#1
Ik heb nu geen tijd om uitgebreider te reageren helaas, maar je bent hier op de goede plek om alles even van je af te schrijven.
Je zit in een erg lastig pakket waarbij je alleen maar kan kiezen tussen kwaden...
Hoe staat hij zelf tegenover hulp in een kliniek door middel van een opname? Wellicht een idee om bij de huisarts de urgentie duidelijk te maken en gelijk in te schrijven voor een kliniek?
Zoals je al aangeeft ligt het probleem diep. Niet alleen het gebruik van middelen moet een oplossing voor komen, maar ook voor de onderliggende problemen die hij heeft waardoor hij grijpt naar de drank en drugs. Dit is zijn manier van ontsnappen aan zijn gevoelens. Dit kan zo ver gaan dat de drank en de drugs op nummer 1 komen te staan. Dit is natuurlijk voor jou (en de kinderen) erg moeilijk om aan te zien.
Hij zal hulp moeten willen en accepteren. Er is maar één manier hoe hij hier uit kan komen en dat is als hij dat zelf wil. Jij en anderen kunnen hem steunen en helpen, maar hij zal het zelf moeten doen en willen. Natuurlijk ga je niet zomaar weg bij iemand die je liefhebt en waar je van houd. Ten koste van wat moet dit gaan is iets wat ongetwijfeld vaak door je hoofd gaat en een verslaving kan iemand zo inpalmen dat het lijkt alsof diegene er weinig/niets om geeft of een hoop mooie woorden tegen je zegt, maar weinig daden laat zien.
Wellicht even zonder de kinderen een gesprek met hem aangaan over de situatie zoals deze voor jou is en een poging doen de ernst hiervan goed over te laten komen. Ik denk dat je dit ongetwijfeld al vaak hebt gedaan, maar praten is toch echt de oplossing. Wellicht dat de huisarts hem ook kan doorverwijzen voor de onderliggende mentale problemen. Denk ook aan jezelf en wat voor tol dit van je eist. Is dit het allemaal waard om er zelf mogelijk ook aan onderdoor te gaan? Sommige zullen vinden dat je bij hem weg moet gaan, anderen weer niet. Voor jou zal het misschien voelen alsof je hem in de steek laat, terwijl aan de andere kant ook weer heel goed te begrijpen zou zijn als je voor jezelf en de kinderen kiest, want dit kan jou en de opvoeding schaden.
Ik wil je in ieder geval heel veel sterkte wensen met deze moeilijke situatie waar je in zit en ik hoop dat hij hulp op korte termijn wil accepteren en zich op wil laten nemen. Als je dingen van je af wilt schrijven, kom dan gerust naar dit forum. Er zijn (helaas) genoeg anderen die het zelfde doorstaan als jij of hebben doorstaan die je hopelijk kunnen helpen. Je verhaal alleen al kwijt kunnen voelt vaak al fijn.
Je zit in een erg lastig pakket waarbij je alleen maar kan kiezen tussen kwaden...
Hoe staat hij zelf tegenover hulp in een kliniek door middel van een opname? Wellicht een idee om bij de huisarts de urgentie duidelijk te maken en gelijk in te schrijven voor een kliniek?
Zoals je al aangeeft ligt het probleem diep. Niet alleen het gebruik van middelen moet een oplossing voor komen, maar ook voor de onderliggende problemen die hij heeft waardoor hij grijpt naar de drank en drugs. Dit is zijn manier van ontsnappen aan zijn gevoelens. Dit kan zo ver gaan dat de drank en de drugs op nummer 1 komen te staan. Dit is natuurlijk voor jou (en de kinderen) erg moeilijk om aan te zien.
Hij zal hulp moeten willen en accepteren. Er is maar één manier hoe hij hier uit kan komen en dat is als hij dat zelf wil. Jij en anderen kunnen hem steunen en helpen, maar hij zal het zelf moeten doen en willen. Natuurlijk ga je niet zomaar weg bij iemand die je liefhebt en waar je van houd. Ten koste van wat moet dit gaan is iets wat ongetwijfeld vaak door je hoofd gaat en een verslaving kan iemand zo inpalmen dat het lijkt alsof diegene er weinig/niets om geeft of een hoop mooie woorden tegen je zegt, maar weinig daden laat zien.
Wellicht even zonder de kinderen een gesprek met hem aangaan over de situatie zoals deze voor jou is en een poging doen de ernst hiervan goed over te laten komen. Ik denk dat je dit ongetwijfeld al vaak hebt gedaan, maar praten is toch echt de oplossing. Wellicht dat de huisarts hem ook kan doorverwijzen voor de onderliggende mentale problemen. Denk ook aan jezelf en wat voor tol dit van je eist. Is dit het allemaal waard om er zelf mogelijk ook aan onderdoor te gaan? Sommige zullen vinden dat je bij hem weg moet gaan, anderen weer niet. Voor jou zal het misschien voelen alsof je hem in de steek laat, terwijl aan de andere kant ook weer heel goed te begrijpen zou zijn als je voor jezelf en de kinderen kiest, want dit kan jou en de opvoeding schaden.
Ik wil je in ieder geval heel veel sterkte wensen met deze moeilijke situatie waar je in zit en ik hoop dat hij hulp op korte termijn wil accepteren en zich op wil laten nemen. Als je dingen van je af wilt schrijven, kom dan gerust naar dit forum. Er zijn (helaas) genoeg anderen die het zelfde doorstaan als jij of hebben doorstaan die je hopelijk kunnen helpen. Je verhaal alleen al kwijt kunnen voelt vaak al fijn.