#1
Lol, dit forum begint op het "dhpforum" te lijken xD
STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!
401 antwoorden
163 weergaven
18-5-2026
#2
Waar is hier de vrije wil? Je kunt zeggen dat je uit vrije wil kon kiezen uit koffie of thee, maar in werkelijkheid is die keuze daarvoor al gemaakt. De zin in koffie (of thee) komt simpelweg in je op. Er is geen vrije wil om zin te hebben in koffie of thee, dat wordt namelijk voor je bepaald.
Kijk hoe met gedachte 4 de 'ik' wordt gecreëerd. De "keuze" die daarvoor is gemaakt, wordt geclaimd door de 'ik' gedachte. Maar die gedachte is altijd te laat. Eerst gebeurd het feit, daarna wordt deze geclaimd. Deze laatste gedachte laat het lijken alsof 'ik' een keuze heeft gemaakt, maar de werkelijkheid is dat 'ik' slechts die ene gedachte is. Voor die 'ik' is er geen vrije wil, omdat die 'ik' slechts één van de gedachten is in een doorgaande stroom van gedachten. Een gedachte heeft geen wil, maar kan het doen laten lijken dat het jouw wil is. Dit is toepasbaar op alles.
Waar wel vrije wil in ligt, is in ofwel geloven in wat een gedachte claimt waar is, of niet. Wanneer je de ik-gedachte gelooft, is je mind meester over jou en ben jij de slaaf en zal je lot bezegeld zijn met wat je onderbewuste met je wil doen. Wanneer je de ik-gedachte niet gelooft en deze dus steeds minder gaat creëren, zul je je meesterschap (dat oorspronkelijk al van jou is) geleidelijk terug claimen en wordt de mind weer jouw dienaar (wat zijn oorspronkelijke rol is).
Het is niet bijzonder complex of moeilijk te begrijpen. Maar het is iets wat ons geleerd is om geen aandacht aan te schenken, omdat in deze wereld slaven gewild zijn, geen meesters.
Dan is dat toch gewoon gedachte nummer zoveel?
Die vervolgens weer achteraf geclaimd wordt door een 'ik' gedachte.
Ik denk eigenlijk zeker dat de "ik" een eigen vrije wil heeft maar ben ik "ik"? Of ben ik meer dan alleen mijn " ik"? Velen zijn eigenlijk alleen maar hun "ik". Ik ook.
Maargoed.....
Ik denk dat verslaving geen ziekte is maar ik begrijp wel waarom velen het zo noemen Het woord ziekte is niet voor een verslaving bedoeld. Maar verslaving vinden we niet erg genoeg klinken of krachtig genoeg. Velen vinden verslaving een vorm van zwakte terwijl dit natuurlijk absoluut niet zo is. Velen die dit weten proberen er daarom een ziekte van te maken om anderen te laten inzien dat verslaving echt een zeer moeilijk te verhelpen probleem kan zijn waar de sterkste aan onderdoor kunnen gaan.
#3
Volgens mij hebben alle partijen (2 of 3 en soms nog wel meerdere personen) ondertussen al 30 keer geroepen dat ze met de discussie stoppen maar iedereen gaat “vrolijk” door. De een hakt weer in op de ander dan de ander weer op die ene. Jullie gaan er toch niet uitkomen, zien jullie dat zelf niet? Niet alleen vandaag en hier maar in general.
Beschuldigen elkaar over en weer van weer beginnen met de discussie, woorden en zinnen worden aangepast of verdraaid om gelijk te willen krijgen, dezelfde “punten” (zowel goede als slechte) worden keer op keer aangehaald, persoonlijke aanvallen of beschuldigingen van kant kiezen of vriendjespolitiek etc etc etc.
Helaas niet alleen in deze discussie in dit topic maar de laatste tijd in zovele topics.
Trek allemaal jullie “haantjespak” eens uit en trek die veer uit je reet. Kom weer to the point en laat je eens niet zo opfokken of uit de tent lokken.
Sorry hoor, het word echt vervelend die onzinnige en betweterige reacties!
Evenals het haantjesgedrag. Soms is het beter gewoon je waffel te houden en de ander gelijk te geven (ook al heeft diegene volgens jou geen gelijk) en zo volwassen te zijn ECHT te stoppen met zulke discussies. Je merkt toch dat het voor geen meter op schiet zo?
Mannen pffffff!!!!
Beschuldigen elkaar over en weer van weer beginnen met de discussie, woorden en zinnen worden aangepast of verdraaid om gelijk te willen krijgen, dezelfde “punten” (zowel goede als slechte) worden keer op keer aangehaald, persoonlijke aanvallen of beschuldigingen van kant kiezen of vriendjespolitiek etc etc etc.
Helaas niet alleen in deze discussie in dit topic maar de laatste tijd in zovele topics.
Trek allemaal jullie “haantjespak” eens uit en trek die veer uit je reet. Kom weer to the point en laat je eens niet zo opfokken of uit de tent lokken.
Sorry hoor, het word echt vervelend die onzinnige en betweterige reacties!
Evenals het haantjesgedrag. Soms is het beter gewoon je waffel te houden en de ander gelijk te geven (ook al heeft diegene volgens jou geen gelijk) en zo volwassen te zijn ECHT te stoppen met zulke discussies. Je merkt toch dat het voor geen meter op schiet zo?
Mannen pffffff!!!!
#4
Eerder schreef ik al dat dit topic mij boeit, voornamelijk omdat ik het idee heb dat iedereen het best eens zou kunnen zijn met elkaar. Ik heb mezelf in mijn vorige bericht beperkt, ik zal nu wat uitgebreider zijn.
Ik zal dat verder verduidelijken trouwens, lees maar mee.
Ik ben het wel met je eens dat het brein machtig interessant is, het menselijk en ook het dierlijk brein.
Gedrag dat niet stopte todat die baby er was, is die ruggengraat er dan ineens gekomen?
Hoezo gaat het eerst om ruggengraat voor een kindje en is daarna diezelfde ruggengraat niets waard omdat het een excuus is? Namelijk iets dat buiten jezelf ligt?
Wanneer iemand stopt met drugs of verslaving is dat (vloekwoordhier) krachtig. Wanneer dat niet lukt is het as usual.
Stop met downgrading van mensen die hun verslaving niet onder controle krijgen dude. Be respectfull.
Ooit heb ik iemand horen verkondigen dat zelfmoord plegen het laagste is wat je kan doen. Diegene maakte daarin 1 uitzondering, mensen die niet dood wilden maar zelfmoord pleegden omdat ze aandacht wilden.
Volgens mij ben jij een krachtig persoon en wil jij niet dood. Ik kan me wel voorstellen dat je niet gehoord wordt en aandacht wil. Wanneer je altijd ingaat tegen alles wat je wordt aangereikt zal je aandacht krijgen. Vraag jezelf af, is dat ook de aandacht die je wil?
Ik quote ook de tweede helft van je bericht, daarmee zeg je namelijk dat iedereen aandacht nodig heeft waarbij je ook zegt dat je uit een destructieve omgeving moet gaan door je omgeving te veranderen.
Wat heb jij gedaan om uit je zelfmoordneigingen te komen? Daarvoor heb je krachtig moeten zijn denk ik, ik denk ook dat je daar hulp voor hebt gehad. Was het zonder die hulp ook gelukt?
Hoe zit het dan met ruggengraat? Is die nodig om hulp te krijgen? Om te accepteren? Heeft alleen diegene die het zelf doet ruggengraat?
Hebben jouw ouders je verboden om drugs te gebruiken? De mijne wel. Ik heb er voor gekozen om het toch te doen waardoor ik verslaafd ben geraakt, heb ik dan wel of geen ruggengraat? Ik ben tegen de heersende opvatting ingegaan dus je zou zeggen ruggengraat. Tegelijkertijd ben ik lange tijd tegen mijn zin verslaafd geweest. Dan toch geen ruggengraat?
O nee, wacht, ik ben er mee gestopt, dus toch ruggengraat?
En wat als ik terugval? Ruggengraat op?
Mja, je boodschap is overgekomen misschien. Wel pas nadat je hem uitvoerig hebt uitgelegd. Heeft het je geholpen?
Ik denk het niet. De mensen die nu door jou tegen de haren ingestreken zijn gaan je in volgende berichten weer op dezelfde manier tegemoet treden. Jij speelt het hard dus spelen zij het ook hard.
Hiermee bedoel ik verslaving! De ggz spreekt over verslaving wanneer er lichamelijke of geestelijke afhankelijkheid is. Wanneer je er mee kan stoppen zonder problemen of verschijnselen is er geen sprake van verslaving. Ik heb het dus niet over recreatief gebruik waarbij 1 keer per (half) jaar coke gebruikt wordt. Dat is geen verslaving.
Dan je reactie op mij
Samen filosoferen betekent dat je samen een onderwerp bespreekt en probeert tot een gezamenlijke visie te komen.
Samen discussieren houdt in dat je de ander wil overtuigen van je eigen gelijk
Wat wil jij dan? Wat je doet lijkt op discussie zonder te luisteren, dat kan ik ook van anderen zeggen (inclusief mijzelf trouwens).
Tot slot wil ik hier op reageren
Ik denk dat de uitspraak dat iets tussen de oren zit altijd gedaan wordt door mensen die zelf geen begrip hebben voor het probleem. Dat komt (denk ik) meestal door onkunde. Het kan ook komen door onderkenning van het probleem omdat men het zelf al overwonnen heeft. Hetzelfde geldt voor ruggengraat.
EDIT: en dan wat woke up sticky zei over capaciteit. Dat triggerde bij mij gedachten aan het triade model van Poiesz waar capaciteit, gelegenheid en motivatie factoren zijn die allen gelijk en in voldoende mate aanwezig moeten zijn voor gedragsverandering.
Check deze link: http://www.talentinontwikkeling.org/triade-model-van-poiesz.html
Dit model zegt ook dat eigen motivatie alleen lukt wanneer gelegenheid en capaciteit ook aanwezig zijn.
Het hebben van wel of geen ruggengraat mbt verslaving is fokking bullshit.
Ik verwoord het anders, dat klopt. Het is nog steeds niet bedoeld om je op je woorden aan te vallen. Wel op je stellingen, daar ga ik hieronder over door.Netjes dat je dit nu anders verwoord.
Een kern van waarheid, daarmee geef je zelf aan dat niet alles waar is, ten minste, zo lees ik het.Maar geloof mij dat er een kern van waarheid in zit wat ik schrijf.
Dit is psychologie van het menselijke brein.
Super interessante materie.
Ik zal dat verder verduidelijken trouwens, lees maar mee.
Ik ben het wel met je eens dat het brein machtig interessant is, het menselijk en ook het dierlijk brein.
Nee hoor hoor mensen die jaren aan de coke zitten en dan stoppen voor hun kindje! Dat is iets wat ik vaker zie en dat is ruggengraat hoe je er ook over denkt.
Het is makkelijker gezegd ik heb een ziekte en ik kan niet stoppen! Zielig gepraat is dat..
Want ik heb genoeg mensen gezien die het wel kunnen dus mensen maken zichzelf gewoon dingen wijs in hun hoofd.
Of verzinnen excuses en dat is gewoon heel simpel geen ruggengraat tonen!
Zo simpel ligt het!
De zwakte van de geest....
Met deze posts zeg je dat het de mensen niet is gelukt om iets te veranderen tot ze iets vonden buiten zichzelf, ineens was er een externe reden (een baby) die er voor zorgde dat ze stopten met hun destructieve gedrag.OT verslaafd blijf je altijd en is een ziekte is echt een kliniek praatje.
Ken zoveel mensen die jaren verslaafd zijn geweest aan van alles en nog wat.
Maar toen ze een kindje kregen en hun leven aan moesten passen deden ze dat gewoon.
Het zit gewoon tussen de oren.
Kanker is een ziekte en Aids etc.
Maar gedragsproblemen is anders je maakt jezelf dingen wijs en je ruggen graat is gewoon slap maar als je wilt veranderen dan kan je dat zo doen.
Gedrag dat niet stopte todat die baby er was, is die ruggengraat er dan ineens gekomen?
Hoezo gaat het eerst om ruggengraat voor een kindje en is daarna diezelfde ruggengraat niets waard omdat het een excuus is? Namelijk iets dat buiten jezelf ligt?
Wanneer iemand stopt met drugs of verslaving is dat (vloekwoordhier) krachtig. Wanneer dat niet lukt is het as usual.
Stop met downgrading van mensen die hun verslaving niet onder controle krijgen dude. Be respectfull.
Ik heb verschikkelijke dingen meegemaakt 6 zelfmoorden in een jaar als ik daar nog in was blijven hangen zat ik nu aan de antidepressiva en was ik zwaar depressief.
En iets wat 20 jaar geleden heeft afgespeeld b.v. moet je op een gegeven moment ook achter je kunnen laten.
Het is zelfmedelijden en blijven hangen in het verleden en DUS excuses zoeken voor je eigen gedrag.
Dit is trouwens psychologie wat ik heb bestudeerd.
Zo werkt het met mensen.
Het leven gaat door de meeste mensen zijn door een hell gegaan in hun leven.
Mensen om ons heen gaan dood.
Dus dan komen weer op het onderwerp toon ruggengraat.
Anders ga je het in dit leven helemaal niet redden.
Daar valt het stukje verslaving ook onder.
Verander je omgeving en verander je vrienden er zijn meerdere wegen die tot romen leiden.
Ooit heb ik iemand horen verkondigen dat zelfmoord plegen het laagste is wat je kan doen. Diegene maakte daarin 1 uitzondering, mensen die niet dood wilden maar zelfmoord pleegden omdat ze aandacht wilden.
Volgens mij ben jij een krachtig persoon en wil jij niet dood. Ik kan me wel voorstellen dat je niet gehoord wordt en aandacht wil. Wanneer je altijd ingaat tegen alles wat je wordt aangereikt zal je aandacht krijgen. Vraag jezelf af, is dat ook de aandacht die je wil?
Ik quote ook de tweede helft van je bericht, daarmee zeg je namelijk dat iedereen aandacht nodig heeft waarbij je ook zegt dat je uit een destructieve omgeving moet gaan door je omgeving te veranderen.
Wat heb jij gedaan om uit je zelfmoordneigingen te komen? Daarvoor heb je krachtig moeten zijn denk ik, ik denk ook dat je daar hulp voor hebt gehad. Was het zonder die hulp ook gelukt?
Hoe zit het dan met ruggengraat? Is die nodig om hulp te krijgen? Om te accepteren? Heeft alleen diegene die het zelf doet ruggengraat?
Niemand is het er mee eens lees ik.
Maar het zit allemaal tussen de oren.
Ik kon eerst ook niet met GHB omgaan.
Nu gebruik ik het en stop er mee.
Heb hier een liter staan in mijn nachtkastje naast mijn bed!
Gebruik het gewoon niet, dat zijn keuzes die je maakt.
Verslaafd zijn is een KEUZE.
Je gaat maar door en door daar kies je zelf voor.
Vind het juist wel makkelijk om het een naam te geven als excuses zoals ik ben ziek!
Begin te merken dat mensen die drugs misbruiken overal de schuld proberen te zoeken behalve bij hun zelf...
Hebben jouw ouders je verboden om drugs te gebruiken? De mijne wel. Ik heb er voor gekozen om het toch te doen waardoor ik verslaafd ben geraakt, heb ik dan wel of geen ruggengraat? Ik ben tegen de heersende opvatting ingegaan dus je zou zeggen ruggengraat. Tegelijkertijd ben ik lange tijd tegen mijn zin verslaafd geweest. Dan toch geen ruggengraat?
O nee, wacht, ik ben er mee gestopt, dus toch ruggengraat?
En wat als ik terugval? Ruggengraat op?
Wijze woorden! Betreft capaciteit!Ik ben het wel met je eens dat verslaving geen ziekte is. Maar niet iedereen bevat de capaciteit om gezonde keuzes te maken, te reflecteren of om eruit te komen.
Als je nooit hebt geleerd om met seksueel misbruik om te gaan anders dan het weg te stoppen met drugs, vervolgens als heroine hoertje eindigen is geen gebrek aan ruggengraat maar een gebrek aan capaciteit.
Nice!
Ik kwam er een beetje hard in maar na nader uitleg is mijn boodschap gelukkig wel overgekomen.
![:praying:]()
Mja, je boodschap is overgekomen misschien. Wel pas nadat je hem uitvoerig hebt uitgelegd. Heeft het je geholpen?
Ik denk het niet. De mensen die nu door jou tegen de haren ingestreken zijn gaan je in volgende berichten weer op dezelfde manier tegemoet treden. Jij speelt het hard dus spelen zij het ook hard.
Bullshit dude. Je houdt hem onder controle totdat a) je stopt of b) je niet meer kunt stoppen.Een verslaving kan je onder controle houden
Hiermee bedoel ik verslaving! De ggz spreekt over verslaving wanneer er lichamelijke of geestelijke afhankelijkheid is. Wanneer je er mee kan stoppen zonder problemen of verschijnselen is er geen sprake van verslaving. Ik heb het dus niet over recreatief gebruik waarbij 1 keer per (half) jaar coke gebruikt wordt. Dat is geen verslaving.
Ik zet even op een rij wat je zei@Zwijgrecht dat geeft niet..
Mijn emotie maakte veel los bij verschillende mensen zoals je ziet.
Ik sta er nog steeds achter wat ik zei!
Maar gedragsproblemen is anders je maakt jezelf dingen wijs en je ruggen graat is gewoon slap maar als je wilt veranderen dan kan je dat zo doen.
Nee hoor hoor mensen die jaren aan de coke zitten en dan stoppen voor hun kindje! Dat is iets wat ik vaker zie en dat is ruggengraat hoe je er ook over denkt.
Niemand is het er mee eens lees ik.
Maar het zit allemaal tussen de oren.
Mensen hebben de kracht om dingen te leren en af te leren.
Zoals mindless zegt dat is geen ziekte dat is gewenning en gedrag.
Iemand met griep in een celletje stoppen kan misschien zonder de juiste zorg wel overlijden.
Het stukje wat ik deelde was erg sterk.
Wat deelde je dan?Ik vond het verhaal dat ik deelde de spijker op zijn kop sloeg!
Vandaar dat ik het deelde.
En wat zei je daarna dan over dat stukje in de cel gooien en genezen zijn van je verslaving waardoor het geen ziekte was?De vergelijking was prima.
Iemand die opgesloten word in een cel zal de schizofrenie blijven.
Iemand met een alcohol verslaving heeft dan geen verslaving meer omdat het niet voor handen is.
Vaak kunnen deze mensen er daarna er dus wel mee omgaan omdat ze dus ander gedrag vertonen.
Dus is het een gedragsprobleem.
Ik merk dat deze post een richting heen gaat waar ik hem niet heen wil laten gaan. Wat ik vooral duidelijk wil maken is dat jouw punt @Rebell best breder gedragen kan zijn wanneer je het wat genuanceerder neerzet. De manier waarop je je formuleert helpt je niet. Ook schrik je mensen af om zich tegen je te uiten terwijl je dat wel waardeert blijkt uit je berichten. Hoe zit dat dan?Dan zijn we het er toch eens. Dat in de politiecel gooien was een ding om een echte ziekte en een gedragspatroon te onderscheiden. Het zal natuurlijk niet meteen de verslaving weg nemen.
Dat stukje dat je alles al bepaald 10 seconden voor dat je de keus maakt is een filosofie!
Je kan je sterk houden en de keus die je wou maken dat alsnog niet te doen. Soms heb je iemand nodig in je omgeving die je daarbij helpt, dat kan ook.
@Coffeecup
Niet haten, daar heb je alleen maar jezelf mee.
Discuseer gewoon mee en laat jou standpunt weten sommige zijn het met mij eens en sommige met jou.
Dat maakt dit forum interessant om te lezen.
Aanvallen persoonlijk heeft geen zin kan wel eens gebeuren maar je doet het nu vaker.
Is niet nodig.
Discuseer gewoon mee en kom met tegen argumenten waarom ik niet gelijk zou kunnen hebben.
Dan je reactie op mij
Je roept eerder op tot discussie, ik gooi er even mijn interpretatie van discussiëren en filosoferen in.Helemaal mee eens een goede en nette post @Casaan ook een duidelijk antwoord waar vele gewoon niet over willen filosoferen.
Samen filosoferen betekent dat je samen een onderwerp bespreekt en probeert tot een gezamenlijke visie te komen.
Samen discussieren houdt in dat je de ander wil overtuigen van je eigen gelijk
Wat wil jij dan? Wat je doet lijkt op discussie zonder te luisteren, dat kan ik ook van anderen zeggen (inclusief mijzelf trouwens).
Tot slot wil ik hier op reageren
Niemand is het er mee eens lees ik.
Maar het zit allemaal tussen de oren.
'Het zit maar tussen de oren.' Klinkt altijd wat als een loze uitspraak.![:wink:]()
Ik denk dat de uitspraak dat iets tussen de oren zit altijd gedaan wordt door mensen die zelf geen begrip hebben voor het probleem. Dat komt (denk ik) meestal door onkunde. Het kan ook komen door onderkenning van het probleem omdat men het zelf al overwonnen heeft. Hetzelfde geldt voor ruggengraat.
EDIT: en dan wat woke up sticky zei over capaciteit. Dat triggerde bij mij gedachten aan het triade model van Poiesz waar capaciteit, gelegenheid en motivatie factoren zijn die allen gelijk en in voldoende mate aanwezig moeten zijn voor gedragsverandering.
Check deze link: http://www.talentinontwikkeling.org/triade-model-van-poiesz.html
Dit model zegt ook dat eigen motivatie alleen lukt wanneer gelegenheid en capaciteit ook aanwezig zijn.
Het hebben van wel of geen ruggengraat mbt verslaving is fokking bullshit.
#5
Wat heb jij gedaan om uit je zelfmoordneigingen te komen? Daarvoor heb je krachtig moeten zijn denk ik, ik denk ook dat je daar hulp voor hebt gehad. Was het zonder die hulp ook gelukt?
Hoe zit het dan met ruggengraat? Is die nodig om hulp te krijgen? Om te accepteren? Heeft alleen diegene die het zelf doet ruggengraat
Ik heb mensen om mij heen dood zien gaan ik was dat zelf niet.
Ik zelf zal daar niet aan denken en hou van het leven.
Ik denk dat de uitspraak dat iets tussen de oren zit altijd gedaan wordt door mensen die zelf geen begrip hebben voor het probleem. Dat komt (denk ik) meestal door onkunde. Het kan ook komen door onderkenning van het probleem omdat men het zelf al overwonnen heeft. Hetzelfde geldt voor ruggengraat.
Dus omgekeerd zoals hierboven is gezegd.
Je bent kapitein van je eigen schip.
Uiteindelijk kies je er voor om door te gaan of niet.
Ik merk dat deze post een richting heen gaat waar ik hem niet heen wil laten gaan. Wat ik vooral duidelijk wil maken is dat jouw punt @Rebell best breder gedragen kan zijn wanneer je het wat genuanceerder neerzet. De manier waarop je je formuleert helpt je niet. Ook schrik je mensen af om zich tegen je te uiten terwijl je dat wel waardeert blijkt uit je berichten. Hoe zit dat dan?
Ik had al toegegeven dat ik in een boze bui was toen ik hier aan begon.
En wat zei je daarna dan over dat stukje in de cel gooien en genezen zijn van je verslaving waardoor het geen ziekte was?
Dus dat je bent genezen van het gedrachtspatroon waar je in zat en nu weer andere keuzes kan maken.
Hebben jouw ouders je verboden om drugs te gebruiken? De mijne wel. Ik heb er voor gekozen om het toch te doen waardoor ik verslaafd ben geraakt, heb ik dan wel of geen ruggengraat? Ik ben tegen de heersende opvatting ingegaan dus je zou zeggen ruggengraat. Tegelijkertijd ben ik lange tijd tegen mijn zin verslaafd geweest. Dan toch geen ruggengraat?
O nee, wacht, ik ben er mee gestopt, dus toch ruggengraat?
En wat als ik terugval? Ruggengraat op?
Het woordje word hier compleet uit zijn verband getrokken. Maar dan gaan we er nog over door.
Jij hebt zeker ruggengraat getoond om uit je verslaving te komen.
Dan heb je een terugval kan gebeuren maar dat moet dan snel voorbij zijn dan toon je ruggengraat.
Met deze posts zeg je dat het de mensen niet is gelukt om iets te veranderen tot ze iets vonden buiten zichzelf, ineens was er een externe reden (een baby) die er voor zorgde dat ze stopten met hun destructieve gedrag.
Gedrag dat niet stopte todat die baby er was, is die ruggengraat er dan ineens gekomen?
Hoezo gaat het eerst om ruggengraat voor een kindje en is daarna diezelfde ruggengraat niets waard omdat het een excuus is? Namelijk iets dat buiten jezelf ligt?
Wanneer iemand stopt met drugs of verslaving is dat (vloekwoordhier) krachtig. Wanneer dat niet lukt is het as usual.
Stop met downgrading van mensen die hun verslaving niet onder controle krijgen dude. Be respectfull.
Deze mensen waar ik het over had hadden er ook geen moeite mee met hun verslaving. Ze gebruikte gewoon elke dag. En hadden daar vrede mee. En nu er iets moest veranderen kon dat terwijl de verslaving er zeker was.
Voor hun zelf was het niet nodig. Dit was hun levenstyle. Gewoon een baan en huis met drugsgebruik erbij.
Dan als laatste wat ik vaker heb benoemd is het goed dat mensen dit lezen dat iemand schrijft toon ruggengraat laat je ballen zien. Verander je gedrag!
Ipv van een arts die zegt:
Jij bent ziek je kan er niks aan doen dat je verslaafd bent.
Dan komt diegene weer buiten en gaat gebruiken want hij denkt toch dat hij ziek is en er niks aan kan doen.
Beter dat er ook mensen zijn zoals ik die je ook kunnen zeggen:
Stel je niet aan! NU is het tijd voor verandering en werk er aan! Ipv neem maar een lijntje want je bent ziek dus beter zal je niet worden....
#6
@Casaan
Het blijft feit dat mensen”zelf”bewust keuzes maken in hun leven of ze verslaafd willen blijven of niet! Zit gewoon puur tussen je oren met de teksten zoals jij ze beschrijft: ik heb verslaving dus ik ben ziek dus ik ben ook automatisch zielig is gewoon bullshit.
Gewoon character tonen displine als je echt wilt stoppen. Zo werkt het! Aangezien dat nogal heftig reageert krijg ik de indruk dat jezelf met probleem rondloopt ? Ik zie alleen je maar frusatie boosheid! omdat misschien zelf verslaving hebt? Om je eigen gedrag goed te praten? als jij verslaving hebt ben je zielig vrijbrief door te kunnen blijven gebruiken en Muren van teksten met zoveel onzin! ... dat het pijn doet aan vinger om naar beneden te scrollen en je ogen Wat hier allemaal schrijft! Je kunt ook punt maken met minder tekst met meer krachtig statement zonder zielig verhaaltje! ik ben verslaafd en ik ben ziek!
Wat heb je gebruikt als ik vragen mag?
Het blijft feit dat mensen”zelf”bewust keuzes maken in hun leven of ze verslaafd willen blijven of niet! Zit gewoon puur tussen je oren met de teksten zoals jij ze beschrijft: ik heb verslaving dus ik ben ziek dus ik ben ook automatisch zielig is gewoon bullshit.
Gewoon character tonen displine als je echt wilt stoppen. Zo werkt het! Aangezien dat nogal heftig reageert krijg ik de indruk dat jezelf met probleem rondloopt ? Ik zie alleen je maar frusatie boosheid! omdat misschien zelf verslaving hebt? Om je eigen gedrag goed te praten? als jij verslaving hebt ben je zielig vrijbrief door te kunnen blijven gebruiken en Muren van teksten met zoveel onzin! ... dat het pijn doet aan vinger om naar beneden te scrollen en je ogen Wat hier allemaal schrijft! Je kunt ook punt maken met minder tekst met meer krachtig statement zonder zielig verhaaltje! ik ben verslaafd en ik ben ziek!
Wat heb je gebruikt als ik vragen mag?
#7
@Rebell Ik denk dat we het redelijk eens zijn. Ik kan me alleen niet vinden in de manier waarop je je uit. Door je woorden lijkt het alsof iedereen zomaar kan stoppen met verslaving. Daarin verschillen we van mening.
@Conjo Ik zal de volgende keer bondiger schrijven en makkelijkere woorden gebruiken.
PS. dit is mijn laatste reactie in dit topic
@Conjo Ik zal de volgende keer bondiger schrijven en makkelijkere woorden gebruiken.
PS. dit is mijn laatste reactie in dit topic
#8
Fijn Goedemorgen, Badboy! iedereen heeft zijn eigenopvatting heb daar respect voor!
Veder succes in het leven met je excuses dat je een verslaving hebt en dat je ongeneeslijk ziek bent.Zoals ik al zei: je bent Kapitein op je eigen schip. Waar een wil is ook een weg om clean te blijven! Maar Als jij de Hero junky wilt uithangen is dat geen probleem!
Nogmaals ik wens je succes in het leven zolang mij auto navigatie met rust laat!
Geniet!
#9
Kan het zijn dat we onze inherente vrije wil projecteren op de 'ik' gedachte? Dat er weldegelijk vrije wil is, maar niet van 'iemand'. We "worden" onze 'ik' door onszelf te limiteren tot de gedachte 'ik ben het lichaam'. En in limitatie lijken we niet onze natuurlijke aard van ongelimiteerdheid te ervaren, waardoor we op zoek gaan naar iets om dat gemis op te vullen, resulterend in o.a. verslavingen aan dingen die tijdelijk ons gemis lijken op te heffen.Ik denk eigenlijk zeker dat de "ik" een eigen vrije wil heeft maar ben ik "ik"? Of ben ik meer dan alleen mijn " ik"? Velen zijn eigenlijk alleen maar hun "ik". Ik ook.
Het projecteren van een aspect van onszelf gebeurd ook op andere manieren. Ons inherente gevoel van oneindigheid/ruimtelijkheid projecteren we op de wereld en zien zo ruimte, daar waar geen ruimte (afstand) is. Of onze inherente eeuwigheid, die gezien door de prisma van de mind tijd lijkt te tonen, daar waar geen tijd is.
Het moet natuurlijk ook overtuigend lijken dat de 'ik' vrije wil heeft, anders was het geen goede illusie geweest en zou het kosmische toneelspel niet opgevoerd kunnen worden.
Of... 'Ik' fantaseer dit allemaal en in werkelijkheid ben 'ik' een elektrisch signaal in een omhulsel van vlees, in een chaotisch extern universum van tijd en ruimte en ben 'ik' hardwired om voor altijd een onderliggende neiging te hebben tot verslaving, waar afleiding van gezocht moet worden.
Of... Misschien denk ik soms wat teveel na over dit soort dingen.
#10
Verslaafd heeft niks met cravings voelen te maken imo.
Toegeven aan die cravings daarentegen wel.
Maar ik zie het dikwijls te zwart wit.
Toegeven aan die cravings daarentegen wel.
Maar ik zie het dikwijls te zwart wit.
#11
Ook nog even voor de duidelijkheid dopamine is niet wat zorgt voor een fijn gevoel.
Het is niet de oorzaak maar het komt vrij bij een fijn gevoel.
Kijk, ik wil het graag snappen, maar heb er kennelijk wat moeite mee en dat is niet erg. We kunnen toch gewoon een gesprek erover voeren zonder gefrustreerd te raken?
#12
Ik denk ook dat (zelf)discipline een heel grote factor is. Keertje drugs doen en dan weer kunnen stoppen is echt een kwaliteit, dus niet bingen tot alles op is, of tot je ze ziet vliegen na een paar dagen zonder slaap of zo. In deze fase heb je volgens mij nog geen motivatie nodig om iets te veranderen aangezien er nog geen probleem is (tenminste als je er vrede mee hebt dat je zo af en toe eens een drug neemt).
#13
En imo nog belangrijker: discipline.Ook vraag je waarom de ene wel verslaafd raakt en de ander niet, naar mijn inziens gaat het hier om motivatie. De motivatie om lekker stoned te zijn is groter dan de motivatie te solliciteren, huiskamer opruimen, of de ramen te lappen.
Motivatie is iets waar je maar net geluk mee moet hebben om het te hebben. Maar geen motivatie en dan toch kiezen voor dat wat goed is op de langere termijn is discipline. Sommige mensen hebben van zichzelf weinig motivatie, maar door discipline toe te passen, kan er soms toch een motivatie ontstaan. Al is motivatie imo dus ondergeschikt aan discipline. Heb je discipline, dan is motivatie slechts een fijne extra.
Het steeds maar onderzoek doen naar een fysieke oorzaak van je gebrek aan motivatie is denk ik wel degelijk het uit de weg gaan van je verantwoordelijkheden. Het niet willen disciplineren van jezelf.
#14
Het steeds maar onderzoek doen naar een fysieke oorzaak van je gebrek aan motivatie is denk ik wel degelijk het uit de weg gaan van je verantwoordelijkheden. Het niet willen disciplineren van jezelf.
Ik denk niet dat ik een gebrek heb aan motivatie. En als dat wel zo zou zijn, vind ik zoeken naar een fysieke oorzaak helemaal niet vreemd. Dat laat zien dat je het wilt begrijpen en wellicht er iets aan kunt doen om het te veranderen. Nu denk ik wel dat gebrek aan motivatie vaak komt door iets anders dan een intrinsieke eigenschap/fysieke oorzaak.
Ik zoek naar een fysieke oorzaak van mijn verslavingsgevoeligheid. Wellicht is die er niet, daarom vind het ook fijn om jullie meningen en argumenten te horen. Ik weet niet of ik gelijk heb. Ik baseer mijn conclusie op de onderzoeken die zijn gedaan, en natuurlijk heb ik niet alle onderzoeken gelezen of gezien. Dat is ook waarom ik de dialoog aanga met mensen die er anders over denken. Daar kan ik van leren.
En ik vind eerlijk gezegd wel dat ik de laatste tijd bezig ben met het disciplineren van mezelf. Als ik dat niet had, was ik niet gestopt met gebruiken. Dat ik de motivatie heb om nu niet te gebruiken staat toch los van mijn verslavingsgevoeligheid? Juist als je verslavingsgevoelig bent en besluit niet te gebruiken terwijl je wel zou willen, vergt dat aardig wat discipline.
#15
Toch ben ik er van overtuigd dat als je af en toe drugs kan doen dat de zelfdiscipline dan het grootst is. Besluiten om helemaal geen drugs te doen omdat je denkt of weet dat dit niet goed zal gaan geeft juist aan dat je niet de zelfdiscipline hebt om het drugsgebruik in de hand te houden dus doe je het maar helemaal niet.
#16
@Tevil19
Maar het vrijkomen van dopamine is toch wat we ervaren als motivatie?
Ben het met je eens dat het willen zoeken naar een fysieke oorzaak van iets op zichzelf niet verkeerd is, maar ik denk dat dat in de praktijk vaak als een substituut voor toepassen van zelfdiscipline wordt gebruikt. En dat is wel degelijk een kwalijk iets.
Vooral wanneer mensen bevestiging van hun conditie vinden in een fysieke oorzaak, dan wordt dat vaak aangewend als in "ik kan dat niet, want ik heb *vul fysieke aandoening hier in*".
Ik had het trouwens niet over jou specifiek, maar meer in het algemeen. Ik geloof graag dat je discipline toepast. Goed bezig.![:)]()
Maar het vrijkomen van dopamine is toch wat we ervaren als motivatie?
Ben het met je eens dat het willen zoeken naar een fysieke oorzaak van iets op zichzelf niet verkeerd is, maar ik denk dat dat in de praktijk vaak als een substituut voor toepassen van zelfdiscipline wordt gebruikt. En dat is wel degelijk een kwalijk iets.
Vooral wanneer mensen bevestiging van hun conditie vinden in een fysieke oorzaak, dan wordt dat vaak aangewend als in "ik kan dat niet, want ik heb *vul fysieke aandoening hier in*".
Ik had het trouwens niet over jou specifiek, maar meer in het algemeen. Ik geloof graag dat je discipline toepast. Goed bezig.
#17
@Tevil19
Ik ben het niet met je eens. Het vrijkomen van (grote hoeveelheden) dopamine is geen motivatie, maar is gewoonweg puur genot. Het besluit om geen drugs meer te nemen omdat je er niet mee om kan gaan is dan juist een gebrek aan discipline, en de motivatie is dat je niet wil dat je weer verslaafd geraakt. Uiteraard heb je voor dat besluit wel discipline nodig om je daaraan te houden.
Dat hele D2-receptoren verhaal is een theorie tot je kan bewijzen door middel van onderzoek dat je wel degelijk minder van die receptoren hebt dan de gemiddelde mens. Maar ik denk dat als je echt een onbalans hebt in de neurotransmitters met bijbehorende receptoren dat je dan naast verslavingsgevoeligheid tal van andere klachten hebt zoals geen concentratie en dergelijke, AD(H)D gerelateerde klachten.
Zelf denk ik dat de verslavingsgevoeligheid bij AD(H)D-ers niet alleen komt door de neurotramsmitters/receptoren, maar ook door de karaktereigenschappen van AD(H)D als impulsiviteit, moeite met gevolgen kunnen overzien alsmede 'zelfmedicatie' omdat het brein van een aantal drugs tot rust komt.
Ik ben het niet met je eens. Het vrijkomen van (grote hoeveelheden) dopamine is geen motivatie, maar is gewoonweg puur genot. Het besluit om geen drugs meer te nemen omdat je er niet mee om kan gaan is dan juist een gebrek aan discipline, en de motivatie is dat je niet wil dat je weer verslaafd geraakt. Uiteraard heb je voor dat besluit wel discipline nodig om je daaraan te houden.
Dat hele D2-receptoren verhaal is een theorie tot je kan bewijzen door middel van onderzoek dat je wel degelijk minder van die receptoren hebt dan de gemiddelde mens. Maar ik denk dat als je echt een onbalans hebt in de neurotransmitters met bijbehorende receptoren dat je dan naast verslavingsgevoeligheid tal van andere klachten hebt zoals geen concentratie en dergelijke, AD(H)D gerelateerde klachten.
Zelf denk ik dat de verslavingsgevoeligheid bij AD(H)D-ers niet alleen komt door de neurotramsmitters/receptoren, maar ook door de karaktereigenschappen van AD(H)D als impulsiviteit, moeite met gevolgen kunnen overzien alsmede 'zelfmedicatie' omdat het brein van een aantal drugs tot rust komt.
#18
@Tevil19
Maar het vrijkomen van dopamine is toch wat we ervaren als motivatie?
Ben het met je eens dat het willen zoeken naar een fysieke oorzaak van iets op zichzelf niet verkeerd is, maar ik denk dat dat in de praktijk vaak als een substituut voor toepassen van zelfdiscipline wordt gebruikt. En dat is wel degelijk een kwalijk iets.
Vooral wanneer mensen bevestiging van hun conditie vinden in een fysieke oorzaak, dan wordt dat vaak aangewend als in "ik kan dat niet, want ik heb *vul fysieke aandoening hier in*".
Ik had het trouwens niet over jou specifiek, maar meer in het algemeen. Ik geloof graag dat je discipline toepast. Goed bezig.![:)]()
Ja dat is waar. Het vrijkomen van dopamine is wat we ervaren als motivatie. En stel dat ik minder motivatie heb vanwege de aanwezigheid van een allel waardoor mijn concentratie d2 receptoren lager is dan gemiddeld, dan is het prettig om de oorzaak te weten. Er zijn namelijk genoeg gezonde manieren om je dopamineniveau te boosten.
Ik ben het met je eens dat in de praktijk mensen mensen zich van de verantwoorlijkheid afdoen zodra ze een fysieke oorzaak hebben gevonden. 'Ik kan dat niet, en ik kan er niks aan doen, zo ben ik nu eenmaal'. Dat is niet wat ik in gedachte heb. Als je je gebrekken en minpunten opzoekt en kan verklaren, is de kans groter dat je daar iets aan kunt veranderen. En dat zie ik juist als het hebben van een goede zelfdiscipline. Het zorgt ervoor dat je voortaan makkelijker doorgaat. Je werkt aan je fouten, om het in de toekomst anders aan te pakken. Ik merk nu wel bij de laatste paar zinnen dat dit meer het 'vermogen om aan te passen' beschrijft. Discipline gaat over zelfbeheersing. Er zit wel enigszins overlap denk ik.
#19
@Tevil19
Ik ben het niet met je eens. Het vrijkomen van (grote hoeveelheden) dopamine is geen motivatie, maar is gewoonweg puur genot. Het besluit om geen drugs meer te nemen omdat je er niet mee om kan gaan is dan juist een gebrek aan discipline, en de motivatie is dat je niet wil dat je weer verslaafd geraakt. Uiteraard heb je voor dat besluit wel discipline nodig om je daaraan te houden.
Dopamine komt vrij om je te stimuleren/motiveren om iets uit te voeren zodat je blijer wordt, ergens van kunt genieten of om je uit gevaarlijke/onveilige situaties te brengen.
En ja, dat is nu niks gebruik kun je op gebrek aan discipline gooien, maar de voornaamlijkste reden om nu niet te gebruiken heeft te maken met het feit dat ik tijd nodig heb om te herstellen na mijn laatste gebruiksperiode. Dat heeft niets met zelfbeheersing te maken, maar eerder zelfbehoud.
#20
Je onderbewuste weet 10 seconden van te voren al wat je gaat doen, zeggen en beslissen meen ik een keer gelezen te hebben... Mijn bewustzijn zie ik als een rijke heer en het onderbewuste is zijn butler.