STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

Mindless zei:

We gaan allemaal door een fase waarin we slaaf zijn van onze eigen mind (ik prefereer mind boven hersenen, dat voelt een stuk minder rigide). Sommigen weten zich (gedeeltelijk of niet) te bevrijden uit die gevangenis. De meesten blijven er hun hele leven in.

Je kunt alleen maar jezelf zijn, maar alles dat je ziet is niet jezelf. Je bent wie je bent, maar je mind is sluw. Als je "slaapt", zal het je overtuigen dat je bent wat je ziet. Jij bent dan de slaaf van je mind. De echte vrije wil ligt erin wakker te worden en daarmee weer de meester over je mind te worden.

De verslaving aan drugs en alle andere verslavingen zijn imo secundair aan dit. Je kunt al die dingen afzonderlijk aanpakken, maar het is dweilen met de kraan open really.

Klik om te vergroten...

Tevil19 zei:

En hoe zou je die vrije wil verkrijgen? Daar ben ik dan wel benieuwd naar.

Klik om te vergroten...

Tevil19 zei:

Het is gewoon dat ik mijn conclusies trek uit wetenschappelijk onderbouwde beweringen. Is er bewijs voor jouw visie erachter? Wellicht is hier ook te weinig onderzoek naar gedaan. En ik heb het nooit ervaren of mezelf opengesteld ervoor.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Kan het zijn dat we onze inherente vrije wil projecteren op de 'ik' gedachte? Dat er weldegelijk vrije wil is, maar niet van 'iemand'. We "worden" onze 'ik' door onszelf te limiteren tot de gedachte 'ik ben het lichaam'. En in limitatie lijken we niet onze natuurlijke aard van ongelimiteerdheid te ervaren, waardoor we op zoek gaan naar iets om dat gemis op te vullen, resulterend in o.a. verslavingen aan dingen die tijdelijk ons gemis lijken op te heffen.

Het projecteren van een aspect van onszelf gebeurd ook op andere manieren. Ons inherente gevoel van oneindigheid/ruimtelijkheid projecteren we op de wereld en zien zo ruimte, daar waar geen ruimte (afstand) is. Of onze inherente eeuwigheid, die gezien door de prisma van de mind tijd lijkt te tonen, daar waar geen tijd is.

Het moet natuurlijk ook overtuigend lijken dat de 'ik' vrije wil heeft, anders was het geen goede illusie geweest en zou het kosmische toneelspel niet opgevoerd kunnen worden.

Of... 'Ik' fantaseer dit allemaal en in werkelijkheid ben 'ik' een elektrisch signaal in een omhulsel van vlees, in een chaotisch extern universum van tijd en ruimte en ben 'ik' hardwired om voor altijd een onderliggende neiging te hebben tot verslaving, waar afleiding van gezocht moet worden.

Of... Misschien denk ik soms wat teveel na over dit soort dingen.

Klik om te vergroten...

Keesoe zei:

Onze inherente vrije wil projecteren op onze ik? Ja zeker, daarom stelde ik de vraag, maar zijn wij onze "ik"? Ik weet zeker/Ik geloof dat ik niet alleen "ik" ben maar ben meer dan dat. Alleen dat bewijzen of dat geloof een illusie is, zal niet in deze materiële 4d wereld bewezen kunnen worden. Wij (jij en ik in onze eenheid van vooor het bestaan) hebben er voor gekozen in een illusionaire wereld te leven met een illusionaire ik. We hebben er goed voor gezorgd dat we onszelf niet kunnen bewijzen in dit bestaan, anders had inderdaad het kosmische spel niet gelukt/gespeeld kunnen worden.

Klik om te vergroten...

Keesoe zei:

Ja sommige denken inderdaad teveel na over deze dingen

Klik om te vergroten...

Keesoe zei:

Maar ben ik verslaafd? Ja zeker! IS het een ziekte? IK vind van niet... Maar is of kan het wel zo erg zijn als ziekte en moeten we het als een ziekte behandelen? Jazeker, dat denk IK van wel. Kan je een verslaving ook gecontroleerd in stand houden? Ja ook daar ben ik van overtuigd.Al is dat zeer zeer zeldzaam.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Aan de andere kant: de meesten denken hier nooit over na. Sommigen niet 1 keer in hun leven.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Het een ziekte noemen is de verantwoordelijkheid uit handen geven. Imo is het een stoornis waar je aan kunt werken.

Klik om te vergroten...

Keesoe zei:

Ik geloof trouwens ook in genetische aanleg. Dus voor de 1 is het vanuit nature wel moeilijker dan voor de ander om er mee om te kunnen gaan. Niet dat dat een excuus moet zijn natuurlijk

Klik om te vergroten...

Tevil19 zei:

Ik snap niet helemaal waarom er hier vaak wordt gezegd dat verslaafden maar door blijven gebruiken, omdat er is geconstateerd dat zij ziek zijn. Ik vind het geen excuus.

Want ook als je ziek bent, vind ik dat je daar mee om kunt leren gaan. Net zoals bij andere ziekten zoek je steun bij familie en naasten, praat je erover, ga je naar de dokter/afkickkliniek of psycholoog.

En ik zeg niet dat ik denk dat ik voor altijd afhankelijk zal blijven. Ik denk dat ik altijd verslavingsgevoelig zal blijven in mijn leven, door wellicht een tekort aan dopamine D2-receptoren of andere receptoren en neurotransmitters.

Ook kan ik zelfs mijn eigen mening enigszins tegenspreken door de resultaten van onderzoeken die hebben uitgewezen dat verslaving meer te maken heeft de menselijke verbindingen en connecties dan een defect in de hersenen. Maar ook hierbij zou het kunnen dat ik gevoeliger ben om te gaan gebruiken zodra de verbindingen en connecties in mijn leven wegvallen dan andere mensen.

En ik vind het jammer dat dit topic nu een negatieve lading heeft gekregen. Ik vind het namelijk wel een interessant onderwerp om over te discussiëren.

Klik om te vergroten...

Tevil19 zei:

Want ook als je ziek bent, vind ik dat je daar mee om kunt leren gaan. Net zoals bij andere ziekten zoek je steun bij familie en naasten, praat je erover, ga je naar de dokter/afkickkliniek of psycholoog.

Klik om te vergroten...

Jen zei:

Vind deze discussie juist wel leuk.
Je bent natuurlijk niet ziek je hebt jezef iets aangeleerd en dat kan je ook weer afleren gelukkig zijn we flexible en hebben we hersens die te trainen zijn

Klik om te vergroten...

Woke-up-sticky zei:

Zou je die onderzoeken even willen linken? En nee, die tedx talk telt niet.

Klik om te vergroten...

Raver zei:

Mwa dat is wel logisch. Maar van benzo afkick zit je vaak al tegen het plafon van de spanning. Speed snuiven lijkt voor mij dan juist iets wat het erger maakt haha. Al kan dat iets persoonlijks wezen.

Klik om te vergroten...

Tevil19 zei:

Hm, nu ik wat meer heb gekeken naar de meningen merk ik dat dit onderzoek wat omstreden wordt. Dus wellicht dat hier meer en secuurder onderzoek naar moet worden gedaan.

http://www.brucekalexander.com/articles-speeches/rat-park/148-addiction-the-view-from-rat-park

En hier staat wat over die Vietnam soldaten.

https://jamesclear.com/heroin-habits

In dit artikel staan de onderzoeken hiervan gerefereerd.

Ik merk dat ik toch geneigd ben om de argumenten van die Ted talk te herhalen. Maar dat komt omdat ik het goede punten vind. Ook als ik mijn eigen ervaringen en observaties hierbij betrek denk ik wel dat hier een kern van waarheid in zit.

Namelijk, toen ik elke dag naar school ging, standvastige en fijne relatie had, veel vrienden om mee af te spreken, 4 tot 5 keer per weken sporten met mijn vriendin of soortgenoten, gebruikte ik vrijwel niet. Af en toe recreatief eens. En toen al deze dingen wegvielen begon ik het extreem te misbruiken. En mensen begonnen mij te verstoten hierdoor, waardoor het alleen maar erger werd. En van meer mensen hoor ik dat emotioneel verlies of trauma ten grondslag liggen aan hun verslaving. Ze willen pijn of angst verminderen. Ik kan me niet voorstellen dat iemand voor zijn lol verslaafd wordt. Dat wil niemand. En het is niet dat ik mijn hele omgeving de schuld wil geven van het misbruik, maar ik denk toch dat het anders was gelopen als mijn relaties en connecties gezonder en veiliger waren.

En ik denk dat ik als verslavingsgevoelige sneller naar de middelen grijp dan niet-verslavingsgevoeligen zodra mijn leven niet helemaal lekker loopt.

En ik wil vechten ertegen en gezonder leven, maar een verslavingsgevoeligheid zal ik altijd houden, misschien dat het minder heftig wordt. Maar ik zal er altijd rekening mee moeten houden.



Inderdaad, precies wat ik dacht. Als je afkickt van benzodiazepinen wil je echt geen stimulanten binnnenkrijgen.

Klik om te vergroten...

Woke-up-sticky zei:

Die onderzoeken hebben geen fluit met gebrek aan verbinding te maken, maar met succes.

Met andere woorden, met motivatie. Als mensen niets hebben om voor te vechten doen ze dat vaak ook niet, de motivatie om te gebruiken is groter dan de motivatie iets van het leven te maken.

Iets wat je zelf ook zegt. Als het niet lekker gaat heb is de drempel lager om te gebruiken? Wat heeft dat met verslavingsgevoeligheid te maken anders dan dat je er al vanuit gaat dat je gevoeliger bent voor een middel wanneer je leven niet goed gaat.

Het is misschien wel lekker om een argument aan te halen waar je je in kan vinden, omdat het je ontzegd van verantwoordelijkheid (wat het nog makkelijker maakt om te gebruiken) maar het zegt niets over de realiteit.

Ik ben verslaafd geraakt omdat ik geen genoeg kon krijgen van de dope, dat is veel eerlijker en zonder willekeur.

Klik om te vergroten...

Tevil19 zei:

Oke, dat is waar. Maa het succes dat we ervaren ligt denk ik voor een groot deel aan de menselijke contacten, relaties, vriendschappen die we onderhouden. Als deze gezond en veilig zijn, is je kans op overleven groter. Een mens heeft andere mensen nodig. Ik vind dat een grotere kans op overleving voor een groot deel bijdraagt aan het succes. Een succesvol organisme is volledig aangepast aan zijn omgeving en weet hoe te handelen hierin. Ik weet dat dit wel een erg basale definitie is en dat ik erg all or nothing(zwartwit) denk. Ik denk dat een groot deel van de successen en doelen die je hebt bereikt liggen aan de omgeving, opvoeding die je hebt en het gezonde klimaat waarin je leeft. Natuurlijk is er ook een intrinsiek aspect aan het succes. Nature and nurture maken wie je bent.

Met verslavingsgevoeligheid bedoel ik dat ik 'vlucht' voor mijn huidige situatie. Het hoeft niet per se middelengebruik te zijn. Ook ongezond eten, seks/porno, gamen en soms ook bijvoorbeeld iets simpels als naar de bios gaan doe ik soms als ik uit de realiteit getrokken wil. En het gaat in iedereens leven weleens niet lekker, maar niet iedereen raakt verslaafd. Verslavingsgevoeligen zijn sneller geneigd een impulsieve en korte 'reliëf te zoeken.

En de verantwoordelijkheid ligt natuurlijk bij mij. Ik heb zelf een grote invloed op mijn sociale leven en ben hier ook zelf verantwoordelijk voor. En het is niet zo dat ik er helemaal niks aan kan doen. Ik kan ermee om leren gaan.

Klik om te vergroten...