O ja, de vraag overziekenhuizen.
Ik neem aan, dat je in een ontwennings afdeling gaat worden opgenomen.
Dat zou op zich uitstekend zijn, ware het niet zo geweest, dat je niet in verwachting zou zijn geweest.
Nu dat wél zo is, weet ik dit niet zeker.
I.i.g zou het fijn zijn, als er een verslavingsarts bij betrokken zou zijn, deze zal na urine onderzoek precies kunnen laten bepalen, met welke dosis van welk ondersteunend medicijn, of alleen oxcycodon, een start moet worden gemaakt met detox. Voor jullie beiden.
Dan zal hij een traject vaststellen, en daaraan moet je je dan houden.
Je gaat dit traject niet leuk vinden, maar, het zal acceptabel zijn.
Terloops kan een inventarisatie plaatsvinden over jouw levens omstandigheden.
Het is natuurlijk niet voor niets dat Je zó lang, zo veel genomen hebt.
Dat is echt geen schande, en ook jouw schuld niet! Zie dit niet zo.
Je bent ziek, en daar heb je hulp bij nodig.
Zo ook zeer waarschijnlijk therapie.
Wat voor therapie kan ik in jouw geval niet zeggen.
In mijn geval was dit leren omgaan met trauma's, maar ook, dat je toch ook een eigen aandeel in deze kwestie hebt.
Laat je noooit meeslepen in de ellende van medeclienten. Daar heb je niets aan.
Waar je wel wat aan hebt is het kunnen zien, hoe anderen met bepaalde problemen kunnen omgaan, zonder zichzelf te moeten verdoven.
Daar heb je wél wat aan.
En, volg gewoon de adviezen van de staf op.
Ook al zijn ze vervelend .
Niet voor weglopen, alles, wat daar gebeurt, is voor een reden, en er is terdege over nagedacht.
Als je van de duivel verlost bent, dan is het traject nog lang, lang niet voorbij.
Je moet leren om te leven zonder opiaten.
Dat is echt hard werken!
Nuchter zijn., maar dit ook blijven...
Houd vol.
Ik denk met je mee.
Alle sterkte toegewenst
Legio