DrugsForum.nl

01-01-2024, 00:00

#1

Rat zei:

Ik was altijd al over-emotioneel. En begin van mn verslaving werd dat zo erg dat het vaak ernstige crisis belandde. Dat had sws met 3mmc verslaving te maken toen maar ik gebruik dat niet meer. Ik weet niet of dit ook door de drugs komt of omdat ik zelf gewoon een mega onstabiel brein heb, maar mijn emoties zijn nu gewoon weg. Ik kan niet eens meer huilen, ergens om lachen is ook moeilijk.

Klik om te vergroten...

Ook dit is herkenbaar. Numb to the core.

Je best moeten doen om je blij te voelen en te lachen ookal ben je omringt door de mensen waar je van houd, geen emotie kunnen tonen aan je oma's sterfbed, een leegte in je ziel alsof je hem aan de duivel verkocht hebt.

Ik hoop dat je weer gaat shinen in het leven het is je gegunt! 😉

01-01-2024, 00:00

#2

Mijn hele leven en emotie schild is na alles toch een heropbouw na 2 rockbottoms.

01-01-2024, 00:00

#3

TheRealKoekert zei:

Herkenbaar?

Klik om te vergroten...

01-01-2024, 00:00

#4

Blyatman zei:

Mijn probleem was/is geworden dat mijn verslaving er domweg gewoon voor gezorgd heeft dat ik nooit echt verteld heb aan iemand/geliefden hoe ik mij werkelijk voel(de). Denkende hun er voor te beschermen, maar zorgt er eerder voor dat ik belangrijke mensen gekwetst had/heb.

Klik om te vergroten...

Die zooi verandert je gedrag... en je karakter.

01-01-2024, 00:00

#5

Dopemonster zei:

En een paradox in mijn belevenis. Hoe meer je gewend bent je problemen te verdoven hoe meer moeite je gaat krijgen met steeds meer bepaalde gevoelens / situaties die je vroeger veel beter kon handelen. Herkenbaar?

Klik om te vergroten...

Jep..
Toen ik zelden gebruikte, en na de therapie ging alles stukken beter. Denk rond een jaar dat alles weer in de put is gezakt en alles genegeerd heb. En het langzaam mij veranderde in iets wat ik juist niet meer was.

01-01-2024, 00:00

#6

Blyatman zei:

Niet eens, de zooi zorgde er voor dat ik mentale problemen niet meer besprak.

Klik om te vergroten...

Casrus zei:

Die zooi verandert je gedrag... en je karakter.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat er vaak van beiden sprake is. Zo heb ik het ervaren althans…
Drugs verandert je karakter, maar het verandert vooral de dingen waar je mee bezig bent. Geef dat wat tijd en je bent een ander persoon.

Mijn verslaving heeft me een bijzonder nuttig perspectief gegeven op de manier hoe een mens denkt, hoe een mens beslissingen maakt en wat voor impact allerlei factoren daarop hebben. Het drugsgebruik ompraten, bagataliseren en het onweerstaanbare verlangen naar drugs heeft mij het besef gegeven dat dit soort verlangens zich niet beperken tot drugs en seks (om 2 belangrijke te noemen) maar tot ALLES.
Leren met drugs omgaan (of eigenlijk leren het verlangen te weerstaan) is leren de strijd aan te gaan met de smerige schaduwzijde in jezelf.

Ik heb mezelf van een hele ander kant leren kennen. Enerzijds doet dat me nog elke dag ongelofelijk veel pijn: hoe stom ik had kunnen zijn om als lieve behulpzame tienerjongen mezelf heb kunnen laten veranderen in een nutteloze junkie. Hoe ik mijn moeder doodsangst heb aangejaagd met mijn gedrag en haar hart heb gebroken met míjn fouten… Anderzijds denk ik dat ik er sterker van terug ben gekomen en ik vanuit dit punt terug kan kijken naar deze periode met de gedachte: je hebt jezelf voor de gek gehouden en je weet hoe. Ik heb ervan geleerd.

01-01-2024, 00:00

#7

Blyatman zei:

Mijn probleem was/is geworden dat mijn verslaving er domweg gewoon voor gezorgd heeft dat ik nooit echt verteld heb aan iemand/geliefden hoe ik mij werkelijk voel(de). Denkende hun er voor te beschermen, maar zorgt er eerder voor dat ik belangrijke mensen gekwetst had/heb.

Klik om te vergroten...

Ik hoop echt dat je er nog invloed op hebt om verandering in de situatie te bregen!

En als dat niet meer gaat werken vind ik dat echt jammer man je lijkt me een goede gozer.

Life goes on breek jezelf vrij uit die mentale gevangenis en ga vechten voor wat je lief is!

01-01-2024, 00:00

#8

Dopemonster zei:

Ik hoop echt dat je er nog invloed op hebt om verandering in de situatie te bregen!

En als dat niet meer gaat werken vind ik dat echt jammer man je lijkt me een goede gozer.

Life goes on breek jezelf vrij uit die mentale gevangenis en ga vechten voor wat je lief is!

Klik om te vergroten...

Ik had eigenlijk een afspraak bij de huisarts om over de problemen te gaan praten. Echter fucking Covid kwam er tussendoor.
En ik ben ook een goede gozer, diep van binnen. Alleen die schaduw van depressieve klachten hebben dat overgenomen.

en vechten voor wat mij lies is, sowieso. Alleen in sommige gevallen kan/zal/is of wordt dat eenzijdig. Puur door dat ik die kut schaduw heb laten overstemmen.

maarja sommige burdens zal je eenmaal moeten blijven dragen hoe kut het ook is.

01-01-2024, 00:00

#9

Dopemonster zei:

no homo

Klik om te vergroten...

Niets mis met homoseksualiteit.. 🌈

01-01-2024, 00:00

#10

Dopemonster zei:

Ook dit is herkenbaar. Numb to the core.

Je best moeten doen om je blij te voelen en te lachen ookal ben je omringt door de mensen waar je van houd, geen emotie kunnen tonen aan je oma's sterfbed, een leegte in je ziel alsof je hem aan de duivel verkocht hebt.

Ik hoop dat je weer gaat shinen in het leven het is je gegunt! 😉

Klik om te vergroten...

Dit is precies hoe ik me iedere dag voel. Voor andere mensen lijk ik een psychopaat soms, maar ik kan die emoties gewoon niet meer opbrengen, hoe hard ik ook probeer. Betekent niet dat ik het niet voel.

Thanks man, ik hoop dat ook echt voor jou!💜

01-01-2024, 00:00

#11

Mijn ouders vertrouwen mij niet meer, ben vlak, emotieloos, ondervoed, vermoeid en mijn dwangstoornis is erdoor getriggerd.

Kon erger

01-01-2024, 00:00

#12

Ik ken mezelf niet meer.
mijn ouders hebben 112 gebeld, omdat ze mij niet meer tegen konden houden en ik zodanig onder invloed was, dat ik een gevaar voor hun was, maar vooral een gevaar voor mijzelf was.

Gelukkig binnen nu en enkele dagen een crisisopvang in.

1 ding is mij wel duidelijk nu: “ ik kan nooit meer in mijn leven alcohol of drugs gebruiken “

maar hey! Ik wil dat ook helemaal niet meer… het leuke is er eigenlijk al wel heel lang van af

01-01-2024, 00:00

#13

Spatsen zei:

Ik ken mezelf niet meer.
mijn ouders hebben 112 gebeld, omdat ze mij niet meer tegen konden houden en ik zodanig onder invloed was, dat ik een gevaar voor hun was, maar vooral een gevaar voor mijzelf was.

Gelukkig binnen nu en enkele dagen een crisisopvang in.

1 ding is mij wel duidelijk nu: “ ik kan nooit meer in mijn leven alcohol of drugs gebruiken “

maar hey! Ik wil dat ook helemaal niet meer… het leuke is er eigenlijk al wel heel lang van af

Klik om te vergroten...

Heftig man. Is dit opeens gebeurt of zit er een hele voorgeschiedenis aan?

Wel goed dat je over aardig zelfreflectie beschikt.

01-01-2024, 00:00

#14

De Apotheker zei:

Mijn hele leven en emotie schild is na alles toch een heropbouw na 2 rockbottoms.

Klik om te vergroten...

Iedereen moest eens weten wat voor stappen je hebt gezet, stiekem erg trots 🖖

01-01-2024, 00:00

#15

Ik merk dat ik mentaal veel minder sterk ben als dat ik vroeger was en veel sneller overstuur raak om dingen waar ik vroeger totaal schijt aan kon hebben.

Dat ik moeite heb met plezier ervaren en ik voel me alsof ik vastgeketent zit aan kettingen.

Moeite met socialiseren, minder zelfvertrouwen. Veel meer twijfelen.

01-01-2024, 00:00

#16

Ik hou het nu heel kort maar goed onderwerp!!

Mijn grootste verandering is dat ik het nu nog steeds iets nodig heb om normaal te functioneren. Altijd erom denken het niet te vergeten.. Altijd je voorraad checken enz. In mijn geval roken en nog steeds benzo's. Relatief laag maar dat gebruik ik ook alleen maar als slap excuus. Benzo's zou echt door de duivel gemaakt kunnen zijn als ik daar in geloofde

01-01-2024, 00:00

#17

Ben benieuwd wat jullie opmerken aan jullie zelf en jullie leven wat er veranderd is sinds je verslaafd bent geraakt.

Alle kleine dingetjes mogen gepost worden, misschien kunnen we wat erkenning bij elkaar vinden en handige tips aan elkaar uitdelen 🙂 feel free to share!

01-01-2024, 00:00

#18

Ik merk wel dat ik sinds een paar maanden toch wel aan het worstelen ben met verslavings symptomen.
Onder andere minder in echt open contact durven komen met mensen, vooral mensen die dichtbij me staan.
Contact is sowieso al een dingetje vanwege m'n complexe ptss en Asperger, maar kon er voorheen wel soms echt voor kiezen om voor een bepaalde tijd even echt open te staan.
Dat is wel de meest opvallende denk ik.

En ja.. Ook wel dat ik ondanks dat ik lichamelijk ziek was toch gebruikte.
Heb mezelf daar werkelijk over verbaasd, al dan niet geschrokken van mezelf.
Ik kreeg door het microdoseren ineens meer lichaamsbeleving en wist/weet me er denk ik even geen raad mee.

01-01-2024, 00:00

#19

Sluit mij volledig aan bij @Dopemonster

Kreeg rond m’n 13e 14e methylfenidaat voorgeschreven wat ik voor lange tijd zwáár ben gaan misbruiken, en fysiek en mentaal zo afzwakte dat er nog weinig van me over bleef. Gelukkig al decennia gestopt met die rotzooi (voor mij dan want weet dat anderen er wel baat bij kunnen hebben) maar het slechte zelfbeeld, de onzekerheid en een bepaalde sociale angst -niet altijd maar wel vaak- zijn bij mij nooit meer weg gegaan.

Na de methylfenidaat over gegaan op blowen en doe dit sindsdien dagelijks. Doordat ik op jonge leeftijd in principe altijd onder invloed was, ben ik nu niet tot nauwelijks meer in staat om mijn vrije tijd nuchter door te brengen. M’n jointje bijvoorbeeld, na het werk en in de weekenden is voor mij niet meer weg te denken. Heel triest eigenlijk. Maar heb me erbij neergelegd.

01-01-2024, 00:00

#20

Stemwisseling, ik ben minder stabiel in geworden. Ook dipjes zijn langer en heftiger. Verder is alles prima maar ik vind het al erg genoeg dat ik na een feestje 4 dagen nodig heb om bij te komen.

Wat is er aan je veranderd sinds je verslaving?

Een reactie plaatsen