Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsSTELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

401 antwoorden
132 weergaven
18-5-2026
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#1
acht.zes zei:
@Mindless
We hebben er vaak mee overhoop gelegen, maar ik heb dan toch wel van jou geleerd dat je zaken ook anders dan wetenschappelijk benaderen kan. :)
Klik om te vergroten...
:grin:

Haha ja het botste nogal eens. Aan de andere kant ben ik door jou en anderen hier meer dan eens terug naar de aarde getrokken omdat ik dreigde weg te zweven. :wink:

Maar hoe Woke-up-sticky hier denkt is wat me beangstigd en wat die negatieve associatie met wetenschap bij mij oproept. Op een bepaald punt is het dan alleen nog maar rede, wetenschap, bewijs. Als wetenschap verwordt tot de allerhoogste autoriteit dan is dat in mijn ogen niets anders dan dogmatische religie. God is dan slechts vervangen door wetenschap. Niet dat wetenschap zelf dogmatisch is (integendeel), maar heel veel mensen beschouwen wetenschap wel als de absolute autoriteit en dat is mijn probleem daarmee. Een mens is meer dan een calculerende machine. Intuïtie en gevoel is inherent aan ons en is belangrijk om te praktiseren waar dat gepast is.
C
CasaanLid
01-01-2024, 00:00
#2
Tevil19 zei:
Hoe verklaar je dan dat niet iedereen verslaafd wordt als het niet lekker loopt in hun leven, als zij emotionele verliezen lijden of als ze heel down zijn?
Klik om te vergroten...
Op dezelfde manier als je kan verklaren dat mensen verslaaft raken terwijl ze een prachtig super leven hebben. Verslaving gebeurt.

Woke-up-sticky zei:
Deze mensen willen geen verantwoordelijkheid voor hun acties nemen maar gaan helemaal in hun identiteit als junkie op.
Klik om te vergroten...
Als junk zijn je identiteit is dan is er meer nodig als even verantwoordelijkheid nemen. Dan moet je junkidentiteit vermoorden om iemand anders te worden.

Woke-up-sticky zei:
Welke van deze twee is het? A: het middel is buitengewoon verslavend. Of b de verslavingsgevoelige mens is ziek.
Want als je het aan mij vraagt annuleren ze elkaar en zijn ze geen van twee waar
Klik om te vergroten...
Of C: het middel voorziet in een behoefte waar iemand zonder dat middel niet in kan voorzien. Daarmee annuleer ik a en b en kunnen ze toch beiden waar zijn.

Woke-up-sticky zei:
Wel wil ik nog even voor de duidelijkheid zeggen dat het aantal verslaafden met trauma als oorzaak overschat wordt, daarmee bedoel ik niet dat mensen met trauma geen uitvlucht zoeken van hun verschrikkelijke situatie.

Ook wil ik niks af doen van het trauma of van verslaving, ook ontken ik niet dat verslaving trauma teweeg kan brengen.
Klik om te vergroten...
Door de ontkenningen vind ik het moeilijk om precies te snappen wat je hier schrijft. Ik denk dat je bedoelt te zeggen dat het aandeel verslaafden door trauma kleiner is als wordt aangenomen en dat je begrijpt dat middelengebruik kan voorzien in de behoefte om om te gaan met het trauma. Terwijl verslaving ook weer trauma in de hand kan werken?

Woke-up-sticky zei:
Welkom in de tijd van empirisch bewijs.
Klik om te vergroten...
Nieuw empirisch bewijs ontstaat onder andere door vraagtekens te zetten bij het bestaande bewijs.


In mijn ogen, en dat is volledig anekdotisch en zonder (dat ik weet) wetenschappelijke onderbouwing, voorziet verslaving simpelweg in een behoefte.
Een behoefte die gegroeid is vanwege gebruik van het middel waar vervolgens een lichamelijke of psychische afhankelijkheid door is ontstaan.
Of een behoefte die is ontstaan vanwege levensproblemen van wat voor oorzaak dan ook. Toevallig loopt iemand dan tegen een stofje aan dat precies die leemte kan vullen of de problemen tijdelijk wegneemt.

Ik kan uiteraard bronnen zoeken die mijn stelling bevestigen.
J
JenLid
01-01-2024, 00:00
#3
Woke-up-sticky zei:
Trauma:

“Betrokkene is blootgesteld aan een feitelijke of dreigende dood, ernstige verwondingen en/of seksueel geweld op één (of meerdere) van de volgende manieren:

  1. Het is de persoon direct overkomen;
  2. De persoon was getuige van de gebeurtenis;
  3. Een direct familielid of vriend van de persoon is het overkomen;
  4. De persoon wordt herhaaldelijk blootgesteld aan nare details van de ingrijpende gebeurtenis(sen) (bijv. politieagenten die herhaaldelijk worden blootgesteld aan de details van kindermisbruik).”
Klik om te vergroten...

Dit stukje van trauma klopt wel
Eerst geloofde ik niet in trauma en dacht dat het zelf medelijden was
Maar ik een trauma opgelopen door een ernstige gebeurtenis en weet nu dat het wel echt is en het blijft herhalen.
W
Woke-up-stickyLid
01-01-2024, 00:00
#4
Casaan zei:
Op dezelfde manier als je kan verklaren dat mensen verslaaft raken terwijl ze een prachtig super leven hebben. Verslaving gebeurt.


Als junk zijn je identiteit is dan is er meer nodig als even verantwoordelijkheid nemen. Dan moet je junkidentiteit vermoorden om iemand anders te worden.


Of C: het middel voorziet in een behoefte waar iemand zonder dat middel niet in kan voorzien. Daarmee annuleer ik a en b en kunnen ze toch beiden waar zijn.


Door de ontkenningen vind ik het moeilijk om precies te snappen wat je hier schrijft. Ik denk dat je bedoelt te zeggen dat het aandeel verslaafden door trauma kleiner is als wordt aangenomen en dat je begrijpt dat middelengebruik kan voorzien in de behoefte om om te gaan met het trauma. Terwijl verslaving ook weer trauma in de hand kan werken?


Nieuw empirisch bewijs ontstaat onder andere door vraagtekens te zetten bij het bestaande bewijs.


In mijn ogen, en dat is volledig anekdotisch en zonder (dat ik weet) wetenschappelijke onderbouwing, voorziet verslaving simpelweg in een behoefte.
Een behoefte die gegroeid is vanwege gebruik van het middel waar vervolgens een lichamelijke of psychische afhankelijkheid door is ontstaan.
Of een behoefte die is ontstaan vanwege levensproblemen van wat voor oorzaak dan ook. Toevallig loopt iemand dan tegen een stofje aan dat precies die leemte kan vullen of de problemen tijdelijk wegneemt.

Ik kan uiteraard bronnen zoeken die mijn stelling bevestigen.
Klik om te vergroten...

Hoe reageer je op die stukjes apart, dan doe ik dat na mijn werk.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#5
Raver zei:
Beste leden.

De titel luid al: Verslaafd blijf je voor altijd!

Verslaving staat in het grote DSM-V boek beschreven als "Stoornis in het gebruik van middelen".

Nu bestaan er stoornissen waar men redelijk goed mee kan leven mits een juiste behandeling. Hierbij kun je denken aan een angststoornis / paniekstoornis.

Genezen doet het niet máár wel grotendeels. Men kan weer leven zonder angst/paniek. Men leert leven met angst, de denkpatronen worden door middel van therapie afgeleerd en nieuwe patronen worden aangeleerd.

Geldt dat ook voor verslaving? Is verslaving 'af te leren'? Bestaat er de mogelijkheid om de gedragsproblemen zo dusdanig te beïnvloeden dat men weer kan gebruiken zonder dat er op langere termijn (nogmaals) problemen ontstaan.

Of is verslaving is levenslange stoornis die het niet mogelijk maakt 'normaal' met middelen en/of gokken/seks/gamen noem het maar op om te gaan.

Benieuwd naar jullie meningen/ervaringen!
Klik om te vergroten...


Hèlemaal mee eens!
Zie hiervoor mijn verhaal over een alcoholverslaving in het desbetreffende Topic.
C
CasaanLid
01-01-2024, 00:00
#6
Woke-up-sticky zei:
Hoe reageer je op die stukjes apart, dan doe ik dat na mijn werk.
Klik om te vergroten...
tekst selecteren en op +citaat drukken
W
Woke-up-stickyLid
01-01-2024, 00:00
#7
Casaan zei:
Op dezelfde manier als je kan verklaren dat mensen verslaaft raken terwijl ze een prachtig super leven hebben. Verslaving gebeurt.


Als junk zijn je identiteit is dan is er meer nodig als even verantwoordelijkheid nemen. Dan moet je junkidentiteit vermoorden om iemand anders te worden.


Of C: het middel voorziet in een behoefte waar iemand zonder dat middel niet in kan voorzien. Daarmee annuleer ik a en b en kunnen ze toch beiden waar zijn.


Door de ontkenningen vind ik het moeilijk om precies te snappen wat je hier schrijft. Ik denk dat je bedoelt te zeggen dat het aandeel verslaafden door trauma kleiner is als wordt aangenomen en dat je begrijpt dat middelengebruik kan voorzien in de behoefte om om te gaan met het trauma. Terwijl verslaving ook weer trauma in de hand kan werken?


Nieuw empirisch bewijs ontstaat onder andere door vraagtekens te zetten bij het bestaande bewijs.


In mijn ogen, en dat is volledig anekdotisch en zonder (dat ik weet) wetenschappelijke onderbouwing, voorziet verslaving simpelweg in een behoefte.
Een behoefte die gegroeid is vanwege gebruik van het middel waar vervolgens een lichamelijke of psychische afhankelijkheid door is ontstaan.
Of een behoefte die is ontstaan vanwege levensproblemen van wat voor oorzaak dan ook. Toevallig loopt iemand dan tegen een stofje aan dat precies die leemte kan vullen of de problemen tijdelijk wegneemt.

Ik kan uiteraard bronnen zoeken die mijn stelling bevestigen.
Klik om te vergroten...


Ik zeg ook niet dat verantwoordelijkheid makkelijk is, maar wel dat het makkelijker maakt. Zodra je begint met kleine dingen als eerlijk zijn tegen artsen en afspraken met behandelaars nakomen.

Dit is ook waarom verslavenden makkelijker omgaan met verslaving of clean worden na hun dertigste.

Het aantal mensen met een geweldig leven die verslaafd raken verbleekt bij het aantal mensen die in een kansarme of doelloze staat verkeren.

Als het middel voorziet in iets waar het brein niet in kan voorzien, hoe wil je dan herstel verklaren? Vooral aangezien de momenten voor herstel niet bepaald willekeurig zijn.

Nog even over trauma, 94 procent van mensen die als verslaafd zijn gediagnosticeerd, hebben geen ptsd of een diagnosticeerbaar trauma.

Het probleem wat ik heb met de bestseller van Gabor Maté en de trauma theorie, is dat het mensen dwingt trauma’s in hun leven te zoeken en zich daarop te richten (met alle problemen van dien) vervolgens een sociale oorzaak voor verslaving EN trauma uit het raam te kieperen.

Om een lang verhaal kort te maken ben ik het vooral met je laatste alinea eens.
B
BatileOgaLid
01-01-2024, 00:00
#8
Was je al.
W
Woke-up-stickyLid
01-01-2024, 00:00
#9
zen0Askii zei:
Was je al.
Klik om te vergroten...

Je was al verslaafd voordat wat?
B
BatileOgaLid
01-01-2024, 00:00
#10
Woke-up-sticky zei:
Je was al verslaafd voordat wat?
Klik om te vergroten...
Voordat je er achterkwam en het koppelde of het zich uitte dmv drugs.
W
Woke-up-stickyLid
01-01-2024, 00:00
#11
zen0Askii zei:
Voordat je er achterkwam en het koppelde of het zich uitte dmv drugs.
Klik om te vergroten...

Jij liep zeker ook al de marathon voor je kon kruipen.

B
BatileOgaLid
01-01-2024, 00:00
#12
S
Woke-up-sticky zei:
Jij liep zeker ook al de marathon voor je kon kruipen.


Klik om te vergroten...
Soort van
W
Woke-up-stickyLid
01-01-2024, 00:00
#13
zen0Askii zei:
S

Soort van
Klik om te vergroten...

Voetballen zonder bal.
R
RebellLid
01-01-2024, 00:00
#14
Je was al een crackhead zonder dat je wist wat crack was
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#15
Yceman224 zei:
Maar, lang niet alle problemen zijn op te lossen!
Integendeel. Sommige gedane zaken nemen geen keer. Nee. Die komen in je rugzak terecht, en die neem je mee, waar je ook heengaat, ze blijven in die rugzak zitten, en ze zullen bij tijd en wijle éven de kop opsteken. Wat je ook doet, en waarheen je ook gaat.
Klik om te vergroten...

Yceman224 zei:
Iedere kersttijd is voor mij een kwelling....
Deze vette narigheid zit naast nog wat andere probleempjes in de rugzak.
Die gaan daar beslist nooit meer uit.
Zeer zeker niet bij gebruik van drank en drugs...
Klik om te vergroten...

Je bent altijd heel stellig.

Heb ik ook wel een handje van, maar ik denk dat je hier heel erg aan het projecteren bent. Voor jou blijven die dingen in je rugzak zitten, voor jou is het elke kersttijd weer een kwelling. Maar zie je niet dat omdat jij hier zo stellig in bent en zo hard in geloofd, dat het daarom steeds weer een probleem is?

Je moet steeds tegen jezelf herhalen dat het verleden zo'n vat heeft op je. Waarom is dat denk je? Omdat wanneer je het verleden niet steeds ophaalt, het begint te verdwijnen voor je. We houden ons eigen verleden in leven. Waar denk je dat het verleden is, behalve als een gedachte in je eigen hoofd? Het is nergens... Het is voorbij op het moment dat het niet meer nu is. Verdwenen in het absolute niets, alsof het nooit bestaan heeft. Het enige dat ervan overblijft is een kopie in het geheugen en daarna een kopie daarvan, en daarna een kopie daarvan, et cetera. Als we niet zo hard bezig waren die kopie zo goed mogelijk na te maken van de kopie daarvoor, dan konden we het sneller loslaten.

Ik spreek nu vooral in het algemeen. Het vast blijven houden aan het verleden - ook al lijden we daar diep onder - is iets wat we allemaal doen in mindere of meerdere mate. Maar waarom...
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#16
Het vasthouden en kunnen loslaten van allerlei ervaringen des levens is vanaf mijn geboorte altijd voor mij een probleem geweest, en is dit, alhoewel in mindere mate, nog steeds een karaktertrek.
Ik weet dit natuurlijk wel.
Ik kan het helaas niet veranderen.
Het is er. Omdat mensen met dit soort karakters nogal eens vastlopen, waaronder ik dus, heb ik daar op vele, vele manieren en therapieën geprobeerd om dit te veranderen.
Helaas. Dit is niet gelukt.
Met al dat gedoe is er eigenlijk veel meer schade aangericht, dan dat ik er beter van werd zelfs.
Jouw zienswijze over die van mij, zoals deze op mij overkomt tenminste is niet op mij van toepassing...was dat allemaal maar zo eenvoudig....
Want eenvoudig, helaas ligt deze problematiek heel, heel erg ingewikkeld.
En, mensen met dit euvel, zijn over het algemeen heel erg verslavingsgevoelig.
Net zoals ik .
Een 30 jaar terug was het allemaal nog veel erger.
Nu kan ik er wel mee leven.
Maapr Kerstmis? Nee.
Vlak vóór deze zogenaamde feestdagen stortte mijn wereld volkomen in elkaar. Volkomen, het was een plotselinge totaal onverwachte ommekeer van 180 graden.
Zwarte sneeuw werd het.
Zelfs tijd en plaats weet ik mij nu nog exact te herinneren. Ja. Zómaar.
Dat vergeet je niet zomaar even
En dus,
Ik heb de pest aan die dagen. Echt grondig te ren bloedhekel.
Begint zo rond 20 december en eindigt zo rond 3 januari.
En, de facto, ik ben hierin beslist niet de enige, er zijn veel, veel meer mensen, die min of meer hetzelfde beleven, als ik...
I
Incubi666Lid
01-01-2024, 00:00
#17
Laten los Laten van mijn verleden wou dat ik dat KPN wou ik da tf mij eens echt kon uiten tegen iemand. Ik kan wel alles zeggen maar dan is het nog niet los gelaten. Geen psycholoog of andere dokter prikt door mijn muur van emoties doorheen. Daardoor nu veel pijn omdat ik emoties opprop. Ik kan mijn trauma's niet los laten. De rugzak blijft. Moet het kunnen accepteren maar daar heb je ook deels een goede eigenwaarde voor nodig zelf respect heb ik niet.
Mijn eerste vluchtweg was ooit drugs toen veel lopen en fietsen dwangstoornis dus. Doe alles in volle overgave 20km lopen 80km fietsen per dag weinig eten. Alles registeren op telefoon. Daarna weer terug bij af. Nu dwang op een redelijke manier onder controle tot at mijn pup helemaal alleen kan thuis laten dan pas ga ik weer meer lopen moet de gedachtes kwijt of drugs... coke pep helpen wel. En heroïne helemaal niet de pijn wel de emoties. De pijn die Heb werkt geen 1 pijnstiller tegen.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#18
Het is al een heel groot pluspunt dat je dit weet!
Dat is een begin van het kunnen vinden van geschikte hulp!
Dwanghandelingen en dwangneuroses, daar kom je zomaar niet vanaf....Ik heb iemand gekend die dit had en ervan af komen is een groot probleem.
Ermee leren omgaan, daarvoor kreeg deze bekende van mij gedurende lange tijd cognitieve gedragstherapie. Intern.
Dat heeft haar wel geholpen.
Leven met dwang is beslist geen kleinigheid..
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#19
Natuurlijk hebbenvdrugsceen functie in ons leven.
Al was het maar om even rust te krijgen, pijn te bestrijden, renbtrip te kunnen maken.
De Chinezen wisten dit al, en schoven opium, toen wij nog in een berenvel en strijdknots ronddalverden in ons kikkerlandje.
En bij indianenstammen bij de sjamaan, was en is dit al zeker zo.
Maar om ze een zegen voor de mensheid te bezien, nee. Dat gaat mij te ver.
Het gaat vaak mis bij gebruik. Dat weet iedereen.
Niet zelden gaat ook een relatie eraan.
Kijk maar eens bij drankge/misbruik...
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#20
Incubi666 zei:
Laten los Laten van mijn verleden wou dat ik dat KPN wou ik da tf mij eens echt kon uiten tegen iemand. Ik kan wel alles zeggen maar dan is het nog niet los gelaten. Geen psycholoog of andere dokter prikt door mijn muur van emoties doorheen. Daardoor nu veel pijn omdat ik emoties opprop. Ik kan mijn trauma's niet los laten. De rugzak blijft. Moet het kunnen accepteren maar daar heb je ook deels een goede eigenwaarde voor nodig zelf respect heb ik niet.
Klik om te vergroten...
Goede eigenwaarde, zelfrespect, zelf-liefde, ik zie dat allemaal als hetzelfde. Het is iets waar ik van jongs af aan moeite mee heb gehad. Waar het bij anderen om me heen vaak als vanzelf leek te komen, kon ik het gewoon niet opbrengen. Maar als iemand die daar moeite mee had en soms ook nog heeft, wil ik je zeggen dat dit géén voorwaarde is om te beginnen met accepteren. Ja, zelf-liefde is hoogst preferabel. Het is de makkelijkste weg, áls je het kunt toepassen. Voor de pechvogels die dat niet zomaar kunnen lijken te doen, is alle hoop echter niet verloren. Wat je namelijk sowieso kunt doen, is de pijn voelen. Het gaat niet fijn zijn zonder die zelf-liefde, maar wat gaat die pijn jou nou doen? Gaat het jou overweldigen? Is het ondraaglijk? Ik zal je zeggen, het verhaal gekoppeld áán je pijn is ondraaglijk, nooit de pijn zelf. Hoe intens is je geestelijke pijn werkelijk? Vergelijk het eens met fysieke pijn. De laatste is vaak vele malen intenser dan geestelijke pijn en toch prefereren we dat vaak ver boven onze mentale trauma's. Waarom? Omdat het slechts pijn is. Het is niets persoonlijks. Maar waarom beschouwen we geestelijke pijn dan ook niet als iets onpersoonlijks? Is dit onmogelijk om te doen?

Ik heb het hier in het verleden al (veel te) vaak over gehad op DF, maar enkel praten over je pijn is imo niet voldoende om je pijn te ontstijgen. Waarom? Omdat dat is als zeggen tegen je eigen mind/geest: "zeg jij nou eens waarom het terecht is dat ik blijf lijden onder dit trauma". Je mind zal áltijd een reden kunnen bedenken waarom je zou moeten lijden. Dat is wat het doet. Omdat we op een bewust of onbewust niveau wíllen lijden, zal je geest middels slimheid/sluwheid een reden vinden, no matter what. En hoewel ik denk dat er zeker een plek is voor praten over trauma's, denk ik dat dat niet het eindstation zou moeten zijn. Je wilt daar toch voorbij gaan? En dat doe je, door dat spelletje niet meer op het niveau van de mind/geest zelf te spelen, maar door daar uit te stappen. Door 1 stap achteruit te zetten en de werkelijkheid van je pijn onder ogen te komen. Het verleden is voorbij. Je zult het nergens meer kunnen vinden. Het is over. Verleden is dus niet een werkelijkheid van je pijn. Dat kun je dus afstrepen. Maar de pijn zélf, die is echt. Die ervaar je nú. Als je je nou dus enkel daar op richt en niet op het verhaal/verleden rondom je pijn. Je hoeft enkel te zien dat alleen de pijn zélf echt is, niet het verhaal. Dat is die ene stap achteruit zetten. Niet meer in discussie gaan met je mind, want dat ga je nooit winnen. Slechts de pijn zelf in zijn rauwheid ondergaan.

En dan nog iets. Mensen met de meeste geestelijke/emotionele pijn, zijn de mensen met de meeste potentiële gelukzaligheid. Want je pijn wordt je gelukzaligheid, als je het juiste perspectief weet te vinden. Zie het dus niet als iets om kwijt te raken of te verdoven. Omarm het volledig en zie het voor je ogen transformeren. Het kost tijd en inspanning en opoffering, maar die verloren zelf-liefde komt terug op deze manier. Wat is meer waardig voor zelf-respect en liefde dan je diepste pijn omarmen? Dan je lijden los te laten en jezelf zo te vergeven?

Het is allesbehalve onmogelijk.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123456...21
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."