Depressief door cannabis of door leven?

Iemand wist me te overtuigen, Syl.

Gezien de 300 reacties heb ik geen idee of dit al gezegd is hoor... Maar zou vrijwilligers werk niet iets voor je zijn? Daar krijg je regelmaat van, je bent onder de mensen en staat goed op je cv. Excuus als ik nr 310 ben met deze suggestie, maar 300 reacties lezen zit er even niet in voor me qua tijd.

Hoi allemaal,

In 2011 verloor ik na dertig jaar gewerkt te hebben mijn baan, vlak voor de crisis. Ik kreeg bijna 2,5 jaar aan WW en ik dacht dat ik makkelijk werk zou kunnen vinden in deze tijd. Wel zat ik thuis en hoefde niet meer vroeg op. Dat gebeurde wel omdat ik dat zo gewend was. Ik werd gewoon om 7 uur wakker, zonder wekker.

Dat werd dus "wake and bake" elke ochtend en al heel snel blowde ik de hele dag. Na twee en half jaar solliciteren had ik geen werk gevonden. Mijn professie als Autocad tekenaar had ik al lang opgegeven. Ik solliciteerde naar het schoonmaken van kantoren (geen ervaring) en naar het schoonmaken van vliegtuigen (geen ervaring) en naar het omleggen van zomer naar winterbanden bij een garage. (geen diploma) enz. enz. Vreselijk frustrerend.

Na 2,5 jaar belandde ik in de bijstand. Iets wat ik nooit had gedacht. Bijstand was voor mensen die niet wilde werken, wist ik veel. In dezelfde maand dat ik van WW naar bijstand ging kreeg ik te horen dat mijn moeder binnen enkele weken tot maanden zou gaan overlijden aan een ernstige ziekte. Dat gebeurde ook. Blowen, blowen en nog eens blowen.

Ongeveer een maand na mijn moeders overlijden vielen er brieven van de bank in de bus. Die eiste de hypotheek op. Ik moest mijn huis verkopen. Verschrikkelijk. Meer blowen.

Nu was ik al een hele tijd mantelzorger van mijn vader en moeder, nu nog van mijn vader en hij had het niet makkelijk en ik kwam bij hem in te wonen. Dat liep helemaal verkeerd. Mijn vader en ik kregen de grootst mogelijk ruzies. Mijn vader zocht vervanging voor mijn moeder en zag dat in mij. Dat ging helemaal niet goed.

Ondertussen zocht ik als een malle naar een woning, heb hemel en aarde bewogen om aan een urgentieverklaring te komen maar dat mocht niet baten, die gaan alleen naar buitenlanders. Geen woning voor Bad karma. Frustratie. Blowen, dag en nacht.

Mijn vader ging zo erg achteruit dat het niet meer ging en werd opgenomen en daarna verplaatst naar een zorgtehuis.
Ik mocht niet in de woning blijven en kreeg een 'sloopwoning' toegewezen. Geen sociale huurwoning! Die gingen en gaan nog steeds naar buitenlanders.

Een sloopwoning kreeg ik met een huurcontract voor een jaar omdat we in Nederland zo omgaan met elkaar. Vreselijke frustratie volgde. Op het moment dat ik in de sloopwoning terecht kwam overleed onverwachts mijn hond. Ik brak totaal en werd depressief. Zelfs nu, een jaar later, staan de tranen in mijn ogen over het verlies van mijn allerliefste hond. Het overlijden van mijn moeder is alweer 5 jaar geleden en kwam onverwacht, het verlies van mijn hond ook.

Enkele maanden geleden, in Mei, overleed mijn vader. Nu was dat niet zo erg omdat de beste man op was. Werkelijk op. Vreselijk om te zien. Ik vond eigenlijk dat zijn dood op tijd kwam omdat hij niet meer kon maar ik was nu helemaal alleen. Gelukkig is hij in zijn slaap overleden.

Vanaf 20 mei ben ik echt alleen, ik praat met niemand meer. Sinds 24 Mei heb ik nog niet met een ander gesproken en maar blowen en blowen. Tot wel 5 gram op een dag!!!

De afgelopen jaren is er zoveel gebeurd dat ik behoorlijk depri ben en soms denk ik dat het beter is om er maar helemaal uit te stappen..... Ik moet van dat blowen af.

Heftig verhaal! Een hele brij aan tegenslagen en problemen zo te lezen en met het blowen druk alles wel wat de kop in maar komt het sws harder terug. Je kan de zaken zo totaal niet verwerken.

Ik denk dat je best jou hulp zoekt bij een psycholoog of iemand die er zijn beroep van maakt mensen in dergelijke toestand te helpen. Ik ben zelf niet van Nederland en weet niet hoe het daar gaat met psychische hulp dus kan jou niet echt de weg wijzen daarin. Ik denk dat andere leden hier wel meer verstand van hebben.

Ik denk ook dat je beter stopt met blowen maar dan wel met de juiste hulp. Als je dagelijks zo veel blowt om de problemen weg te duwen dan zullen die nu zeker dubbel en dik harder in je gezicht terug slaan als je stopt. Zoek hulp voor de problemen en het blowen want ik denk dat jij je op het eentje niet gaat redden. Veel sterkte!!

Hey man,

Wat een ontzettend akelig verhaal! Ik hoop dat je jouw leven uiteindelijk weer op de rails kunt krijgen. Stap 1 is inderdaad stoppen met blowen, maar dit is niet zo vanzelfsprekend, want als je wiet gebruikt om je problemen niet te voelen gaat het alleen maar moeilijker worden om te stoppen. Want dan moet je die gevoelens meer aangaan en dat is moeilijk. Ik zou je dus aanraden om hulp te zoeken. Het is dan belangrijk dat je kunt toegeven aan jezelf dat je dit nodig hebt zodat je jezelf hiervoor open kunt stellen. Ik heb ook een periode gehad waarin ik hulp nodig had. Nog steeds eerlijk gezegd. Heeft me veel gebracht uiteindelijk. Als je bij een psycholoog komt die niet goed met jou klikt, kan je beter niet opgeven, maar gewoon een andere zoeken. Soms duurt het helaas een tijdje voor je op je plek komt. Bij mij duurde het jaren maar meestal gaat dat veel sneller. Ook raad ik je aan te blijven zoeken naar een baan. Ik merk dat ik nu ik na zes jaar ziek te zijn geweest weer studeer ik er enorm van opknap om weer een doel in mijn leven te hebben. Dat gun ik jou ook. Ga desnoods naar de gemeente en vraag of er soms gesubsidieerde bijschooltrajecten zijn voor mensen in de financiële penarie. Ik weet niet wat ik je nog meer aan advies kan geven. Ik weet een boel over de psychiatrie dus als je nog vragen hebt wel ik die best beantwoorden. Blijf sterk!

Fiets

Nare gebeurtenissen, je gemoedstoestand en cannabis kunnen samenwerken om tot een depressie te leiden. Na wat je hebt meegemaakt is het echt niet gek om depressief te worden.

Even voor de duidelijkheid: volgens mij is een depressie een aaneengesloten periode van neerslachtigheid.

Wat ik herken in jouw verhaal is dat je een aantal flinke tegenslagen te verduren hebt gehad. Jouw manier om daarmee om te gaan was cannabis roken. Maar, zo leg ik het altijd uit, cannabis maakt gevoelens onvoelbaar. Daardoor ga je het prima zitten vinden dat je gestrest of neerslachtig bent.

Je hebt dus een aantal tegenslagen gehad die je (denk ik) niet (helemaal) verwerkt hebt. Dat kan leiden tot een depressie.

Ik ben heel erg fan van de Emotional Guidance Scale (zie hieronder) omdat die heel duidelijk laat zien hoe je gedachten en gevoelens elkaar versterken. Zo kan je in een negatieve spiraal terechtkomen die uiteindelijk leidt tot depressie.

Nu wordt het zaak om (heel langzaamaan) proberen omhoog te klimmen in die spiraal. Je kunt de Emotional Guidance Scale gebruiken om te reflecteren op je gemoedstoestand: 'Wat voel ik? Waar zit ik in de spiraal? Wat is het volgende stapje omhoog, en hoe kom ik daar?'

Dat reflecteren kost heel veel tijd, maar uiteindelijk werkt het wel.

PsyTekZ zei:

Ik denk dat je best jou hulp zoekt bij een psycholoog of iemand die er zijn beroep van maakt mensen in dergelijke toestand te helpen. Ik ben zelf niet van Nederland en weet niet hoe het daar gaat met psychische hulp dus kan jou niet echt de weg wijzen daarin. Ik denk dat andere leden hier wel meer verstand van hebben.

Klik om te vergroten...

Ik denk ook dat je professionele hulp kunt gebruiken. Therapeuten helpen je reflecteren op jezelf; zoals ik hierboven heel kort uitleg met behulp van de Emotional Guidance Scale.

Je kunt terecht bij je huisarts voor een gesprek. De huisarts verwijst je dan door naar een therapeut. In jouw geval is (denk ik) een zogenaamde 'eerstelijns' psychotherapeut prima.
Het kan wel een tijd duren voordat je in aanmerking komt voor een traject dat door de zorgverzekeraar wordt vergoed. Daar zijn wachtlijsten voor.

Wat je zelf al kan doen is: ga wandelen of hardlopen!
Beweging kan helpen depressieve klachten met een derde te verminderen. Dan ben je dus niet van je klachten af, maar is het al wel een stuk minder! Lopen en hardlopen is bovendien gratis, dus wat houdt je tegen?
Ga het bos in, het strand op of kies een mooie wandeling uit over de heide.

Ook is het een goed idee om te zoeken naar dingen die je kunt doen die een goed gevoel geven over jezelf. Het liefst kleine kusjes die je kunt doen, waarna je trots kunt zijn op jezelf dat je het hebt gedaan. Bij mij is dat tuinieren. Dan sta ik lekker buiten te werken en als ik klaar ben dan ziet de tuin er weer beter uit.

Wat voor jou een goede hobby is, dat kan alleen jijzelf bepalen. Maar het is wel een goed idee om daar je energie in te steken! Misschien is het vervelend of lastig om eraan te beginnen, maar als je het hebt gedaan voel je je meestal een stuk beter.

Bedankt voor jullie reacties. Doet me goed. De laatste dagen ben ik van 4 a 5 gram cannabis per dag terug gegaan naar twee gram cannabis per dag wat ik voornamelijk 's avonds gebruik. Heb een afspraak gemaakt met de huisarts waar ik morgen terecht kan. Op de spaarzame momenten dat ik nuchter ben komt meteen ook de waarheid naar voren die anders door cannabis verneveld wordt. Dat is hard. Mijn situatie is behoorlijk uitzichtloos mede door de media bepaalde trend dat 'blanke mannen' schuldig zijn aan alles wat wat de media maar kan bedenken. Op zichzelf behoorlijk ziek.

Bij de overheid hoef ik niet te proberen een baantje te krijgen. Daar ben ik als blanke Nederlandse man niet welkom. Zeggen ze zelf... Onze voorkeur gaat uit naar enz. Behoorlijk racistisch als je het mij vraagt en een groot verschil met de jaren waarin ik opgroeide. Blijft dus het bedrijfsleven over. En daar heb ik lang genoeg gewerkt om te kunnen weten dat als je 53 bent, je echt niet meer wordt aangenomen op een vast contract. Of zelfs maar tijdelijk... Had ik mensen moeten aannemen voor een bedrijf had ik ook geen mensen van 53 aangenomen. Veel te riskant.

Dus, duik maar weer achter je pc, steek er maar weer eentje op terwijl je al bezig bent de ander te draaien en YouTube je maar door de dag heen. Proberen te vergeten. Dat lukt aardig met zulke hoeveelheden cannabis. Ik weet soms van voren niet dat ik van achter leef. Nu zit ik nuchter achter mijn pc met verschrikkelijke "klotsoksels" en heb het warm.

Een ander probleem is 'energie'. Ik heb het niet. Veel dagen kom ik me bed uit, kleed me aan, eet een paar happen, meer krijg ik niet weg, doe een boodschap en kan zo mijn bed weer in omdat ik kapot ben. Futloos.

Ik neem jullie advies ter harte en ga beginnen met sporten. Ik heb geprobeerd wat push-ups te doen. Lachwekkend, ik dacht doe jezelf maar eens 10 keer opdrukken. Kijken hoe kracht en conditie erbij staan. Het lukte niet èèn keer, daar schrok ik erg van. Ondertussen gaat het beter en ga ik zo maar eens op de fiets kruipen om een eind, eh, stukje te gaan fietsen. Nogmaals bedankt voor de reacties, het is voor mij de eerste vorm van communicatie sinds Mei.

Bad Karma zei:

Een ander probleem is 'energie'. Ik heb het niet. Veel dagen kom ik me bed uit, kleed me aan, eet een paar happen, meer krijg ik niet weg, doe een boodschap en kan zo mijn bed weer in omdat ik kapot ben. Futloos.

Klik om te vergroten...

Geen energie hebben, overal tegenop zien, je futloos en lusteloos voelen zijn allemaal kenmerken van depressie. Dus dat zijn allemaal niet zulke rare gevoelens.

Dat je geen vaste baan meer krijgt is iets waar we allemaal last van hebben, niet alleen jij als 53-jarige blanke man.
Ik heb jarenlang als freelancer op het randje van de financiële afgrond geleefd en heel veel gewerkt voor ervaring en contacten. Terwijl ik dus mijn huur niet of nauwelijks kon betalen en ik ook geen bijstand kreeg of andere uitkeringen. Zelfs geen huurtoeslag.

Als ik het zo lees dan ben je een behoorlijk slimme man met flinke technische kennis. Misschien kan je die tech-kennis inzetten om ouderen te helpen met computerproblemen?

Veel ouderen zijn ook ontzettend eenzaam en die snappen dan weer niks van computers. Misschien is het dus een leuke manier om je tijd te besteden om anderen te helpen minder digibeet te worden. Zo kun je aan het einde van de dag je weer een beetje beter voelen over jezelf. Dat geeft echt energie!

Misschien is het te veel in één keer hoor. Ik snap best als je overal tegenop ziet en dus op zo'n plan om oudjes te helpen computeren.
Maar ik ben even met je aan het meedenken aan manieren om een beetje uit dat diepe dal te komen en te beginnen aan constructieve dingen die je wel kunt doen.

Naar de huisarts is in ieder geval een heel goede eerste stap!

Neo-Shulginist zei:

Veel ouderen zijn ook ontzettend eenzaam en die snappen dan weer niks van computers.

Klik om te vergroten...

Het klinkt misschien raar maar ik wil voorlopig niet zo veel met "oudjes" te maken hebben. Ongeveer 10 jaar lang ben ik mantelzorger van mijn ouders geweest. Dat is me niet in de koude kleren gaan zitten. Ik was niet alleen mantelzorger maar moest ook palliatief terminale zorg gaan verlenen bij mijn eigen moeder. Van de zorg verlenende instanties hoef je het niet te hebben. Niets ten nadele van de mensen op de werkvloer hoor! Mantelzorg is zwaar en mijn petje af voor iedereen die in "de zorg" werkt. Het is een zwaar beroep, daar ben ik wel achter. Ik was er totaal niet op voorbereid en 10 jaar is een lange tijd.

Toch denk ik dat je gelijk hebt en dat het uitdraait op iets wat jij al beschrijft. Het helpen van ouderen met computers. Ik ben handig met Windows en linux en kan zeker wat kennis overdragen. Maar dit is niet het juiste moment, denk ik. Ik ben nogal snel geïrriteerd en heb geen geduld. Iets wat je zeker nodig hebt.

Op dit ogenblik is inderdaad alles me teveel. Ik moet eerst van dat blowen af en daar heb ik het moeilijk genoeg mee. Morgenochtend heb ik afspraak bij de huisarts. Ben benieuwd.

Hoe is het gegaan bij de huisarts?

Ik ben net begonnen met schuldsanering, deze week. Duurt drie jaar. Moet je wel geluk hebben en schuldeisers die willen meewerken.
Ik heb werkelijk geen idee hoe of wat in de toekomst, ben pas begin oktober een beetje bij mijn positieven gekomen na al die ellende met mijn vader en moeder enz. Het enige positieve is dat ik al een tijdje (vijf jaar, bijna zes) ingeschreven sta om in aanmerking te komen voor een sociale huurwoning. Maar met de hedendaagse 'toestanden' wat betreft woningen geloof ik er niet zo in. Zo'n beetje elke buitenlander krijgt tegenwoordig een urgentieverklaring dus die wachtlijst blijft nog wel even bestaan...

Bad Karma zei:

Als je mijn leeftijd hebt (54) is een sloop- of antikraak woning niet aantrekkelijk, het is eerder omgekeerd.
Het is DE grootste onzekerheid in mijn leven. Weer een plek waarvan je weet dat je er niet kan blijven.
Zoals deze woning waar ik nu in zit, het is geen 'thuis' maar een verblijfplaats. Je wilt een plek, zeker op mijn leeftijd, die je thuis noemen kan.
Dat zorgt voor rust. Om nu antikraak te gaan wonen is totaal niet aantrekkelijk, het levert alleen maar meer stress op. Misschien is het iets voor jongeren die hun leven nog voor zich hebben. Met geld heeft het weinig van doen. Een anti kraak woning ga je niet opknappen en een likje verf geven of behangen of zoiets.
Je maakt er dan ook geen 'thuis' van, je slaapt er. En, waar ga je straks weer terecht komen? Hoe lang gaat dat door? Dat soort dingen bepaalt voor grote mate op mijn leeftijd de twijfels en onzekerheid.

Klik om te vergroten...

Ik snap je punt! Ik zelf, als een jonger persoon, vind zo'n woning wel aantrekkelijk. Het geeft meer vrijheid dan een studenthuis, maar minder dan een appartement. Het kost welliswaar bijna niks, maar bij een appartement moet je ook maar mazzel hebben om huurtoeslag te krijgen.

Maar ik zelf zou in jouw situatie het volgende doen: dat is gaan voor een antikraak woning en het er maar het beste van maken. Beetje opfleuren en netjes maken (misschien kan je nog wat korting regelen via de verhuurder) <- dit heb ik wel eens gedaan omdat het op een bouwval leek; een studentenkamer. Misschien dat ze al voortijdig kunnen vertellen wanneer je eruit moet en dat ze iets anders kunnen aanbieden.

Het geeft je dan niet de rust en vrijheid die je wilt in zo'n huis, MAAR het geeft jou minder stress betreft het zoeken naar de perfecte woning. En wie zegt dat later die woningen die vrijkomen, die jij zoekt, uiteindelijk ook echt zullen bevallen? Als je met zo'n antikraakwoning begint, zullen alle woningen die je later zal bekijken steeds meer in de smaak vallen.

Schoonmakers worden overal nu echt met hoge nood gevraagd in NL. Verdiensten zijn normaal tot extreem hoog. Maar je uren verschillen enorm, je wertkt vaak buiten de openingstijden van een 1 of ander bedrijf. Dus je ziet weinig mensen, je ergert je aan degene, die daar werken, wat voor varkens ze zijn qua zooi. En je krijgt weinig waardering voor je werk.

Het is echt geen favoriet baantje om mee te beginnen, dus zoek wat breder. Bovendien is het lichamelijk niet zwaar werk. Als je ooit overstapt op een fulltime baantje, ga je dit zeker voelen aan je lichaam! Nu een baan als CAD tekenaar zoeken gaat nog lastig worden. Maar je kan ook binnen dat zelfde bedrijf solliciteren op een wat lagere fuctie waar je meer kans hebt om aangenomen te worden. Als ze dan een beeld van je hebben en je kennis ontdekken, is doorgroeien nog altijd mogelijk.

Kortom: solliciteren waar je graag wilt werken, niet persé voor fulltime, wel waar je kan doorgroeien en waar je gerust je capaciteiten mag laten zien en dat er naar je geluisterd wordt. Als je je goed voordoet in combinatie met de juiste mentaliteit, zien ze dat je meer kan en wil & kunnen ze dit aanbieden. Wel moet je je goed inzetten en laten zien, helemaal in deze maatschappij.

Toevoeging: ik snap je frustratie, stress, de drang om alles in 1x opgelost te hebben zodat je van die ellende af bent. Maar écht, geloof me, doe het stap voor stap. Ik heb net zo'n achtige situatie meegemaakt. En hoe meer je je gaat haasten met de beslissingen die je neemt betreft het zoeken van een woning of werk, hoe teleurgestelder je zal zijn achteraf.

Bas zei:

solliciteren waar je graag wilt werken, niet persé voor fulltime, wel waar je kan doorgroeien en waar je gerust je capaciteiten mag laten zien en dat er naar je geluisterd wordt.

Klik om te vergroten...

Dat is nu precies wat het is! Ik heb uiteindelijk grafisch lyceum in Rotterdam en Utrecht gedaan. Ben van huis uit een grafisch technicus en kom misschien nu te werken in een modern grafisch bedrijf, weliswaar als schoonmaker maar precies zoals je zegt, een positieve houding en wie weet. Jarenlang heb ik gewerkt bij een speciaal drukkerij, onze nationale gelddrukker, miljarden zijn door mijn handen gegaan. Dat bedrijf stond heel erg hoog aangeschreven in de grafische wereld. Tot op de dag van vandaag geeft dat in de grafische wereld een (kleine) voorsprong.

Ik zelf deed ook AutoCAD, SketchUP, Revit en alles omzetten etc, tekenen, bouwberekeningen etc. Het is mijn passie, maar het werk zoals op kantoor zitten is niks voor mij. Dus ondanks die capaciteiten heb ik een andere interesse gevonden waar ik zéér goed in ben, mee bent opgegroeid en waar ik echt thuis hoor (betreft transport & logistiek)(horeca net zo, maar dat gaf echt te veel stress, ben daar meegestopt, maar ff een nachtje draaien doe ik nog wel af en toe. Alleen keuken en bar)

Om (opnieuw) dit ** lange verhaal af te maken, zoek je interesses op, neem de tijd, ga zelf langs bedrijven om je te laten zien ipv door alleen maar een CV op te sturen (bedrijven zien dat meer en meer als uitkeringtrekkers die standaard CV's dagelijks opsturen). Langs een bedrijf gaan moet je écht doen. En stel echt veel vragen, dan krijg je echt alles mee en weet je snel wat leuk is of niet en waar je kan doorgroeien. Echt f*king iedereen, die maar interesse toont en iets van willskracht heeft samen met iets in de richting van ervaring (ook zonder papieren), kan in deze tijd werk vinden. Je werkt dan wel met veel mensen die helemaal niks kunnen en echt niets hebben. Dat is het nadeel als je bijvoorbeeld als chef-kok in een keuken werkt met nietsnutten en mensen met 'ik slaap liever dan ik werk mentaliteit', maar alles is beter dan niks.

Bas zei:

Als je ooit overstapt op een fulltime baantje, ga je dit zeker voelen aan je lichaam!

Klik om te vergroten...

Ik ben absoluut niet bang voor lichamelijke inspanning, sterker, jarenlang heb ik als tekenaar op kantoor gezeten. Ben een slappe vaatdoek. Ik kijk juist uit naar een beetje fysieke inspanning tijdens het werken.

Bas zei:

Want vanwege jouw frustraties, stress en alles wat je stemming beïnvloed door je huidige situatie is nu direct solliciteren niet echt veilig.

Klik om te vergroten...

Ik heb de beste man aan de telefoon gehad en alles verteld, daarna werd ik uitgenodigd.

Bad Karma zei:

Dat is nu precies wat het is! Ik heb uiteindelijk grafisch lyceum in Rotterdam en Utrecht gedaan. Ben van huis uit een grafisch technicus en kom misschien nu te werken in een modern grafisch bedrijf, weliswaar als schoonmaker maar precies zoals je zegt, een positieve houding en wie weet. Jarenlang heb ik gewerkt bij een speciaal drukkerij, onze nationale gelddrukker, miljarden zijn door mijn handen gegaan. Dat bedrijf stond heel erg hoog aangeschreven in de grafische wereld. Tot op de dag van vandaag geeft dat in de grafische wereld een (kleine) voorsprong.

Klik om te vergroten...

Nou kijk, dat is al iets positiefs om naar toe te werken. Neem een keer contact met ze op voor gewoon een leuk gesprek. Want vanwege jouw frustraties, stress en alles wat je stemming beïnvloed door je huidige situatie is nu direct solliciteren niet echt veilig. Dan zien ze te gauw en te veel andere gezichten van je. Iets wat je atm ook aan het veranderen bent lijkt me. Zolang alles is opgelost, heb je zoveel rust, dat je als persoon anders in het leven staat en zo die vacature binnen sleept. Wel gewoon altijd eerlijk zijn over je verleden en hoe je was.

Bad Karma zei:

Ik ben absoluut niet bang voor lichamelijke inspanning, sterker, jarenlang heb ik als tekenaar op kantoor gezeten. Ben een slappe vaatdoek. Ik kijk juist uit naar een beetje fysieke inspanning tijdens het werken.

Klik om te vergroten...

Haha snap ik, ik hou ook van door en doorgaan ipv stilstaan. Het moet altijd vol gas. Maar neem gewoon niet te veel hooi op je vork door met hoge verwachtingen te komen. Stel je verwachtingen lager in (wat je aankan), dan kan dit altijd nog omhoog. Want omlaag kan niet meer, zodra je fouten gaat maken omdat je er te makkelijk over nadacht, ben je die baan zo weer kwijt. Start dus gewoon rustig.

Bad Karma zei:

Ben super bang om te trippen, heb als kind de normale ziektes gehad (bof, rode hond enz) maar was er ook tegen ingeënt, kreeg hallucinaties en zeer hoge koortsen. Zo rond mijn 10e levenjaar. Ben erg bang geworden daarvoor om te trippen, of hallucinaties. of wat dan ook. Heb het altijd vermeden als de pest. Ben er als de dood voor dus als ik het kan vermijden.... Klinkt misschien gek maar ik zal dat echt niet vrijwillig doen.

Klik om te vergroten...

Als je er echt geen goed gevoel bij hebt, moet je het natuurlijk niet doen.

PsyTekZ zei:

Ik denk ook niet dat trippen nu ideaal is. Ja ok, het heeft bewezen dat het kan helpen maar onze vriend hier heeft nog problematiek te verwerken. Zit nog met onderliggende zorgen en heeft duidelijk nog momenten waar het niet zo makkelijk gaat. Denk eerder dat een volledig nuchter herstel hier meer zal baten dan middelen op te zoeken die ook kunnen leiden tot "bad trip".

Klik om te vergroten...

Ik doelde ook meer op een microdosering of iets hoger. Maar ik ben het met je eens dat het er de juiste tijd voor moet zijn.

PsyTekZ zei:

Je bent op de goeie weg @Bad Karma , je hoeft geen andere middelen/psychedelica of eender wat te gebruiken om hier door te komen. Laat die zweefteefjes 🤪 zweven maar jij hebt nuchtere staat van bewustzijn nodig om terug een heldere kijk op het geheel te verkrijgen. Je hebt wilskracht en die zal jou verder leiden. Volhouden blijft de boodschap!

Klik om te vergroten...

Veel mensen zweven nuchter juist de hele tijd, door een constante stroom van afleidende (vaak negatieve) gedachten. Mentaal de hele tijd in je eigen wereldje/bubbel zitten. Daarom begon ik er over, omdat psychedelica je even uit die mindset kan halen. Het kan je snel in die staat brengen dat je even een gesprek met jezelf kunt hebben, zonder dat je de hele tijd wordt gestuurd en afgeleid door je gedachten. En dat kan dus al op zeer lage doseringen, waarvan je niet echt gaat trippen. Zelf getript op 100 ug (ALD-52) vorige week en heb eigenlijk geen duidelijke visual gezien. Het was een lang gesprek met mezelf waarin er juist grote helderheid was, geen zweverigheid. Ik kon veel helderder zien wat mijn issues waren en hoe daar wat aan te doen. Maar dat is dus wel een dosering waarin iemand makkelijk wél 'hallucinaties' (visuals eerder) kan gaan zien, dus om dat te voorkomen kun je beter lager gaan zitten.

Maar kijk, ik zal de laatste zijn die zomaar iedereen trippen aanraadt. Het is geen universele oplossing voor iedereen. Ik stelde het alleen even voor als een eventueel idee om naar te kijken. Nu ik lees dat Bad Karma zegt dat hij erg bang is om te trippen, zeg ik ook meteen dat hij het dan beter niet kan doen. Maar is het niet fijn om te weten dat deze optie er is? Je kunt iets nemen dat niet verslavend is of slecht voor je, dat even die constante dialoog in je hoofd uitzet, zodat je met mentale helderheid naar dingen kunt kijken. Want voor lang niet iedereen staat nuchterheid gelijk aan mentale helderheid. Ik herkende bepaalde manieren van denken van Bad Karma in mezelf en aangezien ik altijd enorm baat heb bij trippen, stelde ik het gewoon even voor als idee.