#1
Uit gewoonte drugs doen zie ik persoonlijk ook niet als er met je volle verstand bij zijn. Meer als in een onbewust patroon zitten.
Ben het hier grotendeels mee eens. Als je mentaal sterk bent is de kans op verslaving erg klein. Dit in tegenstelling tot mensen met een laag zelfbeeld, angst of stoornis etc.In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.
Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.
Ben benieuwd hoe jullie dit zien.
SpoilerIk ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.
Dit dusEn spoken bestaan ook niet??
Intressante bewering maar als jij het niet zo ervaart met je drugsgebruik en levensstijl betekent niet dat verslaving niet bestaat! Dat bestaat wel zeker en is wetenschappelijk met bewijs en 1000zden onderzoeken aangetoond.
Verslaving is een complexe ziekte wat alles langzaam veranderd en gaat beheersen in je leven.
Wie verslaafd raakt en wie niet heeft vaak m3t andere oorzaken in je levenssituatie te maken.
Als je sommige materie niet snapt en hoe dat allemaal werkt bij een mens betekent dat dus echt niet dat het niet bestaat! Je hebt genoeg te onderzoeken om met een betere feitelijk juiste conclussie te komen!
Als de kans klein is de kans om verslaafd te worden er nog steeds. Dus de bewering van fear klopt imo niet.Ben het hier grotendeels mee eens. Als je mentaal sterk bent is de kans op verslaving erg klein. Dit in tegenstelling tot mensen met een laag zelfbeeld, angst of stoornis etc.
En als je mentaal niet zo sterk bent is de kans op verslaving misschien groter, maar dit betekent toch niet dat verslaving niet bestaat..??? Voor jullie misschien niet, maar voor anderen wel. Het feit dat de ene een grotere kans heeft om verslaafd te raken, of dat dit komt door bepaalde omstandigheden.... Dat betekent toch niet dat verslaving helemaal niet bestaat? In mijn ogen is het een erkende DSM-stoornis waar veel mensen onder lijden. Maar het feit dat verslaving niet bestaat en slechts wordt gezien als :Ben het hier grotendeels mee eens. Als je mentaal sterk bent is de kans op verslaving erg klein. Dit in tegenstelling tot mensen met een laag zelfbeeld, angst of stoornis etc.
vind ik niet terecht. Maar dat is mijn mening. Ik vind niet dat alleen de ''zwakker gestelden'' verslaafd kunnen raken. Al hebben zij wel een grotere kans (hieronder val ik zelf ook).Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.
En om ook hier op terug te komen, je valt dan misschien minder snel in de val van verslaving. Maar je kunt niet klakkeloos bepalen dat dit voor iedereen geldt. Er zijn veel meer verklaringen te benoemen waarom iemand verslaafd raakt die daarvoor gelukkig was en ambities had.Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.
Ben zelf (nog) nooit verslaafd aan een drug geweest, maar om te stellen dat verslaving niet bestaat gaat denk ik wat ver.In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.
Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.
Ben benieuwd hoe jullie dit zien.
SpoilerIk ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.
Ik wil zeker niet op iemand neer praten. Ik respecteer iedereen, ik geloof heilig dat iedereen iets te bieden heeft en ik wens iedereen het allerbeste in haar/zijn leven. Als je door zwakte drugs bent gaan misbruiken heb ik natuurlijk niet minder respect voor je. Laat duidelijk zijn dat dit nooit mijn bedoeling is geweest.Dit is denk ik een heel erg gevoelig onderwerp, zeker hier omdat hier mensen zitten die zelf een verslaving hebben (gehad) en daar soms erg onder hebben geleden of nog steeds lijden. Zelf ben ik daar ook 1 van.
Zelf bedoelde ik dus ook niet dat mensen zelf zwak zijn, maar dat er érgens een zwakte moet zijn, om überhaupt tot een verslaving te komen. Die zwakte hoeft niet een zwakte in karakter te zijn. Iemand kan een enorm sterk karakter hebben en alsnog verslaafd worden. Maar in plaats van het dan puur op die drug af te schuiven, kunnen we ook verder in onszelf kijken (in het geval van een geestelijke verslaving dan hè, een lichamelijke verslaving is iets anders natuurlijk). "Zijn er bepaalde dingen die ik over het hoofd zie?" Is een vraag die je jezelf bijvoorbeeld zou kunnen stellen.
Een verslaving komt meestal niet in 1 keer tot stand. We doen herhaaldelijk iets, waardoor het verslavend gedrag erin slijt. Of we doen juist iets níet, dat kan ook. Weten we niet érgens vaak wel dat iets verkeerd voor ons is, maar doen we het dan toch? Herhaaldelijk. Áls dat de oorzaak van het probleem is, is het belangrijk om ons daar bewust van te worden. En ons te beseffen dat dit niet per se betekent dat we zelf zwak of dom zijn qua karakter, maar dat er wel iets is wat onze aandacht nodig heeft. Als iets in de blinde hoek blijft zitten, blijft het zich herhalen. Zoals dus bijvoorbeeld mijn persoonlijke voorbeeld van mezelf wijs maken dat wiet op het moment goed voor me is, soms herhaaldelijk dagen, weken achtereen. Ik kan dan wel wiet de schuld geven omdat het zo verslavend is, maar in de realiteit was ik het die elke keer besloot om de negatieve effecten voor het moment te negeren en tóch te gebruiken. Je gedachten kunnen je soms dingen wijsmaken, zonder dat je je daar bewust van bent.
Maar je moet hier wel voorzichtig over praten. Ik snap je invalshoek @F.E.A.R. en ben het er ook grotendeels mee eens maar het komt misschien wat fel over. Ik kwam dus blijkbaar ook al te fel over, aan de reacties van mensen te zien.
Zwakheden in het karakter had ik moeten zeggen.Hier kan ik me wel in vinden. Ik reageerde nogal fel omdat ik viel over dat sterk of zwak karakter. Ben ook wel benieuwd wat er met een sterk of zwak karakter wordt bedoeld.
En wie bepaalt wat een zwak karakter is?
Elk mens heeft zijn zwaktes, absoluut, maar een zwak karakter?
Maar dan kom je al snel op het 'heeft de mens überhaupt een vrije wil' discussie...
Jij raakte aan de drugs tijdens een hele gelukkige periode in je leven. Waar lag dit aan denk je? Kwam je energie tekort om alle leuke dingen te doen? Of had je teveel energie? Ben benieuwd. Ik zou zelf denken dat verslaving minder snel op de loer ligt als alles lekker gaat.Ik ben het in principe met alles eens wat je zegt. Behalve dat ik het niet kunnen omgaan met, of dat nou aan jezelf ligt of niet, opzichzelf al verslaving zou noemen. Ben je een slaaf zoals die vroeger op een plantage moest ploegen, nee. Ik zie een verslaving als een totaal plaatje, en neem een titel die je eraan koppeld niet zo nauw.. Ik ben het eens met dat je altijd zelf de keuze hebt (behalve lichamelijk natuurlijk) om te stoppen. Maar ik vind wel dat je de symptonen en gedrag samen verslaving kan noemen.
Maargoed opzich maakt het allemaal niet zoveel uit, want ik snap je wel. Iedereen heeft zwaktes, meer dan de meeste willen toegeven. Een zwakte voor drugs heb ik natuurlijk zoals de meeste actieve leden hier. Ik snapte de originele post ook wel maar vond de conclusie wat hard. Ik zie het allemaal niet zo letterlijk.
Maar vond de opmerking over dat het niet goed met je kan gaan als je voor je 16e verslaafd raakt aan wiet een beetje gek van @Rivalrie, want ik kan niet anders zeggen dat ik met veel plezier terug denk aan die leuke tijd. Ik was absoluut gelukkig en daar gaat het mij om. Ik snap dat je het slecht vind dat je op die leeftijd blowed omdat het niet gezond is, dat absoluut wel. Maar dat kan in sommige gevallen absoluut functioneel en prima blijven en dan wel gewoon je diploma halen.
Hmmm. Tijdens die periode wist ik nog niets van wiet of drugs af. Had nog geen drankje gedronken. Het was 20 april en iemand vertelde mij dat het 420 was. Geen idee wat dat was maar of ik ook wou proberen.Zwakheden in het karakter had ik moeten zeggen.
Jij raakte aan de drugs tijdens een hele gelukkige periode in je leven. Waar lag dit aan denk je? Kwam je energie tekort om alle leuke dingen te doen? Of had je teveel energie? Ben benieuwd. Ik zou zelf denken dat verslaving minder snel op de loer ligt als alles lekker gaat.
Misschien kun je de oorzaak zoeken in overmoedigheid? Of was je naïef over de gevolgen. Of simpelweg slecht geïnformeerd. Of makkelijk beïnvloedbaar.Hmmm. Tijdens die periode wist ik nog niets van wiet of drugs af. Had nog geen drankje gedronken. Het was 20 april en iemand vertelde mij dat het 420 was. Geen idee wat dat was maar of ik ook wou proberen.
Ik twijfelde en dacht tja waarom ook niet. Toen heb ik met 25 mensen mijn eerste joint gerookt. Ik vond het geweldig. De muziek, de honger. Het lachen tot we er bij neer vielen.
Iedereen vertelde mij dat je het vaak kon gebruiken, en ik wist niet beter, want ik vond het geweldig.
Maar nee, ik heb nooit wiet gebruikt om een reden buiten plezier hebben met vrienden. Ik word niet rustig van een joint maar ga vooral keihard hallucineren.
Ik zie wel om mij heen dat de meeste mensen wel een reden hebben. Angst, trauma, energie. Maar dat hoeft niet bij iedereen. Ik dacht het kan gewoon niet zoveel kwaad als ik me prima voel. Had ook geen onderzoek gedaan ofzo. Veel spijt dat ik zoveel heb gerookt in mijn leven dat ik HPPD heb gekregen, dat absoluut.
Wel heb ik relatief zeldzaam dat ik na 2 dagen geen wiet roken wel last heb van flinke afkick, maar me geweldig voel. Super wakker en opgewekt, vrolijk en blij. Wel zieke zweetaanvallen, maar dat maakt me niet zoveel uit. Mensen die stoppen met wiet na extreem gebruik zoals ik hebben ook mentale afkick wegens het ontsnappen wat ze deden tijdens drugs of wiet. Dat heb ik niet gelukkig
"Ik zou zelf denken dat verslaving minder snel op de loer ligt als alles lekker gaat."
Absoluut, Veeel meer kan op verslaving dan. Maar het kan wel als het lekker gaat
Als ik meer mensen om mij heen zou hebben, zou het voor mij minder moeilijk zijn om nuchter te zijn.
Lastig. Heel mijn leven sluit ik mijzelf buiten door mijn gedrag. Nog nooit mensen gevonden die met mij willen en kunnen omgaan. 1 op 1 kom ik tot mijn recht, maar vriendinnen willen babys en ik heb geen interesse in haar vrienden en familie. Als ik weer eens geld heb ga ik een raamprostituee ballen.En hoe zou je dat kunnen bereiken?
Niet helemaal mee eens!In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.
Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.
Ben benieuwd hoe jullie dit zien.
SpoilerIk ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."