Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsIk weet niet waar ik goed aan doe.. even van me afschrijven..

Ik weet niet waar ik goed aan doe.. even van me afschrijven..

152 antwoorden
21 weergaven
18-5-2026
R
RozekoekjeLid
01-01-2024, 00:00
#1
QueerMan zei:
Het gaat niet om hem nu, imo. Maar las meer in je tekst dat hij er erg goed in is om te zorgen dat de wereld om hem heen draait.
Met de kinderen, gaat het niet om jullie, niet om jou en niet om hem.

Je hebt het ontzettend goed verwoord en dus prima in beeld!
Als ik je goed begrijp sta je op het punt definitief bij hem weg te gaan. En dat lijkt me wel beter.
Als hij goed is - en nuchter - voor de kinderen staat dat hun contact niet in de weg. En jullie zullen altijd met elkaar verbonden blijven als ouders, of je nu samen bent of niet.

Wens je heel veel sterkte.

En denk dat je hoofd er voorlopig nog lang niet naar staat maar hopelijk kom jij later een echt maatje tegen.
Eentje die geen 'klus-woning' is voor je er iets mee kunt... Mensen veranderen niet zo snel, en als ze dat doen moeten ze het vaak voor zichzelf doen, en niet voor een ander.

Big hug.
Klik om te vergroten...
Thanks! Maar ik wist dat het een klus woning was toen ik er aan begon :wink:
Dat moet ik ook eerlijk toegeven.

Voor nu gaat het goed, de behandeling, onze communicatie, onze persoonlijke vooruitgangen en gedrag en omgang met de kids. We zien vooruitgang bij elkaar en werken er hard aan.

En idd, veranderen moet je doen omdat je dat zelf wilt. Dat heb ik ook altijd gezegd. Doe dit niet voor mij, als jij gelukkig wordt van die groene fles gun ik je dat, maar mezelf gun ik iets anders :)
En hij zichzelf inmiddels ook.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
12345...8
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#2
Voilaaa Camerone!!
Mooi, dat het deze kant uitgaat!
E
EmbeeLid
01-01-2024, 00:00
#3
Lief Rozekoekje,


Wat een heftig verhaal, en wat dapper om het van je af te schrijven (hopelijk lucht het ook wat op)
Ik herken het deels; ik heb het niet zo heftig als jij ervaren, maar er is één ding wat ik je kan vertellen en helaas is het niet echt positief...

Denk aan jezelf en je kinderen! De toestand waar je man nu inzit heb(ben) jij/jullie geen ruimte in zijn ogen. En ja ik weet het, het is makkelijk praten, maar je komt er niet doorheen. Wat je wel kan doen is hem laten weten dat je er voor hem bent en dat je hem wilt steunen, maar jij en je kinderen hebben ook het recht op een stabiel leven. Als hij écht wilt, dan komt hij er weer bovenop, maar tot die tijd moet je hem zijn ruimte gunnen, maar aan de andere kant moet hij jou ook respecteren dat je je even afzijdig houdt. Houdt in je achterhoofd dat hij zélf het 'licht' moet zien, dus op hem inpraten heeft geen enkel nut.

Een paar gemene vrage wellicht, maar in hoeverre ben je bereidt om hem te steunen? En hoe hoog schat je de kans in dat hij dat 'licht' gaat zien? Stel jezelf eerst deze vragen alvorens een keus te maken.


Liefs, Embee
Z
ZeehondLid
01-01-2024, 00:00
#4
Rozekoekje zei:
Ongetwijfeld, maar ik weiger om achterdochtig te zijn en te blijven. Op mijn hoede en/of voorzichtig? Dat zeker.
Ik ben nauw betrokken bij de behandeling en ook ons familiegesprek vind binnenkort plaats.
Ik richt me liever op positiviteit :)
Klik om te vergroten...
Heel goed om dit te lezen.
Er is op dit moment niemand die dichter bij hem staat dan jij.
Hij moet het zelf doen, dat weten jullie allebei.
Maar het helpt hem zeker dat jij er ook vertrouwen in hebt en hem steunt.
Want hij wil wel, maar een verslaving is niet niks.
Blijf je eigen plan trekken, blijf positief zoals je schrijft.
Het zou super zijn als het zo de goede kant op gaat.
Juist zo’n verhaal zou ook mooi zijn en kan anderen laten zien dat het kan.
❤️❤️❤️
Z
ZeehondLid
01-01-2024, 00:00
#5
Embee zei:
Een paar gemene vrage wellicht, maar in hoeverre ben je bereidt om hem te steunen? En hoe hoog schat je de kans in dat hij dat 'licht' gaat zien? Stel jezelf eerst deze vragen alvorens een keus te maken.
Klik om te vergroten...
Ik snap je twijfels, maar ze zijn nu ruim drie maanden verder en zijn dit dan nog de relevante vragen die iets toevoegen?
Ik denk dat @Rozekoekje zich deze vragen al veel eerder heeft gesteld.
T
Trippy langkousLid
01-01-2024, 00:00
#6
Zeehond zei:
Ik snap je twijfels, maar ze zijn nu ruim drie maanden verder en zijn dit dan nog de relevante vragen die iets toevoegen?
Ik denk dat @Rozekoekje zich deze vragen al veel eerder heeft gesteld.
Klik om te vergroten...
Maar die vragen zijn wel belangrijk, die zijn juist belangrijk. Het is belangrijk jezelf die vraag te blijven stellen, want het is niet goed bij iemand te blijven die niet gaat veranderen.. ik zeg niet dat hij nooit gaat veranderen dat weet ik niet maar als hij niet veranderd is het verstandig niet bij zo iemand te blijven..
D
DruktemakerLid
01-01-2024, 00:00
#7
Het verhaal heeft natuurlijk twee kanten. Zijn problematiek rondom het gebruik en het gedeelte waar zij er onder geleden heeft.
Het is wel iets wat niet in drie maanden is opgelost, dit is een hele lange weg waarbij vast nog wel een keer een misstap wordt gemaakt en waar je, je dan ook als partner bewust van moet zijn.

Heel goed (en fijn) dat je zo betrokken bent bij de hulp en je positief opstelt, dat is ook het beste wat je kan doen voor jezelf. Vergeet alleen niet je grenzen, dat gaat namelijk heel gemakkelijk als het allemaal weer beter lijkt te gaan en voor je het weet ben je weer terug bij af (als het eenmaal mis gaat). Daar ben ik zelf flink over gestruikeld namelijk :wink:.
Z
ZeehondLid
01-01-2024, 00:00
#8
whitesugar zei:
Maar die vragen zijn wel belangrijk, die zijn juist belangrijk. Het is belangrijk jezelf die vraag te blijven stellen, want het is niet goed bij iemand te blijven die niet gaat veranderen.. ik zeg niet dat hij nooit gaat veranderen dat weet ik niet maar als hij niet veranderd is het verstandig niet bij zo iemand te blijven..
Klik om te vergroten...
Ze schrijft juist dat ze ziet dat het in positieve zin verandert, maar weet ook dat er nog een lange weg te gaan is.
Dat zegt mij wat.
Vooral die positieve verandering.
Het is een lang traject met ups en downs kan ik me voorstellen.
We hoeven het niet eens te zijn met elkaar, maar ik vind het in deze fase stellen van deze vragen en weer opperen van onzekerheden niet constructief.
Het is iets waar zij niets mee kan en wat ze zelf ook weet als ik de historie terug lees.

Ik heb er zelf geen ervaringen mee, maar ik geloof juist dat iemand wel kan veranderen.
Die verhalen horen we te weinig.
L
Lid 153446Lid
01-01-2024, 00:00
#9
whitesugar zei:
Maar die vragen zijn wel belangrijk, die zijn juist belangrijk. Het is belangrijk jezelf die vraag te blijven stellen, want het is niet goed bij iemand te blijven die niet gaat veranderen.. ik zeg niet dat hij nooit gaat veranderen dat weet ik niet maar als hij niet veranderd is het verstandig niet bij zo iemand te blijven..
Klik om te vergroten...
Eens !
Positief willen blijven is één ding, herhaaldeijk naïef blijven iets anders.


Ook al is het mooi dat hij nu hulp heeft geaccepteerd en er een club hulpverlenende mensen vol goede bedoelingen mee bezig is, heeft hij het wel weer voor elkaar dat het om hem en zijn verslaving draait.

ik maak me zorgen over de kinderen in zo'n situatie waarin zijn verslavingsproblematiek centraal staat, met vooral zijn therapie en vandaar uit partner-gesprekken en gezinsgesprekken.

Wie gaat er dan eigenlijk onafhankelijk naar de kinderen kijken, en denkt vanuit wat voor hen nodig is;
Niet voor hem;
Niet voor haar;
Niet voor hun relatie;
Niet voor de gezins-eenheid:

Maar puur naar de kleine individuutjes die hier sowieso niet om gevraagd hebben maar er in werden geboren.

Een volwassene mag het zelf weten als die een disfunctionele relatie aan wil gaan, of het wil (blijven) proberen met een 'klus-woning'.
Die vrijheid houdt wat mij betreft op als er kinderen in het spel zijn.

Ik heb te vaak - in werk en privé - meegemaakt dat zo tussen de 5 tot 10 jaar na een vergelijkbare crisis, de kinderen uit een relatie met spanningen, problemen en een onveilig gevoel, vervolgens maar een stickertje borderline, stemmingsstoornis, autisme-spectrum-stoornis (maar nooit PTSS valt me dan vaak op...) opgeplakt krijgen.
Terwijl je als onmachtige en onhandige toeschouwer primair voelt dat de kinderen uit zo'n situatie moeten, en de ouders met hun kopjes tegen elkaar geduwd (!) mogen worden omdat die wel heel vaak met hun eigen problemen en elkaar bezig zijn...

Sorry @Rozekoekje als ik heel hard klink of als dit jou kwetst maar dat laatste zij dan zo.

Wat mij betreft: kids first.

Je partner was groot genoeg om zelf aan middelen te beginnen tot het zich ontwikkelde tot een probleem waar jij maar vooral je kinderen onder te lijden kunnen hebben;
Dan is hij ook groot genoeg om - als hij dat wil - zijn stinkende best te doen dat weer te veranderen, hoe moeilijk dat ook is.

Je als vrouwelijke partner opofferen voor een man vind ik eerlijk gezegd niet heel erg geëmancipeerd en het huwelijk/de relatie centraal stellen - want och gut och gut och gut: mensen zouden als volwassenen eens ineens uit elkaar gaan en single verder leven - is wat mij betreft zelfs 19e-eeuws.

De beste stuurlui staan aan wal, maar uit die hoek zie je weer meer of sowieso andere dingen dan als je aan het varen bent.
Hou koers daar.
L
Lid 153446Lid
01-01-2024, 00:00
#10
Rozekoekje zei:
Ah zo ik snap wat je bedoelt :) dat was voordat we kids hadden. Dat is nu niet meer
Klik om te vergroten...
Dus je koos om kinderen te nemen, van een man die zich als volgt gedroeg:
Kwatzakottel zei:
"Hij ging vaak weg als we ruzie hadden en kwam dan thuis als tiran.. dan kon ik het ontgelden.."
Klik om te vergroten...
Ja ja..


Kan het zijn dat je eerder overdreef, of de situatie nu - achteraf - bagatelliseert?

People make mistakes. Er is niks mis mee om achteraf te concluderen dat dingen minder slim of niet zo handig waren. Dat maakt je niet minder, maar gewoon een mens. En eigenlijk maakt het je alleen maar groter, want dan kun je leren van je ervaring.

Beter dat dan je vergissingen niet onder ogen zien en ze blijven herhalen.

Just my two cents, zoals Amerikanen zeggen.
L
Lid 153446Lid
01-01-2024, 00:00
#11
Zeehond zei:
Ik heb er zelf geen ervaringen mee, maar ik geloof juist dat iemand wel kan veranderen.
Die verhalen horen we te weinig.
Klik om te vergroten...
Dat geloof ik niet @Zeehond, mensen kunnen wel leren en groeien maar veranderen doen ze (als volwassenen, en hij is 50) niet.
Verhalen van veranderingen horen we minder, omdat ze er waarschijnlijk niet zijn.
Het goeie nieuws is, dat het ook niet hoeft zover ik het inschat, bedoeling is dat de vader stopt met drinken en coke gebruiken en gestopt blijft. Da's al moeilijk zat, dan een ander karakter ontwikkelen.

En dan maar hopen dat dat het was, waardoor er na negen (9) liter bier dit soort dingen gebeurden:
Rozekoekje zei:
Op dat moment dronk hij nog wel 18 halve liters bier per dag.. dat was thuis.. dan had ik het er niet over wat hij nog in de kroeg dronk.. ik heb altijd gezegd, je moet doen waar jij gelukkig van wordt, als dat bier en coke is, prima maar dan zonder mij, even goede vrienden.
Het ging goed, het drinken werd steeds minder, met Ups en vele downs. Ik heb veel geaccepteerd de afgelopen jaren. Misschien wel teveel, je wilt blijven steunen, vind het zielig en bent nog niet sterk genoeg om grenzen aan te geven.
Hij had een uitspatting toen ik van onze eerste zwanger was, wilde me toen met 34 weken zwangerschap op straat zetten..
Praten praten praten.. toch weer verder samen. Hij ging vaak weg als we ruzie hadden en kwam dan thuis als tiran.. dan kon ik het ontgelden.. dat werd steeds minder gelukkig.
Ons kindje werd geboren en het ging een stuk beter. Met vlagen was er nog wel eens wat maar ok..
Klik om te vergroten...

En ik wil niemand de grond in boren of een put in praten maar het gaat hier dus wel om twee kleine kinderen van nog geen 3 jaar oud.

Die kleintjes zijn wel aan het veranderen, groeien en ontwikkelen en dat is niet even op pauze te zetten tot pa (en ma) eens klaar zijn met hun eigen problemen.
R
RozekoekjeLid
01-01-2024, 00:00
#12
Een aantal puntjes..
Het voelt alsof wordt gezegd dat er niet goed voor mijn/onze kinderen wordt gezorgd en dat vind ik bijzonder kwetsend ja. Het maakt me ook boos eerlijk gezegd. Maar goed, ik zal me vasthouden aan de gedachte dat het van iedereen maar woorden zijn en je hier niet op de bank zit en dan een mening kan vormen.
Als mijn kindjes 'savonds met een glimlach op hun gezichtjes gaan slapen en ook wakker worden met een glimlach is dat het belangrijkste, wat een ieder hier er ook van mag denken.
Het is lastig om een mening te vormen over alleen de woorden die je hier ziet staan. Naast mijn verhaal is er namelijk ook nog het verhaal en de beleving van mijn man en die lezen jullie nergens.
Alles is geschreven op het moment van mijn beleving en in mijn volle emotie.

Ook is het niet de bedoeling om het karakter van mijn man te veranderen maar de manier waarop hij tegen bepaalde dingen aan kijkt, triggers leert herkennen, trauma therapie en omgaan met emoties. Allerlei dingen die hem kunnen helpen, maar dat staat los van zijn karakter. Het is een ziekte en hij krijgt hulp.

Zoals ook wordt genoemd, inmiddels zitten we bijna 6 weken in de behandeling en plukken we daar de vruchten van. Dat mag je geloven of niet, dat is ieders eigen keuze. Het is een utopie om te denken dat het nooit meer mis zal gaan, dat hij nooit meer een druppel zal drinken. Maar hij heeft en krijgt inzicht, ook in zijn eigen aandeel naar zichzelf, naar zijn gedrag naar mij en de kinderen. Het is niet zo dat iemand morgen wakker wordt en dat het allemaal perfect is, dat gaat niet. Maar de inzet en vorderingen zijn belangrijk, maar op een enkeling hier na lijkt men dat niet te geloven. Dat is ook prima, ik ben en blijf voorzichtig maar wil en blijf dit ook positief zien. Wil je mij hierom naïef noemen? Vooral doen.
L
Lid 153446Lid
01-01-2024, 00:00
#13
Rozekoekje zei:
Een aantal puntjes..
Het voelt alsof wordt gezegd dat er niet goed voor mijn/onze kinderen wordt gezorgd en dat vind ik bijzonder kwetsend ja. Het maakt me ook boos eerlijk gezegd. Maar goed, ik zal me vasthouden aan de gedachte dat het van iedereen maar woorden zijn en je hier niet op de bank zit en dan een mening kan vormen.
Als mijn kindjes 'savonds met een glimlach op hun gezichtjes gaan slapen en ook wakker worden met een glimlach is dat het belangrijkste, wat een ieder hier er ook van mag denken.
Het is lastig om een mening te vormen over alleen de woorden die je hier ziet staan. Naast mijn verhaal is er namelijk ook nog het verhaal en de beleving van mijn man en die lezen jullie nergens.
Alles is geschreven op het moment van mijn beleving en in mijn volle emotie.

Ook is het niet de bedoeling om het karakter van mijn man te veranderen maar de manier waarop hij tegen bepaalde dingen aan kijkt, triggers leert herkennen, trauma therapie en omgaan met emoties. Allerlei dingen die hem kunnen helpen, maar dat staat los van zijn karakter. Het is een ziekte en hij krijgt hulp.

Zoals ook wordt genoemd, inmiddels zitten we bijna 6 weken in de behandeling en plukken we daar de vruchten van. Dat mag je geloven of niet, dat is ieders eigen keuze. Het is een utopie om te denken dat het nooit meer mis zal gaan, dat hij nooit meer een druppel zal drinken. Maar hij heeft en krijgt inzicht, ook in zijn eigen aandeel naar zichzelf, naar zijn gedrag naar mij en de kinderen. Het is niet zo dat iemand morgen wakker wordt en dat het allemaal perfect is, dat gaat niet. Maar de inzet en vorderingen zijn belangrijk, maar op een enkeling hier na lijkt men dat niet te geloven. Dat is ook prima, ik ben en blijf voorzichtig maar wil en blijf dit ook positief zien. Wil je mij hierom naïef noemen? Vooral doen.
Klik om te vergroten...
2 zinnen gaan over de kinderen.
de rest niet.
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#14
Ik ben gestopt met zuipen omdat ik op het punt was aangekomen, dat als ik niet zou stoppen, ik alles wat ik toen had, kwijt zou gaan raken.
Dat was beslist geen trucje. Nee.Het werd leven of dood.
Alcohol en ik zijn geen vrienden, ik vernietig mezelf met dat spul.
Nu ben ik er al meer dan 20 jaren van af.
Helemaal. Niets meer. Zonder trucje....
L
Lid 153446Lid
01-01-2024, 00:00
#15
Rozekoekje zei:
Het is een utopie om te denken dat het nooit meer mis zal gaan, dat hij nooit meer een druppel zal drinken.
Klik om te vergroten...
Waarom ?
En wat ga jij doen als het wel weer 'mis' kan gaan?
T
Trippy langkousLid
01-01-2024, 00:00
#16
Zeehond zei:
Ze schrijft juist dat ze ziet dat het in positieve zin verandert, maar weet ook dat er nog een lange weg te gaan is.
Dat zegt mij wat.
Vooral die positieve verandering.
Het is een lang traject met ups en downs kan ik me voorstellen.
We hoeven het niet eens te zijn met elkaar, maar ik vind het in deze fase stellen van deze vragen en weer opperen van onzekerheden niet constructief.
Het is iets waar zij niets mee kan en wat ze zelf ook weet als ik de historie terug lees.

Ik heb er zelf geen ervaringen mee, maar ik geloof juist dat iemand wel kan veranderen.
Die verhalen horen we te weinig.
Klik om te vergroten...
daar hebben we inderdaad niet dezelfde mening over. tuurlijk is het belangrijk positief te blijven, ik zeg ook helemaal dat iemand niet kan veranderen. ik zeg alleen dat het belangrijk is om voor jezelf te zorgen want je moet jezelf op de 1e plaatst zetten behalve natuurlijk kinderen wat @QueerMan ook al zei die gaan altijd voor. maargoed dit is mijn mening en het blijft natuurlijk haar eigen keus wat ze doet..
T
Trippy langkousLid
01-01-2024, 00:00
#17
QueerMan zei:
Dus je koos om kinderen te nemen, van een man die zich als volgt gedroeg:
Klik om te vergroten...
hier ben ik het dan weer niet mee eens. je kunt toch niet haar de schuld geven van gedrag van haar man? tuurlijk ze heeft hem gekozen maar dat zal ze wel niet zomaar gedaan hebben. ze zal wel iets goeds in hem gezien hebben lijkt me anders kies je niet zomaar voor iemand. en nog is dit moeilijk voor ons om daarover te oordelen..
T
Trippy langkousLid
01-01-2024, 00:00
#18
QueerMan zei:
Dat geloof ik niet @Zeehond, mensen kunnen wel leren en groeien maar veranderen doen ze (als volwassenen, en hij is 50) niet.
Klik om te vergroten...
ben ik het niet mee eens. mensen kunnen zeker wel veranderen, ook als ze ouder zijn. en leren en groeien is toch ook veranderen? :thinking:
T
Trippy langkousLid
01-01-2024, 00:00
#19
Rozekoekje zei:
Een aantal puntjes..
Het voelt alsof wordt gezegd dat er niet goed voor mijn/onze kinderen wordt gezorgd en dat vind ik bijzonder kwetsend ja. Het maakt me ook boos eerlijk gezegd. Maar goed, ik zal me vasthouden aan de gedachte dat het van iedereen maar woorden zijn en je hier niet op de bank zit en dan een mening kan vormen.
Als mijn kindjes 'savonds met een glimlach op hun gezichtjes gaan slapen en ook wakker worden met een glimlach is dat het belangrijkste, wat een ieder hier er ook van mag denken.
Het is lastig om een mening te vormen over alleen de woorden die je hier ziet staan. Naast mijn verhaal is er namelijk ook nog het verhaal en de beleving van mijn man en die lezen jullie nergens.
Alles is geschreven op het moment van mijn beleving en in mijn volle emotie.

Ook is het niet de bedoeling om het karakter van mijn man te veranderen maar de manier waarop hij tegen bepaalde dingen aan kijkt, triggers leert herkennen, trauma therapie en omgaan met emoties. Allerlei dingen die hem kunnen helpen, maar dat staat los van zijn karakter. Het is een ziekte en hij krijgt hulp.

Zoals ook wordt genoemd, inmiddels zitten we bijna 6 weken in de behandeling en plukken we daar de vruchten van. Dat mag je geloven of niet, dat is ieders eigen keuze. Het is een utopie om te denken dat het nooit meer mis zal gaan, dat hij nooit meer een druppel zal drinken. Maar hij heeft en krijgt inzicht, ook in zijn eigen aandeel naar zichzelf, naar zijn gedrag naar mij en de kinderen. Het is niet zo dat iemand morgen wakker wordt en dat het allemaal perfect is, dat gaat niet. Maar de inzet en vorderingen zijn belangrijk, maar op een enkeling hier na lijkt men dat niet te geloven. Dat is ook prima, ik ben en blijf voorzichtig maar wil en blijf dit ook positief zien. Wil je mij hierom naïef noemen? Vooral doen.
Klik om te vergroten...
sorry als ik iets gezegd heb wat kwetsend was, was helemaal niet mijn bedoeling. ik wou alleen als punt maken dat jezelf op de 1e plek zet. dat punt heb ik nu wel gemaakt denk ik:sweatsmile:

en mooi dat het beter gaat, hopen dat het zo blijft gaan!
L
Lid 153446Lid
01-01-2024, 00:00
#20
whitesugar zei:
hier ben ik het dan weer niet mee eens. je kunt toch niet haar de schuld geven van gedrag van haar man? tuurlijk ze heeft hem gekozen maar dat zal ze wel niet zomaar gedaan hebben. ze zal wel iets goeds in hem gezien hebben lijkt me anders kies je niet zomaar voor iemand. en nog is dit moeilijk voor ons om daarover te oordelen..
Klik om te vergroten...

Nee, natuurlijk bedoel en schrijf ik niet dat het gedrag van de man haar schuld is.

Wat ik wel zeg, is dat het van hen allebei de verantwoordelijkheid (en dat is niet hetzelfde als 'schuld') is dat ze zwanger raakte toen hij nog aan de drank en de coke was. In de tijd dat hij zich dus ook Inclusief dat hij zich agressief gedroeg.

Die verantwoordelijkheid betekent dat ze nu verstandiger moeten gaan worden, en vanaf nu proberen het beter te doen voor de kinderen.

Dat agressieve stond in de eerste post, daarna lees ik dat ze ging draaien. O.a. dat ze nu zegt dat het na de kinderen ophield. Of dat dit haar kant van het verhaal is, maar niet van hem.
In de eerste post schrijft ze dat het toen de kinderen er al waren, het nog wel eens gebeurde. "Met vlagen was er nog wel eens wat".

En dat kan niet, niet met twee kindjes die nog geen drie jaar oud zijn;
en dan heb ik even niks aan de hulpvraag van moeder of dat ze boos op mij wordt omdat ik een spiegel voor hou.
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."