Hoi allemaal,
Ik ben er vorige week achter gekomen dat mijn man cocaïne verslaafd is. We wonen nu al 6 jaar samen en hebben 2 jonge dochters. De laatste jaren kregen we langzaam steeds meer financiële problemen omdat hij constant geld nodig had. Omdat ik altijd al de rekeningen doe vroeg ik telkens waar het voor was maar hij kon nooit echt een antwoord geven. Als ik het geld dan niet gaf werd hij boos en aggeressief. Hierdoor had ik al wel vermoedens dat er iets aan de hand was maar ik had zelf totaal geen ervaring met drugs en vond dit zelf ook moeilijk te plaatsen.
Vorig weekend had ik dus de cocaïne gevonden en hem een drugstest laten doen, die positief was. Hij gaf aan hulp te gaan zoeken en dat hij echt wilt veranderen. De maandag daarna is er dan ook meteen gebeld voor hulp waar hij in mei op intake gesprek kan komen.
Nu vind ik het allemaal nog moeilijk te plaatsen omdat hij altijd tegen me gelogen heeft en ik altijd alles alleen heb moeten doen. Alle zorg over de kinderen, het huishouden en werken terwijl hij hele dagen in de bank ligt te Netflixen en ligt te klagen als iets nog niet opgeruimd is of we niet het goede eten in huis hebben. Er zijn ook zo veel keren geweest dat we heftige ruzies hadden en dat hij aggeresief was dat ik echt even niet meer weet wat ik moet.
Ik heb veel voor hem over maar ik ben echt op. Heeft iemand ervaring met een partner met zo'n verslaving? Hij zegt het 1 keer in de paar weken te gebruiken, maar als ik kijk naar het geld wat hij opgemaakt heeft was het meer ben ik bang. Omdat hij altijd al tegen me loog over van alles en nog wat weet ik niet goed of ik hem nu kan geloven.
Ik weet op het moment ook echt niet wat ik er mee aan moet en wat het beste is voor de kinderen. Ik weet dat veel ruzie nooit goed is, maar wordt dit niet minder als hij afgekickt is? We hebben al zo veel ellende meegemaakt samen dat het voor mij ook heel moeilijk is om hem te laten gaan. Terwijl mijn hoofd eigenlijk zegt dat het wel genoeg geweest is en ik zelf aan een toekomst moet gaan werken voor de kinderen.
Sorry voor het lange verhaal.
Ik weet niet of je nog vaak een bezoek gaat brengen aan deze site, maar ik ben bekend met de situatie waar jij nu in zit. Ik ben echter de verslaafde en niet de partner van een verslaafde.
De situatie die je omschrijft lijkt op bepaalde gebieden erg op de situatie waar mijn vrouw en ik nu in zitten. Wij zijn al 24 jaar bij elkaar en hebben twee kinderen. Voordat we kinderen kregen en getrouwd waren heb ik lange tijd (jaren) speed gebruikt. Dit hield ik verborgen voor mijn vrouw. Het is me destijds gelukt om er ineens mee te stoppen. Lange tijd geen verslavingen gehad totdat heel langzaam de alcohol erin sloop, daarna na 14 jaar ineens weer speed met als klap op de vuurpijl 3mmc. Ik werd echter net als in jullie situatie betrapt op het gebruik. De eerste keer was vorig jaar maart waarbij mijn vrouw mij de keuze gaf of stoppen met de speed of einde relatie. Dat ik haar niet kwijt wil wist ik meteen dus ik moest stoppen van mezelf, want mijn gezin is het belangrijkste.
Eerst geprobeerd om zelf te stoppen, maar uiteindelijk toch eindelijk eens hulp ingeschakeld via Tactus. Tijdens deze behandeling kwam mijn 3mmc verslaving naar voren. Ook hiermee werd ik op heterdaad betrapt. En dat was eigenlijk de druppel voor haar. Het vertrouwen was helemaal weg en ze was helemaal op. Ze wilde alleen maar rust en kon het niet meer aan.
Dit was eind januari van dit jaar en we zijn gelukkig nog bij elkaar en dat komt mede door de relatietherapie waar we al mee bezig waren. Daar speelde ik echter mooi weer en ondertussen had ik een nieuwe verslaving te pakken. Nadat ze hier achter kwam wilde ze in eerste instantie zo snel mogelijk bij me weg. Dat was alleen niet zo makkelijk want woonruimte is lastig te vinden. Hierdoor kreeg ik tijd om mezelf te veranderen en kon ik laten zien dat ik wilde vechten voor onze relatie. We zijn nu ruim twee maanden verder en het is elke dag nog een strijd voor mij en voor haar. We zijn er nog lang niet het is niet in een paar maanden op te lossen.
Ik las bij de reacties dat ze tegen je zeiden dat je moest scheiden. Daar zou ik niet meteen voor kiezen, maar je moet wel weten dat het een lange tijd gaat duren terwijl je eigenlijk al helemaal op bent. Terugval komt helaas heel vaak voor en dat zal vast allemaal in het geheim gebeuren. Dus afspraken maken over het onverwachts afnemen van een drugstest lijken me een slim idee.
Weet dat het absoluut mogelijk is om een verslaving te overwinnen, dus je hoeft de hoop niet op te geven. En dat het belangrijkste is dat je man zelf ook er echt helemaal mee wil stoppen en zelfs dan gaat het moeilijk worden. Maar er is hoop, dat heb ik namelijk ook voor mij en mijn vrouw. Elke dag een klein beetje meer.