STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

Keesoe zei:

Onze inherente vrije wil projecteren op onze ik? Ja zeker, daarom stelde ik de vraag, maar zijn wij onze "ik"? Ik weet zeker/Ik geloof dat ik niet alleen "ik" ben maar ben meer dan dat. Alleen dat bewijzen of dat geloof een illusie is, zal niet in deze materiële 4d wereld bewezen kunnen worden. Wij (jij en ik in onze eenheid van vooor het bestaan) hebben er voor gekozen in een illusionaire wereld te leven met een illusionaire ik. We hebben er goed voor gezorgd dat we onszelf niet kunnen bewijzen in dit bestaan, anders had inderdaad het kosmische spel niet gelukt/gespeeld kunnen worden.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat we het niet tegenover elkaar kunnen bewijzen, maar dat je het tegenover jezelf kunt "bewijzen". Dat is alleen niet echt het juiste woord denk ik. Je ziet slechts zonder enige twijfel dat alles dat je kunt zien niet jezelf is, dus ben je niet 'ik'.

Keesoe zei:

Ja sommige denken inderdaad teveel na over deze dingen

Klik om te vergroten...

Aan de andere kant: de meesten denken hier nooit over na. Sommigen niet 1 keer in hun leven.

Keesoe zei:

Maar ben ik verslaafd? Ja zeker! IS het een ziekte? IK vind van niet... Maar is of kan het wel zo erg zijn als ziekte en moeten we het als een ziekte behandelen? Jazeker, dat denk IK van wel. Kan je een verslaving ook gecontroleerd in stand houden? Ja ook daar ben ik van overtuigd.Al is dat zeer zeer zeldzaam.

Klik om te vergroten...

Het een ziekte noemen is de verantwoordelijkheid uit handen geven. Imo is het een stoornis waar je aan kunt werken.

Mindless zei:

Aan de andere kant: de meesten denken hier nooit over na. Sommigen niet 1 keer in hun leven.

Klik om te vergroten...

Ja helaas is dat ook waar.

Mindless zei:

Het een ziekte noemen is de verantwoordelijkheid uit handen geven. Imo is het een stoornis waar je aan kunt werken.

Klik om te vergroten...

Daarom vind ik het inderdaad ook geen ziekte. Maar moet wel als zodanig behandeld worden. Net als vele stoornissen.

Ik geloof trouwens ook in genetische aanleg. Dus voor de 1 is het vanuit nature wel moeilijker dan voor de ander om er mee om te kunnen gaan. Niet dat dat een excuus moet zijn natuurlijk

Volgens de definitie van verslaving blijf je dat zo lang als de dysfunctionaliteit aanhoudt. Het gaat om de hoeveelheid problemen die geassocieerd zijn met gebruik van drugs. Als je geen sociale, financiële, medische of psychologische problemen hebt met drugs gebruiken dan ben je ook niet (meer) verslaafd.

Maar de praktijk is wat weerbarstiger, denk ik. Zeker met verslaving aan middelen die de hersenstructuren aanpassen, met name stimulanten, blijft het een constant gevecht om van de middelen af te blijven. De mesolimbische route, een belangrijke hersenstructuur die betrokken is bij het nemen van keuzes en beloning daarvan, raakt enorm getriggerd door chronisch gebruik van stimulanten wat in die hersenbanen ingesleten raakt, als het ware.

Met andere middelen is het meer een kwestie van emotie-regulatie. Veel mensen die last hebben van een verslaving hebben eigenlijk last van emotie-verwerkingsproblemen. Als ze heftige stress meemaken dan weten ze niet hoe ze daarmee op gezonde wijze moeten omgaan. Voor hen is gebruik van drugs een vlucht voor de stressor. Die ingebakken gewoonte kan grotendeels verholpen worden met cognitieve gedragstherapie. Maar in de praktijk zie je dan dat de mensen wie hun gedrag aangepast hebben, toch weer snel kunnen terugvallen in periodes van grote stress, bijvoorbeeld bij het verbreken van een liefdesrelatie of het overlijden van een familielid.

Woke-up-sticky zei:

Precies waarom ik ook stop met deze discussie

Klik om te vergroten...

Ik denk toch echt dat dit het beste is wat je tot nu toe hebt gezegd.

@Woke-up-sticky
Punt is dat zelfs de experts het niet met elkaar eens zijn, en dan vind ik zo'n stelligheid als jij die aan de dag legt toch wel een beetje vreemd overkomen.
@Mindless
En zeker als de wetenschap nog geen 100% duidelijkheid geeft vind ik het een hele goede zaak om die dan maar even opzij te leggen en zelf te gaan denken over zulke materie, en dan vind ik jouw invalshoek gewoon een hele goede!
@Neo-Shulginist
Ook jouw uiteenzetting vind ik een zeer plausibele, ik ga wel mee in wat je hier zegt.

Zelf denk ik dat verslaving geen pure ziekte is, maar je kan ook niet stellen dat er helemaal geen lichamelijk aspect is want verslaving brengt wel degelijk veranderingen aan in het fysieke gestel van je hersenen. Dat is maar een gedeelte van de problematiek, want er spelen naast die veranderde fysiek nog vele andere factoren die invloed hebben of je al dan niet verslaafd geraakt en of je al dan niet kan afkicken of ooit nog eens recreatief iets kan gebruiken zonder echte terugval te krijgen. Het lijkt me dat je persoonlijke omstandigheden zullen bepalen welke factoren de meeste invloed gaan hebben in dit proces en de uiteindelijke uitkomst ervan.

acht.zes zei:

@Mindless
En zeker als de wetenschap nog geen 100% duidelijkheid geeft vind ik het een hele goede zaak om die dan maar even opzij te leggen en zelf te gaan denken over zulke materie, en dan vind ik jouw invalshoek gewoon een hele goede!

Klik om te vergroten...

Maar er zijn ook gewoon dingen, zoals dus bijvoorbeeld zien en weten dat een kleine baby die voor je ligt (nog) niet het ego heeft dat wij door de jaren heen hebben ontwikkelt. Zoiets hoeft wetenschap mij niet te leren. Dat zie, voel, intueer, wéét ik. Niet dat ik op de wetenschap hoef te wachten om eindelijk die 100% bevestiging te krijgen. Het is gewoon common sense.

Hierom heb ik door de jaren denk ik een beetje een negatieve associatie met de wetenschappelijke kijk op dingen gekregen. Omdat er tegenwoordig best veel mensen zijn die iets pas erkennen als het wetenschappelijk bewezen is. Niet eerlijk van mij tegenover wetenschap zelf natuurlijk (ben daar ook terecht meermaals op gewezen hier ), maar toch een associatie die ik dan soms maak.

acht.zes zei:

@Woke-up-sticky
Punt is dat zelfs de experts het niet met elkaar eens zijn, en dan vind ik zo'n stelligheid als jij die aan de dag legt toch wel een beetje vreemd overkomen.
@Mindless
En zeker als de wetenschap nog geen 100% duidelijkheid geeft vind ik het een hele goede zaak om die dan maar even opzij te leggen en zelf te gaan denken over zulke materie, en dan vind ik jouw invalshoek gewoon een hele goede!
@Neo-Shulginist
Ook jouw uiteenzetting vind ik een zeer plausibele, ik ga wel mee in wat je hier zegt.

Zelf denk ik dat verslaving geen pure ziekte is, maar je kan ook niet stellen dat er helemaal geen lichamelijk aspect is want verslaving brengt wel degelijk veranderingen aan in het fysieke gestel van je hersenen. Dat is maar een gedeelte van de problematiek, want er spelen naast die veranderde fysiek nog vele andere factoren die invloed hebben of je al dan niet verslaafd geraakt en of je al dan niet kan afkicken of ooit nog eens recreatief iets kan gebruiken zonder echte terugval te krijgen. Het lijkt me dat je persoonlijke omstandigheden zullen bepalen welke factoren de meeste invloed gaan hebben in dit proces en de uiteindelijke uitkomst ervan.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Maar er zijn ook gewoon dingen, zoals dus bijvoorbeeld zien en weten dat een kleine baby die voor je ligt (nog) niet het ego heeft dat wij door de jaren heen hebben ontwikkelt. Zoiets hoeft wetenschap mij niet te leren. Dat zie, voel, intueer, wéét ik. Niet dat ik op de wetenschap hoef te wachten om eindelijk die 100% bevestiging te krijgen. Het is gewoon common sense.

Hierom heb ik door de jaren denk ik een beetje een negatieve associatie met de wetenschappelijke kijk op dingen gekregen. Omdat er tegenwoordig best veel mensen zijn die iets pas erkennen als het wetenschappelijk bewezen is. Niet eerlijk van mij tegenover wetenschap zelf natuurlijk (ben daar ook terecht meermaals op gewezen hier ), maar toch een associatie die ik dan soms maak.

Klik om te vergroten...

Welkom in de tijd van empirisch bewijs.

acht.zes zei:

@Woke-up-sticky
Punt is dat zelfs de experts het niet met elkaar eens zijn, en dan vind ik zo'n stelligheid als jij die aan de dag legt toch wel een beetje vreemd overkomen.
@Mindless
En zeker als de wetenschap nog geen 100% duidelijkheid geeft vind ik het een hele goede zaak om die dan maar even opzij te leggen en zelf te gaan denken over zulke materie, en dan vind ik jouw invalshoek gewoon een hele goede!
@Neo-Shulginist
Ook jouw uiteenzetting vind ik een zeer plausibele, ik ga wel mee in wat je hier zegt.

Zelf denk ik dat verslaving geen pure ziekte is, maar je kan ook niet stellen dat er helemaal geen lichamelijk aspect is want verslaving brengt wel degelijk veranderingen aan in het fysieke gestel van je hersenen. Dat is maar een gedeelte van de problematiek, want er spelen naast die veranderde fysiek nog vele andere factoren die invloed hebben of je al dan niet verslaafd geraakt en of je al dan niet kan afkicken of ooit nog eens recreatief iets kan gebruiken zonder echte terugval te krijgen. Het lijkt me dat je persoonlijke omstandigheden zullen bepalen welke factoren de meeste invloed gaan hebben in dit proces en de uiteindelijke uitkomst ervan.

Klik om te vergroten...

Ik heb weinig keuze vind ik. De data is er en ik ben er van overtuigd dat het ziektemodel misdadig is.

Ik geloof niet in abstinentie ofzo, maar in doelgericht leven.

Ieder mens dat een persoon onder 18 blootstelt aan de retoriek van de aa of na is crimineel.

Neo-Shulginist zei:

Volgens de definitie van verslaving blijf je dat zo lang als de dysfunctionaliteit aanhoudt. Het gaat om de hoeveelheid problemen die geassocieerd zijn met gebruik van drugs. Als je geen sociale, financiële, medische of psychologische problemen hebt met drugs gebruiken dan ben je ook niet (meer) verslaafd.

Maar de praktijk is wat weerbarstiger, denk ik. Zeker met verslaving aan middelen die de hersenstructuren aanpassen, met name stimulanten, blijft het een constant gevecht om van de middelen af te blijven. De mesolimbische route, een belangrijke hersenstructuur die betrokken is bij het nemen van keuzes en beloning daarvan, raakt enorm getriggerd door chronisch gebruik van stimulanten wat in die hersenbanen ingesleten raakt, als het ware.

Met andere middelen is het meer een kwestie van emotie-regulatie. Veel mensen die last hebben van een verslaving hebben eigenlijk last van emotie-verwerkingsproblemen. Als ze heftige stress meemaken dan weten ze niet hoe ze daarmee op gezonde wijze moeten omgaan. Voor hen is gebruik van drugs een vlucht voor de stressor. Die ingebakken gewoonte kan grotendeels verholpen worden met cognitieve gedragstherapie. Maar in de praktijk zie je dan dat de mensen wie hun gedrag aangepast hebben, toch weer snel kunnen terugvallen in periodes van grote stress, bijvoorbeeld bij het verbreken van een liefdesrelatie of het overlijden van een familielid.

Klik om te vergroten...

Casaan zei:

Wat is jouw definitie van verslaving dan?
En wil je ook jouw definitie van trauma geven?

Klik om te vergroten...

Verslaving:

“Een verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is. Wanneer de persoon deze gewoonte of stof niet heeft, zal het gedrag van de persoon voornamelijk gericht zijn op het verkrijgen en innemen van het middel of het handelen naar de gewoonte, ten koste van de meeste andere activiteiten. Als het lichaam deze stof of gewoonte moet loslaten kunnen er ernstige ontwenningsverschijnselen optreden bij deze persoon.”

Trauma:

“Betrokkene is blootgesteld aan een feitelijke of dreigende dood, ernstige verwondingen en/of seksueel geweld op één (of meerdere) van de volgende manieren:

1. Het is de persoon direct overkomen;
2. De persoon was getuige van de gebeurtenis;
3. Een direct familielid of vriend van de persoon is het overkomen;
4. De persoon wordt herhaaldelijk blootgesteld aan nare details van de ingrijpende gebeurtenis(sen) (bijv. politieagenten die herhaaldelijk worden blootgesteld aan de details van kindermisbruik).”

Wel wil ik nog even voor de duidelijkheid zeggen dat het aantal verslaafden met trauma als oorzaak overschat wordt, daarmee bedoel ik niet dat mensen met trauma geen uitvlucht zoeken van hun verschrikkelijke situatie.

Ook wil ik niks af doen van het trauma of van verslaving, ook ontken ik niet dat verslaving trauma teweeg kan brengen.

Het gaat mij puur om cijfers.

Woke-up-sticky zei:

Welkom in de tijd van empirisch bewijs.

Klik om te vergroten...

Nooit iemand van trends geweest.

@Mindless
We hebben er vaak mee overhoop gelegen, maar ik heb dan toch wel van jou geleerd dat je zaken ook anders dan wetenschappelijk benaderen kan.

@Woke-up-sticky
We hebben vaak zat zaken voor feiten aangenomen omdat die wetenschappelijk bewezen zouden zijn die later door middel van nieuw beschikbare informatie toch niet waar bleken te zijn. (ik probeer hier @Mindless te quoten voor zo ver ik me zijn uitspraak kan herinneren)

acht.zes zei:

@Mindless
We hebben er vaak mee overhoop gelegen, maar ik heb dan toch wel van jou geleerd dat je zaken ook anders dan wetenschappelijk benaderen kan.

Klik om te vergroten...

Haha ja het botste nogal eens. Aan de andere kant ben ik door jou en anderen hier meer dan eens terug naar de aarde getrokken omdat ik dreigde weg te zweven.

Maar hoe Woke-up-sticky hier denkt is wat me beangstigd en wat die negatieve associatie met wetenschap bij mij oproept. Op een bepaald punt is het dan alleen nog maar rede, wetenschap, bewijs. Als wetenschap verwordt tot de allerhoogste autoriteit dan is dat in mijn ogen niets anders dan dogmatische religie. God is dan slechts vervangen door wetenschap. Niet dat wetenschap zelf dogmatisch is (integendeel), maar heel veel mensen beschouwen wetenschap wel als de absolute autoriteit en dat is mijn probleem daarmee. Een mens is meer dan een calculerende machine. Intuïtie en gevoel is inherent aan ons en is belangrijk om te praktiseren waar dat gepast is.

Tevil19 zei:

Hoe verklaar je dan dat niet iedereen verslaafd wordt als het niet lekker loopt in hun leven, als zij emotionele verliezen lijden of als ze heel down zijn?

Klik om te vergroten...

Op dezelfde manier als je kan verklaren dat mensen verslaaft raken terwijl ze een prachtig super leven hebben. Verslaving gebeurt.

Woke-up-sticky zei:

Deze mensen willen geen verantwoordelijkheid voor hun acties nemen maar gaan helemaal in hun identiteit als junkie op.

Klik om te vergroten...

Als junk zijn je identiteit is dan is er meer nodig als even verantwoordelijkheid nemen. Dan moet je junkidentiteit vermoorden om iemand anders te worden.

Woke-up-sticky zei:

Welke van deze twee is het? A: het middel is buitengewoon verslavend. Of b de verslavingsgevoelige mens is ziek.
Want als je het aan mij vraagt annuleren ze elkaar en zijn ze geen van twee waar

Klik om te vergroten...

Of C: het middel voorziet in een behoefte waar iemand zonder dat middel niet in kan voorzien. Daarmee annuleer ik a en b en kunnen ze toch beiden waar zijn.

Woke-up-sticky zei:

Wel wil ik nog even voor de duidelijkheid zeggen dat het aantal verslaafden met trauma als oorzaak overschat wordt, daarmee bedoel ik niet dat mensen met trauma geen uitvlucht zoeken van hun verschrikkelijke situatie.

Ook wil ik niks af doen van het trauma of van verslaving, ook ontken ik niet dat verslaving trauma teweeg kan brengen.

Klik om te vergroten...

Door de ontkenningen vind ik het moeilijk om precies te snappen wat je hier schrijft. Ik denk dat je bedoelt te zeggen dat het aandeel verslaafden door trauma kleiner is als wordt aangenomen en dat je begrijpt dat middelengebruik kan voorzien in de behoefte om om te gaan met het trauma. Terwijl verslaving ook weer trauma in de hand kan werken?

Woke-up-sticky zei:

Welkom in de tijd van empirisch bewijs.

Klik om te vergroten...

Nieuw empirisch bewijs ontstaat onder andere door vraagtekens te zetten bij het bestaande bewijs.


In mijn ogen, en dat is volledig anekdotisch en zonder (dat ik weet) wetenschappelijke onderbouwing, voorziet verslaving simpelweg in een behoefte.
Een behoefte die gegroeid is vanwege gebruik van het middel waar vervolgens een lichamelijke of psychische afhankelijkheid door is ontstaan.
Of een behoefte die is ontstaan vanwege levensproblemen van wat voor oorzaak dan ook. Toevallig loopt iemand dan tegen een stofje aan dat precies die leemte kan vullen of de problemen tijdelijk wegneemt.

Ik kan uiteraard bronnen zoeken die mijn stelling bevestigen.

Woke-up-sticky zei:

Trauma:

“Betrokkene is blootgesteld aan een feitelijke of dreigende dood, ernstige verwondingen en/of seksueel geweld op één (of meerdere) van de volgende manieren:

1. Het is de persoon direct overkomen;
2. De persoon was getuige van de gebeurtenis;
3. Een direct familielid of vriend van de persoon is het overkomen;
4. De persoon wordt herhaaldelijk blootgesteld aan nare details van de ingrijpende gebeurtenis(sen) (bijv. politieagenten die herhaaldelijk worden blootgesteld aan de details van kindermisbruik).”

Klik om te vergroten...

Dit stukje van trauma klopt wel
Eerst geloofde ik niet in trauma en dacht dat het zelf medelijden was
Maar ik een trauma opgelopen door een ernstige gebeurtenis en weet nu dat het wel echt is en het blijft herhalen.

Casaan zei:

Op dezelfde manier als je kan verklaren dat mensen verslaaft raken terwijl ze een prachtig super leven hebben. Verslaving gebeurt.


Als junk zijn je identiteit is dan is er meer nodig als even verantwoordelijkheid nemen. Dan moet je junkidentiteit vermoorden om iemand anders te worden.


Of C: het middel voorziet in een behoefte waar iemand zonder dat middel niet in kan voorzien. Daarmee annuleer ik a en b en kunnen ze toch beiden waar zijn.


Door de ontkenningen vind ik het moeilijk om precies te snappen wat je hier schrijft. Ik denk dat je bedoelt te zeggen dat het aandeel verslaafden door trauma kleiner is als wordt aangenomen en dat je begrijpt dat middelengebruik kan voorzien in de behoefte om om te gaan met het trauma. Terwijl verslaving ook weer trauma in de hand kan werken?


Nieuw empirisch bewijs ontstaat onder andere door vraagtekens te zetten bij het bestaande bewijs.


In mijn ogen, en dat is volledig anekdotisch en zonder (dat ik weet) wetenschappelijke onderbouwing, voorziet verslaving simpelweg in een behoefte.
Een behoefte die gegroeid is vanwege gebruik van het middel waar vervolgens een lichamelijke of psychische afhankelijkheid door is ontstaan.
Of een behoefte die is ontstaan vanwege levensproblemen van wat voor oorzaak dan ook. Toevallig loopt iemand dan tegen een stofje aan dat precies die leemte kan vullen of de problemen tijdelijk wegneemt.

Ik kan uiteraard bronnen zoeken die mijn stelling bevestigen.

Klik om te vergroten...

Hoe reageer je op die stukjes apart, dan doe ik dat na mijn werk.

Raver zei:

Beste leden.

De titel luid al: Verslaafd blijf je voor altijd!

Verslaving staat in het grote DSM-V boek beschreven als "Stoornis in het gebruik van middelen".

Nu bestaan er stoornissen waar men redelijk goed mee kan leven mits een juiste behandeling. Hierbij kun je denken aan een angststoornis / paniekstoornis.

Genezen doet het niet máár wel grotendeels. Men kan weer leven zonder angst/paniek. Men leert leven met angst, de denkpatronen worden door middel van therapie afgeleerd en nieuwe patronen worden aangeleerd.

Geldt dat ook voor verslaving? Is verslaving 'af te leren'? Bestaat er de mogelijkheid om de gedragsproblemen zo dusdanig te beïnvloeden dat men weer kan gebruiken zonder dat er op langere termijn (nogmaals) problemen ontstaan.

Of is verslaving is levenslange stoornis die het niet mogelijk maakt 'normaal' met middelen en/of gokken/seks/gamen noem het maar op om te gaan.

Benieuwd naar jullie meningen/ervaringen!

Klik om te vergroten...

Hèlemaal mee eens!
Zie hiervoor mijn verhaal over een alcoholverslaving in het desbetreffende Topic.

Woke-up-sticky zei:

Hoe reageer je op die stukjes apart, dan doe ik dat na mijn werk.

Klik om te vergroten...

tekst selecteren en op +citaat drukken

Casaan zei:

Op dezelfde manier als je kan verklaren dat mensen verslaaft raken terwijl ze een prachtig super leven hebben. Verslaving gebeurt.


Als junk zijn je identiteit is dan is er meer nodig als even verantwoordelijkheid nemen. Dan moet je junkidentiteit vermoorden om iemand anders te worden.


Of C: het middel voorziet in een behoefte waar iemand zonder dat middel niet in kan voorzien. Daarmee annuleer ik a en b en kunnen ze toch beiden waar zijn.


Door de ontkenningen vind ik het moeilijk om precies te snappen wat je hier schrijft. Ik denk dat je bedoelt te zeggen dat het aandeel verslaafden door trauma kleiner is als wordt aangenomen en dat je begrijpt dat middelengebruik kan voorzien in de behoefte om om te gaan met het trauma. Terwijl verslaving ook weer trauma in de hand kan werken?


Nieuw empirisch bewijs ontstaat onder andere door vraagtekens te zetten bij het bestaande bewijs.


In mijn ogen, en dat is volledig anekdotisch en zonder (dat ik weet) wetenschappelijke onderbouwing, voorziet verslaving simpelweg in een behoefte.
Een behoefte die gegroeid is vanwege gebruik van het middel waar vervolgens een lichamelijke of psychische afhankelijkheid door is ontstaan.
Of een behoefte die is ontstaan vanwege levensproblemen van wat voor oorzaak dan ook. Toevallig loopt iemand dan tegen een stofje aan dat precies die leemte kan vullen of de problemen tijdelijk wegneemt.

Ik kan uiteraard bronnen zoeken die mijn stelling bevestigen.

Klik om te vergroten...

Ik zeg ook niet dat verantwoordelijkheid makkelijk is, maar wel dat het makkelijker maakt. Zodra je begint met kleine dingen als eerlijk zijn tegen artsen en afspraken met behandelaars nakomen.

Dit is ook waarom verslavenden makkelijker omgaan met verslaving of clean worden na hun dertigste.

Het aantal mensen met een geweldig leven die verslaafd raken verbleekt bij het aantal mensen die in een kansarme of doelloze staat verkeren.

Als het middel voorziet in iets waar het brein niet in kan voorzien, hoe wil je dan herstel verklaren? Vooral aangezien de momenten voor herstel niet bepaald willekeurig zijn.

Nog even over trauma, 94 procent van mensen die als verslaafd zijn gediagnosticeerd, hebben geen ptsd of een diagnosticeerbaar trauma.

Het probleem wat ik heb met de bestseller van Gabor Maté en de trauma theorie, is dat het mensen dwingt trauma’s in hun leven te zoeken en zich daarop te richten (met alle problemen van dien) vervolgens een sociale oorzaak voor verslaving EN trauma uit het raam te kieperen.

Om een lang verhaal kort te maken ben ik het vooral met je laatste alinea eens.

Was je al.

zen0Askii zei:

Was je al.

Klik om te vergroten...

Je was al verslaafd voordat wat?