sigaret want sommige mensen hebben gewoon de drang naar nicotine die in een joint zit.
Ga je ook uitleven in je kinderen, in je job, in een hobby, ... want het is zo dat je op momenten dat je fanatiek bezig bent met iets je niet echt denkt om te blowen.
Veel succes!
Herbalisme
#19
Heb niet alles helemaal doorgelezen, maar ben het iig heel erg met Tufnut eens.
Je bent bang voor de dingen waarmee je moet dealen als je stopt met blowen. Waarom die angst? Nu deal je met alle problemen die het blowen veroorzaakt. Je gaat er dus niet op achteruit, je "verruilt" alleen je problemen. Oook is het beter om de waarheid recht in de ogen te kijken, dat zo vroeg mogelijk, het punt gaat hoe dan ook toch wel komen in je leven.
Nu ben ik zelf ongeveer 5 weken geleden gestopt met dagelijks roken. Ook zoals Tufnut zei, ik ben geen stopper, maar wil niet verslaafd zijn. Ik moet er dan wel bij zeggen dat ik alleen maar savonds en in het weekend blow. Tijdens werk nooit. Maar toch elke dag mijn jointje.
Het stoppen ging de eerste week heel makkelijk voor mij. DAarna werd het iets moeilijker. Maar ik stond mezelf ook toe om af en toe een paar hijsen te nemen.
Als je te streng bent, en je blowt 1x, dan geef je het gelijk helemaal op. Als je af en toe 1 oog dicht knijpt, ben je niet gelijk zo teleurgesteld met jezelf, maar accepteer je het, en doe je de week erna nog beter je best.
Ik wens je heeeeeeel veel succes!!!
Je bent bang voor de dingen waarmee je moet dealen als je stopt met blowen. Waarom die angst? Nu deal je met alle problemen die het blowen veroorzaakt. Je gaat er dus niet op achteruit, je "verruilt" alleen je problemen. Oook is het beter om de waarheid recht in de ogen te kijken, dat zo vroeg mogelijk, het punt gaat hoe dan ook toch wel komen in je leven.
Nu ben ik zelf ongeveer 5 weken geleden gestopt met dagelijks roken. Ook zoals Tufnut zei, ik ben geen stopper, maar wil niet verslaafd zijn. Ik moet er dan wel bij zeggen dat ik alleen maar savonds en in het weekend blow. Tijdens werk nooit. Maar toch elke dag mijn jointje.
Het stoppen ging de eerste week heel makkelijk voor mij. DAarna werd het iets moeilijker. Maar ik stond mezelf ook toe om af en toe een paar hijsen te nemen.
Als je te streng bent, en je blowt 1x, dan geef je het gelijk helemaal op. Als je af en toe 1 oog dicht knijpt, ben je niet gelijk zo teleurgesteld met jezelf, maar accepteer je het, en doe je de week erna nog beter je best.
Ik wens je heeeeeeel veel succes!!!
#20
Hoi
Ik ben een vrouw van 28 jaar en ben tot de conclusie gekomen dat stoppen met blowen wel heel erg lastig voor me is.
Ik heb er erg veel moeite mee en ben dan ook echt verslaafd...het is zo in mn hele leven verweven dat ik serieus niet weet wat ik anders moet doen, of dingen moet doen zonder blowen....
Ikke..pff ben eigenlijk een beetje op zoek naar lotgenoten..ervaringsdeskundigen...whatever!
Ik WEET dat ik het misbruik en dat het té ver gaat...maar DOE het vervolgens NIET....
WTF!
Ik ben een vrouw van 28 jaar en ben tot de conclusie gekomen dat stoppen met blowen wel heel erg lastig voor me is.
Ik heb er erg veel moeite mee en ben dan ook echt verslaafd...het is zo in mn hele leven verweven dat ik serieus niet weet wat ik anders moet doen, of dingen moet doen zonder blowen....
Ikke..pff ben eigenlijk een beetje op zoek naar lotgenoten..ervaringsdeskundigen...whatever!
Ik WEET dat ik het misbruik en dat het té ver gaat...maar DOE het vervolgens NIET....
WTF!