#1
Uit gewoonte drugs doen zie ik persoonlijk ook niet als er met je volle verstand bij zijn. Meer als in een onbewust patroon zitten.
Drugsverslaving bestaat niet
124 antwoorden
15 weergaven
18-5-2026
#2
Geloof dat inderdaad niet.Geloof jij niet dat mensen op die leeftijd wiet kunnen roken zonder dat het slecht gaat? Gewoon omdat het leuk is en je nog niet bewust bent van de nadelen?
#3
En waarom? Omdat dat voor jou niet zo werkt?Geloof dat inderdaad niet.
#4
In mijn ogen is het vrij duidelijk dat verslaving wel degelijk bestaat. Dit kan simpelweg gezien worden aan het feit dat mensen verslaafd raken.En als je mentaal niet zo sterk bent is de kans op verslaving misschien groter, maar dit betekent toch niet dat verslaving niet bestaat..??? Voor jullie misschien niet, maar voor anderen wel. Het feit dat de ene een grotere kans heeft om verslaafd te raken, of dat dit komt door bepaalde omstandigheden.... Dat betekent toch niet dat verslaving helemaal niet bestaat?
De definitie van verslaving verschilt nog weleens. De ene noemt het een ziekte, de ander meer een gedragsstoornis. En je zou kunnen beargumenteren dat een gedragsstoornis een mentale ziekte is. Immers, er is sprake van mentale ongezondheid.
#5
Nee omdat de wetenschap dat zegt en ik het gezien heb bij vrienden. Iedereen die voor zijn 16e flink gesmoked heeft ondervindt daar nu enorme negatieve effecten van. Ik ben opgegroeid in een redelijk arme buurt en van alle vrienden in de buurt(stuk of 12 en veel blowend), ben ik de enige met een diploma. Ik heb voor het eerst een joint gerookt toen ik 33 was.En waarom? Omdat dat voor jou niet zo werkt?
Cannabis kan de ontwikkeling van het brein kan verstoren. Het gebruik van hasj en wiet heeft voor iedereen risico’s. Maar voor jongeren zijn de risico’s groter: er is steeds meer bewijs dat adolescenten gevoeliger zijn voor de effecten van cannabis dan volwassenen, met name bij langdurig regelmatig gebruik. Bij dagelijks gebruik is er een grotere kans op verslaving. 1 Met name jongeren die vroeg beginnen met blowen lopen meer kans om later in hun leven verslaafd te raken. Dat komt omdat vroeg beginnen met zwaar cannabisgebruik de normale ontwikkeling van de hersenen verstoort.
De gevolgen van blowen op jonge leeftijd | DRUGSinfo.nl
De gevolgen van cannabis op jonge leeftijd zijn bijvoorbeeld dat mensen eerder last hebben van psychische problemen. Die kwetsbaarheid duurt tot je 24e.
www.drugsinfo.nl
#6
Wow dan snap ik die mening wel als je dat om je heen ziet. Bizar dat dat hier zo compleet anders is.Nee omdat de wetenschap dat zegt en ik het gezien heb bij vrienden. Iedereen die voor zijn 16e flink gesmoked heeft ondervindt daar nu enorme negatieve effecten van. Ik ben opgegroeid in een redelijk arme buurt en van alle vrienden in de buurt(stuk of 12 en veel blowend), ben ik de enige met een diploma. Ik heb voor het eerst een joint gerookt toen ik 33 was.
Cannabis kan de ontwikkeling van het brein kan verstoren. Het gebruik van hasj en wiet heeft voor iedereen risico’s. Maar voor jongeren zijn de risico’s groter: er is steeds meer bewijs dat adolescenten gevoeliger zijn voor de effecten van cannabis dan volwassenen, met name bij langdurig regelmatig gebruik. Bij dagelijks gebruik is er een grotere kans op verslaving. 1 Met name jongeren die vroeg beginnen met blowen lopen meer kans om later in hun leven verslaafd te raken. Dat komt omdat vroeg beginnen met zwaar cannabisgebruik de normale ontwikkeling van de hersenen verstoort.
De gevolgen van blowen op jonge leeftijd | DRUGSinfo.nl
De gevolgen van cannabis op jonge leeftijd zijn bijvoorbeeld dat mensen eerder last hebben van psychische problemen. Die kwetsbaarheid duurt tot je 24e.
Ikzelf heb 2 diploma's, werk al 4 jaar en loop nu ook 40 uur per week stage (60 uur per week, 7 dagen per week). Dit heb ik nodig omdat ik op mezelf woon. Heb een vriendin, dagelijks mensen op bezoek en heb het naar mijn zin. Ik blow elke dag.
Mijn beste vriend, rookt nu 3,5 jaar dagelijks een gram wiet of meer. Heeft zijn havo gedaan en zit nu op het HBO. Hij verdient 4.000 pm met YouTube en freelancing. Hij is net 18.Ook hij werkt op die leeftijd al elke dag.
Mijn broer heeft al heel lang een probleem met wiet, maar ook met hem gaat het goed. Wonen in het zelfde huis en ook hij werkt met plezier heeft een diploma en een relatie.
Zo zie je dat meningen worden bepaald door wat we zien in het leven. Ik ken niemand die zijn leven heeft vergooid door wiet. Mijn ouders blowde vroeger en omg als ik later ook maar in de buurt kom ik hoe leuk mijn ouders zijn ben ik zeer tevreden met het leven.
Maar knap dat jij zo laat hebt weten te beginnen! Het is zeker lastig om vanaf te komen. Maar ook de mensen die er vanaf zijn gekomen hebben er hier geen last of problemen aan (na de afkick dan hé).
Ik snap je punt helemaal, het is hartstikke slecht voor je hersenen. Maar dat betekent niet dat je niet je best kan doen ik het leven. Er zijn genoeg mensen die niet blowen die ook geen diploma halen. Helaas.
#7
Exact! Mooi gezegd.En toch is het hetgene dat ervoor zorgt dat we verslaafd worden. Dat noem ik zeker een mentale zwakte.
Begrijp me goed: dit is geen aanval op mensen die deze zwakte hebben. Ik heb zelf deze zwakte. Het ligt min of meer in de menselijke conditie, deze zwakte. En je kunt daar uit komen door die alertheid/bewustheid te trainen.
Doen alsof het geen zwakte is, zal niemand verder helpen denk ik.
Ik zeg juist bewust dat drugsverslaving niet bestaat. (Ik wil er overigens geen spel van woorden van maken.) Niemand is slaaf van een drugs. Een slaaf heeft geen keuze. Een drugsmisbruiker wel.Had dan gezegt dat verslaving geen ziekte is, dan was ik het met je eens. Je geeft hier al aan dat verslaving wel bestaat, lichamelijk.
Ik ben het de heletijd deels met je eens, maar vind je conclusies nogal snel.
Ik snap je punt met het behandelen wel, maar zelfs dat geld niet voor iedereen. Ik denk dat verslaving juist nog zo'n groot probleem is omdat iedereen nou zo verschikkelijk anders is.
Ja, je kan als het heel goed gaat in je leven na je eerste lijntje coke je leven verzieken. Niet in een keer natuurlijk, maar het kan zeker het start punt zijn. Daarnaast, weten vele mensen niet eens dat ze minder stabiel zijn dan ze denken. Niemand begint met een recreatief middel denkend dat je er verslaafd aan raakt. Maar man, wat voelt het fijn, ik heb nog wat over, ik maak het maar op.
Toen ik verslaafd werd aan wiet (grammen en grammen per dag) ging het echt super goed met me. Was 15, had al 25.000 abonnees op youtube, een vriendin waar ik heel gelukkig mee was en ik was zo zelfverzekerd als wat. Ik hoorde van iedereen altijd hoe bizar ze het vonden hoe weinig de meningen en haat van andere mij boeide.
Wiet heeft dat grotendeels kapot gemaakt, en ik ben nogsteeds niet wie ik was. Ik ben steeds meer van de meningen van andere gaan denken door de paranoia van wiet.
Gaat nu prima hoor, maar toen ging het echt goed. En als ik dan terugdenk, ja, ik vond het zo leuk dat ik zonder het te weten perongeluk met geluk verminder. En wiet is dan niet de grootste ramp maar toch.
Zelfmedelijden en pessimisme leidt tot destructief gedrag. En overmoedigheid ook. In mijn ogen allemaal tekenen van een zwakke mentale gesteldheid, een gebrekkige geest. Happy mensen, en depri mensen kunnen zwakte hebben. Losers, en succesvolle (subjectief). En drugsmisbruik is het symptoom.
Met zwak bedoel ik niet een mietje. Ik bedoel dat je training nodig hebt om aan je gebreken te werken.
Maar we leven tegenwoordig in een maatschappij waarin we alle woorden moeten afwegen om niemand te beledigen. Als iemand zijn leven vergooid is het makkelijker om de drugs de schuld te geven dan om verantwoordelijkheid te nemen. Het is fijner om te horen dat je met verkeerde hersenchemie rondloopt, dan om te horen dat je zwaktes hebt.
Voor een politicus is drugs ook altijd een fijn onderwerp. Mensen gaan aan de drugs omdat ze een uitzichtloos bestaan hebben? Makkelijk om de drugs als schuldige aan te wijzen in plaats van benoemen wat de community nodig heeft. Banen, sociale voorzieningen, psychische hulp.
Ik ben bang dat zolang we in ‘drugsverslaving’ blijven geloven, dat we nooit toekomen aan het oplossen van de werkelijke issues.
#8
Zelf bedoelde ik dus ook niet dat mensen zelf zwak zijn, maar dat er érgens een zwakte moet zijn, om überhaupt tot een verslaving te komen. Die zwakte hoeft niet een zwakte in karakter te zijn. Iemand kan een enorm sterk karakter hebben en alsnog verslaafd worden. Maar in plaats van het dan puur op die drug af te schuiven, kunnen we ook verder in onszelf kijken (in het geval van een geestelijke verslaving dan hè, een lichamelijke verslaving is iets anders natuurlijk). "Zijn er bepaalde dingen die ik over het hoofd zie?" Is een vraag die je jezelf bijvoorbeeld zou kunnen stellen.
Hier kan ik me wel in vinden. Ik reageerde nogal fel omdat ik viel over dat sterk of zwak karakter. Ben ook wel benieuwd wat er met een sterk of zwak karakter wordt bedoeld.
En wie bepaalt wat een zwak karakter is?
Elk mens heeft zijn zwaktes, absoluut, maar een zwak karakter?
Maar dan kom je al snel op het 'heeft de mens überhaupt een vrije wil' discussie...
#9
Dit is denk ik een heel erg gevoelig onderwerp, zeker hier omdat hier mensen zitten die zelf een verslaving hebben (gehad) en daar soms erg onder hebben geleden of nog steeds lijden. Zelf ben ik daar ook 1 van.
Zelf bedoelde ik dus ook niet dat mensen zelf zwak zijn, maar dat er érgens een zwakte moet zijn, om überhaupt tot een verslaving te komen. Die zwakte hoeft niet een zwakte in karakter te zijn. Iemand kan een enorm sterk karakter hebben en alsnog verslaafd worden. Maar in plaats van het dan puur op die drug af te schuiven, kunnen we ook verder in onszelf kijken (in het geval van een geestelijke verslaving dan hè, een lichamelijke verslaving is iets anders natuurlijk). "Zijn er bepaalde dingen die ik over het hoofd zie?" Is een vraag die je jezelf bijvoorbeeld zou kunnen stellen.
Een verslaving komt meestal niet in 1 keer tot stand. We doen herhaaldelijk iets, waardoor het verslavend gedrag erin slijt. Of we doen juist iets níet, dat kan ook. Weten we niet érgens vaak wel dat iets verkeerd voor ons is, maar doen we het dan toch? Herhaaldelijk. Áls dat de oorzaak van het probleem is, is het belangrijk om ons daar bewust van te worden. En ons te beseffen dat dit niet per se betekent dat we zelf zwak of dom zijn qua karakter, maar dat er wel iets is wat onze aandacht nodig heeft. Als iets in de blinde hoek blijft zitten, blijft het zich herhalen. Zoals dus bijvoorbeeld mijn persoonlijke voorbeeld van mezelf wijs maken dat wiet op het moment goed voor me is, soms herhaaldelijk dagen, weken achtereen. Ik kan dan wel wiet de schuld geven omdat het zo verslavend is, maar in de realiteit was ik het die elke keer besloot om de negatieve effecten voor het moment te negeren en tóch te gebruiken. Je gedachten kunnen je soms dingen wijsmaken, zonder dat je je daar bewust van bent.
Maar je moet hier wel voorzichtig over praten. Ik snap je invalshoek @F.E.A.R. en ben het er ook grotendeels mee eens maar het komt misschien wat fel over. Ik kwam dus blijkbaar ook al te fel over, aan de reacties van mensen te zien.
Zelf bedoelde ik dus ook niet dat mensen zelf zwak zijn, maar dat er érgens een zwakte moet zijn, om überhaupt tot een verslaving te komen. Die zwakte hoeft niet een zwakte in karakter te zijn. Iemand kan een enorm sterk karakter hebben en alsnog verslaafd worden. Maar in plaats van het dan puur op die drug af te schuiven, kunnen we ook verder in onszelf kijken (in het geval van een geestelijke verslaving dan hè, een lichamelijke verslaving is iets anders natuurlijk). "Zijn er bepaalde dingen die ik over het hoofd zie?" Is een vraag die je jezelf bijvoorbeeld zou kunnen stellen.
Een verslaving komt meestal niet in 1 keer tot stand. We doen herhaaldelijk iets, waardoor het verslavend gedrag erin slijt. Of we doen juist iets níet, dat kan ook. Weten we niet érgens vaak wel dat iets verkeerd voor ons is, maar doen we het dan toch? Herhaaldelijk. Áls dat de oorzaak van het probleem is, is het belangrijk om ons daar bewust van te worden. En ons te beseffen dat dit niet per se betekent dat we zelf zwak of dom zijn qua karakter, maar dat er wel iets is wat onze aandacht nodig heeft. Als iets in de blinde hoek blijft zitten, blijft het zich herhalen. Zoals dus bijvoorbeeld mijn persoonlijke voorbeeld van mezelf wijs maken dat wiet op het moment goed voor me is, soms herhaaldelijk dagen, weken achtereen. Ik kan dan wel wiet de schuld geven omdat het zo verslavend is, maar in de realiteit was ik het die elke keer besloot om de negatieve effecten voor het moment te negeren en tóch te gebruiken. Je gedachten kunnen je soms dingen wijsmaken, zonder dat je je daar bewust van bent.
Maar je moet hier wel voorzichtig over praten. Ik snap je invalshoek @F.E.A.R. en ben het er ook grotendeels mee eens maar het komt misschien wat fel over. Ik kwam dus blijkbaar ook al te fel over, aan de reacties van mensen te zien.
#10
Ik denk dat het vaak ook meer onbewust gedrag is dan echt een zwak karakter of zo. Op de momenten dat er echt alerte aandacht nodig is, vallen we vaak terug in onbewustheid en daar komt dan weer destructief gedrag uit voort (zoals verslaving). Je kunt ondertussen een echt sterk karakter hebben dat echt vecht tegen een verslaving, maar net op die cruciale momenten (uit gewoonte wellicht) dan weer terugvallen in onbewustheid. Als mensen zijn we ook héél goed in onszelf voor de gek houden. Het is eerder dat we meestal te slim zijn daarin denk ik, dan dat we simpelweg zwak zijn. Sommige dingen zijn zó subtiel, dat er grote alertheid nodig is om ze op te merken.Hier kan ik me wel in vinden. Ik reageerde nogal fel omdat ik viel over dat sterk of zwak karakter. Ben ook wel benieuwd wat er met een sterk of zwak karakter wordt bedoeld.
En wie bepaalt wat een zwak karakter is?
Elk mens heeft zijn zwaktes, absoluut, maar een zwak karakter?
Maar dan kom je al snel op het 'heeft de mens überhaupt een vrije wil' discussie...
Of de mens überhaupt vrije wil heeft kan weer een heel apart topic aan gewijd worden.
#11
geen zwak karakter.. wel een zwak voor drugs..
#12
Ik denk dat het vaak ook meer onbewust gedrag is dan echt een zwak karakter of zo. Op de momenten dat er echt alerte aandacht nodig is, vallen we vaak terug in onbewustheid en daar komt dan weer destructief gedrag uit voort (zoals verslaving). Je kunt ondertussen een echt sterk karakter hebben dat echt vecht tegen een verslaving, maar net op die cruciale momenten (uit gewoonte wellicht) dan weer terugvallen in onbewustheid. Als mensen zijn we ook héél goed in onszelf voor de gek houden. Het is eerder dat we meestal te slim zijn daarin denk ik, dan dat we simpelweg zwak zijn. Sommige dingen zijn zó subtiel, dat er grote alertheid nodig is om ze op te merken.
Of de mens überhaupt vrije wil heeft kan weer een heel apart topic aan gewijd worden.(is er ook geloof ik)
Wat mij opvalt is dat mensen vaak denken dat als het goed gaat ze denken dat ze dat zelf creëren en dat als het tegenzit ze de oorzaak buiten zichzelf zoeken/leggen.
Pech hebben, geluk hebben, toeval, het lot, zelf invloed hebben op je levensloop.... Blijf dit interessant vinden om over te filosoferen.
Maar is inderdaad voor een ander topic.
Dat geklop op eigen borst dat iemand het goed voor elkaar heeft omdat 'ie de juiste keuzes maakt en een sterk karakter heeft, daar ben ik een beetje allergisch voor merk ik.
#13
Juist! Vaak wordt wel zo gedacht.Wat mij opvalt is dat mensen vaak denken dat als het goed gaat ze denken dat ze dat zelf creëren en dat als het tegenzit ze de oorzaak buiten zichzelf zoeken/leggen.
Persoonlijk denk ik hierover dat als we (gedurende onze dag) bewust zijn, onze levenskwaliteit verbeterd en dat als er veel onbewustheid is (over onze gedachten en gedrag), dat deze achteruit gaat. Niet zozeer dat we het allemaal echt zelf creëren, maar dat we simpelweg bewust zijn (of niet). Zie je écht wat destructief is voor je, dan doe je het niet. Maar die onbewustheid zit soms erg diep, dus zo simpel is het ook weer niet.
Vind ik ook interessant ja.Pech hebben, geluk hebben, toeval, het lot, zelf invloed hebben op je levensloop.... Blijf dit interessant vinden om over te filosoferen.
Maar is inderdaad voor een ander topic.
Pride comes before the fallDat geklop op eigen borst dat iemand het goed voor elkaar heeft omdat 'ie de juiste keuzes maakt en een sterk karakter heeft, daar ben ik een beetje allergisch voor merk ik.
Het is wel belangrijk om nederig te blijven/worden ja.
#14
Ik ben het in principe met alles eens wat je zegt. Behalve dat ik het niet kunnen omgaan met, of dat nou aan jezelf ligt of niet, opzichzelf al verslaving zou noemen. Ben je een slaaf zoals die vroeger op een plantage moest ploegen, nee. Ik zie een verslaving als een totaal plaatje, en neem een titel die je eraan koppeld niet zo nauw.. Ik ben het eens met dat je altijd zelf de keuze hebt (behalve lichamelijk natuurlijk) om te stoppen. Maar ik vind wel dat je de symptonen en gedrag samen verslaving kan noemen.Exact! Mooi gezegd.
Ik zeg juist bewust dat drugsverslaving niet bestaat. (Ik wil er overigens geen spel van woorden van maken.) Niemand is slaaf van een drugs. Een slaaf heeft geen keuze. Een drugsmisbruiker wel.
Zelfmedelijden en pessimisme leidt tot destructief gedrag. En overmoedigheid ook. In mijn ogen allemaal tekenen van een zwakke mentale gesteldheid, een gebrekkige geest. Happy mensen, en depri mensen kunnen zwakte hebben. Losers, en succesvolle (subjectief). En drugsmisbruik is het symptoom.
Met zwak bedoel ik niet een mietje. Ik bedoel dat je training nodig hebt om aan je gebreken te werken.
Maar we leven tegenwoordig in een maatschappij waarin we alle woorden moeten afwegen om niemand te beledigen. Als iemand zijn leven vergooid is het makkelijker om de drugs de schuld te geven dan om verantwoordelijkheid te nemen. Het is fijner om te horen dat je met verkeerde hersenchemie rondloopt, dan om te horen dat je zwaktes hebt.
Voor een politicus is drugs ook altijd een fijn onderwerp. Mensen gaan aan de drugs omdat ze een uitzichtloos bestaan hebben? Makkelijk om de drugs als schuldige aan te wijzen in plaats van benoemen wat de community nodig heeft. Banen, sociale voorzieningen, psychische hulp.
Ik ben bang dat zolang we in ‘drugsverslaving’ blijven geloven, dat we nooit toekomen aan het oplossen van de werkelijke issues.
Maargoed opzich maakt het allemaal niet zoveel uit, want ik snap je wel. Iedereen heeft zwaktes, meer dan de meeste willen toegeven. Een zwakte voor drugs heb ik natuurlijk zoals de meeste actieve leden hier. Ik snapte de originele post ook wel maar vond de conclusie wat hard. Ik zie het allemaal niet zo letterlijk.
Maar vond de opmerking over dat het niet goed met je kan gaan als je voor je 16e verslaafd raakt aan wiet een beetje gek van @Rivalrie, want ik kan niet anders zeggen dat ik met veel plezier terug denk aan die leuke tijd. Ik was absoluut gelukkig en daar gaat het mij om. Ik snap dat je het slecht vind dat je op die leeftijd blowed omdat het niet gezond is, dat absoluut wel. Maar dat kan in sommige gevallen absoluut functioneel en prima blijven en dan wel gewoon je diploma halen.
#15
Ik wil zeker niet op iemand neer praten. Ik respecteer iedereen, ik geloof heilig dat iedereen iets te bieden heeft en ik wens iedereen het allerbeste in haar/zijn leven. Als je door zwakte drugs bent gaan misbruiken heb ik natuurlijk niet minder respect voor je. Laat duidelijk zijn dat dit nooit mijn bedoeling is geweest.Dit is denk ik een heel erg gevoelig onderwerp, zeker hier omdat hier mensen zitten die zelf een verslaving hebben (gehad) en daar soms erg onder hebben geleden of nog steeds lijden. Zelf ben ik daar ook 1 van.
Zelf bedoelde ik dus ook niet dat mensen zelf zwak zijn, maar dat er érgens een zwakte moet zijn, om überhaupt tot een verslaving te komen. Die zwakte hoeft niet een zwakte in karakter te zijn. Iemand kan een enorm sterk karakter hebben en alsnog verslaafd worden. Maar in plaats van het dan puur op die drug af te schuiven, kunnen we ook verder in onszelf kijken (in het geval van een geestelijke verslaving dan hè, een lichamelijke verslaving is iets anders natuurlijk). "Zijn er bepaalde dingen die ik over het hoofd zie?" Is een vraag die je jezelf bijvoorbeeld zou kunnen stellen.
Een verslaving komt meestal niet in 1 keer tot stand. We doen herhaaldelijk iets, waardoor het verslavend gedrag erin slijt. Of we doen juist iets níet, dat kan ook. Weten we niet érgens vaak wel dat iets verkeerd voor ons is, maar doen we het dan toch? Herhaaldelijk. Áls dat de oorzaak van het probleem is, is het belangrijk om ons daar bewust van te worden. En ons te beseffen dat dit niet per se betekent dat we zelf zwak of dom zijn qua karakter, maar dat er wel iets is wat onze aandacht nodig heeft. Als iets in de blinde hoek blijft zitten, blijft het zich herhalen. Zoals dus bijvoorbeeld mijn persoonlijke voorbeeld van mezelf wijs maken dat wiet op het moment goed voor me is, soms herhaaldelijk dagen, weken achtereen. Ik kan dan wel wiet de schuld geven omdat het zo verslavend is, maar in de realiteit was ik het die elke keer besloot om de negatieve effecten voor het moment te negeren en tóch te gebruiken. Je gedachten kunnen je soms dingen wijsmaken, zonder dat je je daar bewust van bent.
Maar je moet hier wel voorzichtig over praten. Ik snap je invalshoek @F.E.A.R. en ben het er ook grotendeels mee eens maar het komt misschien wat fel over. Ik kwam dus blijkbaar ook al te fel over, aan de reacties van mensen te zien.
Ik had zelf veel gehad aan deze boodschap ten tijde van mijn drugs misbruik. Hoop dat er bij anderen die het nodig hebben ook een vuurtje aangewakkerd wordt.
Overigens vind ik mezelf nog steeds ‘zwak’ en werk ik hier iedere dag aan. Vlieg soms nog weleens uit de bocht. Wil mezelf niet op de borst slaan van kijk mij eens alles op een rijtje hebben. Ik zie het als een uitdaging.
#16
Zwakheden in het karakter had ik moeten zeggen.Hier kan ik me wel in vinden. Ik reageerde nogal fel omdat ik viel over dat sterk of zwak karakter. Ben ook wel benieuwd wat er met een sterk of zwak karakter wordt bedoeld.
En wie bepaalt wat een zwak karakter is?
Elk mens heeft zijn zwaktes, absoluut, maar een zwak karakter?
Maar dan kom je al snel op het 'heeft de mens überhaupt een vrije wil' discussie...
Jij raakte aan de drugs tijdens een hele gelukkige periode in je leven. Waar lag dit aan denk je? Kwam je energie tekort om alle leuke dingen te doen? Of had je teveel energie? Ben benieuwd. Ik zou zelf denken dat verslaving minder snel op de loer ligt als alles lekker gaat.Ik ben het in principe met alles eens wat je zegt. Behalve dat ik het niet kunnen omgaan met, of dat nou aan jezelf ligt of niet, opzichzelf al verslaving zou noemen. Ben je een slaaf zoals die vroeger op een plantage moest ploegen, nee. Ik zie een verslaving als een totaal plaatje, en neem een titel die je eraan koppeld niet zo nauw.. Ik ben het eens met dat je altijd zelf de keuze hebt (behalve lichamelijk natuurlijk) om te stoppen. Maar ik vind wel dat je de symptonen en gedrag samen verslaving kan noemen.
Maargoed opzich maakt het allemaal niet zoveel uit, want ik snap je wel. Iedereen heeft zwaktes, meer dan de meeste willen toegeven. Een zwakte voor drugs heb ik natuurlijk zoals de meeste actieve leden hier. Ik snapte de originele post ook wel maar vond de conclusie wat hard. Ik zie het allemaal niet zo letterlijk.
Maar vond de opmerking over dat het niet goed met je kan gaan als je voor je 16e verslaafd raakt aan wiet een beetje gek van @Rivalrie, want ik kan niet anders zeggen dat ik met veel plezier terug denk aan die leuke tijd. Ik was absoluut gelukkig en daar gaat het mij om. Ik snap dat je het slecht vind dat je op die leeftijd blowed omdat het niet gezond is, dat absoluut wel. Maar dat kan in sommige gevallen absoluut functioneel en prima blijven en dan wel gewoon je diploma halen.
#17
Hmmm. Tijdens die periode wist ik nog niets van wiet of drugs af. Had nog geen drankje gedronken. Het was 20 april en iemand vertelde mij dat het 420 was. Geen idee wat dat was maar of ik ook wou proberen.Zwakheden in het karakter had ik moeten zeggen.
Jij raakte aan de drugs tijdens een hele gelukkige periode in je leven. Waar lag dit aan denk je? Kwam je energie tekort om alle leuke dingen te doen? Of had je teveel energie? Ben benieuwd. Ik zou zelf denken dat verslaving minder snel op de loer ligt als alles lekker gaat.
Ik twijfelde en dacht tja waarom ook niet. Toen heb ik met 25 mensen mijn eerste joint gerookt. Ik vond het geweldig. De muziek, de honger. Het lachen tot we er bij neer vielen.
Iedereen vertelde mij dat je het vaak kon gebruiken, en ik wist niet beter, want ik vond het geweldig.
Maar nee, ik heb nooit wiet gebruikt om een reden buiten plezier hebben met vrienden. Ik word niet rustig van een joint maar ga vooral keihard hallucineren.
Ik zie wel om mij heen dat de meeste mensen wel een reden hebben. Angst, trauma, energie. Maar dat hoeft niet bij iedereen. Ik dacht het kan gewoon niet zoveel kwaad als ik me prima voel. Had ook geen onderzoek gedaan ofzo. Veel spijt dat ik zoveel heb gerookt in mijn leven dat ik HPPD heb gekregen, dat absoluut.
Wel heb ik relatief zeldzaam dat ik na 2 dagen geen wiet roken wel last heb van flinke afkick, maar me geweldig voel. Super wakker en opgewekt, vrolijk en blij. Wel zieke zweetaanvallen, maar dat maakt me niet zoveel uit. Mensen die stoppen met wiet na extreem gebruik zoals ik hebben ook mentale afkick wegens het ontsnappen wat ze deden tijdens drugs of wiet. Dat heb ik niet gelukkig
"Ik zou zelf denken dat verslaving minder snel op de loer ligt als alles lekker gaat."
Absoluut, Veeel meer kan op verslaving dan. Maar het kan wel als het lekker gaat
#18
Misschien kun je de oorzaak zoeken in overmoedigheid? Of was je naïef over de gevolgen. Of simpelweg slecht geïnformeerd. Of makkelijk beïnvloedbaar.Hmmm. Tijdens die periode wist ik nog niets van wiet of drugs af. Had nog geen drankje gedronken. Het was 20 april en iemand vertelde mij dat het 420 was. Geen idee wat dat was maar of ik ook wou proberen.
Ik twijfelde en dacht tja waarom ook niet. Toen heb ik met 25 mensen mijn eerste joint gerookt. Ik vond het geweldig. De muziek, de honger. Het lachen tot we er bij neer vielen.
Iedereen vertelde mij dat je het vaak kon gebruiken, en ik wist niet beter, want ik vond het geweldig.
Maar nee, ik heb nooit wiet gebruikt om een reden buiten plezier hebben met vrienden. Ik word niet rustig van een joint maar ga vooral keihard hallucineren.
Ik zie wel om mij heen dat de meeste mensen wel een reden hebben. Angst, trauma, energie. Maar dat hoeft niet bij iedereen. Ik dacht het kan gewoon niet zoveel kwaad als ik me prima voel. Had ook geen onderzoek gedaan ofzo. Veel spijt dat ik zoveel heb gerookt in mijn leven dat ik HPPD heb gekregen, dat absoluut.
Wel heb ik relatief zeldzaam dat ik na 2 dagen geen wiet roken wel last heb van flinke afkick, maar me geweldig voel. Super wakker en opgewekt, vrolijk en blij. Wel zieke zweetaanvallen, maar dat maakt me niet zoveel uit. Mensen die stoppen met wiet na extreem gebruik zoals ik hebben ook mentale afkick wegens het ontsnappen wat ze deden tijdens drugs of wiet. Dat heb ik niet gelukkig
"Ik zou zelf denken dat verslaving minder snel op de loer ligt als alles lekker gaat."
Absoluut, Veeel meer kan op verslaving dan. Maar het kan wel als het lekker gaat
Kan waardevol zijn om dit te ontdekken in jezelf, want vanzelfsprekend kunnen die ‘zwakheden’ gevolgen hebben in andere aspecten van je leven.
#19
Ben er zojuist nu wel echt heel erg zeker van dat ik gebruik omdat ik nauwelijks sociale prikkels binnenkrijg. Als ik blow koop ik hasj in de coffeeshop en kom ik heel even onder de mensen. Vooral ook omdat ik dan een reden heb om junkfood te kopen in de supermarkt. Dan kom ik weer heel even onder de mensen. Het is voor mij niet dat ik wil blowen en junkfood wil eten, maar ik wil met mensen praten en hun aanwezigheid ervaren. Als ik meer mensen om mij heen zou hebben, zou het voor mij minder moeilijk zijn om nuchter te zijn.
#20
Als ik meer mensen om mij heen zou hebben, zou het voor mij minder moeilijk zijn om nuchter te zijn.
En hoe zou je dat kunnen bereiken?