STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

Ik beschouw deze middelen niet als echte drugs, omdat zij bij lange na niet de ellende veroorzaken qua afhankelijkheid als de "echte" drugs.
En high word je er óók al niet van...
Maar, zeer zeker is tabak best wel een redelijke kwaaie. In zoverre, probeer er maar eens mee te stoppen! Is mij in 45 jaar nog steeds niet gelukt....
En alcohol, dat is er natuurlijk dus wel degelijk eentje, zelfs een regelrechte harddrug!

Qua koffie en thee valt het wel wat mee ja, zeker bij gematigd gebruik.

Tabak is natuurlijk wel een killer ja, hoewel vaak een langzame killer. Maar wat dacht je van suiker? Vrij onschuldig vergeleken met bijvoorbeeld alcohol? Kijk dit dan maar eens:


Verwoestend voor het lichaam op een manier vergelijkbaar met alcohol. En dit consumeren de meeste van ons dus dagelijks, vaak in grote hoeveelheden. Met name kinderen... Het lichaam van een kind is nog heel veerkrachtig en kan heel wat hebben, maar dat verandert als je ouder wordt. En dan gaat het dus niet alleen over snoep, maar over brood, frisdranken, pasta, de saus over je pasta, etcetera. De hele dag door suiker. En als suiker nou tegelijk ingenomen wordt met voldoende vezels zoals bij fruit, dan kan het lichaam het goed verwerken, maar die vezels ontbreken in veel voeding.

De high van suiker is vrij mild, maar het is wel een high en daardoor is het ook zo verslavend. Het werkt als een drug, want het is een drug. Toch, weinig mensen zullen suiker in een rijtje met bijvoorbeeld cocaïne en alcohol zetten.

Idd.
Maar van suiker heb ik nog nooit een roes mogen ervaren.
Op zich consumeer ik geen suiker. Al helemaal geen geraffineerde.

Legio Patria Nostra zei:

Idd.
Maar van suiker heb ik nog nooit een roes mogen ervaren.
Op zich consumeer ik geen suiker. Al helemaal geen geraffineerde.

Klik om te vergroten...

Wat @Mindless zegt. Er zit (helaas) in zoveel dingen suiker. En voor je lijf maakt het niks uit of je geraffineerde suikers of “natuurlijke” suikers eet. Een lichaam verwerkt dat op dezelfde manier. Het enige is dat je met natuurlijke suikers soms ook nog gezonde stoffen binnen krijgt zoals vitamines en vezels uit fruit en groente.

https://www.diabetesfonds.nl/minder-suiker/veelgestelde-vragen/wat-is-geraffineerde-suiker

Ik let er sinds een tijd ook meer op en het is eigenlijk heel erg waar ze allemaal suiker in proppen. Ook stiekeme suikers die ze een ander naampje geven.

Legio Patria Nostra zei:

Op zich consumeer ik geen suiker. Al helemaal geen geraffineerde.

Klik om te vergroten...

Het wordt wel aan heel veel dingen toegevoegd.

De Dunne zei:

En voor je lijf maakt het niks uit of je geraffineerde suikers of “natuurlijke” suikers eet. Een lichaam verwerkt dat op dezelfde manier. Het enige is dat je met natuurlijke suikers soms ook nog gezonde stoffen binnen krijgt zoals vitamines en vezels uit fruit en groente.

Klik om te vergroten...

Nou ja, vezels zorgen er dus wel voor dat de suiker vertraagd wordt opgenomen, dus in die zin wordt het anders verwerkt.

Mindless zei:

Nou ja, vezels zorgen er dus wel voor dat de suiker vertraagd wordt opgenomen, dus in die zin wordt het anders verwerkt.

Klik om te vergroten...

Klopt deels. Suiker uit vezels zoals bv in fruit worden idd langzamer opgenomen waardoor je bloedsuikerspiegel stabieler blijft. Ook moet je lichaam ietsje harder werken ze te verteren. Maar qua calorieën, eventuele gewichtstoename of voor diabetes/insuline niveau maakt het helaas niets uit.

https://www.diabetesfonds.nl/over-diabetes/eten-met-diabetes/daarom-zijn-vezels-gezond

@Mindless , sinds mijn broer helaas diabetes type 2 heeft ontwikkeld ben ik me er in gaan verdiepen. Ik leer steeds bij en ondanks dat ik al jaren bij een diëtiste kom vind ik ook nieuwe dingen.

De Dunne zei:

@Mindless , sinds mijn broer helaas diabetes type 2 heeft ontwikkeld ben ik me er in gaan verdiepen. Ik leer steeds bij en ondanks dat ik al jaren bij een diëtiste kom vind ik ook nieuwe dingen.

Klik om te vergroten...

Dat geloof ik wel.

Ik heb er ook veel over bijgeleerd sinds mijn zusje diabetes type 1 kreeg. Maar weet er ook nog lang niet alles van. Veel in dat filmpje dat ik hierboven postte gaat me ook wel wat boven de pet.

Mindless zei:

Dat geloof ik wel.

Ik heb er ook veel over bijgeleerd sinds mijn zusje diabetes type 1 kreeg.

Klik om te vergroten...

Oh type 1 is wel ernstig! Daar kom je meestal niet meer van af...
Type 2 kun je meestal zelf heel veel aan doen door je levensstijl aan te passen. Helaas doen de meesten dat niet en slikken liever pillen zoals mijn broer omdat dat makkelijk is.
Sterkte hoor voor je zusje! Moet ze spuiten?

Daar komt ze ook niet vanaf nee. Uiteraard moet ze spuiten. Er is geen moment meer van spontaan even iets eten. Alles moet berekend worden.

Ik heb erg veel respect voor haar. In het begin zei het ziekenhuis dat ze gewoon door kon snoepen en dan maar wat meer insuline moest spuiten. Dat doen de meesten. Ik kan me er erg boos over maken dat ziekenhuizen - die gericht zouden moeten zijn op de beste gezondheid - zulke dingen aanraden aan diabetici, met name aan kinderen. Maar mijn zusje wou zo weinig mogelijk spuiten en paste haar hele dieet aan, wat de doktoren verbaasd deed staan over haar waarden. Maar helaas kom je er niet vanaf. Nu eet ze soms wel weer wat ongezonds, maar over het algemeen eet ze heel verantwoord.

Het is een heel ingrijpend iets. Gelukkig leven we in deze tijd, waar er met behulp van insuline en slimme technologie geleefd kan worden met deze ziekte. Ze zijn nu ook kunstmatige alvleesklieren aan het ontwikkelen wat diabetici min of meer een gewoon leven geven. Maar ik heb ook het idee dat er allemaal financiële belangen mee zijn gemoeid. Er wordt flink verdiend aan deze ziekte en het duurt en duurt maar voordat die kunstmatige alvleesklier echt door diabetici gebruikt kan worden.

Mindless zei:

Daar komt ze ook niet vanaf nee. Uiteraard moet ze spuiten. Er is geen moment meer van spontaan even iets eten. Alles moet berekend worden.

Ik heb erg veel respect voor haar. In het begin zei het ziekenhuis dat ze gewoon door kon snoepen en dan maar wat meer insuline moest spuiten. Dat doen de meesten. Ik kan me er erg boos over maken dat ziekenhuizen - die gericht zouden moeten zijn op de beste gezondheid - zulke dingen aanraden aan diabetici, met name aan kinderen. Maar mijn zusje wou zo weinig mogelijk spuiten en paste haar hele dieet aan, wat de doktoren verbaasd deed staan over haar waarden. Maar helaas kom je er niet vanaf. Nu eet ze soms wel weer wat ongezonds, maar over het algemeen eet ze heel verantwoord.

Het is een heel ingrijpend iets. Gelukkig leven we in deze tijd, waar er met behulp van insuline en slimme technologie geleefd kan worden met deze ziekte. Ze zijn nu ook kunstmatige alvleesklieren aan het ontwikkelen wat diabetici min of meer een gewoon leven geven. Maar ik heb ook het idee dat er allemaal financiële belangen mee zijn gemoeid. Er wordt flink verdiend aan deze ziekte en het duurt en duurt maar voordat die kunstmatige alvleesklier echt door diabetici gebruikt kan worden.

Klik om te vergroten...

Goh zeker knap van haar! Echt respect hoor. En idd zouden veel artsen betere info moeten geven en patiënten soms wat meer pushen hun levensstijl aan te passen. Zoals je ziet helpt dat toch.
Mijn broer heeft dat advies in de wind geslagen en neemt medicatie maar past zijn leven zo goed als niet aan. Sport niet, rookt nog, overgewicht etc. Zijn arts vertelde hem dat door levensstijl aanpassing 90% van de type 2 patiënten van de medicatie af kan komen of iig sterk kan verminderen. Maar ja, de quick fix, pilletje is makkelijk.
Ingrijpend is het zeker ja. En de pharma industrie verdiend ook dik over de rug van de zieke...

edit: ik maak me soms best zorgen om mijn broer dat ie t allemaal zo licht opvat...

Dit is natuurlijk anekdotisch, maar ik ben het er niet mee eens dat het onmogelijk is om volledig van een verslaving af te komen. Ik denk echter wel dat je nooit van een verslavingsgevoeligheid af kan komen en je dus wel makkelijk andere verslavingen kan ontwikkelen zodra je van één verslaving helemaal af bent.

Ik heb heel veel verslavingen (gehad) en een van die verslavingen was een gameverslaving. Ik gamede op een gegeven moment 12+ uur per dag, omdat dat het enige was waar ik nog iets van vreugde uit kon halen en me kon afsluiten van de realiteit. Die verslaving heeft denk ik zo'n 6 maanden aangehouden en daarna heb ik anderhalf jaar niet meer gegamed. Alle keren dat ik daarna gamede was 1) sowieso niet consequent meerdere keren per week en 2) niet meer 12+ uur per dag (m.u.v. de keren dat ik de Telltale series van The Walking Dead in één keer uit wilde spelen en toch niets beters te doen had die dagen). Zo heb ik in de zomervakantie 2 weken echt heel veel gegamed, maar daarna heb ik maandenlang niet meer ingelogd op m'n Steam account. Ik had er gewoon niet veel behoefte meer aan en ik had duidelijk een ander gevoel bij het gamen dan dat ik had toen ik echt verslaafd was. Ik heb zelfs in de afgelopen 3 maanden 3 nieuwe spellen gekocht die ik al heel lang wilde en nu in de aanbieding waren en geen van die spellen heb ik nog gespeeld! De drang heb ik simpelweg gewoon niet. Ben ik dus van die verslaving afgekomen? Ja, ik vind dat ik dat zeker kan stellen.

Nu komt de "maar" in het verhaal: ik ben vrij zeker dat ik die verslaving vervangen heb door andere verslavingen en één van die verslavingen is er al veel langer. Ik heb ook wel een beetje (kuch eufemisme) een seksverslaving gehad, maar momenteel houd ik me daar helemaal niet meer mee bezig en interesseert het me ook niet meer, dus of ik daar van af ben gekomen: ja, ik denk het? Maar dan blijft er nog 1 over en ik denk dat dat echt wel heel wat moeilijker gaat worden om te overwinnen dan de andere twee, omdat m'n drugsverslaving mij de tevredenheid biedt die de andere twee samen bieden en drugs mij ook nooit vervelen, omdat het zo enorm veelzijdig is, ook al heb ik een duidelijke voorkeur voor bepaalde drugs. Bij games zijn er al heel wat minder dingen die ik echt leuk vind en bij seks is het gewoon extreem lastig om iemand te vinden die helemaal aan mijn eisen voldoet.

Maar ja, vandaar m'n antwoord dus. Het is lastig ja, maar ik denk dat het wel mogelijk is om er volledig van af te komen als je een gezonde vervanger vindt voor de verslaving die je hebt (wat momenteel bij mij nog niet het geval is).

Ah. Ziedaar. Kijk. Je geeft een soort van traject aan, dat heel, heel vaak voorkomt bij mensen die een min of meer zware verslaving hebben.
Of dat een middelenverslaving is, of een gok of game verslaving betreft, doet er niet zoveel toe, maar wél het feit, dat de ene verslaving vaak razendsnel over kan springen naar een andere. Die net zo destructief kan zijn, dan de eerdere.
En hiervan heb ik helaas ook een en ander moeten meemaken...
Bij mij ging het van een zware cannabis verslaving, naar de alcohol. Daar vervolgens naar een gokverslaving en van dames was ik ook al niet zo gedistantieerd.
Als ik de financiële kant daarvan bezie, word ik enigzins depri, dus dat doe ik dus maar niet. Ik kan er 2 eensgezinswoningen van kopen. Jazeker!
Verdere schade zal er zeker zijn, maar ik heb daar nog geen last van.
Het is allemaal bij elkaar een ontzettend mooie en ook zwaar klotige tijd geweest.
Ja. Ik moet er eigenlijk een boek over schrijven....

Legio Patria Nostra zei:

Ah. Ziedaar. Kijk. Je geeft een soort van traject aan, dat heel, heel vaak voorkomt bij mensen die een min of meer zware verslaving hebben.
Of dat een middelenverslaving is, of een gok of game verslaving betreft, doet er niet zoveel toe, maar wél het feit, dat de ene verslaving vaak razendsnel over kan springen naar een andere. Die net zo destructief kan zijn, dan de eerdere.
En hiervan heb ik helaas ook een en ander moeten meemaken...
Bij mij ging het van een zware cannabis verslaving, naar de alcohol. Daar vervolgens naar een gokverslaving en van dames was ik ook al niet zo gedistantieerd.
Als ik de financiële kant daarvan bezie, word ik enigzins depri, dus dat doe ik dus maar niet. Ik kan er 2 eensgezinswoningen van kopen. Jazeker!
Verdere schade zal er zeker zijn, maar ik heb daar nog geen last van.
Het is allemaal bij elkaar een ontzettend mooie en ook zwaar klotige tijd geweest.
Ja. Ik moet er eigenlijk een boek over schrijven....

Klik om te vergroten...

Ik wil ook zeker niet nadenken over hoeveel geld ik tot nu toe kwijt ben aan drugs. Ben vrij zeker dat het meer is dan ik ooit op m'n spaarrekening gehad heb.

Ganggang💯 zei:

Denk dat het ook te maken heeft met waar je verslaafd aan bent. Een heroïne verslaafde die afkickt zal dat waarschijnlijk nooit meer recreatief kunnen gebruiken. Maar iemand die een wietverslaving heeft en daar van afkickt kan denk ik risicolozer na een aantal weer een joint opsteken, zonder meteen weer terug te vallen in misbruik. Juist omdat die soorten drugs anders werken en meer of minder schade aanrichten.

Klik om te vergroten...

Fair enough. Het valt ook gewoon niet te vermijden dat er direct een (milde) fysieke afhankelijkheid optreedt en je er op die manier echt ingetrokken wordt i.t.t. dingen die je niet fysiek afhankelijk maken.

Feit is dat sinds ik mijn 17e paddo's en lsd heb gebruikt, ik elke dag hier nog minstens 1x aan terug denk met zeer positieve gevoelens. Ik ben nu 30. en ik gebruik al vanaf mijn kindertijd middelen. Toen ik 6 was antipsychotica, toen ik 10 was nicotine, op mijn 12e blowen, op mijn 15e speed en xtc en op mijn 17e paddos en lsd. Op mijn 18e benzooi en heroine. Nu ik 30 ben zijn er echt heel veel dingen verbeterd en heb ik vanaf mijn 26e tot aan mijn 29e alleen antidepressiva, antipsychotica en ritalin gebruikt. Wat ook drugs is, dus ik ben nooit clean geweest. Nu ik vanaf november met de meds ben gestopt, is mijn behoefte naar drugs weer volledig terug. Het liefst zit 24/7 aan de heroine en benzos om aan deze ellendige kutbestaan en klote wereld te ontsnappen. Maar het lukt mij toch om alleen heel af en toe voor tripmiddelen te gaan en verder het te gooien op zeer en zeer gezond leven. Ik denk zoveel mogelijk na over mijn triggers en wat mij misschien weer aan kan zetten tot aan een destructieve levensstijl, om zo het gebruik te voorkomen. Het enige wat ik moet doen is paddo's, en dan een middelmatige dosis mexicaantjes. Dat is het enige wat ik mijzelf toe moet laten, maar het is een gevecht. Dat komt denk ik doordat mijn brein niet beter weet. Mijn brein is chemisch veelte veel gestimuleerd, en zonder drugs beland ik in een leegte, ga ik heel negatief denken, word ik achterdochtig en probeer ik de ellende zoveel mogelijk weg te slapen. Ik ben verslaafd, mijn brein is verslaafd. Ook omdat ik al van kleins af aan zware medicijnen moest slikken tegen mijn ernstige gedragsproblemen. Ik ben nu 30 en ik begin steeds genuanceerder in te zien hoe verkloot ik wel niet ben. En het is voor mij heel verleidelijk om het gevecht op te geven, en om 24/7 aan de drugs te gaan.

Ik persoonlijk blijf altijd een verslaafde. Ook al gebruik ik niet. Sowieso een struggle voor de rest van mijn leven. Maar dat zal voor een ieder anders zijn.

Voor mij geldt: spijkerhard:
Géén alcohol meer. Niet één glas bier.
Ik kan het niet in de hand houden.
Ik zit zó weer in de draaikolk van alcohol
En heel snel in het midden van die kolk.
Eén tweede keer daar vanaf moeten kan ik niet meer opbrengen.
Ik merk het al, bij het eten van een toetje waarin alcohol zit.
De duivel opent dan één oog, en gaat onrustig met zijn staart zwaaien...
Dat Wil ik niet meer.
Dus ik probeer dit verder niet uit.

Op bovenstaande post kan ik zeggen:
J8j kent jouw brein, en hoe dit werkt, volledig op de enige goede manier.
Geef niet toe. Dat doe ik ook niet.
Ik denk zo vaak: wat is het allemaal toch een enorme kutbende.
Helemaal fucked up.
Ik vind er niks meer aan zo.
Onrecht overal, en....dit overwint óók nog...
Ik had gewoon in het Legioen moeten blijven, en daarna een soort rusthuis in Frankrijk in, waar allemaal oud legionnairs leven. Daar is het leven niet zo KUT als hier...
Waarom zuipen en gebruik ik me niet tot ik niet meer kan? Nou?

Ik doe dit allemaal niet.
Ik zou mijn zelfrespect verliezen.
Dat kan, en wil ik niet.

Ganggang💯 zei:

Denk dat het ook te maken heeft met waar je verslaafd aan bent. Een heroïne verslaafde die afkickt zal dat waarschijnlijk nooit meer recreatief kunnen gebruiken. Maar iemand die een wietverslaving heeft en daar van afkickt kan denk ik risicolozer na een aantal jaar weer een joint opsteken, zonder meteen weer terug te vallen in misbruik. Juist omdat die soorten drugs anders werken en meer of minder schade aanrichten.

Klik om te vergroten...

Ik heb bijna 10 jaar dagelijks geblowd vanaf mijn 14e, paar jaar niet gerookt, en nu rook ik af en toe weer eens een jointje... gaat helemaal goed, soms rook ik maar meestal niet... Ik sprak laatst een vriendin van me waar ik altijd elke dag mee omging en die blowt nog steeds zoveel, die zat echt raar te kijken toen ik al knetter was na een paar hijsen 😂. Ze zei, huhhhh wie ben jij?!😆 Zij is gewoon nooit gestopt en als ik zie hoeveel zij makkelijk wegsmoked ben ik zo blij dat ik dat niet meer "moet".

Ik vind de smaak lekker, maar feit dat je erna geen fuck meer uitvoert ook tegenstaan, drm rook ik alleen soms en als ik het doe vlak voordat ik naar bed ga...

Dus ja in mijn beleving is het idd mogelijk wat jij zei😁