STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

Ik heb nog nooit iemand een lijn kristalsuiker zien snuiven.
Maar dat zoetigheid wel degelijk een soort verslaving kan zijn, dat geloof ik zeker.
Alleen.
Bij het niet meer in huis hebben van die wine gums in mijn geval, dan bespeur ik toch een zekere onrustigheid.
En verdomd, ik ga nog op zoek naar een vervanger, óók.
Alleen word ik niet ziek van het niet in huis hebben....

De enige factor, die aan de orde was bij het misbruiken van drugs, en het kunnen controleren van datzelfde gebruik is deze.
De aan, ofwel beter nog de afwezigheid van de benodigde dukaten in mijn portemonnee.
Was er geld genoeg, dan is onder controle houden van het drugsgebruik domweg onmogelijk.

Je onderbewuste weet 10 seconden van te voren al wat je gaat doen, zeggen en beslissen meen ik een keer gelezen te hebben... Mijn bewustzijn zie ik als een rijke heer en het onderbewuste is zijn butler.

acht.zes zei:

Ik ben het niet helemaal met je eens. Je bent niet herprogameerbaar, al je ervaringen blijven je hele leven bij je. Ja, je maakt nieuwe verbindingen aan, maar die overschrijven geen oude ongewenste verbindingen. Die nieuwe verbindingen bestaan dus naast de oude slechte verbindingen die je dus je hele leven met je meedraagt, zelfs als je gaat mediteren tot je een ons weegt.

En dat is dus wel het geval, je draagt het je hele leven met je mee, het kan niet gewist worden of iets dergelijks.

Ik snap je spirituele aanpak hier, en ik denk wel degelijk dat dit kan bijdragen tot betere/snellere verwerking van de verslaving en terugval kan voorkomen. Maar je moet je ook bewust zijn van de wetenschappelijke kant, de werking van je lichaam en je brein.

Je kan er nooit 100% van genezen, oftewel teruggaan naar de situatie van voor de verslaving.

Klik om te vergroten...

Oké, stel dat er altijd een residu zou overblijven. Dit heeft betrekking op je hersenen/lichaam. Ben je een mindless (lol) volger van je hormonen/lichamelijke lusten/verslavingen/driften/etc.? Of ben je een soeverein wezen dat de vrije wil heeft om te kiezen niet die weg in te gaan? Het herprogrammeren werkt zelfs al op dat niveau: niet terugvallen in het eerstgenoemde. Verslaving is (imo) ook slechts een subset van de volledige ziekte welke de identificatie met het lichaam betreft.

Ik denk dat meditatie niet gezien moet worden als (alleen) iets om verkeerde patronen mee uit te wissen. Het is in de eerste plaats in de staat komen die voorafgaat aan de ziekte (identificatie en daar uit voortkomend: verslaving). Geloof het of niet, maar we hebben een kant aan ons die altijd hetzelfde is gebleven (puur zou je kunnen zeggen). Als je niet daarmee in contact staat, dan zullen je gedragspatronen zich inderdaad verharden en krijgen we mensen die na hun jeugd niet meer zullen veranderen. Omdat ze zich volledig vereenzelvigd hebben met deze patronen. Hoe ouder mensen worden, hoe meer uitgehard de patronen zullen zijn. Behalve als ze die kant van henzelf ontdekt hebben die nooit veranderd, altijd jeugdig blijft.

Wellicht heb je gelijk dat die verbindingen nooit helemaal 100% uitgewist worden. Dat alles opgeslagen is in het lichaam als een soort geheugenbank. Maar er is ook een zijde aan ons die nooit verslaafd is geweest. En door jezelf te programmeren meer en meer in dat bewustzijn te opereren, kan de ziekte jou niet beïnvloeden én maak je nieuwe gezonde verbindingen aan op lichamelijk gebied.

Zie het eens zo: het ego is ziek/verslaafd. Wat doen de meesten daaraan? Ze proberen het ego te genezen. Maar het ego ís de ziekte. Het ís de identificatie met het lichaam. Je kunt niet enkel de delen van je ego die je niet wilt weggooien en verwachten dat je genezen wordt. Je moet rigoureus de complete identificatie onderzoeken en wegsmijten. Uiteraard is er ook een deel van mij dat weet dat ik ik ben en niet jij. Daar heb ik het hier niet over. Dat zou ik functioneel ego willen noemen, dat voortkomt uit intelligentie, niet identificatie. Maar dat wat zich constant identificeert met objecten in bewustzijn (en het lichaam ís een object in bewustzijn), dat is de geestesziekte die we momenteel als mensheid hebben. Als dat aangepakt wordt, zal verslaving niet een issue meer zijn.


Ik haat het om degene te zijn die weer met deze zweverigheid komt, maar geloven dat je aan je lot overgelaten bent voor de rest van je leven is jezelf zo tekort doen... We zijn immens krachtige wezens die met behulp van ons voorstellingsvermogen onze werkelijkheid beïnvloeden. Een nietig gefixeerd gedachtepatroon kan jou niet in je greep houden voor de rest van je leven, tenzij je dat geloofd. En omdat je vrije wil hebt, zal dat je lot zijn als je dat zo wilt.

Beste leden.

De titel luid al: Verslaafd blijf je voor altijd!

Verslaving staat in het grote DSM-V boek beschreven als "Stoornis in het gebruik van middelen".

Nu bestaan er stoornissen waar men redelijk goed mee kan leven mits een juiste behandeling. Hierbij kun je denken aan een angststoornis / paniekstoornis.

Genezen doet het niet máár wel grotendeels. Men kan weer leven zonder angst/paniek. Men leert leven met angst, de denkpatronen worden door middel van therapie afgeleerd en nieuwe patronen worden aangeleerd.

Geldt dat ook voor verslaving? Is verslaving 'af te leren'? Bestaat er de mogelijkheid om de gedragsproblemen zo dusdanig te beïnvloeden dat men weer kan gebruiken zonder dat er op langere termijn (nogmaals) problemen ontstaan.

Of is verslaving is levenslange stoornis die het niet mogelijk maakt 'normaal' met middelen en/of gokken/seks/gamen noem het maar op om te gaan.

Benieuwd naar jullie meningen/ervaringen!

Hey,

Interessante materie, maar het verontrust me ook een beetje.

Drugsverslaving. Je kan er van afkicken en er mee leven, dat lijkt me wel duidelijk.

Dan de vraag of je na een verslaving ooit weer recreatief kan gebruiken lijkt me in jouw geval een duidelijke nee te zijn. Dat je je uberhaupt met deze vraag bezig houdt is het gene wat me verontrust.

Wat denk je zelf?

Wil je uberhaupt nog het risico nemen?

acht.zes zei:

Hey,

Interessante materie, maar het verontrust me ook een beetje.

Drugsverslaving. Je kan er van afkicken en er mee leven, dat lijkt me wel duidelijk.

Dan de vraag of je na een verslaving ooit weer recreatief kan gebruiken lijkt me in jouw geval een duidelijke nee te zijn. Dat je je uberhaupt met deze vraag bezig houdt is het gene wat me verontrust.

Wat denk je zelf?

Klik om te vergroten...

Ik heb al vaker op het forum vermeld dat dit voor mij een absolute NEE is.

Ik heb zelf al geprobeerd 'recreatief' te gebruiken, en dat is finaal mislukt. Ik ben nog redelijk jong en kon er geen vrede mee hebben dat ik nooit meer zou kunnen gebruiken. Maar er is een gevoel van acceptatie in me ontstaan, het is goed zo zonder middelen. Want een leven mét middelen is voor mij alleen maar ellende, afzondering en angst.

Deze stelling heb ik gewoon gemaakt omdat ik benieuwd ben naar hoe andere mensen er over denken. Absoluut niet om bij mezelf een achterdeurtje open te houden met "zie je wel, andere kunnen het ook".

Dus maak je niet druk, nogmaals puur uit nieuwsgierigheid naar de meningen van mede-addicts of mensen die niet verslaafd zijn.

@Raver

Ah, ok. Mijn excuses voor m'n aanname.

Als ik eens zo om me heen kijk ben ik geneigd om eens te zeggen.

Dan zijn er hier een paar die menen dat ze na een verslaving hun gebruik nu in de hand kunnen houden, maarik ga er vanuit dat veruit de meesten uiteindelijk weer afglijden in hun verslaving.

De enige manier van gebruik die na een verslaving mogelijk is, is abstinentie.

Nee ik denk niet dat verslaving voor altijd is. Al zal het dat in de praktijk voor de meeste mensen wel zijn. Verslaving is imo een ziekte van de geest. Als er ziekte is, is er ook gezondheid mogelijk.

Ik denk dat weer probleemloos kunnen gebruiken niet het kenmerk van gezondheid zou moeten zijn. Het kenmerk van gezondheid zou moeten zijn: niet meer hoeven/verlangen te gebruiken. Zo zeker zijn van je heling dat je het niet eens hoeft te testen. Als je het moet testen, ben je niet geheeld. Er is een deel van jezelf dat je zo gemanipuleerd heeft dat je het weer gaat gebruiken. Dat is de ziekte/verslaving.

Mindless zei:

Ja, het veroorzaakt verkeerde verbindingen. Maar geen gehoor geven aan verslaving veroorzaakt goede verbindingen. Wellicht niet in 1 keer, maar door steeds opnieuw herschrijven. We zijn (her)programmeerbaar.

Klik om te vergroten...

Ik ben het niet helemaal met je eens. Je bent niet herprogameerbaar, al je ervaringen blijven je hele leven bij je. Ja, je maakt nieuwe verbindingen aan, maar die overschrijven geen oude ongewenste verbindingen. Die nieuwe verbindingen bestaan dus naast de oude slechte verbindingen die je dus je hele leven met je meedraagt, zelfs als je gaat mediteren tot je een ons weegt.

Ik geloof er alleen niet in om steeds in het achterhoofd te houden dat er altijd een residu aan verslaving achterblijft.

Klik om te vergroten...

En dat is dus wel het geval, je draagt het je hele leven met je mee, het kan niet gewist worden of iets dergelijks.

Ik snap je spirituele aanpak hier, en ik denk wel degelijk dat dit kan bijdragen tot betere/snellere verwerking van de verslaving en terugval kan voorkomen. Maar je moet je ook bewust zijn van de wetenschappelijke kant, de werking van je lichaam en je brein.

Je kan er nooit 100% van genezen, oftewel teruggaan naar de situatie van voor de verslaving.

@Raver
Wat zegt de verslavingszorg over deze kwestie? Ik ga er van uit dat jullie toch ook wel praten over deze kwestie, of komt dat in een later stadium nog ter sprake?

@Mindless

Als er ziekte is, is er ook gezondheid mogelijk.

Klik om te vergroten...

Gewaagde stelling, want je suggereert dat alle ziektes te genezen zijn en dat is niet waar.

Verslaving creeert een hoop ongewenste verbindingen in je brein, en volgens mij zijn die verbindingen grotendeels blijvend. Dit maakt dan ook dat verslaving toch ook een lichamelijk aspect heeft.

De craving naar middelen zal afnemen naarmate de tijd verstrijkt, maar als je dan toch weer de fout in gaat dan zijn al die ongewenste verbindingen meteen weer actief en is de kans dat je weer snel afglijdt zeer groot.

Oké laat ik het dan deze keer maar even bij alleen verslaving als geestesziekte houden.

Ja, het veroorzaakt verkeerde verbindingen. Maar geen gehoor geven aan verslaving veroorzaakt goede verbindingen. Wellicht niet in 1 keer, maar door steeds opnieuw herschrijven. We zijn (her)programmeerbaar.

Ik geloof er alleen niet in om steeds in het achterhoofd te houden dat er altijd een residu aan verslaving achterblijft. Ons geloof is enorm krachtig en heeft (in)direct invloed op de fysieke wereld. Je houdt je heling tegen door je geloof dat verslaving blijvend is. Op zijn beurt gebruikt je manipulatieve kant dat dan weer om je in je verslaving te houden: "ik ben nu eenmaal zo, dus kan ik er net zo goed gehoor aan geven om nog een keer die high te voelen". Het is letterlijk een ziekelijk patroon.

acht.zes zei:

Wat zegt de verslavingszorg over deze kwestie?

Klik om te vergroten...

Dat verslaving deels geneest, of heelt zoals @Mindless dat zegt.

Maar de gevoeligheid blijft altijd. Iemand blijft 'n verslaafde, of een persoon met een gevoeligheid voor middelen misbruik. Verslaafd of verslavingsgevoelig whatever, het is gewoon 't zelfde naar mijn mening.

Ik heb zelf meerdere verhalen gehoord dat mensen na 15 jaar of langercleantijd terugvallen in gebruik. Geen recreatief gebruik, maar eerder destructief misbruik. Ik heb die personen zelf gesproken daarover. Dus dat die mensen herprogrammeerbaar zijn ben ik het niet helemaal mee eens. Maar deels ook wel. Ik ben zelf na 1,5jr teruggevallen in m'n GHB verslaving. En vanaf de eerste dosis ben ik niet meer gestopt tot ik verslagen eindigde in de detox. Hoe verklaar je dat.. Ik kon niet stoppen. Lange periode had ik geen last meer van zieke gedachtes, tot m'n ex bij me weg ging. Sneaky kwamen die gedachtes terug, en ging ik voor gaas.

Ik ben het wel deels eens met "herprogrammeerbaar" want;
Bij langere cleantijd ontstaan er wel veranderingen. Cravings verdwijnen grotendeels, mensen hoeven niet meer te gebruiken en het voelt fijn om verlost te zijn van die constante obsessie om te gebruiken. Zonder die obsessie zijn er ook minder zieke gedachtes. Maar de obsessie van gebruiken verplaatst zich dan vaak naar andere dingen. Dat hoor ik heel veel terug op de zelfhulpgroepen die ik bezoek/bezocht heb.Dus ja, deels herprogrammeerbaar of hoe je t ook wilt noemen.

Maar dan nog, de verslaving zit/blijft nog in iemand. Want de meeste die weer beginnen met gebruiken eindigen weer in de ellende van voorheen en soms nog erger.

Mindless zei:

Op zijn beurt gebruikt je manipulatieve kant dat dan weer om je in je verslaving te houden: "ik ben nu eenmaal zo, dus kan ik er net zo goed gehoor aan geven om nog een keer die high te voelen". Het is letterlijk een ziekelijk patroon.

Klik om te vergroten...

Dit is naar mijn idee gewoon de verslaving zelf. Die ziekelijke patronen zijn er gewoon onderdeel van. Ik denk niet dat je het moet zien als iets wat je kunt beïnvloeden door de eigen gedachten. Verslavingsideeën zijn vele malen sterker dan 'je eigen wil'.

Verslaving is gebruiken tegen je eigen wil in. Wilskracht is niet genoeg naar mijn idee, dat heb ik wel gezien in de klinieken waar ik heb gezeten. Alles verliezen omdat personen maar blijven gebruiken, en gewoon niet kunnen stoppen. Elke dag beloven ze zich zelf om te stoppen, maar toch weer gebruiken. Dat is lastig te begrijpen voor mensen maar ik snap het gewoon volledig. Omdat ik zelf ook dat soort 'gevechten' met mezelf gehad heb.

"1tje kan wel"
"Ik stop maandag"
"De laatste keer"
"Dit keer hou ik het wel in de hand"
"Hij is veel erger dan mij, dus het kan wel"
"Je bent 'n leuker persoon onder gebruik"

Raver zei:

Of is verslaving is levenslange stoornis die het niet mogelijk maakt 'normaal' met middelen en/of gokken/seks/gamen noem het maar op om te gaan.

Klik om te vergroten...

Volgens mij verschilt dat per persoon. Sommige mensen zijn veel gevoeliger voor verslaving en zijn genetisch gedispositioneerd.

Zelf ben ik nooit echt verslavingsgevoelig geweest. Met oxy was dit voor het eerst een ander verhaal. Nu 6 weken gestopt en nog steeds cravings. Ook heb ik gemerkt dat door dagelijks gebruik van oxy de drempel werd verlaagd om andere drugs vaak te gebruiken.

Persoonlijke conclusie: zelf kan ik opiaten niet in huis hebben en vrees ik dat ik levenslang verslaafd ben al doe ik daar niets mee. Zwaar verslavende middelen zoals GHB wil ik niet proberen. Met andere drugs kan ik wel omgaan maar zodra ik merk dat het gebruik een patroon wordt haal ik ze niet meer in huis.

Totale onthouding en de strijd aangaan had mij doen stoppen met nicotine. Bij stoppen ontstaat er een proces van gelukkig en stabiel worden zonder de sigaret. Ik ging meer eten, dus ik moest ook meer sporten en door te sporten kon ik nog makkelijker van de sigaret afblijven. Want sport gaf mij een kick, zelfvertrouwen en ontspanning. Alleen door te roken kwam ik wat makkelijker in contact met mensen. Ik moest dus een andere manier vinden om sneller in contact te komen met bijvoorbeeld mijn collega's. Ik denk dat als je verslaving wilt overwinnen dat je leegtes moet vermijden en opzoek moet gaan naar gezonde vervangers. Anders is het niet te doen. Mijn hele trek naar sigaretten is verdwenen. Ik heb zelfs een hekel gekregen aan sigarettenrook en de geur ervan. Dus ja, verslaving valt imo wel te overwinnen. Het is alleen een proces waarbij je de verslaafde in je te slim af moet zijn met handige strategieën. Boeken lezen over de problemen die je tegen komt heeft mij ook goed geholpen. En arbeiden, hobby's uitvoeren, trippen, festivals bezoeken, met leuke mensen omgaan, persoonlijke ontwikkeling, dieet, sport, enz. Helpt om de verveling tegen te gaan en om je een gelukkig gevoel te geven zonder de sigaret of waar je ook verslaafd aan bent. Het alleen doen op wilskracht terwijl je je kapot verveeld thuis op de bank, dat is vragen om een terugval. Zo moet je ook je valkuilen kennen en daar iets aan doen. Rook je als jij je verveeld? Doe iets aan de verveling. Eet je uit emotie? Zoek een vervanger voor het eten. Klinkt simpeler dan het is. Het is een proces van zoeken, graven, experimenteren en soms blijft er iets hangen...

Je hersenen zijn plastisch, dus in theorie zou je alle verbindingen die met verslaving te maken hebben moeten kunnen herprogrammeren als het ware. Zoiets zal waarschijnlijk wel jaren duren en wellicht nooit helemaal over zijn.

De praktijk is natuurlijk wel vaak een stuk weerbarstiger. Laat ik het even op mezelf betrekken dan, jaren dagelijks geblowd en toen bijna 3 jaar mijn gebruik goed onder controle gehad. Echter raakte ik zo'n jaar geleden overspannen en ja hoor meerdere periodes van terugval als gevolg. Inmiddels denk ik daarom ook dat ik altijd of in ieder geval voor de komende jaren verslaafd zal blijven aan cannabis en ik dus moet oppassen ermee. Helemaal stoppen wil ik zelf niet en dan geef je sowieso toe aan het feit dat je altijd verslaafd bent, want zelfs door niet te gebruiken heeft de drug dus toch invloed op je leven.

Nu kan ik dat vrij makkelijk zeggen want een cannabis verslaving heeft gelukkig een vrij beperkte invloed op je dagelijks functioneren. Ik wil de invloed niet bachetaliseren, maar in verhouding tot dagelijks andere drugs gebruiken valt cannabis relatief gezien erg mee.

Psychedelibee zei:

Helemaal stoppen wil ik zelf niet en dan geef je sowieso toe aan het feit dat je altijd verslaafd bent, want zelfs door niet te gebruiken heeft de drug dus toch invloed op je leven.

Klik om te vergroten...

Mooie uitspraak en sterk als dat lukt. Op deze controleer jij het middel ipv andersom.

Lytje pole zei:

Mooie uitspraak en sterk als dat lukt. Op deze controleer jij het middel ipv andersom.

Klik om te vergroten...

Precies dat, het gaat erom wie de controle heeft, jij of de drug.

Allemaal wel makkelijker gezegd dan gedaan kwam ik vorig jaar achter bij een terugval. Maar toch is en blijft dit mijn einddoel.

Het hangt van de persoon en ook wel een beetje de drug af, of je na het stoppen nog het risico wilt nemen.