Help mijn partner is verslaafd aan heroine

De Zandman zei:

Wel godverdomme.
Nee, je bent beslist niet naïef geweest.
Je hebt om iemand gegeven, van gehouden, zelfs in die mate, dat je geprobeerd hebt om de heroïne te verslaan, en ook nog eens een gebruik van die rotzooi van 36 jaar...
Je hebt hem de hand boven het hoofd gehouden, wellicht tegen beter weten in, talloze kansen gegeven en helaas is dan toch gebleken dat je deze oorlog niet hebt kunnen winnen.
Bijna een half leven lang gebruik, ik denk dat je hier nooit en te nimmer van kunt winnen, je hebt echt geen schijn van kans gehad!
Right. Genoeg hierover.
Wat gaat hij doen?
Zeer waarschijnlijk gaat hij nog proberen om weer bij je in je leven te komen, als een ooooo zo zielige, arme man, die niet zonder jou kan, en of je alsjeblieft hem wilt helpen....
DOE DIT DUS NIET!!
het is nu zaak, om je sterk te maken, en je rug recht te houden.
Je hebt hem geblokkeerd, daar komt hij achter, en dan staat hij ineens voor je deur..
Heb je een "spionnetje" in je deur?
Zodat je kunt zien wie er staat?
Zo niet, laat er een in je voordeur zetten, daar krijg je geen spijt van, dat garandeer ik je...
Je moet echt kunnen zien, zonder zelf gezien te worden, wie er voor je deur staat!
Houd je rug recht!

Klik om te vergroten...

Mrloverdj zei:

Ik krijg het gevoel dat je bang bent voor herhaling vd geschiedenis. Dat het verhaal een andere wending krijgt en je de relatie weer.een kans geeft..

Als eerst..ik geloof niet in het oppakken van een relatie. Als.mensen dat toch doen begin dan met dezelfde persoon een nieuwe relatie.want de oude werkte niet.
Een nieuwe relatie kenmerkt zich niet door

'streep eronder, opnieuw liefde verklaren en een hoop beloftes en afspraken dat het dit keer anders gaat'

Het moet ook daadwerkelijk anders gaan en dit kan je pas na maanden (minimaal) concluderen.

Jij weet ook wel dat dat geen optie meer is. Bewust het risico nemen om weer in dezelfde achtbaan te stappen gaat niet meer.

Ik denk..misschien was mijn bejubebeling over je nieuwe fase wat te voorbarig..goed dat je opmerkt dat er nu maar 1 ding telt en dat is vol houden!

Hem niet terug nemen(hou jezelf ook dat voor.. nieuwe kans..bestaat niet..je kiest niet voor een nieuwe nuchtere kans, je kiest weer voor een verslaafde)

Je kan me altijd berichtje sturen en hier posten,. Misschien helpt dat ook.

Je schrijft dat je vaker weer de relatie begon nadat je het verbrak, wat is de langste periode dat je zonder hem volgehouden hebt?

Klik om te vergroten...

Mrloverdj zei:

Ik lees dit nu pas.Helemaal mee eens.
Over dat spionnetje..die heb je ook figuurlijk nodig in je leven. Bedenk wat je nodig hebt om een situatie te voorkomen dat je in contact komt.

Pak bv morgen al zijn spullen in,.neem iemand mee als je het -zonder aan te kondigen per app of aanbellen- voor zijn voordeur neer zet.
Zo heeft hij ook geen reden om langs te komen, voor jou ook weer een symbolische afsluiting.

Of laat iemand anders zijn spullen bij hem neerzetten of ergens afgeven.
Is hij vaak niet thuis, bang dat zijn tas nat word..niet jou probleem!

Je hebt al gemerkt als je ook aan de omgeving duidelijk maakt wat je standpunt is. Dat dit je goed helpt.

Kijk of dat ook lukt voor komende periode. Iemand die elke dag(zo vaak je nodig hebt) even bij je checkt..gaat alles goed, stond hij voor je deur.. iemand die je kan helpen als je bv nog spullen van hem hebt.

De ironie is..een psychische craving is het constant bezig zijn met het middel..of dat je nu contact zoekt met een dealer,.er aan denkt of juist probeert te weerstaan.

Zelfs als je weet dat gebruik je nog slechter kan laten voelen. Je krijgt het maar niet uit je kop.(herkenbaar?.aan hem denken..positief of negatief..je vecht tegen de craving)


Niet voor niets trok ik de vergelijking met een verslaving.. Voor jou(iedereen die afkickt van een product of een persoon(liefdesverdriet) geld hetzelfde...
Zorg goed voor jezelf!!
Eet gezond,.beweeg en/of sport
Vecht ertegen!
Zoek steun!
Zoek afleiding

Stel..hij kickt af..Dan moet hij zijn leven opnieuw invullen.
Jij ook..ook al heb je je kinderen..kijk of je die 'piekertijd' over hem kan vervangen dor een hobby of interesse..

Je nieuwe leven moet je even heel geforceerd afdwingen..niet passief afwachten tot alles sljjt en beter gaat. Ik zeg altijd..

Na 21.dagen is.je nieuwe.leven/daginvulling/mindset een gewoonte. 3 weken dus! Hou desnoods een dagboekje bij.. wat zijn je doelen..wat heb je vandaag gedaan om eraan te werken..

Na 90 dagen een automatisme..Dan kan de vlag uit..

Sorry voor de lange postings. Krijg ze nooit korter.

Klik om te vergroten...

De Zandman zei:

Vergevingsgezind zijn, of worden, hangt ook ervan af hoe groot het leed is geweest wat jou is aangedaan. Logisch uiteraard.
Ik zag laatst op een documentaire over Auschwitz overlevenden, waarin er één vrouw ter terechtzitting aangaande een oud SS er die alsnog was getraceerd en opgepakt, dat die vrouw hem vergaf voor wat hij jaar, en de mensen daar had aangedaan.
Dat leidde tot een storm van kritiek van andere overlevenden, die absoluut niet in staat waren om deze vergiffenis te kunnen begrijpen.
Maar deze vrouw kon dit dus wél.
Kun je dit voorstellen?!
Iemand die de afgrijselijke tijd en behandeling in dat kamp, welke werkelijk niet zijn voor te stellen zo erg, aan een mededader en plain publique nog wel, kon vergeven?
En dan voor wat mij betreft, ik heb toch wel een aantal lieden die in mijn zwarte boekje zijn opgeschreven, die ik echt niet kan en wil vergeven. Nee.

Klik om te vergroten...

De Zandman zei:

Vergevingsgezind zijn, of worden, hangt ook ervan af hoe groot het leed is geweest wat jou is aangedaan. Logisch uiteraard.
Ik zag laatst op een documentaire over Auschwitz overlevenden, waarin er één vrouw ter terechtzitting aangaande een oud SS er die alsnog was getraceerd en opgepakt, dat die vrouw hem vergaf voor wat hij jaar, en de mensen daar had aangedaan.
Dat leidde tot een storm van kritiek van andere overlevenden, die absoluut niet in staat waren om deze vergiffenis te kunnen begrijpen.
Maar deze vrouw kon dit dus wél.
Kun je dit voorstellen?!
Iemand die de afgrijselijke tijd en behandeling in dat kamp, welke werkelijk niet zijn voor te stellen zo erg, aan een mededader en plain publique nog wel, kon vergeven?
En dan voor wat mij betreft, ik heb toch wel een aantal lieden die in mijn zwarte boekje zijn opgeschreven, die ik echt niet kan en wil vergeven. Nee.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

We kennen hem niet, maar ik denk dat ook niet. Ieder mens wil zich uiteindelijk goed voelen, maar kan dit compleet verkeerd aanpakken, met destructieve gevolgen voor zichzelf en naasten.


Dit lijkt me een belangrijk inzicht om te hebben, anders blijf je in goed en slecht denken, waar je zelf niet mee vooruit kan.


Je doet het niet zomaar, zoláng je denkt dat het vergeven om diegene gaat. Dat diegene het 'verdiend' heeft óf dat jouw wrok voor diegene eindelijk in die mate is verwerkt dat je er klaar voor bent diegene te vergeven.

Maar echte vergiffenis draait denk ik altijd om jezelf. Vergiffenis en loslaten zijn een en hetzelfde. En met het risico om nu iets heel controversieels te zeggen: Het mooie aan vergiffenis wanneer je ziet dat je het niet voor de ander doet maar voor jezelf, is dat je daar nu aan kunt beginnen. Omdat het niet echt heeft te maken met degene die je benadeeld heeft, maar met jezelf. We kunnen 10, 20, 30, 40 jaar wrok blijven koesteren, waarna we eindelijk klaar zijn om diegene te vergeven, maar dat is geen gegeven. Als je het op die manier wilt doen, dan kun je het op die manier doen. Maar als je inziet dat de vergiffenis voor jezelf gedaan wordt (en daar is niks egocentrisch aan), dan hoef je het denk ik niet per se op die manier te doen. Als het lukt, zou ik zeker niet de rest van je leven of zelfs jaren wrok blijven koesteren. Dan heeft hij (of eerder: zijn verslaving) je nóg meer van jouw leven beroofd.

Maar dit is dus in principe. In de praktijk zal er natuurlijk echt wel wat tijd over heen moeten gaan. Al is het maar om te beseffen dat je de vergiffenis voor jezelf doet.

Klik om te vergroten...

Mrloverdj zei:

Ja en nee..op kan ik het mij voorstellen.
Werd in die documentaire ook verteld hoe die vrouw tot vergiffenis is gekomen, of wat meer uitleg, wat zij daar onder verstaat bijvoorbeeld.

Ik kan het mooi vertellen, maar ook niet altijd in de praktijk. In de praktijk voelt vergeven als iets accepteren. Je komt ook niet zomaar tot vergeven, al die fases hebben nut. Alleen zou het fijn zijn als iedereen dat beseft. Alle pijn en woede..komt daar uiteindelijk ook iets kwaads uit voort..stel je vergeeft niet en lijd nog 20 jaar, of een stap verder..je neemt wraak of anderen lijden eronder. Ben je dan slachtoffer van het kwaad of er zelf onderdeel van geworden.

Sorry @Modepop2 Ik dwaal veels te veel af,je ziet. Ik leer ook van je proces. Hoe gaat het vandaag?

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

We hebben het er vaker over gehad maar wrok werkt écht als een soort geestelijk vergif. Vergif voor jou welteverstaan, niet voor degene die jou ooit benadeeld heeft. Jij bent de enige die eronder lijdt.

Misschien zag die vrouw dat heel goed in en kon daarom vergeven. Het gaat er dan niet meer om wat er gebeurd is, maar dat ze vrij wou zijn van wrok.

En dan is er nog iets wat mogelijk kan helpen: Je kunt een hekel aan iemand hebben, hem/haar zelfs haten als persoon, maar tegelijk beseffen dat diegene in wezen ook blanco ter wereld is gekomen, net als jij. Wat er allemaal later is gebeurd heeft zo iemand gevormd, hem/haar gemaakt tot een persoon die tot dingen in staat is die we kwaad zouden noemen. Een product van deze maatschappij. Dit betekent niet dat diegene niet schuldig is, maar als je je beseft dat zelfs hij/zij in essentie datgene is dat blanco ter wereld kwam, dan kun je van dát in hem/haar houden en de persoon misschien makkelijker vergeven. En dus niet omwille van diegene, maar omwille van jezelf. Om zelf weer vrij te zijn.

Klik om te vergroten...

Modepop2 zei:

Had ik maar een hekel aan hem,dan was dit proces makkelijker denk ik...ik houd van deze man wat het allemaal nog veel pijnlijker maakt, op sommige vlakken kan ik hem ook wel vergeven door in te zien dat de duistere kant ,de heroine...de macht over hem heeft,hij dit niet persoonlijk is geweest als persoon maar de drugs...heb hem ook alleen onder invloed gekend..zou niet weten wie hij zou zijn als hij nuchter is...het is vreselijk gecompliceert want van wie houd ik? Want dat doe ik nogsteeds ondanks dat ik er 100 procent achter sta dat ik er een punt achter heb gezet!
Maar de ware persoonlijkheid van hem...die ken ik blijkbaar niet...

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Misschien kun je het voor jezelf iets makkelijker maken als je het minder als een vergevingsproces ziet en meer als een loslatingsproces. Dat alleen al brengt de focus minder op hem en meer op jou.

Je bent nu nog steeds heel erg bezig met hem steeds, wat ook heel begrijpelijk is natuurlijk. Maar het gaat hier natuurlijk om jou. Hoe kun jij dit alles loslaten, zodat je verder kan. De situatie is gecompliceerd maar vergeving/loslaten hoeft dat niet per se te zijn. Want het is in feite de gedachten en gevoelens die je hebt, precies zo te laten zijn als ze zijn. Ze niet wegdrukken, maar ze op een liefdevolle manier aanschouwen en zelfs omarmen als het ware. Vergeven, loslaten, accepteren, het zijn allemaal woorden voor dat proces van zelfliefde.

Ik denk dat dat is wat je verder kan helpen dit alles achter je te laten. Zoals je zegt: hem ken je niet echt en hem zul je waarschijnlijk ook nooit echt kennen. Maar je kent jezelf wel en je kunt middels zelfliefde dat loslatingsproces in gang zetten. Ondertussen kun je op een bepaalde manier ondanks alles nog best van hem houden denk ik. Maar altijd over hem in blijven zitten lijkt me niet verstandig om te doen...

Klik om te vergroten...

Dopemonster zei:

Nog wat wijze woorden voor TS,

A wise man once said don't be afraid to start over again. This time you are not starting from scratch, you are starting from experience!😘 Mag er veel geluk jou kant opkomen.😜

Klik om te vergroten...

Mrloverdj zei:

In deze posting zie ik toch echt wel de groei wat je meemaakt! Je beseft heel goed welke gevoelens je hebt en waar ze vandaan komen. Je beseft heel goed dat ook hij een slaaf is van zijn verslaving en anders had gewild maarrr...

Als ik narcisme lees denk ik maar 1 ding: Run forrest run!

Als je denkt dat een verslaafde je brainwaisht..een narcist is zo ontzettend geslepen daarin, daar kan een verslaafde nog wat van leren.

Ik heb hier helaas enorm veel ervaring mee, maar het heeft me ook enorm veel geleerd.

Gelukkig komt er steeds meer erkenning voor de narcistische dynamiek in een relatie, ook de term narcistisch misbruik word steeds meer geaccepteerd.
Want dat is het..misbruik..misbruik is niet alleen agressie en het cliché van de scheldende man op de bank.

Een narcist weet zo in je hoofd te kruipen dat hij macht krijgt over jou. Ze plaatsen je op een absoluut voetstuk. Jij en jullie liefde..hij adoreert het.hij kan niet zonder je..en dat is 1 van de weinige keren dat ze wel de waarheid spreken.. ze vind het fantastisch zo'n vrouw die voor ze zorgt en hem nooit in de steek laat..wat er ook gebeurt..eerst voelt dit als compliment..later Word het een wurgcontract..natuurlijk blijf je niet boos op hem...natuurlijk verlaat je hem niet.. jij bent niet zoals andere vrouwen,jii bent speciaal, zonder jou is hij nergens..

Uiteindelijk raak je steeds meer geïsoleerd of vervreemd van je omgeving en naasten.. steeds meer draait het om hem..eigenlijk om zijn geluk..
En als hij jou steunt..dat is alleen maar om te laten zien wat voor goede partner hij wel niet is, dus andersom kan je hem toch ook wel steunen?
Ik weet niet hoe ver het is gedaan bij jullie.

Maar als je het slecht treft draait alles alleen nog maar om de narcist..die begint er een zooitje van te maken en jij bent de reddende engel..in werkelijkheid maakt hij enorm misbruik van je zwakke plekken en gaat het ten koste van je eigen geluk.

Een echte narcist heeft je inderdaad hard nodig, maar een relatie ga je aan uit liefde en vertrouwen. Iemand nodig hebben is iemand gebruiken.hij heeft je nodig tot hij merkt dat hij geen macht meer over je heeft.

Als er dan een nieuwe vrouw is, begint voor hem het spel van voor af aan.

@Modepop2 ik weet niet of hij echt deze diagnose kan hebben, ik weet niet of en hoeveel narcistische kenmerken hij heeft. Maar als je er ervaring mee hebt. Pik je ze er achteraf, heel snel uit. Vooral het stukje dat het plaatje naar de buitenwereld mooi moet blijven, maar dat hij een vriendin zoekt.. maakt niet uit wie..iemand die hij nodig heeft..die uiteindelijk alles van hem pikt en gaat twijfelen aan haarzelf.

Dus als hij in het verleden veel wisselende vriendinnen had.. tja..

En ja je houd van hem.Hou je echt van hem zoals hij is of hou je van hem zoals hij had kunnen zijn.

Het doet er eigenlijk niet toe. Liefdesverdriet is beschreven, bezongen...het is al zo oud en zal er altijd zijn.

Jii zit nu inderdaad meer met de brokstukken. Maar je hebt een heel leven gehad dat je niet eens wist van zijn bestaan en toen was je ook gelukkig.

Het is geen monster..achteraf idealiseren kan ook een valkuil.zijn..al zie ik dat bij jou niet gebeuren.

Maar het is gebeurt en het heeft tijd nodig.
De dag dat je opstaat en lacht, je de dag doorkomt en in bed bedenkt dat je geen 1 keer aan hem gedacht hebt gaat echt komen!

Maar voorlopig zit hij in je kop en ik vind dat je er heel goed mee omgaat.

Heel stom voorbeeld..maar als je je rijbewijs haalt kan je nog niks..pas na een half jaar dagelijks de weg op kan je met 2 vingers in je neus door Nederland.

De relatie is nu verbroken..en je bent nu heel kwetsbaar. Hij is nog steeds in je leven omdat je veel aan hem denkt en nog gevoelens voor hem hebt. Maar elke dag zonder hem is oefenen voor het nieuwe hoofdstuk in je leven.
Dus echt.al deze shit ervaar je niet voor niets.. het gaat je zoveel sterker maken en je gaat jezelf zoveel beter leren kennen.

Het gaat jou niet meer overkomen dat een man zo ver kan gaan in een relatie. Maar eerst ben je alleen en zelfliefde is zo belangrijk.

Ik hoop niet dat dat te zweverig overkomt, maar ben je niet te streng voor jezelf?
Hij had het niet kunnen voorkomen(hoe vreemd ook,maar zijn verslaving heeft hem in zijn macht..en een Narcist kent simpelweg maar 1 manier)

En jij had het niet kunnen voorkomen, je had al die fases en ervaringen nodig om uiteindelijk te kunnen zeggen...en nu is het klaar.

Ben je weleens naar een therapeut geweest?

Klik om te vergroten...

De Zandman zei:

Een narcist?!?
Hebben we daar mee te maken?
Als dat waar is, dan is ten halve gekeerd veeeeel beter dan ten hele verdwaald raken...
Goedendag! Met dit soort mensen, loop er met een wijde boog omheen!

En dan dit....

In het kader van de bijdrage van Mindless, idd iedereen komt blanco ter wereld.
Hij of zij heeft alleen de erfzonde bij zich. ( voor degene, die hierin gelooft)
en dan gaat het leven beginnen.
voor sommigen gaat alles van een leien dakje, bij anderen gaat het een stuk moeilijker.
je brengt een bepaald karakter door vererving mee.
dat is een zeer belangrijke factor, waar je zelf niets aan kunt veranderen.
je hebt bepaalde trekjes, en daarmee moet je leren omgaan.

bij verslaafde mensen zie je vaak, dat dit qua karakter zeer gevoelige mensen zijn.
Dat hebben ze a priori nooit voor gekozen...

En nou komt de kern van mijn betoog.
Niemand komt op deze wereld als zware harddrugsgebruiker, behalve de baby's die een verslaafde moeder hadden, dit ligt even anders.
En dan, ik dus ook, maak je een keuze op een gegeven moment, bij zekere omstandigheden.
De facto:
De een of andere gozer die je kent, heeft iets bij zich, en biedt aan, jou daar eens kennis mee te laten maken.
Neem dit eens! Lekker, leuk!
De keuze, ja ik neem het of nee, ik neem het niet, die maak je ZELF.
(In mijn geval was dit cannabis)
Citral was de naam ervan.

De keuze van mij toen was ja, ik neem dit.
ik ben nieuwsgierig, kom maar op!
Als ik geweten had, wat mij door deze keuze later de grootste shitzooi ooit en een donderduivels verslavingsgebeuren zou gaan meemaken, dan had ik mij 100000x bedacht...ik wist niet, dat ik hier zeer gevoelig voor zou zijn...en voor drank later nog veel erger.
De prijs, die ik ervoor betaald heb, is enorm. Gigantisch. Megagroot.
Maar het begin, was mijn eigen keuze.
Daar gaat het om in deze materie.

Zo ook de keuze van de partner, nu ex, van Modepop.
Idem dito!

Dom, dom, dom.

Klik om te vergroten...

De Zandman zei:

Dan kan ik één ding zeggen, modepop...
Wees dankbaar, dat het uiteindelijk zo gelopen is.
Je had een vreselijk ellendig leven moeten gaan leiden met deze man.
Lees op internet maar eens wat een narcist voor eigenschappen en karakter heeft...mon Dieu!
Dit raakt me...

Vrouwen slaan??!
Dat is echt zooo zwaar fout. J'ai deteste!
Dat soort mannen wil ik graag 5 minuten op een donker plekje ontmoeten...jazeker!
langer is niet nodig, eerder korter...
Dan kan ik mijn legioens vaardigheden nog eens testen...
Zijn eigen moeder zal hem niet meer herkennen. Nee.
Wat een waardeloos, slecht object is het.
Ik heb hier geen woorden voor...
Ik heb zelf eens een narcist als werkgever gehad. Dat was unbeschreiblich weiblich! Afschuwelijk!
Niet te geloven, dat juist jij deze man ontmoet hebt...maar na alles wat er gezegd is, wordt er wel het een en ander erg, erg duidelijk.

Klik om te vergroten...

Mrloverdj zei:

Ik mag niet zeggen dat misbruik Y erger is dan misbruik X, .maar ik weet wel dat narcistisch misbruik bijna een meesterwerk is tussen alle soorten misbruik.
Het is zo verfijnd en geraffineerd. Vaak zijn het juist de intellitente gevoelige vrouwen die ze uitzoeken.

Het enige voordeel van een narcist..als hij echt beseft en ervaart dat alle touwtjes zijn doorgeknipt en jij niet meer zijn marionettenpoppetje is, dan is hij alle interesse verloren.. hjj laat je liggen, stapt over je heen en zoekt zijn volgende slachtoffer.

Een narcist zal alleen iets geven in de relatie, als het een investering is voor zichzelf. Jij komt op dat voetstuk zodat je nog meer voor hem over hebt. Voor jou gaat hij smekend op zijn knieën omdat je nog heel bruikbaar bent.

Maar jij hebt zelf de touwtjes doorgeknipt, je wist wat eraan zat te komen dus de val kon je opvangen...en nee het gaat allemaal nog niet soepel , maar voordat hij je kon checken of je nog bruikbaar was, was je al weg. Ik ken je niet, maar als ik je soms lees ben ik zo trots op je!

En als we in deze metafoor blijven hangen en er in verder denken is het helemaal niet zo gek wat je nu ervaart. Nu je écht vrij bent, besef je pas hoe gebonden je aan hem was. Ook al bewoog je zelf..hij was het sturende brein..alles draaide om zijn verslaving. Als jij naar links wilde speelde hij mee of maakte het je heel moeilijk. Maar ook als hij mee speelde.hij bepaalde. Hoe makkelijk je deed(geen ruzies, geen tegenstribbelen) hoe soepeler jullie bewogen(jullie relatie ging) maar het was achteraf fake..niet echt.

Je bent niet op de grond als een hoopje ellende blijven liggen. Je bent weggewandeld en vrij. Toen ik vrij was uit mijn huwelijk(een narcist, gelukkig wel bevestigd door ggz) overviel die vrijheid me zo..alles stond altijd in het teken van partner. Dat was ik gewend hoe rot ook.

Een narcist kent simpelweg geen liefde naar andere mensen. Echt niet. Daarom is er ook geen echte pijn als het voorbij is..wel als ze denken dat jii nog een optie bent..het idee dat niemand hem meer aanbad,dat hij niet meer speciaal is voor iemand.
Daar kunnen ze niet mee omgaan.. dus als er pijn lijkt te zijn..dat is met sneeuw voor de zon verdwenen als er weer een andere vrouw is.

Toen ik aankondigde te scheiden ging ex sigaretten halen en naar bed.. 2 dagen later had ex een ander.

@Modepop2 @De Zandman heeft gelijk..wees blij dat het zo gelopen is.. dit had nog zoveel meer leed kunnen aanbrengen..kunnen? 100% dat het anders was gebeurd.

Je hebt nog gevoelens voor hem. Dat is logisch.. het zit in onze natuur onze partner te behouden..zonder die drang waren we allang uitgestorven. Dit is ook de reden dat vrouwen moeilijker kunnen loslaten dan mannen. Een vrouw word zwanger, is kwetsbaar, moet baren, heeft de man harder nodig dan andersom...dit klinkt zo primitief..maar ons brein werkt nog steeds zo. Het is onnatuurlijk om de moderne manier van relaties te verbreken uit te voeren.

En dat is de reden waarom het soms tegen je gevoel lijkt in te gaan...

Dit komt van Desmond Morris, ik heb hier ongelooflijk veel aan gehad. Het is een vrij onconventionele aanpak hoe ik met dingen omga. Maar ik had daadwerkelijk antwoorden nodig op vragen als..waarom bleef ik bij hem, waarom mis ik hem.

Desmond morris schrijft over de mens alsof hij een aap ras observeert en omschrijft.
Ook deze manier van afstand nemen en analyseren heeft mij enorm geholpen. Het gaf mij rust..gevoelens hebben was normaal..het was verklaarbaar en zelfs logisch. Het zei niets over mijn verstand. Het zei zelfs niet over hem! Ik was een enorme pleaser en zorgen en kon al die dingen bij mijn ex kwijt. Ik miste dat zorgen en pleasen en de waardering die ik ervoor terug kreeg. Het was logisch dat ik dat koppelde aan hem. Ik.miste het om geliefd te zijn en de aandacht te krijgen. Maar uiteraard associeerde ik dat met ex. O wat miste ik ex. Maar achteraf gezien had ex ook een ander kunnen zijn. Ik was verliefd op het verliefd zijn. Je gevoel gaat echt weg voor ex. Ik vind het ergens ook iets wat je moet koesteren. Niet je gevoelens voor hem. Maar jij bent dus wel in staat om lief te hebben, om ondanks je woede empathie te vinden. Dat maakt je mens, en een mooi mens ook.

Klik om te vergroten...

Modepop2 zei:

Mooi gezchreven,dankjewel,weet je ik probeer sterk te zijn maar vaak krijg je ongevraagd van bekenden toch informatie waar je niet op zit te wachten..zojuist stuurde iemand..hij heeft jullie foto van zijn whatsapp profiel gehaald....dan kun je 2 dingen denken:
1* hij heeft zich er bij neergelegd en ben ik er dus vanaf.
2* Dit is ook een vorm.van manupilatie om uit te vinden of ik daar op reageer zodat hij af kan tasten of er nog gevoel zit bij mij zodat hij weer kan toeslaan.
Bij een narcist( we hebben geen diagnose) werkt het vaak ook zo dat wanneer ze beter kunnen krijgen ze jouw ook dumpen en gaan!
Ze zijn altijd op zoek naar iets nieuws of iets achter de hand..
Hij heeft mij nooit verlaten,altijd won hij me terug en deed dasr moeite voor( gemeend of niet gemeend) dat houden we maar in het midden.
Als je met een narcist te maken hebt geven die in beginsel niet op..maar je voelt je ( als zij wel opgeven) dan ook als vrouw aangetast! Je word zonder pardon als een zak vuil aan de kant gezet en ingeruild voor een ander.
Ondanks dat mijn keuze de juiste is en ik daar nogsteeds achter sta is dit wel weer op een andere manier een pijnlijk gevoel,ik zie echt op dit moment de bomen door het bos niet meer..puur door het verdriet en de pijn!
Pijn omdat je belazert bent ivm die heroine...dubbel pijn omdat je als vrouw ook blijkbaar niet meer was dan een meubelstuk in huis!
Nu ik.er al dagen over nadenk heb ik ook ervaren dat er nooit echt intimiteit is geweest,niet zoals het hoort te zijn ,heb me nooit echt geliefd en gewild gevoeld...het leek er meer op dat hij alles op de automatische piloot deed,omdat het nou eenmaal bij een relatie hoort...ik ben van nature ook een persoon die graag wil weten waar ze aan toe is en wat ze kan verwachten,nu blijft elke dag een stem in mijn hoofd praten die vraagt...wat gaat hij doen? Moet ik me er op voorbereiden dat hij toch nog contact gaat zoeken? Of kan ik er vanuit gaan dat ik hem nu nooit meer hoor of zie...ik kan het zo moeilijk afsluiten doordat ik gewoonweg niet kan inschatten wat ik nog kan verwachten,kijk continu over mijn schouders als je snapt wat ik bedoel waardoor ik me nog niet vrij voel !

Klik om te vergroten...