#1
Echt prachtig beschreven dit.
Zoals @De Zandman al schrijft is het een proces en dat kost tijd. Je moet er doorheen en dit geeft je wat houvast.
Hopelijk voel je ook wat steun van de mensen hier.
Echt prachtig beschreven dit.
Facts!Als je denkt dat een verslaafde je brainwaisht..een narcist is zo ontzettend geslepen daarin, daar kan een verslaafde nog wat van leren.
Jaja we zijn me d'r eentje (dank aan Finkers)Ik vind het wel apart dat mensen hier zo'n uitgesproken mening over hebben.
Jullie kennen die man nieteens en dan ga je mevrouw even vertellen dat ze er mooi bij weg moet en weet ik veel wat allemaal. Kan ze zelf toch ook wel bepalen lijkt me? Lijkt wel de bingoavond hier.
Nee absoluut geen contact! Gelukkig ben ik daar wel sterk genoeg voor alleen die pijn....pijn is nooit leuk maar hartzeer...dat is het ergste wat je kunt hebben,dat voel ik in elke vezel van mijn lijf,vandaag een erg slechte dag...Een narcist vindt zich geweldig, niemand op de hele wereld is er zo goed als hij.
En dit wil hij graag 100 x per dag horen.
En ja, een narcist is een grootmeester in het manipuleren van anderen. Zich kunnen inleven betreffende een ander kan hij niet.
De hele wereld draait om hem, en zijngoede daden, en heeft hij je niet meer nodig, dan laat hij je vallen als een baksteen.
Vaak moet je regelmatig een knieval maken voor hem...
Kortom, je moet echt om een narcist heenlopen.
De pest is alleen, dat je pas later, veel later erachter komt, dat de persoon met wie je zoveel moeite hebt, een narcist is...
@ Modepop: Over enige tijd zul je echt blij zijn, dat je uiteindelijk voor jezelf en je kinderen gekozen hebt!
Als de scherpste randen verdwenen zijn, komt dat besef vanzelf aan de oppervlakte drijven.
Houd vol, ennehh geen contact met dat sujet!
Ik snap wat je zegt maar in dit geval zou hij er dan voor moeten kiezen alleen te blijven en niet aan een relatie moeten beginnen ,hij is er niet eerlijk over zodat een vrouw erin stinkt en het gevolg is dat ze kapot gemaakt word.@Modepop2
Ik probeer het gedrag van je ex zeker niet goed te praten dat weet je. Maar je starte dit topic eerst omdat je hem beter wil begrijpen.
Daar kan ik wel iets over vertellen.
Wat jij nu ervaart..al die emoties, dat het je zo verlamd en dat je aan niks anders kunt denken..dat is een beetje te vergelijken met een craving..
Ik zeg bewust een beetje. Want in zijn geval is een craving nog veel heftiger..en het verschil is dat verdriet geen gezondheidsklachten geeft. Stel je voor dat je nu ook nog doodziek zou worden. Je geen steun en familie hebt.. maar de hele dag alleen thuis zou zitten.. en de oplossing van dit alles zit bij wijze van spreken in je broekzak.. hoe lang zou jij het kunnen verdragen daar niet voor te kiezen en door te bijten.
Het is een retorische vraag en ik wil je absoluut het gevoel niet geven dat je medelijden met hem moet hebben of dat hij het zwaarder heeft.
Maar als je daar nog geïnteresseerd in bent. Dit is dus een beetje wat een heftige verslaafde ervaart als hij niet gebruikt.
Het was voor hem dus niet kiezen tussen een leven met hero of met jou.
Waarschijnlijk wil hij niet eens heroine(mensen willen ook geen wapen zonder kogels, of auto zonder motor) maar zonder zitten is ondraaglijk. Dat wil hjj niet. De angst ervoor is ook heel groot.
Er is hier niemand die mij dingen oplegt,iedereen hier steunt en adviseert mij waar ik heel veel aan heb,het is niet belangrijk of men hem kent of niet,ik vertel wat er gebeurd en mensen hier reageren daarop,hoef je iemand niet persoonlijk voor te kennen,verslaving is niet persoonlijk ,de ziekte verslaving daar zit een levensstijl asn vast die iedere verslaafde leeft...er zijn wel verschillen in eerlijkheid en deze man is niet eerlijk,die heeft het verzwegen en ik moest er zelf achter komen dus als jij dit een bingo avond noemt waarom volg je dit topic dan?Ik vind het wel apart dat mensen hier zo'n uitgesproken mening over hebben.
Jullie kennen die man nieteens en dan ga je mevrouw even vertellen dat ze er mooi bij weg moet en weet ik veel wat allemaal. Kan ze zelf toch ook wel bepalen lijkt me? Lijkt wel de bingoavond hier.
Voel erg veel steun van de mensen hier,meer dan elders en daar ben ik erg dankbaar voorEcht prachtig beschreven dit.
Zoals @De Zandman al schrijft is het een proces en dat kost tijd. Je moet er doorheen en dit geeft je wat houvast.
Hopelijk voel je ook wat steun van de mensen hier.
Als ik dat vind zou ik het toch echt eerst gelezen moeten hebben.us als jij dit een bingo avond noemt waarom volg je dit topic dan?
Prachtig verwoord..en precies dat wat ik nu ' nodig' heb om mijn situatie te verwerkenMij vermoei je iig niet! Ik vraag mijzelf soms juist af of ik niet teveel reageer.
Ik heb veel respect en bewondering voor je hoe je oprecht veel moeite doet om de verslaving te begrijpen. Ik denk dat dit ook je grootste kracht is en je uit deze situatie gaat helpen.
Je zoekt geen excuses voor zijn gedrag, maar je gaat zelf op zoek naar antwoorden ipv hem blind geloven.
In dit geval is zijn verslaving echt een hersenziekte. Zijn brein is zodanig geprogrammeerd dat het destructief is. Hij voelt zich normaal met drugs en ziek zonder.
Elk persoon, elk brein loopt op herhalingen..gewoontes zijn sterk. Het enige wat ervoor kan zorgen dat zijn brein anders geprogrammeerd gaat worden zijn beslissingen. Niet afgaan op zijn gevoel, maar op zijn verstand. Hij moet niet enkel kijken naar de afkick, want vermijden van geestelijke en fysieke pijn is een natuurlijke reactie.
Hij moet het grote plaatje zien, tegen de stroom inzwemmen, net zolang tot de stroom heel langzaam begint te keren.
Of zie het als een heel snel groot draaiend rad/wiel. Als je die enkel stilzet met heel veel geweld( enkel afkickt)..ja en dan...?Dan draait het rad niet meer..en als er beweging aandient, dan kiest het de richting van de minste weerstand..de grootste aantrekkelingskracht..de verkeerde kant weer op dus.
Dat rad moet dus niet alleen tot stilstand komen, maar ook met heel veel kracht de andere kant op worden gedraaid, de goede kant. Dat is loodzwaar en voelt heel onnatuurlijk, tot het rad langzaam aan de slag te pakken krijgt en uiteindelijk de goede kant op blijft draaien. De vicieuze cirkel is nu in positieve zin in gang gezet.
Bij verslaving als hersenziekte moet je psychische cravings zien als elke keer tegenwind..op boksen tegen een enorme storm. Je weet nooit hoe het weer is en hoe zwaar je moet vechten het rad de juiste kant op te laten draaien.
Alleen als je hier heel bewust van bent en jezelf goed traint..
Dan nog zal je verslaving nooit weggaan..het weer blijft onvoorspelbaar..maar je bent je ervan bewust en op voorbereid. Je hebt de wilskracht en de bereidheid om de storm of tegenwind aan te gaan. Dat is omgaan met nuchter leven na een verslavingsziekte na 30+ jaar.
Een gezond brein (of een bewust herstellende brein met positieve affirmaties) heeft de wind mee en hoeft zich weinig zorgen te maken..het rad blijft in de goede richting draaien door de kracht van herhaling.
Het is een metafoor, maar ook een eenvoudige natuurkunde wet en hoe het brein werkt op alle vlakken bij grote veranderingen.
Ik zou proberen ook naar jezelf zo te kijken. Zoek geen antwoorden meer op de vraag waarom je de verkeerde kant op draait.
Dat is niet belangrijk voor de stappen.
Stap 1 is bewustwording..
Stap 2 is dit enorme rad..want elke dag zonder verandering in jullie relatie, niet ingrijpen.. betekent automatisch dat het de verkeerde kant op gaat.
Dat betekent dus ook je niet laten leiden door je gevoel (je liefde, geen pijn van het uitmaken willen) maar wees je eigen kapitein en baseer de stappen in je leven op dat rad..dat wat je voortaan in de toekomst doet bijdraagt aan het rad de andere kant op te laten gaan.
Ik snap dat je bang bent hem kwijt te raken, maar kan het niet zo zijn dat je hem allang kwijt bent geraakt?
Dank.. en hoe meer info en reacties, en of fijn of confronterend...Dit is logisch.
Er zullen veel zaken en dingen zijn, die je nog niet goed kunt "vatten" zogezegd.
Hier op DF zijn er veel leden, die je kunnen helpen met die zaken te verduidelijken.
Idd. Wij ( ver) oordelen hier niet.
Daarvoor zijn er andere instanties.
Waar kan ik jouw verhaal lezen?Dank.. en hoe meer info en reacties, en of fijn of confronterend...
welkom! Doet zo enorm goed om mijn verhaal te delen
Als iemand stopt met lachgas is er geen fysieke afkick. Doordraaien nog nooit gebeurd.
Als de GHB fysiek moet worden afgebouwd zitten ze nooit gemengd in een groep voor zover ik weet. Want ze moeten in een ziekenhuisbed aan de monitor en krijgen elke 2 uur medicinale GHB dag en nacht. Als ze doordraaien worden ze helemaal apart gehouden!
Coke afkick geen ervaring mee.
Wil met deze post niet perse iets zeggen.Gewoon info geven. Maar de feiten spreken wel voor zich. Misschien schildert hij het bewust negatiever af, ik weet niet waarom. Maar de leden hierweten bij welke drugs je kan doordraaien óf zo goed als niet. Bedoel het goed![]()
Ik deel dit zeker wat betreft het verslaafden bashen. Ik stoorde mij hier erg aan.Ik heb niet het hele topic gelezen, want ik vond dat er weinig emphatie voor de verslaafde partner werd getoond. Dit verbaast me nogal; hoezo bashen ex- verslaafden andere verslaafden? Ik las dat hij een hoog functionerende heroine verslaafde was/is en eerlijk gezegd heb ik daar best respect voor. Het is niet zo gebruikelijk om bij deze drug toch te kunnen werken, een huis te hebben, schoon te zijn, een partner te hebben en diens moeder zelfs met mantelzorg te helpen. Maar in plaats van kudo's, las ik vooral afkrakerij en wantrouwen dat hij het niet zou redden. Dit kan natuurlijk een paar blz. verderop veranderd zijn, maar zover ben ik dus niet gekomen.
Maar evengoed heb ik een vraag en mijn excuses als ik dus iets vraag wat op blz. 5,6 en 7 al aan de orde is geweest. Ik vraag me namelijk af: kan de partner (of inmiddels ex-partner, dat weet ik ook niet, sorry) geen medicinale heroine krijgen? Het lijkt me dat na 36 jaar gebruik hij daar wel voor in aanmerking zou kunnen komen? En dan is dit hele gedoe met wel niet afkicken niet meer aan de orde lijkt me, toch?
Dit is geen kleinigheidje wat je hier zegt...Ik heb niet het hele topic gelezen, want ik vond dat er weinig emphatie voor de verslaafde partner werd getoond. Dit verbaast me nogal; hoezo bashen ex- verslaafden andere verslaafden? Ik las dat hij een hoog functionerende heroine verslaafde was/is en eerlijk gezegd heb ik daar best respect voor. Het is niet zo gebruikelijk om bij deze drug toch te kunnen werken, een huis te hebben, schoon te zijn, een partner te hebben en diens moeder zelfs met mantelzorg te helpen. Maar in plaats van kudo's, las ik vooral afkrakerij en wantrouwen dat hij het niet zou redden. Dit kan natuurlijk een paar blz. verderop veranderd zijn, maar zover ben ik dus niet gekomen.
Maar evengoed heb ik een vraag en mijn excuses als ik dus iets vraag wat op blz. 5,6 en 7 al aan de orde is geweest. Ik vraag me namelijk af: kan de partner (of inmiddels ex-partner, dat weet ik ook niet, sorry) geen medicinale heroine krijgen? Het lijkt me dat na 36 jaar gebruik hij daar wel voor in aanmerking zou kunnen komen? En dan is dit hele gedoe met wel niet afkicken niet meer aan de orde lijkt me, toch?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."