kan ik mijn vriend nog redden?

hi everyone..

ik ben inmiddels bijna een jaar samen met mijn vriend. We zijn echt beste vrienden en hij doet ontzettend zijn best voor me. Ik kan met hem lachen zoals ik met niemand anders kan en het afgelopen jaar zat vol ervaringen die heel veel voor mij betekend hebben. Toen ik hem ontmoette nam hij al elke drie uur een paar ml ghb. Hij sliep nooit door en het overmatig gebruik heeft tot meerdere situaties geleid die veel te ver gingen. Na een aantal maanden stopte hij. hij hield dit best lang vol maar heeft in de laatste tijd ineens weer meerdere terugvallen. Hij neemt het weer hele dagen, liegt erover en belooft me op het moment dat ik er achterkom (wat ook maar blijft gebeuren want ik ben niet dom) dat het nu weer anders is. Misschien ben ik naïef maar elke keer geloof ik het. Ik zie ook wel een oprechte vooruitgang op sommige vlakken maar inmiddels weet ik niet meer wat ik moet doen. Ik heb tegen m gegild, ik ben lief geweest. Heb m ruimte gegeven en juist geen ruimte. Ik houd zo veel van hem en hem achterlaten zou me zoveel pijn doen. Ik zou het mezelf ook nooit vergeven als er iets gebeurt en hoe ik hem nu gezien heb heb ik niet het vertrouwen dat hij het alleen kan. Ik wil zo graag helpen maar ik weet niet hoe. het kost me bizar veel energie op dit moment en ik wil gewoon dat alles eindelijk weer een beetje makkelijk gaat. Hij heeft geen goede band met zijn familie. Vrienden die hij heeft lijken juist een slechte invloed. Ik heb het gevoel dat ik er alleen voor sta en wil hem zo graag helpen maar ik weet niet meer hoe.. Adviezen?

Is de enige optie echt weggaan of kan ik nog iets voor hem betekenen?

thank you..

GHB is als je het non stop doet (en dat is het geval bij jouw vriend) enorm moeilijk om af te kicken, ik denk zelfs het moeilijkst van alle drugs. Nog moeilijker dan heroine.
En niet alleen het afkicken is moeilijk, GHB heeft ook veruit het grootste terugval percentage van alle drugs, ik dacht dat meer dan 80% van de afgekickten weer terugvalt in de verslaving na het afkicken.

Samenleven met een GHB junk lijkt me onmogelijk, dus hij moet echt afkicken wil je met hem door gaan.

En dan komen we bij het afkicken, hij moet het echt heel erg graag willen anders ben je bij voorbaat kansloos. en zelfs dan zijn er nog geen garanties gezien het terugvalpercentage.

Je zou alles op alles kunnen zetten om hem te proberen te helpen en motiveren, maar de kans dat het lukt is veel en veel kleiner dan dat het niet lukt.

Verder gaat mijn advies niet, ik geef je de info die je nodig hebt, en voor de rest zal je zelf de overweging moeten maken welke weg je nu gaat bewandelen.

Geheimpje zei:

Hij neemt het weer hele dagen, liegt erover en belooft me op het moment dat ik er achterkom (wat ook maar blijft gebeuren want ik ben niet dom) dat het nu weer anders is.

Klik om te vergroten...

Dus: hij is verslaafd, hij wil en/of kan er niets aan doen, en hij liegt erover tegen je. Bovendien blijkt uit de rest van je post dat je op verschillende vlakken lijdt onder (de gevolgen van) zijn verslaving, en dat hij GHB belangrijker vindt dan jouw welbevinden.

Geheimpje zei:

Ik zou het mezelf ook nooit vergeven als er iets gebeurt en hoe ik hem nu gezien heb heb ik niet het vertrouwen dat hij het alleen kan.

Klik om te vergroten...

Dit zie je helemaal verkeerd. Als hem iets zou gebeuren heeft hij zichzelf dat aangedaan. Zelfs als je de mogelijkheid had iets aan de situatie te veranderen, wat duidelijk niet zo is, ben je in ieder geval 0% verantwoordelijk voor zíjn keuzes en de gevolgen daarvan.
(Als hij ooit aankomt met dingen als "Als je me verlaat maak ik mezelf van kant" dan is het simpelweg emotionele mishandeling en chantage. Niet alleen ben jij dan niet verantwoordelijk; jij bent dan zelfs het slachtoffer.)

Geheimpje zei:

Ik heb het gevoel dat ik er alleen voor sta en wil hem zo graag helpen maar ik weet niet meer hoe..

Klik om te vergroten...

Niet.
Je kunt iemand niet helpen die niet geholpen wil worden.
Het is niet jouw schuld.
Het is niet jouw verantwoordelijkheid.
Het welbevinden van je vriend is niet belangrijker dan jouw eigen welbevinden.

En eerlijk: als jullie nou al 30 jaar getrouwd waren of zo dan kon ik het nog snappen, maar je bent je leven nu volledig aan het wijden aan het redden van iemand met wie je een jaartje een relatie hebt? Nee. Niet doen. Maak het uit, luister niet naar zijn gejammer, blokkeer hem op social media en neem desnoods een nieuw nummer als hij je lastig zou vallen, en zet hem uit je hoofd.

@Fenrir
Zo ver ben ik net niet gegaan in mijn reactie, maar je hebt eigenlijk wel gelijk

Fenrir zei:

Nee. Niet doen. Maak het uit, luister niet naar zijn gejammer, blokkeer hem op social media en neem desnoods een nieuw nummer als hij je lastig zou vallen, en zet hem uit je hoofd.

Klik om te vergroten...

Wauw wat een reactie is dit zeg niet normaal!
Waarschijnlijk houd zij van hem en zoekt naar antwoorden!

Je kan advies geven... maar blokkeer hem? Luister niet naar zijn gejammer?
Heb jij ooit wel eens in een relatie gezeten?
Ronduit de meest beschamende reactie die ik de afgelopen tijd heb gelezen

Ze wilt helpen en dit soort vragen zijn moeilijk te beantwoorden voor een vreemde online, je zou dit zelf met hem moeten uitzoeken en kijken wat jullie liefde waard is.
Wat wil je nog bereiken zoals ik het nu al lees zou ik mijn advies hier niet vandaan halen

Elke situatie is anders en mensen kunnen niet bepalen hoe jij en je partner met elkaar omgaan punt

@Jen
We hebben het over iemand die 24/7 om de 2 uur pakt. Dat is een hardnekkiger verslaving dan heroïne.
En ga maar eens een relatie aan met een heroinejunk, veel succes!

Jen zei:

Waarschijnlijk houd zij van hem en zoekt naar antwoorden!

Klik om te vergroten...

Jen zei:

Je kan advies geven...

Klik om te vergroten...

Jen zei:

Wauw wat een reactie is dit zeg niet normaal!

Klik om te vergroten...

Dus TS mag advies komen inwinnen, maar als mijn advies jou niet aanstaat dan mag ik het niet geven? Ok.

Ja zekers...best heftige reacties. Maar...samen leven met een (GHB)verslaafde is ook heftig!

Maar onthou goed dat je zijn vriendin bent en niet zijn hulpverlener. Als je de rol van hulpverlener op je neemt is je relatie gedoemd om te mislukken en heb jij geen leven. Zelfs zonder dat zal je relatie ,ben ik bang, altijd doordrenkt zijn van onzekerheden, hoop en wanhoop, gelieg, ruzies en achterdocht.

Wat al genoemd wordt, is, dat er maar weinigen helemaal en voor altijd clean worden. Het terugvalpercentage is hoog.
Daarnaast is er nog maar redelijk kort hulp voor GHB verslaafden (vergeleken bij andere verslavingen)

Mocht ik in jouw schoenen staan dan zou ik eisen dat hij hulp ging zoeken. Een opname met behandeling want een verslaving ontstaat meestal niet voor niets. Als hij net zoveel van jouw houdt dan jij van hem gaat ie het aan. Maar je zult nooit garanties krijgen!

Ik zou zou niet met je willen ruilen. Zelf heb ik meerdere relaties gehad waar verslaving een rol speelde. Ben zelf daardoor ook verslaafd geraakt dus voor mij nooit meer. Het heeft mij mijn echte liefde ontnomen hoe ik ook mijn best deed. Hij is onderhand (vorig jaar) overleden. Zelf red ik me redelijk goed ivm verslavingen, al zeg ik het zelf.
Ik ben bang dat je leven zo blijft als het nu is. Ook al is hij clean , je bent altijd op je hoede voor signalen van gebruik en op zoek naar ongeregeldheden. Een leven met een (ex) verslaafde vraagt nou eenmaal veel van je.

Het enige wat ik denk dat je kunt doen is er te zijn en hem te steunen mocht hij ervoor kiezen dit probleem aan te pakken.

Dit is hoe ik erover denk en wat mijn ervaringen zijn geweest. Ik hoop dat je er wat aan hebt.
Verder wens ik je heel veel succes en sterkte met alles wat je mocht beslissen. Ik zelf begin er niet meer aan. Ik vind het te heftig en heb al genoeg aan mezelf om mijn eigen verslaving onder de duim te houden. Ik heb geleerd dat ik een ander niet kan redden hoeveel ik ook van hem hield. Wat ze zeggen is waar....hij moet het zelf willen.

Ik wens je het allerbeste!

Het is niet jouw verantwoordelijkheid om zijn problemen op te lossen.

Verslaving is een complexe mix tussen emotioneel trauma (wat vluchtgedrag veroorzaakt), lichamelijke afhankelijkheid aan een middel en sociale reacties op het gebruik. Het is moeilijk om in een reactie uit te leggen wat je wel en niet kan doen, omdat het dus complex is, maar vooral omdat de situatie nogal kan verschillen per persoon.

Ik denk dat het belangrijk is dat je jezelf de prioriteit geeft. Jouw geluk is belangrijker dan de relatie an sich. In een gezonde relatie ondersteun je elkaar in de zoektocht naar geluk (zonder elkaars pad letterlijk uit te stippelen). Een relatie wordt toxisch zodra de verhouding belangrijker wordt dan de individuen die eraan deelnemen. Dus als je het voortzetten van de relatie boven jouw behoeften gaat stellen, dan gaat het een stap te ver.

Het klinkt alsof je vriend professionele hulp kan gebruiken bij het stoppen met GHB. Een behandeltraject kan je moeilijk verplichten, maar het zal wel nodig zijn voordat er iets in jullie relatie kan verbeteren. Verslavingszorg zou ook de sociale omgeving van de verslaafden moeten betrekken bij de behandeling, omdat zij ook vaak onderdeel zijn van de complexe mix van emoties en gewoontes.

Besef wel dat er niks engers is voor een verslaafde dan geen drugs gebruiken. Onder het gebruik zit emotioneel trauma dat als onaanvaardbaar wordt ervaren. Niet meer gebruiken betekent al die opgekropte gevoelens in de ogen kijken, een gevoel dat mensen met een verslaving normaal gesproken direct ontwijken.

De behandeling blijft een kwestie van vallen en opstaan. Periodes van goede voornemens, toename van stress en onzekerheid, vluchtgedrag, en daarna weer een periode van schuld en schaamte, zullen elkaar blijven afwisselen. De oplossing is uiteindelijk te doorzien dat het vluchtmiddel GHB geen verlossing brengt van het trauma, maar alleen maar meer problemen oplevert. Het probleem is dat hij het niet alleen moet weten, hij moet het volledig gaan beseffen, in elke vezel van zijn bestaan, zodat zijn allereerste reactie op stress niet meer is: gebruiken.

Zulke gedragsverandering is heel lastig, maar gelukkig niet uitzonderlijk. Hij is wel de enige die het voor hem kan doen.

Neo-Shulginist zei:

Het is niet jouw verantwoordelijkheid om zijn problemen op te lossen.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Verslaving is een complexe mix tussen emotioneel trauma (wat vluchtgedrag veroorzaakt), lichamelijke afhankelijkheid aan een middel en sociale reacties op het gebruik.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Ik denk dat het belangrijk is dat je jezelf de prioriteit geeft.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

In een gezonde relatie ondersteun je elkaar in de zoektocht naar geluk (zonder elkaars pad letterlijk uit te stippelen). Een relatie wordt toxisch zodra de verhouding belangrijker wordt dan de individuen die eraan deelnemen. Dus als je het voortzetten van de relatie boven jouw behoeften gaat stellen, dan gaat het een stap te ver.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Besef wel dat er niks engers is voor een verslaafde dan geen drugs gebruiken. Onder het gebruik zit emotioneel trauma dat als onaanvaardbaar wordt ervaren. Niet meer gebruiken betekent al die opgekropte gevoelens in de ogen kijken, een gevoel dat mensen met een verslaving normaal gesproken direct ontwijken.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

De oplossing is uiteindelijk te doorzien dat het vluchtmiddel GHB geen verlossing brengt van het trauma, maar alleen maar meer problemen oplevert. Het probleem is dat hij het niet alleen moet weten, hij moet het volledig gaan beseffen, in elke vezel van zijn bestaan, zodat zijn allereerste reactie op stress niet meer is: gebruiken.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Hij is wel de enige die het voor hem kan doen.

Klik om te vergroten...

Ik wou dat ik je bericht 100x kon liken, wat weet je deze waarheden goed en duidelijk te brengen. Helemaal mee eens.

Bluessisters zei:

Een opname met behandeling want een verslaving ontstaat meestal niet voor niets. Als hij net zoveel van jouw houdt dan jij van hem gaat ie het aan.

Klik om te vergroten...

Ik denk niet dat het zo werkt en zou moeten werken. Stoppen kun je doen uit zelf-liefde. Doe je het eigenlijk voor een ander, dan is alles gebouwd op los zand.

Stoppen uit liefde voor een ander is inderdaad een enorme valkuil. Want wat gebeurt er als er een onvermijdelijke periode van terugval volgt? Dan begint het vingerwijzen ('je houdt niet genoeg van me' of 'je hebt me niet genoeg ondersteund'). Het gevolg is sociale consequenties ('ik wil je niet meer zien'), wat een enorme stressor is en gebruik weer in de hand werkt.

Zo gaat het zo vaak ja.

We hebben in onze maatschappij ook zo'n twisted idee over liefde als je het mij vraagt. We stellen vaak de ander boven onszelf.

Maar ik zou zo ver willen gaan als stellen dat liefde voor een ander onmogelijk is zonder liefde voor jezelf. En is dat eigenlijk niet exact het probleem in dit soort gevallen: mensen houden niet van zichzelf en die pijn is te ondraaglijk, waardoor men verdoving nodig heeft. Je kunt zo iemand niet helpen zolang diegene geen liefde voor zichzelf heeft. En stoppen voor een ander maakt het er dan alleen maar erger op ja.

Mindless zei:

Zo gaat het zo vaak ja.

We hebben in onze maatschappij ook zo'n twisted idee over liefde als je het mij vraagt. We stellen vaak de ander boven onszelf.

Maar ik zou zo ver willen gaan als stellen dat liefde voor een ander onmogelijk is zonder liefde voor jezelf. En is dat eigenlijk niet exact het probleem in dit soort gevallen: mensen houden niet van zichzelf en die pijn is te ondraaglijk, waardoor men verdoving nodig heeft. Je kunt zo iemand niet helpen zolang diegene geen liefde voor zichzelf heeft. En stoppen voor een ander maakt het er dan alleen maar erger op ja.

Klik om te vergroten...

Ben het helemaal met je eens.

Harry Jekkers heeft hier een nummertje over gezongen- "Ik hou van mij". Als je naar de tekst luistert is het precies wat jij zegt. Hoe kan je liefde geven als je niet eens van jezelf houdt?

Bij de meeste is het:
"Zeggen ik hou van jou betekend meestal, schat hier heb je me problemennn.. los maar op."
"Dat houden van een ander heb je alleen maar nodig... omdat je niet genoeg kan houden van jezelf."

Maar zo zou het moeten zijn:
"Ware liefde, geloof me... begint altijd bij jezelf!!"
"Want ik hou van jou is niet de sleutel tot de anderrrr...maar ik hou van mij, o klink dat bot slecht....want wie van zichzelf houdt geeft pas echt iets kostbaarssss.. als die "ik hou van jou" tegen . een . ander . zegt"

Wat een lastige situatie. Ga bij je na of je echt verder met hem wilt en of je van hem houd. Als dat het gevoel is, zou ik hem een voor een keuze leggen.

Afkicken, en dan met hulp van een dokter, en als die dat niet doet vertel je hem duidelijk dat je van hem houdt maar niet van hem die altijd onder invloed is van een depressant. En dat als hij geen hulp toestaat dat je bij hem weg gaat.

Als hij hier mee instemt ga dan samen praten over hoe hij dat gaat aanpakken. Maak concrete afspraken en zorg dat hij snel een afspraak maakt bij in ieder geval de huisarts. Laat hem in ieder geval niet acuut stoppen, want dat is 1) gevaarlijk 2) psychologische afkickverschijnselen zullen zo intens zijn dat hij wellicht niet meer wilt 3) grootste kans op succes is als hij geleidelijk afkickt.

Bij een verslaving aan een depressant ligt vrijwel altijd een ander groot psychologisch probleem ten grondslag. Onzekerheid, angsten, trauma's, slechte jeugd en allerlei dingen kunnen enorm aanwezig zijn in je gedachtenstroom. GABA-erge stoffen als alcohol en GHB, benzodiazepinen en opiaten verlichten dat heel erg. Maar het is heel belangrijk om de oorzaak aan te pakken om een daarna een gelukkig leven te kunnen lijden. GHB is een makkelijke weg, maar met ongelofelijke gevolgen.

Laat hem zien dat je hemt steunt als hij probeert af te kicken, maar dat je klaar met hem bent als hij onder invloed is. Praat met hem over wat er met hem aan de hand is, hoe hij zich voelt. Maar alleen als hij ook zelf mee wilt werken. Nogmaals; wees heel duidelijk naar hem!

En denk in het algemeen, naast zijn verslaving, eens na of je hem nog wel ziet zitten. De grootste verantwoordelijkheid die je hebt is uiteraard naar je zelf. Als je geen voldoening, liefdevol en veilig gevoel hebt in een relatie hebt en daar ook geen uitzicht op hebt in de korte termijn dan kun je het het beste afkappen. Een relatie is niet iets dat er bij hoort als volwassenen. Je kunt jezelf prima zelf vermaken, en bouwen aan je eigen leven. En dan kom je in je eigen pad vanzelf iemand tegen die jou die dingen geven die zo belangrijk zijn in een relatie.

Heel veel succes OP, en ook heel veel sterkte gewenst aan je vriend. Hopelijk gaat het goed met je. Laat je nog weten hoe het afgelopen is?

Ja roepen tegen zo iemand maak het uit blokkeer hem is net als een heroïne junk..
Bla bla..

Dat klinkt gewoon als kinderlijk advies
Zij heeft hem leren kennen toen hij er al mee bezig was en is toch een relatie aangegaan dan zou je dat op een volwassen manier moeten oplossen

Dan ga je niet een op andere dag iemand totaal negeren en blokkeren
Dat soort dingen doe je als je 16 jaar oud bent
Dit ligt een stukje gecompliceerder ook vet grappig dat @Fenrir hierbij ook nog support krijgt bij zijn opmerking

Zoals ik al zei TS beter haal je niet je advies hier vandaan over relaties!

Jen zei:

Dat klinkt gewoon als kinderlijk advies
Zij heeft hem leren kennen toen hij er al mee bezig was en is toch een relatie aangegaan dan zou je dat op een volwassen manier moeten oplossen

Klik om te vergroten...

Jen zei:

Dat soort dingen doe je als je 16 jaar oud bent

Klik om te vergroten...

Schat, een relatie verlaten die je leven verwoest IS de volwassen manier. Als de verslaving van je partner voorgaat - of, om wat anders te noemen, als je mishandeld word; of als je partner in een grot in Tibet gaat wonen en jij wilt je carrière, familie en vrienden niet opgeven; of als je de enige kostwinner bent en de hypotheek staat op jouw naam en je partner zit de hele dag TV te kijken en online te shoppen waardoor je steeds dieper in de schulden belandt - dan is het juist volwassen om toe te geven dat de situatie onacceptabel is en om de moeilijke keuze te maken er een punt achter te zetten. Ik vind het ongelofelijk dat je vindt dat mensen die je rooskleurige sprookjesideaal van liefde niet delen kinderachtig zijn. Een relatie is een verbond tussen twee of meer mensen die er beter van worden, geen contract dat je nooit mag verbreken.

Je kunt het trouwens "vet grappig" vinden dat ik "support krijg voor mijn opmerking" van zoveel mensen, maar als iedereen het ergens over eens is en níemand jouw mening deelt zou dat best aanleiding mogen zijn om nog eens bij jezelf na te gaan of je het niet mis zou kunnen hebben. Just a thought.

Ik spreek uit ervaring: hij moet het echt zelf willen.

Dus nee, JIJ kunt hem niet redden. Hijzelf kan zichzelf wel redden.

Klinkt misschien hard zo, maar is wel de waarheid. Ik wens je desondanks wel ontzettend veel succes in deze moeilijke periode.

Dat ben ik dan weer eens met jou @Jen
Ik heb wel het idee dat context belangrijk is, heel belangrijk

Lol, wat een egotripperij...