#1
Ik ken een vrouw die 19 jaar verslaafd is geweest is aan de cocaïne met displine en juisten mensen om haar heen is nu jaar lang clean geworden door het medicijn Baclofen(1 jaar lang geslikt daarna mee gestop met alles)
Ik ben verslaafd aan coke
36 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
@flippertje Ben het helemaal met je eens. De motivatie moet uit jezelf komen. Peptalk van anderen werkt misschien wel voor even, maar op de lange termijn red je het enkel met persoonlijke beweegredenen.Om even te reageren op jouw startvraag (al zie ik dat er al 2 maanden niet meer gereageerd is) Ik denk dat je de redenen om te stoppen niet aan andere moet vragen; tuurlijk weet jij dat wel. Je weet dat je er financieel op vooruit zal gaan, dat je gezondheid beter wordt, je gaat mogelijk beter ruiken, eventuele psychische klachten verminderen of verdwijnen op de lange termijn etc. net zoals de redenen die hierboven gegeven zijn. Ik geloof heilig dat jij dit zelf ook weet. De reden dat ik 'vraagtekens' zet bij jou vraag is omdat het mij lijkt dat andere mensen geen redenen voor jou moet verzinnen, maar dit vanuit jezelf moet komen en dat dit eventueel dan ook een drijfveer kan zijn. Misschien beleef jij de opgegeven redenen helemaal niet als negatief; dan zou jij voor jezelf redenen moeten opstellen.
#3
Ik was ernstig verslaafd aan cocaïne, periode 1997 - 2000. Ik was toen 29 jaar. Niet voldoende voorraad liggen hebben maakte me zelfs angstig en onrustig. Ik heb mijn verslaving geheim kunnen houden tot het einde. Niemand wist iets. Mijn geheim. Ik heb de handdoek gegooid het moment dat mijn spaargeld op was. Ik besteedde duizenden euro's per maand aan cocaïne. En het was mijn geld, ik vond dat ik er mocht mee doen wat ik wou. Maar... spaarcenten op. Voor mezelf vond ik schulden maken of stelen een brug te ver. Dus drughulp gecontacteerd en mijn partner ingelicht. Stoppen. Niet leuk. Mega depressie en niets, maar dan niets was nog leuk of interessant. Ik ben dan vrijwillig opgenomen geweest voor zes maanden in een OA, ontwenningsafdeling. Ik heb voor het eerst terug een positieve emotie beleefd bij de geboorte van mijn eerste dochter in 2002. Mijn leven had terug zin. De vlakheid was uit mijn leven verdwenen. Voor mezelf het bewijs dat een leven zonder dagelijks drugs kon. Ik heb van het jaar 2000 tot 2008 niks aangeraakt. Buiten een keer of vijf een "slip" van een dag. Nadien gebruik ik terug in het uitgaan of op feestjes of bij het swingen. Ik koop echter enkel wat ik die avond/nacht wil gebruiken zodat ik niet de dag erop kan gebruiken en het moet uitzweten. Ik varieer ook in mijn gebruik dan. Niet iedere keer cocaïne.
Motivatie? Moet uit jezelf komen. Je moet zelf beseffen dat het niet meer kan en dat je moet ingrijpen. Bij mij was het financieel een noodzaak. Ik wou bepaalde grenzen niet overschrijden. Ik wou ook mijn werk niet verliezen. Ik heb mijn werk destijds ingelicht en mocht na 8 maanden terug komen werken. Ik heb vrijwillig gekozen voor een opname. Ik was ervan overuigd dat een leven zonder cocaïne kut was en de moeite niet waard was. Na een eerste gesprek bij mijn psychiater, die een opname voorstelde om mijn patronen te doorbreken, heb ik twee dagen goed nagedacht en ja gezegd. Vond mezelf nog wat jong om uit het leven te stappen. En er zou een leven zijn na de cocaïne. Ik heb toen met mezelf de afspraak gemaakt, zes maanden het een kans geven. Niks gebruiken. Dan evalueren. Ik kon dan nog uit het leven stappen. Maar... na zes maanden was er een sprankeltje licht. Mijn hart deed terug normaal. Ik voelde me fysiek sterker. Ik had zes maanden therapeutisch leven achter de rug en voelde me ook terug iemand. Ik realiseerde ook toen pas, dat de cocaïne mijn leven had overgenomen. Het eerste in de dag dat ik deed was een lijn nemen, het laatse van de dag, was een lijn nemen. En ertussen, ook snuiven. Op het werk, thuis, bij vrienden,... Na die zes maanden, regelmaat was het woord in mijn leven. Op tijd opstaan en gaan slapen. Hobby's plannen, bepaalde plaatsen en personen vermijden... Niet meer 's nachts werken. Zorgen dat er sociale controle was. Enzovoort.
Bij mede patiënten gezien, ik ben er goed doorgekomen. Een witte raaf. Ik had alles nog, huis, partner, werk,...ben niet tot in de goot gegaan. Ben daar iets te realistisch voor en denk teveel na. Niet hervallen. Partner die me steunde. Goede psychiater. Een vrouw met empathie. Ik zie haar nu nog steeds. Zij houdt me op de rails. Zij is mijn moeder.
Van 2009 gebruik ik terug sporadisch. Door verwachtingen van het leven, gescheidden dat jaar. Ik wou mezelf af en toe iets gunnen. Ik weet wat verslaafd zijn betekent. Ik wil niet terug naar die periode. Ik heb teveel te verliezen nu. Ik heb terug een fijne partner en heb twee fantastische dochters. Ze weten van mijn verleden en weten dat ik soms eens uit de bocht ga. Maar ik heb ook andere interesses en een ander leven waar drugs niet kunnen. Bovendien is het fijn voor sporadisch, maar niet als het dagelijks wordt en je leven gaat beheersen.
Bij een cocaïne verslaving is het all the way down op termijn. Of ergens is er een moment dat je voor jezelf beslist dat je een bepaald punt niet wil overschrijden. Dat is je motivatie. Bij mij was het financieel en het feit dat ik realiseerde dat mijn leven enkel nog om cocaïne ging. Eigenlijk vrij saai. Plots had ik daar geen zin meer in. Sterven wou ik niet.
Ik ga niet hypocriet doen, ik gebruik ook af en toe, en ik vind het super, maar dagelijks gebruik is dodelijk. Het neemt je leven over en maakt je emotieloos. Het enigste dat nog beetje leuk is dan, bijnemen. Klinkt eentonig en dat is het ook.
Denk eens goed na over je leven en probeer te zien wat je nog wil in je leven en waar je wil komen. Probeer voor jezelf een vooraf bepaalde periode niet te gebruiken en kijk eens wat er veranderd is in je leven. Daar zal je je motivatie halen. Veel sterkte.
Xx
Motivatie? Moet uit jezelf komen. Je moet zelf beseffen dat het niet meer kan en dat je moet ingrijpen. Bij mij was het financieel een noodzaak. Ik wou bepaalde grenzen niet overschrijden. Ik wou ook mijn werk niet verliezen. Ik heb mijn werk destijds ingelicht en mocht na 8 maanden terug komen werken. Ik heb vrijwillig gekozen voor een opname. Ik was ervan overuigd dat een leven zonder cocaïne kut was en de moeite niet waard was. Na een eerste gesprek bij mijn psychiater, die een opname voorstelde om mijn patronen te doorbreken, heb ik twee dagen goed nagedacht en ja gezegd. Vond mezelf nog wat jong om uit het leven te stappen. En er zou een leven zijn na de cocaïne. Ik heb toen met mezelf de afspraak gemaakt, zes maanden het een kans geven. Niks gebruiken. Dan evalueren. Ik kon dan nog uit het leven stappen. Maar... na zes maanden was er een sprankeltje licht. Mijn hart deed terug normaal. Ik voelde me fysiek sterker. Ik had zes maanden therapeutisch leven achter de rug en voelde me ook terug iemand. Ik realiseerde ook toen pas, dat de cocaïne mijn leven had overgenomen. Het eerste in de dag dat ik deed was een lijn nemen, het laatse van de dag, was een lijn nemen. En ertussen, ook snuiven. Op het werk, thuis, bij vrienden,... Na die zes maanden, regelmaat was het woord in mijn leven. Op tijd opstaan en gaan slapen. Hobby's plannen, bepaalde plaatsen en personen vermijden... Niet meer 's nachts werken. Zorgen dat er sociale controle was. Enzovoort.
Bij mede patiënten gezien, ik ben er goed doorgekomen. Een witte raaf. Ik had alles nog, huis, partner, werk,...ben niet tot in de goot gegaan. Ben daar iets te realistisch voor en denk teveel na. Niet hervallen. Partner die me steunde. Goede psychiater. Een vrouw met empathie. Ik zie haar nu nog steeds. Zij houdt me op de rails. Zij is mijn moeder.
Van 2009 gebruik ik terug sporadisch. Door verwachtingen van het leven, gescheidden dat jaar. Ik wou mezelf af en toe iets gunnen. Ik weet wat verslaafd zijn betekent. Ik wil niet terug naar die periode. Ik heb teveel te verliezen nu. Ik heb terug een fijne partner en heb twee fantastische dochters. Ze weten van mijn verleden en weten dat ik soms eens uit de bocht ga. Maar ik heb ook andere interesses en een ander leven waar drugs niet kunnen. Bovendien is het fijn voor sporadisch, maar niet als het dagelijks wordt en je leven gaat beheersen.
Bij een cocaïne verslaving is het all the way down op termijn. Of ergens is er een moment dat je voor jezelf beslist dat je een bepaald punt niet wil overschrijden. Dat is je motivatie. Bij mij was het financieel en het feit dat ik realiseerde dat mijn leven enkel nog om cocaïne ging. Eigenlijk vrij saai. Plots had ik daar geen zin meer in. Sterven wou ik niet.
Ik ga niet hypocriet doen, ik gebruik ook af en toe, en ik vind het super, maar dagelijks gebruik is dodelijk. Het neemt je leven over en maakt je emotieloos. Het enigste dat nog beetje leuk is dan, bijnemen. Klinkt eentonig en dat is het ook.
Denk eens goed na over je leven en probeer te zien wat je nog wil in je leven en waar je wil komen. Probeer voor jezelf een vooraf bepaalde periode niet te gebruiken en kijk eens wat er veranderd is in je leven. Daar zal je je motivatie halen. Veel sterkte.
Xx
#4
Mooie uitleg @Larocca1971 . En knap hoe je daar uit bent gekomen!
#5
@Larocca1971 Sterk en bemoedigend! Bedankt om jouw verhaal zo openhartig en oprecht te delen.
#6
Ben jij een undercover SirErick? Come on bro, laten we de strekking dat chronisch drugs gebruiken oké kan zijn (microdosing even daargelaten) op dit forum gewoon lekker achterwege laten. Het maakt niet uit om welk middel het gaat, overmatig gebruik is in principe nooit goed. En ja, je zou inderdaad die persoon kunnen zijn die zijn/haar hele leven drinkt of snuift en zich er oké onder voelt, maar je kan ook over een paar jaar met een hartinfarct in elkaar storten op het moment dat je wat drankjes aangeeft vanachter de bar.En wat als je nou een verslaafde bent die gemakkelijk een verslaving kan betalen en al meer dan twintig jaar dagelijks gebruikt en je gezondheid oké is? Welke reden heb je dan om de liefde van je leven op te geven. En een verslaving betekent niet dat je een leugenachtig slecht karakter krijgt!
#7
Hi tess, ik ben benieuwd hoe het nu met je gaat? Ik zou graag met je willen praten. Zou je mij berichtje willen terug sturen?Ik ben een Jong meisje daar dat een paar jaar verslaafd is aan coke.
En aangezien ik met de nachtdienst werk, is het voor mij dubbel zo moeilijk om daar mee te stoppen.
Kunnen jullie me helpen, of redenen geven waarom hier dringend een einde aan moet komen
Mvg,
#8
Soms vraag ik mij echt af of jij de farmaceutische industrie van het 'wondermiddel' baclofen sponsortIk ken een vrouw die 19 jaar verslaafd is geweest is aan de cocaïne met displine en juisten mensen om haar heen is nu jaar lang clean geworden door het medicijn Baclofen(1 jaar lang geslikt daarna mee gestop met alles)
#9
industrie van het 'wondermiddel' baclofen sponsort![:tongueout:]()
Joh baclofen wat geen drol kost goedkoper dan paracetamol!
Farmaceutische bedrijven
En ik denk deze bedrijven geen sponsors nodig hebben! Die Hebben namelijk al verslavende Benzo’s patiëntjes
Ik heb zelf ook ooit ondervonden en het werkt...Baclofen geen wondermedicijn maar hulpmedicijn! Ik heb nooit gezegd dat het wondermedicijn is.
Het is een medicijn wat helpt bij craving dat je niet dag en nacht ermee bezig bent + Ook wilt stoppen... Serieus aanpakt
#10
Wat een ontzettend goed verhaal, en een geweldig inzicht van Larocca1971!
Wat ik vaak teruglees in verschillende Topics, is de vraag die men stelt:
Ben ik verslaafd, en ook wanneer ben je eigenlijk verslaafd? Deze twee vragen lijken erg op elkaar, maar zijn in mijn beleving toch wezenlijk verschillend...
Als alcoholist ( maakt het middel of de soort drug iets uit eigenlijk) en toen ik het punt bereikt had, dat het écht niet meer verder kon en ik bijna niet meer dieper kon vallen en bijna alles kwijt zou raken als ik niets zou ondernemen om het drinken te gaan stoppen, besloot ik om zónder voorwaarden hulp te zoeken, en dat werd een opname in een afkickkliniek.
Inderdaad, van alle aanwezigen daar, was méér dan 60% aan coke verslaafd en de heroïne kwam op een goede tweede plaats.
Toen uk zag wat deze drugs konden aanrichten aan ellende en ik een waarschuwing kreeg van één der cliënten om NOOIT heroïne te gaan proberen, trouwens ook geen coke, ging ik mij de twee vragen die ik hierboven gesteld heb, proberen te beantwoorden. (Voor mijzelf)
Wanneer ben je verslaafd?
Ik vind, wanneer je niet meer kunt functioneren en zowat de hele dag bezig bent om het middel of drugs te kunnen scoren, waarbij de hoeveelheid van die stoffen er minder toe doet, dan kan je zeggen dat je verslaafd bent. In elk geval geestelijk. Het lastigste deel van de verslaving om doorheen te komen. In mijn geval duurde dit deel meerdere jaren voordat ik hiervan kon zeggen: ik heb de strijd bijna gewonnen.
De duivel slaapt, maar blijf alert, want hij is zó weer wakker en begint meteen met zijn stekelige staart te zwaaien....
Cocaïne ken ik niet, en heroïne ook niet. Goddank. Alcohol des te beter, ik vind het nog steeds ongelooflijk hoe deze legale stof hè hèle leven over kan gaan nemen en je volkomen kan vernietigen bij misbruik...want mijn organen begonnen er behoorlijk de brui aan te geven op het laatst!
Bij mij is alcohol een levenslang verboden middel. Want: er toch een keer aan toegeven betekent een razendsnelle terugval in een draaikolk van narigheden.
Larocca geeft aan zo af en toe toch nog coke te gebruiken en het toch onder controle te kunnen houden.
Dat vind ik een mega prestatie, voor mij onmogelijk in ieder geval.
Ik heb voor mijzelf besloten om dit niet te doen..want ik zal dit niet kunnen.
Ik wil die weg van afkick niet meer hoeven te bewandelen (En kruipen).
Ik heb ervaren dat een verslaving zomaar van de éne naar de ándere kan springen, van drank naar de gokkast, en van die gokkast naar medicijnen.
De 5 weken detox is een ervaring die ik never nooit meer zal vergeten en hier op df kan ik er met medeleden over praten, die allemaal weten waar het over gaat inzake verslaving en er bovenop komen plús dat zo willen houden.....heel veel mensen hebben geen flauw idee van wat de materie over verslaving...
Wat ik vaak teruglees in verschillende Topics, is de vraag die men stelt:
Ben ik verslaafd, en ook wanneer ben je eigenlijk verslaafd? Deze twee vragen lijken erg op elkaar, maar zijn in mijn beleving toch wezenlijk verschillend...
Als alcoholist ( maakt het middel of de soort drug iets uit eigenlijk) en toen ik het punt bereikt had, dat het écht niet meer verder kon en ik bijna niet meer dieper kon vallen en bijna alles kwijt zou raken als ik niets zou ondernemen om het drinken te gaan stoppen, besloot ik om zónder voorwaarden hulp te zoeken, en dat werd een opname in een afkickkliniek.
Inderdaad, van alle aanwezigen daar, was méér dan 60% aan coke verslaafd en de heroïne kwam op een goede tweede plaats.
Toen uk zag wat deze drugs konden aanrichten aan ellende en ik een waarschuwing kreeg van één der cliënten om NOOIT heroïne te gaan proberen, trouwens ook geen coke, ging ik mij de twee vragen die ik hierboven gesteld heb, proberen te beantwoorden. (Voor mijzelf)
Wanneer ben je verslaafd?
Ik vind, wanneer je niet meer kunt functioneren en zowat de hele dag bezig bent om het middel of drugs te kunnen scoren, waarbij de hoeveelheid van die stoffen er minder toe doet, dan kan je zeggen dat je verslaafd bent. In elk geval geestelijk. Het lastigste deel van de verslaving om doorheen te komen. In mijn geval duurde dit deel meerdere jaren voordat ik hiervan kon zeggen: ik heb de strijd bijna gewonnen.
De duivel slaapt, maar blijf alert, want hij is zó weer wakker en begint meteen met zijn stekelige staart te zwaaien....
Cocaïne ken ik niet, en heroïne ook niet. Goddank. Alcohol des te beter, ik vind het nog steeds ongelooflijk hoe deze legale stof hè hèle leven over kan gaan nemen en je volkomen kan vernietigen bij misbruik...want mijn organen begonnen er behoorlijk de brui aan te geven op het laatst!
Bij mij is alcohol een levenslang verboden middel. Want: er toch een keer aan toegeven betekent een razendsnelle terugval in een draaikolk van narigheden.
Larocca geeft aan zo af en toe toch nog coke te gebruiken en het toch onder controle te kunnen houden.
Dat vind ik een mega prestatie, voor mij onmogelijk in ieder geval.
Ik heb voor mijzelf besloten om dit niet te doen..want ik zal dit niet kunnen.
Ik wil die weg van afkick niet meer hoeven te bewandelen (En kruipen).
Ik heb ervaren dat een verslaving zomaar van de éne naar de ándere kan springen, van drank naar de gokkast, en van die gokkast naar medicijnen.
De 5 weken detox is een ervaring die ik never nooit meer zal vergeten en hier op df kan ik er met medeleden over praten, die allemaal weten waar het over gaat inzake verslaving en er bovenop komen plús dat zo willen houden.....heel veel mensen hebben geen flauw idee van wat de materie over verslaving...
#11
Je mag het hier niet over prijzen van drugs hebben, dus kan ik er niks over zeggen.Wie kan hier iets meer over zeggen?
#12
O jee. Excuus ik haal het weg
Het is weg.
Nogmaals excuses
Het is weg.
Nogmaals excuses
#13
Een hypothetische vraagstelling.
Waarom is een verslaving zo verkeerd, suiker bv. is een ergere drug dan Coke... (alleen al omdat suiker lichamelijk verslavend is en Coke niet, maar niemand staat er bij stil en kickt niet af van frisdrank en wat nog...)
Ook vond ik de verwijzing verslaving is gelijk aan slecht karakter nogal straf.
ps: voor mijn verslaving heb ik trouwens een eigen topic gemaakt.
Suiker is zeker niet verslavender dan coke. Suiker kost 85 cent per kilo in de supermarkt. . zie jij dagelijks mensen vechten voor het suikerschap ? Nee hé! Zou je eens met sos moeten proberen, en of dat mensen de hele keet verbouwen . Verdiep je eens goed in een gewoonte en een verslaving.
#14
Wanneer je over een verslaving spreekt, (Ik reageer óók even) dan denk ik aan een aantal aspecten.
De belangrijkste daar van is, dat je als je verslaafd bent aan een drug, of middel, de situatie mbt jezelf zodanig is, dat je in de praktijk (dagelijkse) niet meer zonder die drug kunt functioneren.
De facto: je m o e t dit middel dagelijks hebben.
De drug beheerst je hele gedrag, en gedachten.
Je bent er dus dagelijks een tijd mee bezig.
Deze bezigheid bestaat uit eraan denken, eraan denken hoe, en wanneer je weer kunt scoren, het geld ervoor zien bijeen te krijgen, enz enz, kortom, de drug heeft de controle, en de vrijheid van je leven overgenomen.
Of dat dan een grote, of kleine hoeveelheid van dat middel is, doet er niet zo veel toe .
Meestal is het een aanzienlijke hoeveelheid, waardoor je weet dat wanneer je niet tot scoren kan komen, je weet, dat je stevige ontwenningsverschijnselen krijgt, en dat wil je dus niet.
Dan: De Financiële kwestie.
Geld wordt óók vaak een probleem, ben dat levert extra stress op. Drugs zijn vaak duur...
Want, heb je geen geld, dan heb je immers niets...
Deze beschrijving is wat voor mij verslaafd zijn inhoudt.
Overigens vind ik het woord "verslaafd" een zeer negatieve typering.
Ik vind het woord "afhankelijk " veel beter.
De belangrijkste daar van is, dat je als je verslaafd bent aan een drug, of middel, de situatie mbt jezelf zodanig is, dat je in de praktijk (dagelijkse) niet meer zonder die drug kunt functioneren.
De facto: je m o e t dit middel dagelijks hebben.
De drug beheerst je hele gedrag, en gedachten.
Je bent er dus dagelijks een tijd mee bezig.
Deze bezigheid bestaat uit eraan denken, eraan denken hoe, en wanneer je weer kunt scoren, het geld ervoor zien bijeen te krijgen, enz enz, kortom, de drug heeft de controle, en de vrijheid van je leven overgenomen.
Of dat dan een grote, of kleine hoeveelheid van dat middel is, doet er niet zo veel toe .
Meestal is het een aanzienlijke hoeveelheid, waardoor je weet dat wanneer je niet tot scoren kan komen, je weet, dat je stevige ontwenningsverschijnselen krijgt, en dat wil je dus niet.
Dan: De Financiële kwestie.
Geld wordt óók vaak een probleem, ben dat levert extra stress op. Drugs zijn vaak duur...
Want, heb je geen geld, dan heb je immers niets...
Deze beschrijving is wat voor mij verslaafd zijn inhoudt.
Overigens vind ik het woord "verslaafd" een zeer negatieve typering.
Ik vind het woord "afhankelijk " veel beter.
#15
Cocaïne ook wel eens gebruikt was wel aardig in combinatie met alcohol maar vind speed beter. Zelfde soort effect goedkoper en werkt langer.
Coke is de witte sloper zeker als je rookt.
Zucht na iets blijft bestaan maar nuchter is beter zoveel voordelen meer geld gezonde geest en lichaam.
Coke is de witte sloper zeker als je rookt.
Zucht na iets blijft bestaan maar nuchter is beter zoveel voordelen meer geld gezonde geest en lichaam.
#16
Oké k was paar jaar geleden in Colombia daar kon ik pure coke krijgen niet versneden 100%:mensen waarschuwde al wel versnijden he dit is levensgevaarlijk. En de prijs 3 euro. Per gram. Als ik toen een kilo kon kopen en steken de grens over kon komen. Wou nooit meer geld zorgen maar helaas.
#17
Tja dat prijsverschil lijkt allemaal heel erg mooi, maar
Als je gesnapt wordt als men op de terugweg bent, dan wordt de prijs die je betaalt wel heeeeel erg hoog.
Jarenlang de bak in, en dan ook nog eens onder mens ont erende omstandigheden.
6 jaar betekent 6 jaar. Niet zoals hier een derde deel minder bij goed gedrag.
Met 60 man in een cel, die bedoeld is voor 6.
Vechtpartijen. Moord, doodslag, verkrachting, zeer slecht eten, dit alles wetende, is mij de prijs veeeeeel te hoog..
Mijn vrijheid is onbetaalbaar.
En let wel, er zijn óók landen, waar men zeer streng en cru omgaat met drugstrafficers.
Die krijgen bijvoorbeeld in Maleisië bij slechts meer dan twee gram heroïne, heel simpel , de strop.
En dat is op alle vliegvelden aldaar heel duidelijk aangegeven met vele borden aan de muren.
Mij niet gezien!
Ik doe dus niet mee!
Als je gesnapt wordt als men op de terugweg bent, dan wordt de prijs die je betaalt wel heeeeel erg hoog.
Jarenlang de bak in, en dan ook nog eens onder mens ont erende omstandigheden.
6 jaar betekent 6 jaar. Niet zoals hier een derde deel minder bij goed gedrag.
Met 60 man in een cel, die bedoeld is voor 6.
Vechtpartijen. Moord, doodslag, verkrachting, zeer slecht eten, dit alles wetende, is mij de prijs veeeeeel te hoog..
Mijn vrijheid is onbetaalbaar.
En let wel, er zijn óók landen, waar men zeer streng en cru omgaat met drugstrafficers.
Die krijgen bijvoorbeeld in Maleisië bij slechts meer dan twee gram heroïne, heel simpel , de strop.
En dat is op alle vliegvelden aldaar heel duidelijk aangegeven met vele borden aan de muren.
Mij niet gezien!
Ik doe dus niet mee!
#18
Oké k was paar jaar geleden in Colombia daar kon ik pure coke krijgen niet versneden 100%:mensen waarschuwde al wel versnijden he dit is levensgevaarlijk. En de prijs 3 euro. Per gram. Als ik toen een kilo kon kopen en steken de grens over kon komen. Wou nooit meer geld zorgen maar helaas.
Nooit meer geldzorgen met een kilootje importeren? Lol Dat is amper een minimumloon netto jaarsalaris winst.
De puurheid hier is hetzelfde als daar. Mits je bij een juist persoon koopt dan. Niet iedereen versnijd namelijk. Zeker niet in bulk.
#19
Tja dat prijsverschil lijkt allemaal heel erg mooi, maar
Als je gesnapt wordt als men op de terugweg bent, dan wordt de prijs die je betaalt wel heeeeel erg hoog.
Jarenlang de bak in, en dan ook nog eens onder mens ont erende omstandigheden.
6 jaar betekent 6 jaar. Niet zoals hier een derde deel minder bij goed gedrag.
Met 60 man in een cel, die bedoeld is voor 6.
Vechtpartijen. Moord, doodslag, verkrachting, zeer slecht eten, dit alles wetende, is mij de prijs veeeeeel te hoog..
Mijn vrijheid is onbetaalbaar.
En let wel, er zijn óók landen, waar men zeer streng en cru omgaat met drugstrafficers.
Die krijgen bijvoorbeeld in Maleisië bij slechts meer dan twee gram heroïne, heel simpel , de strop.
En dat is op alle vliegvelden aldaar heel duidelijk aangegeven met vele borden aan de muren.
Mij niet gezien!
Ik doe dus niet mee!
Inderdaad.
Wat ik nu zo gek vind is dat er in die landen waar de doodstraf daadwerkelijk zal worden gegeven toch alles te krijgen.
Wie gaat er nu letterlijk zijn leven wagen voor een paar centen?
#20
Als je omgezien de grens over zou kunnen komen in Colombia en Geen douane controle on Nederland dan heb je wel mooie winst maat ach er wordt iedereen genoeg koeriers op pad gestuurd worden er 10 gepakt met een kilo. Op een andere plek wordt er 30 of meer kilo ongezien binnen gesmokkeld
Blijft toch doorgaan.
Blijft toch doorgaan.