Een GHB verslaving

ik heb 3 jaar ghb gebruikt

2 jaar lang ging het goed alleen in het weekend en veel lol

ik lachte iedereen uit die verslaafd was aan ghb
ik dacht dit gebeurt mij niet

pillen hebben we iedere weekend gebruikt en daar ben ik zo mee gestopt
coke heb ik zelf verkocht en ook dagelijks gebruikt. ben gestopt met de verkoop en ook direct gestopt met gebruiken

ik kan stoppen met coke en xtc op ieder moment dus waarom zou ghb een probleem zijn.

FOUT FOUT

een jaar geleden toch iets te vaak gebruik.t begon om de 4 uur te trillen en slecht slapen
dus pakte om de 4 uur ghb trillen was weer weg
dag erna begon het trillen om de 3 uur.
paar dagen later gebruikte ik bijna ieder uur

elke nacht ook steeds meer pakken om te kunnen slapen
ik pakte op het laatst 15 ml om slaap te komen. 2 uur later was ik weer wakker. in het begin ging ik al een complete nacht out van 4 ml

na een week gemideld 3 uur per nacht geslapen te hebben kwam ik zelfs niet in slaap van 25 ml
werd hartsikke misselijk als ik opstond. ik kon niet stil liggen.kwam niet in slaap en draaide echt helemaal door.

dag erna naar de huisarts geweest hij toonde veel begrip en wilde me eerst zelf laten proberen af te kicken voordat hij me wilde laten opnemen.

moest elke dag de dosis van 5 ml om het uur afbouwen met 0,2 ml per uur en voor de nacht kreeg ik dolmicum 15 mg dit gebruiken ze in het ziekenhuis als tijdelijke narcose
(op lorezepam 2,5 mg sliep ik niet zelfs niet naar 3 stuks)

dit was een vrij makelijke manier van afkicken
let op had goede toezicht van mijn vriendin die mij mijn portie elke keer gaf.

na een maand was is er eindelijk vanaf.

2 weken lang niks gebruikt
dan denk je het gaat wel weer.

FOUT FOUT

in 2 dagen tijd was ik weer terug bij af

durfde mijn huisarts niet onder ogen te komen
wat was ik een sukkel

3 weken later ingeschreven bij een andere huisarts

die heeft mij een andere methode aangeraden

kreeg nu ritalin (heb geen adhd) om de afkickverschijnselen te onder drukken

moest nu elke dag de tijd tussen elke portie verlengen dit is een zware methode maar wel de beste.

binnen 2 weken was ik er vanaf

we willen het nu niet meer in huis hebben en vrienden die het gebruiken daar kom ik nu niet meer

ben nu een half jaar clean

maar nog lang niet beter

heb nu nog altijd zware slaap pillen nodig om in slaap te komen hier kom ik waarschijnlijk nooit meer vanaf.heb ook nog elke dag anti depresiva nodig hoop hier over een half jaar vanaf te zijn

ik heb nog steeds heelveel psychise klachten waar ik volgens de huisarts nooit meer vanaf kom

de klachten die ik nu nog heb zijn
vergeetachtig
depresief
chaotis
slapeloosheid
paniek aanvallen
pleinvrees
durf niet alleen te zijn


begin niet aan ghb

word het een probleem ga dan gelijk naar de huisarts

Nou Riraroo....de vlg. ronde....bij de een gaat het zo, bij de ander weer anders...wat wil je liever ?

Ik weet niet of andere mensen dat hier herkennen, maar ik denk dat mijn afkik van de ghb in de buurt van alcohol of heroine afkik zat/zit. Dat wil je toch niet weer beleven ? Ik heb het nog niet weer genomen, maar vooral nu ik dingen heb en denk ooooh, eentje maar sochtends....ja wat sochtends.....?

En toch ? Als ik aan die pijn, rillingen, hartkloppingen, zweten, beelden en al dat gedoe terug denk ? Het is snel vergeten, oke, maar ooooh wat een ellende........

ik hang er tussen in...klopt, maar ik wil nooit meer zo'n pijn, angsten en hallucinaties....ik wist soms niet meer in welk huis ik was, oke, net verhuist, maar dat kan ik niet maken !

Tja balen, dat was wel een gat in de markt.......

Ik heb net het hele verhaal zitten lezen en er kwam een ervaring bij mij boven die ik wil delen. Hopelijk kan het als motivatie dienen voor sommige.

Sinds de 1e klas MAVO had ik goed contact met een klas genoot van mij wat later een goede vriend voor het leven is geworden. Tijdens de mavo was het expirimenteren met wiet niet vreemd voor ons allen en we hebben destijds ook flink wat grammetjes gras er doorheen gejaagd .
Ik kan het nummer van de softtax nog zo uit mijn hoofd opdreunen al is het inmiddels als zo'n 18 jaar geleden dat ik het voor het laatst gebeld heb. Tja dat heb je in die kleine boeren dorpjes
Tijdens onze studie in kwam het expirimenteren met andere middelen ook aan bod en ook wij hebben ons deel hieraan bijgedragen. Tijdens feestjes zijn er de nodige p'tjes, sos, speed doorheen gegaan maar het is gelukkig bij mij altijd een recreatieve aangelegenheid geweest.
Mijn maat had hier alleen andere ideeën bij.
Hij blowde zowat iedere dag stevig en ook het gebruik van XTC was flink aan het toenemen. In deze periode van 10 jaar hebben we diverse breuken in onze vriendschap gehad omdat het contact van behoorlijk leed onder zijn gebruik. Diverse malen heeft hij bij me aangeklopt voor hulp en altijd heb ik hem onder mijn hoede genomen en stad en land afgereisd opzoek naar de juiste hulpverlening. Van het riag tot groeps therapie en weer terug.
Hij was altijd een loner en hij hield mij srtikt gescheiden van zijn andere vrienden (groepen). Dit kwam mede omdat hij mij diverse verhalen vertelde over feestjes met GHB waar mensen spartelend op de grond lagen. Dit was vanuit zijn perspectief best wel normaal tewijl ik met verontwaardige houding luisterde naar deze ervaringen.
Toen hij samen met een kennis vroeg in de ochtend de auto van een pa van iemand om een boom gekruld had terwijl ze beide (naar horen zeggen) meerdere buisjes op hadden was voor mij de maat echtvol.
Een paar jaar hebben we nauwelijks contact gehad en de keren dat we contact hadden was hij altijd op een of andere manier van de kaart.
Ook mijn nieuwe huis heeft hij nooit mogen zien. Ondanks de vele verzoeken is hij nooit komen kijken. De keren dat hij zou komen eindigde altijd in een teleurstelling van het niet komen opdagen.

Op een dinsdag middag tijdens een meeting op mijn werk gaat de telefoon en hoor ik hem aan de andere kant. Totaal verward vraagt hij in paniek of ik de film wil uitzetten. Even denk ik dat ik in de maling genomen wordt en vraag hem om geen contact meer met mij te zoeken omdat ik er klaar mee ben. Kan je alsjeblieft de film uitzetten want ik trek het niet meer.........? zegt hij en ineens bekruikt mij het gevoel dat hier meer aan de hand is.
Ik vraag aan hem of hij gebruikt heeft en na een stameld "ja ik heb GBL..."hoor ik een doffe klap" De adrenaline kickt in en vlieg naar mijn manager om te zeggen dat er iets gebeurt is met een vriend en dat ik weg moet.
20 sec later zit ik in de auto met 112 aan de lijn om advies te vragen wat ik evt kan aantreffen want GHB en GBL heb ik zelf nooit gebruikt . De vrouw zegt informatie te gaan inwinnen en dat ik direct moet terug moet bellen als ik er ben en het niet vertrouw.
Eenmaal aangekomen doet hij gelukkig open wat ik daar toen aantrof had ik nooit, maar dan ook nooit verwacht.
De hele tent was ranzig van boven tot onder, het was bloedheet, hij had alles onder gezeken en hijzelf zag erit als een lopend lijk. Hij heeft even wat dingen zitten vertellen dat hij zich niet goed voelde en dat hij zich niet kon herinneren wat voor dag het was of waar hijzelf eigenlijk was. Aangezien de adrenaline totaal bezit van mij had genomen was mijn eerste reactie om hem water te laten drinken. Dit ging heel even goed totdat zijn mood totaal omsloeg en hij zich agressief ging opstellen. Met een glas in zijn vuist geklemd keek hij me agressief aan en ik wist niet hoe snel ik uit deze positie weg moest.
Met een smoes ben ik even naar mijn auto gelopen om daar een fles cola te halen want dat zou wel goed voor hem zijn om wat suiker binnen te krijgen. Hij liet me zonder problemen gaan en direct heb ik 112 gebeld met het verhaal en de hulptroepen zouden binnen enkele minuten arriveren.
Eenmaal terug in zijn kamer was hij heel erg suf en eigenlijk niet meer aanspreekbaar. Na 2 glazen cola trok hij weer wat bij gelukkig waren de hulptroepen ook gearriveerd.

Politie en ambulance personeel hebben hem aan de hartbewaking gelegd waarna hij direct naar het ziekenhuis is afgevoerd. Het enige wat ik me nog goed kan herinneren is dat zijn hartslag op 183 stond en dat zijn sinus ritme alles behalve normaal was.
Na dat de hele stoet vertrokken was heb ik even flink staan huilen omdat op dat moment mij de emotie even de overhand nam.
De woorden van een de ambulance medewerker waren: Je hebt ons net optijd gebeld want dit was geen uur langer goed gegaan.
Zelf ben ik met een agent naar het ziekenhuis gegaan waar ik mijn verhaal heb gedaan en hierna ben ik naar hem toegegaan op de ICU om bij hem te zijn. Hij had mijn hulp gevraagd en die wilde ik hem ook geven hoe moeilijk het ook vond.
In die paar uur dat ik bij hem zat werden de zakken met zoutoplossing vele malen vervangen en leek hij er lichamelijk op vooruit te gaan.
Geestelijk ging hij heel snel de andere kant op en ik kreeg vele nare woorden, beschuldigingen en verwijten naar mijn hoofd. Ik was de oorzaak van alles en ik moest verantwoordelijk gehouden worden.
Dit heb ik een tijdje vol gehouden totdat ik het echt niet meer trok en naar huis gegaan ben. Ik was er echt helemaal klaar mee en voelde me zo in de pis genomen. Bied je je hulp aan krijg je nog verwijten ook, ik had nu echt afstand nodig had.
Een week ging voorbij totdat ik telefoon kreeg van de politie. Zijn vader had hem als vermist opgegeven en hij had meegekregen dat wij een beetje ruzie hadden gehad. Ik hab de agent het hele verhaal uitgelegd en hij zou hiermee aan de slag gaan.
Een kennis met wie ik dit verhaal deelde zei spottend: Het volgende telefoontje is of je op zijn begravenis komt. Ik was boos om deze opmerking maar ook wel angstig dat het i.d.d. zou kunnen gebeuren.
1 maand later was het dan zover en ik kreeg het telefoontje dat hij was overleden door zelf doding.

Ja daar zit je dan, je vakantie is net begonnen en dan krijg je te horen dat de maat die je langer kent als wie dan ook dood is.

Er gaan vele dingen door je hoofd en je bent boos op jezelf dat je weg bent gegaan want misschien had je hem nog op andere gedachten kunnen brengen. Alles verdraait zich en niets is meer zoals het voorheen was.
Na een gesprek met zijn oudersheb ik heel heel veel huilen omdat zijn vader vertelde dat hij in zijn heldere momenten heeft geprobeerd mij te bellen om zijn excusses aan te bieden. Dit heeft hem de laatste dagen voor zijn dood heel erg bezig gehouden maar hij kon de controle niet meer vinden om contact met mij op te nemen.

Nu is hij er niet meer en ben ik mijn oudste maat kwijt. Het doet me pijn en er zijn dagen dat ik hem echt mis ondanks alles wat er in gebeurt. Het is tenslotte niet voor niets zo lang een vriend geweest.

Wat jullie met dit verhaal moeten? ik heb geen idee maar laat het een waarschuwing zijn!
Raap jezlef bij elkaar nu het nog kan en krijg je gezonde verstand terug voordat het te laat is.

Voor ieder die zich aangesproken voelt: Ik wens je succes met al mijn hart en ik hoop dat jouw vrienden niet hetzelfde mee moeten maken als ik. Hou vol en neem de hulp aan die er is, het gaat je echt lukken.

C

Wow wat een heftig verhaal KidE, Hoe gaat het nu? JIj zat toch de laatste tijd een de mephedrone of vergis ik me nu?

Arizona zei:

Hoe gaat het nu?

Klik om te vergroten...

Eigenlijk wel ok maar het doet me nog steeds pijn als ik er aan denk. Ik ben niet al te lang geleden nog bij zijn ouder geweest want die wilde graag van mij weten hoe ik het geheel ervaren had. Ze hoopte dat ik gaatjes voor hun in kon vullen waar zij geen antwoord op hadden.
Omgekeerd was dat ook en al met al was het een heel moeilijk maar wel fijn gesprek.
Het leven gaat door al zal ik hem altijd blijven missen

Arizona zei:

Jij zat toch de laatste tijd aan de mephedrone of vergis ik me nu?

Klik om te vergroten...

Nee dat heb je goed. Dit was de eerste keer sinds de dood van mij maat dat ik weer eens wat aan het expirimenteren was. Het was kort, erg onverantwoord en gelijk ook de laatste keer geweest.

Het was i.d.d een behoorlijke hel en zo'n ervaring zet je leven wel aardig op z'n kop. Omdat je zelf hyper gevoelig bent op zo'n ogenblik komen ook alle reacties van vrienden, kennissen en familie extra bij je binnen. Je realiseert je wat voor gat er eigenlijk geslagen is.
Wat ik me nog steeds niet voor kan stellen is hoe het moet zijn om niet meer over die berg van zorgen heen te kunnen kijken. Dat die berg simpelweg te hoog is en dat je de moed niet meer hebt om ervoor te vechten de top te bereiken.

Goed dat je bij zijn ouders bent geweest, je hebt elkaar nodig om zo'n verdriet te verwerken, kan ik me voorstellen. Heb vorig jaar een hele goeie vriendin verloren ( niet aan drugs) dus weet enigszins wat je voelt.

En goed dat je de mephedrone weer hebt laten liggen

He jonge.. ik schrok erg van je verhaal! mijn mede leven voor jou! hoop dat alles goed met je komt.

Ik heb zo'n zelfde zoiets mee gemaakt.maar dan met mijn broer ik was 12 jaar oud. Mijn broer had schizofrenie. Ook door drugs gebruik.. hij was 17 jaar toen hij zelfmoord pleegde hier bij sprong hij van de hoogste flat hier in Heerenveen. Hij had stemmen in zijn hoofd waarbij de duivel. De laatste week zat hij weer in een psychose. Hierbij ontstond een nieuwe stem die zei tegen hem als je nu niet zelfmoord pleegt moet je 1000 jaar voor de duivel werken, pleeg jij nu wel zelfmoord word je nog een engeltje. 22-05-2004 is hij overleden..

Ik weet niet of ik daarom gebruik.. misschien wel om iets weg te stoppen!

Maar het ghb gebruik is nog steeds het zelfde krijg geen voldoende hulp van VNN. Ze zeggen dat mijn enige oplossing is opgenomen te worden. Erg jammer want, het gaat redelijk goed zit op stage slaag dit jaar voor mijn school ondanks alles dus..

Ik gebruik nu weer 1 op 1 dus tsja niet zo goed dus.. maar we zien wel waar het eindigt.. misschien overweeg ik toch wel weer om opgenomen te worden. Vanavond is me laatste poging op cold turkey te gaan kijken of het wil... ik hou jullie op de hoogte!

No worry ik red het wel. voel me lekker en vol met positieve levens energie en ik hoop dat jou hiermee kan aansteken.

RieRaaRoo zei:

Vanavond is me laatste poging op cold turkey te gaan kijken of het wil...

Klik om te vergroten...

Denk heel goed na bij wat je zegt en wat je wil. Hou er rekening mee dat je ouders al een van hun kinderen is kwijtgeraakt op een verschrikkelijke manier. Laat jij niet het 2e kind worden wat uit hun leven gerukt wordt.
Ik ben geen expert in verslaving maar wat ik zo heb gelezen kan een cold turkey meer schade aanrichten als goed doen. Probeer alle hulp die je krijgt aan te grijpen want van zo'n verslaving afkomen is niet makkelijk maar zeker niet onmogelijk.

De laatste vraag is hoe graag wil jij zelf

Kijk naar wat je in het verschiet hebt, ondank alles gaat het OK op school begrijp ik zo. Laat staan als je de schit laat liggen, dan kan het je alleen maar beter gaan.
Het VNN steld voor om je op te laten nemen, wat denk je hier zelf over? OK je mist school en ja zal waarschijnlijk een jaar over moeten doen. Denk echter wel dat jij nu de kans krijgt om een jaar over te doen en dat er velen zijn die deze kans noit hebben gekregen.

Haal uit jezelf wat erin zit en vergooi je leven niet aan het gebruik van en buisje GHB.

die mensen van de kiniek sporen voor geen meter ben er nu 1 x 2 weken geweest en 3 keer een uurtje toen wou ik daar al weer weg
en ben ook nog een paar dagen op de vondellaan gezeten
k ben nu ong 2 a 3 jaar verslaafd (eens verslaafd altijd verslaafd je blijft er altijd een zwakte voor houden )

maar wat je in zo'n afkick kliniek moet je moet om half 8 opstaan of 7 uur ofzo dan ga je ontbijten dan ga je je pilletjes halen ik kreeg 40 mg en een seroqeul per x de eerste week ofzo dus 4 pilletjes dan het zelfde ritueel na het middag eten en ook weer naar het avond eten en dan nog voor het slapen gaan
je verveelt je dus de heledag je wacht op het eten je wacht p je pilletje je wacht tot je het nieuws mag kijken wacht wacht echt ze moeten daar wat meer doen ik kon dat echt niet volhouden de heledag nix doen ja op woensdag gingen we kleuren joepie
als ik nu een tijdje te lang door ben gegaan koop ik wel diazepammetjes van kameraden en seroqeul krijg ik nog steeds op recept moet elke nacht voor het slapen 2 pillen van 300 mg
maar heb bijna nergens last van meer zat er laatst 3 weken aan een paar diazepammetjes in huis hebben koop voor ik ghb koop eerst diazepammetjes gebruiik lang niet zo veel meer

mijn hoogte punt was een liter in 4 dagen kon toen nog amper lopen zo veel vocht hield ik vast en ik leek wel dood geel dat gebeurt echt niet weer

Nathaniel zei:

RieRaaRoo zei:

Als iemand nog tips heeft?

Klik om te vergroten...

Niet zo met je vingertje komen zwaaien hierzo omdat JIJ niet verantwoordelijk met drugs om kan gaan...

Klik om te vergroten...

Dude, ALS ZIJ 1 ding weet is wat de keer zijde is van het verhaal ze probeert het van zich af te schrijven voor zichzelf en om anderen er voor te behoeden damn zak!
Succes meid!!

Ik vind dat je aan benzos helemaal niets hebt bij een zware g verslaving.

Je bouwt met g zoveel kruistolerantie op...

benzos zoals diazepam en oxa helpen totaal niets dan bij me.

De enig. Kalneringstabletten die me hierbij helpen zijn rohypnol en dormicum in hoge dosering

Iris zei:

Ja ik weet nog iets, promethazine. Ze zijn ook niet verslavend, maar wel alleen op recept verkrijgbaar.

Klik om te vergroten...

Haha weet je dat zeker? Ooit gehoord van Syrup, Lean?
Een drankje van de combinatie Promethazine & codeine. Heel erg verslavend, niet alleen door codeine, & er zijn al zat doden door gevallen. Niet zomaar dingen gaan aanraden..

ik heb met benzo's het probleem dat ik er gelijk 4 of 5 inneem en dan s'nachts ze allemaal inneem en me er de volgende dag nix van kan herinneren.
heb zelfs al eens 20 dormicums van 15 mg per stuk opgegeten de dag erna dacht ik wtf
nu neem ik gewoon genoeg en dan laat ik het iemand bij zich houden want ik kan het dus niet zelf bewaren maar voor ik nu lange tijd aan de g ga zorg ik dat ik genoeg pammetjes heb librium werkt ook heel goed

niet als je er maar 3 dagen aan zit na 3 dagen stop ik er gewoon mee dan zijn de meeste afkick verschijnselen al aardig minder
teminste het trillen en de heftige hartkloppingen
en volgens mij vind de vnn iedereen een speciaal geval zo noemen ze mij namelijk ook en ze vinden dat ik hun al tot wanhoop heb gedreven
hun drijven mij tot wanhoop

Weer terug van weg geweest.
Sorry mensen heb de berichten even snel door genomen.

Ik ben een ervaring deskundige zo noem ik mezelf.
Ik gebruik nog steeds kom er niet vanaf heb nu een nieuw middel BACLOFEN dit is eigenlijk het middel om er vanaf te komen.

je moet wel 1 op 1 nemen en zo kan je zo per dag tm 3 dagen of hoeveel dagen je nodig bent.
1 ml minder doen en baclofen erbij gebruiken. Helaas ben ik zo onnozel geweest om weer opnieuw te beginnen met de GHB. Omdat ik dacht agh nu heb ik baclofen (6x10mg per dag) als ik nu weer opnieuw wil gaan afkicken moet de baclofen verhoogd worden. Gelukkig ben ik zo slim geweest om baclofen niet te gebruiken dus heb nu 2 en half doosje vol en vrijdag kan ik weer 2 doosjes ophalen. de 25ste weer 200 mg XR + 60 stuks diazepam.

Ik heb weer contact opgenomen met VNN ik heb er wekelijks gesprekken mee omdat, ik in een speciaal team zit. (schizofrenie zit in de familie ik krijg psychoses, spierkrampen, trillingen, krampen in mijn buik(hevige diarree), veel zweten, geen eetlust, verhoogde gevoeligheid van geluiden + kleuren + aanrakingen en hartkloppingen.

Even over in een kliniek
Ik ben in totaal 6 keer opgenomen geweest. uutgrunn zegt dus dat er niks te doen is een afkick kliniek. In het begin heb je veel rust nodig dus is het niks doen niet erg vervelend. Ook ik heb in lwd gezeten en op de vondellaan. Als je echt voor een lange opname gaat krijg je een speciaal programma hierbij krijg je creatieve therapie, individuele therapie, algemene vorming er komt een systeem therapeut waar mee je gesprekken heb met je ouders. RET Rationele effectiviteits training. en veel informatie over wat is trek en wat is je overleving strategie, de cirkels van van dijk enzovoort. dus stil zitten doe je nauwelijks alleen als je in het begin dan moet je gewoon tot rust komen.

Alleen 9 van de 10 mensen valt zowiezo weer terug.

naja nu maar weer zien of ik er weer vanaf kan komen! pffff weer door een hel!

Hoi Rieraaroo,

ben erg benieuwd hoe het nu met jou gaat.

groetjes Iris

Als je dagelijks een paar buisjes ghb neemt hoeft niet te beteken dat je verslaafd bent. Je moet zorgen dat je 3 uur voor het slapen gaan niets meer pakt en dan kan je gewoon heel de nacht doorslapen. als je dat niet doet kom je al snel in een cirkel terecht waarbij je snachts bij gaat pakken. Dan gaat het heel snel de mist in en kom je snel voor problemen te staan. Je kan bv niet meer werken en naar school. Het allerbelangrijkste is dat je gewoon een natuurlijke nachtrust krijgt en je lichaam de kans geeft om te herstellen.

Hoezo vingertje zwaaien, is toch gewoon eerlijk ?

Geeft ook niet, we lezen allemaal anders.

Ja ik weet nog iets, promethazine. Een allergie middel dat zo versuffend werkt, daar kun je de pammetjes bij weggooien. Ze zijn ook niet verslavend, maar wel alleen op recept verkrijgbaar.

Googlese en ben benieuwd op het live verslag..

Mijn ervaring met GHB? afgelopen week?!
Misselijkste ervaring ooit.. ik zal het niemand ook aansporen om te gebruiken. Hoe geweldig het ook kan zijn..

Zat er ongv. 3 weken weer aan. Werd voor me gevoel in een hokje gedrukt (je kent het de keuze maken tussen de liefde of de drugs) en ook ik koos voor de liefde. Ik kwam bij me vriend thuis en ik ging weer cold turkey afkicken. Het eerste uur heb ik het met alcohol wat kunnen uitstellen maar na ongv. 3 uur was het toch echt uit me lijf. Hij had een enge film op het enigste wat ik kon zeggen was zet die film af zet die film af. want, het ging gebeuren... het trillen, krampen alle gedachtens door elkaar. (omdat ik is in een psychose ben beland van de afkick van de g ben ik als de dood er voor) vandaar dat de enge film af moest. Het enigste wat ik me kan herinneren is dat hij zei: kom we gaan op bed liggen dan kan je ontspannen. Het lopen het deed zo zeer ik voelde me een oud vrouwtje. Maar in bed.. je ligt en al die hersen spinsels die door je hoofd gaan. Ik hoorde telkens in me hoofd dat het weer een psychose was en dat ik moest zeggen tegen me vriend dat als hij me op me rug aaide, dat ik er van rustig werd. En hij deed het en ik weet veder niks meer. Maar de volgende dag ik lag in bed: ik dacht bij mezelf zou zo de ziekte kanker voelen? Me hele lichaam deed pijn, me gewrichten, me botten! Me botten raakte het matras alles deed me pijn. Ik als een meisje van ** voelde me als een oud vrouwtje van 100 me lichaam was gesloopt. Je kent het zweten?! Een vieze dikke zoute ghb zweet laag. Vies goor .. En je bent afwezig geestelijk.. ik kon me nergens op concentreren alleen maar, voor niks op de bank liggen tv of films kijken. Maar gelukkig het is nu donderdag tot dinsdag heb ik er echt last van gehad en vannacht heb ik voor het eerst uit mezelf kunnen slapen!

DUS DENK NA VOOR DAT JE GHB NEEMT. Je voelt je eerst in het begin fris en fruitig de dag erna als je het hebt gebruikt.
Maar later als je langere gebruiker bent begint de ellende pas...

Ik hoop dat ik jullie in iedergeval 2 keer ga laten na denken voor dat jullie ghb gaan nemen. Voor het eerst in me leven denk ik zelfs: zo hey ik ben wel voor even genezen!

Helaas ben ik weer opnieuw begonnen ik ga zaterdag opnieuw stoppen ik ga daarom live verslag uitbrengen. In de hoop dat er misschien nog nieuwe ideeen bij komen..
Me vriend is er bij aanwezig ook hij gaat stoppen ik hoop dat jullie er wat aan zullen hebben.
We zijn ervaren gebruikers en er kunnen psychoses gaan optreden dus altijd spannend.