Tering, wat een bizarre hoeveelheden
![:confused:]()
Dacht dat ik veel gebruikte, maar ik ben blijkbaar nog een schuimpje
Ik gebruik inmiddels 10 jaar ghb. De eerste jaren was dat in het weekend en zo nu en dan een keertje doordeweek. Op een gegeven moment werd het elke avond, vervolgens ook 's nachts. Niet veel later ook als ik opstond 'om de kater weg te spoelen'. Inmiddels gebruik ik al enkele jaren 24/7. De dosis die ik neem varieert, van 2,5 nml tot 4 ml per 1,5 a 2 uur. Dat is genoeg om van een verslaving te spreken. De ervaring heeft me inmiddels geleerd dat wanneer ik abrupt zou stoppen, ik last krijg van de bekende verschijnselen.
In het verleden ben ik eens gestopt mbv lorazepam. Ging perfect, buiten wat slaapproblemen heb ik geen noemenswaardige last gehad van afkickverschijnselen. 1 tablet van 1 mg was eigenlijk al voldoende...
Omdat ik het stiekeme gedoe, de slaapproblemen en vooral de lamlendigheid echt spuugzat ben, besloot ik naar mijn huisarts te gaan en alles op te biechten. Gisteren moest het gebeuren, dus heb gezorgd dat ik niks meer in huis had. Huisarts gebeld en afspraak geregeld. Eigenlijk zaten ze al vol, maar voor een spoedgeval was nog wel plaats. Dus gezegd dat het een spoedgeval was en de situatie kort uitgelegd. Gelukkig kon ik nog terecht.
Eenmaal bij de huisarts kreeg ik een huisarts in opleiding. Toen ik de spreekkamer binnenkwam zag ik het al: ze had info op internet opgezocht. Bad news.
En inderdaad: ze wist van toeten noch blazen, ze had geen idee wat ze met dit probleem aan moest. Of ik een idee had hoe ik dit wilde aanpakken. Dus verteld dat ik baat had bij lorazepam.
Wilde ze niet voorschrijven, bang geworden van alle horrorverhalen op internet. Ze zag me al spartelend op de grond liggen, stikkend in mijn tong of kots.
Kwam ze met het verhaal dat het haar een goed idee leek om me aan te melden bij een kliniek, ze had het fokking inschrijfformulier alvast op haar scherm staan. Vond ik niet zo'n bijster best plan, ik heb daar niks te zoeken.
Daarna kwam ze met het voorstel om op woensdagmiddag langs te komen voor een gesprek met een 'specialist' uit de verslavingszorg. Oftewel zo'n geitenwollensok, wellicht zelf ex-junk.
Nee mevrouw, dat heeft weinig zin, dan zijn we twee dagen verder en is het allerergste leed wel geleden. Daarbij heb ik weinig trek om naar het gepreek van zo'n lulhannes te luisteren. Ik heb gewoon lorazepam nodig, met 3 tabletten ben ik klaar. Ik heb het eerder gedaan, dus wat is het probleem nu eigenlijk? Ja, vertelde ze, ze wilden toch liever dat ik onder begeleiding geleidelijk zou gaan afbouwen, ze wilde niet het risico lopen dat het verkeerd ging.
Dus ik zeg: nou, dan zijn we klaar, ga ik nu naar huis en doe ik het wel in mijn eentje. Het risico blijft daarmee hetzelfde.
Voegde ze er nog aan toe: ja, dat is uw eigen verantwoordelijkheid. WTF???
Anyhow, daar ga ik dus ook nooit meer heen. Tien (!) jaar na de eerste probleemgevallen met GHB weten huisartsen dus blijkbaar nog steeds niet wat het is en hoe te behandelen. Heb besloten om dan maar zelf een oplossing te zoeken, ik lees overal dat je lorazepam e.d. gewoon via het internet kunt kopen. Ga ik daar wel naar op zoek. Op deze manier dwingen ze mensen om zelf te gaan lopen klooien met troep waarvan alleen god weet wat voor troep er in zit.
