#1
Sharing is caring man !.Ik herken zoveel in jullie verhalen. Bedankt hiervoor!![:blush:]()
Er moet kunnen gepraat worden over gevoelens , anders kom je er niet uit voor jezelf.
Wat is er aan je veranderd sinds je verslaving?
69 antwoorden
13 weergaven
18-5-2026
Er moet kunnen gepraat worden over gevoelens , anders kom je er niet uit voor jezelf.
#2
- Verminderde zelfvertrouwen,
- Veel piekeren en negatieve denkpatronen,
- Uberhaupt veeel in gedachtes,
- Enorme onrust 24/7,
- nergens tevreden mee kunnen zijn,
- Mezelf vaker isoleren en goede vrienden niet meer opzoeken,
- Andere mensen heel intellectueel dingen uitleggen wat en hoe ze dingen kunnen doen, maar zelf compleet het tegenovergestelde doen door gebrek aan doorzettingskracht,
- Super gemotiveerd beginnen aan dingen en halverwege afhaken om vervolgens het volgende impulsive ding te ondernemen
- Waarheden verdraaien, liegen. Dit gebeurd tegenwoordig zelfs automatisch zonder dat ik het door heb.
Ik ben mezelf tegenwoordig echt aan het inzetten om dagelijks te mediteren, al is het maar 10 minuten, puur om een birds eye view te krijgen langzaam van me gedachtes en handelingen die daaruit vloeien. Uiteindelijk zijn we in essentie NIET onze gedachtes. Onze identificatie met onze gedachtes zorgt voor het lijden. Het lijden zorgt voor een vicieuze cirkel van zelfhaat en de daaropvolgende vaak onbewuste gedachtes die weer leiden tot inname van middelen om de bijkomende ontevredenheid weg te drukken. Uiteindelijk zal een complete overgave van hoe en wie je bent ervoor zorgen dat je er minder weerstand tegen bied en dus minder snel jezelf oordeelt. Maja een conceptueel begrip hebben van de benodigde stappen en acties heb ik uiteindelijk geen drol aan als ik niet daadwerkelijk stappen zet in het doen ervan!!
Ik probeer steeds vaker als ik de gedachte heb aan drugs, de gedachte juist te observeren met een vrolijke "heey daar is die weer" toon, zonder enige weerstand of oordeel erover. Dit is erg moeilijk want bij mij gaat het vaak gepaard met fysieke klachten zoals onrust, hartkloppingen enz. Vaak betekent dit dat ik me al in een eerder stadia die week geidentificeerd heb met die cravings en gedachtes waardoor ik eigenlijk al een beetje te laat ben want dan ben ik al me gebruik aan het inplannen en verheerlijken, daar is geen terugkomen van.
Maar de initiele gedachtes op tijd opmerken en bewust naar kijken kan een andere perspectief geven. Jezelf ervan loskoppelen.
#3
Ook het niets meer uit handen krijgen, doelloos geen motivatie. Spullen en vuil in je huis zien opstapelen. Alle sociale contacten niet meer kunnen najagen, alles moeilijk vinden. Niet meer leven maar enkel overleven. Eten werken slapen. Repeat! Momenten in bepaald muziek en dronken zijn alles nagaan wat er is gebeurd. Hoe je oude inrichting eruit zag. Inzien dat je steeds verder afglijdt. Verlangen naar van nature je weer high en energiek te voelen. Woorden maar geen daden. In mijn hoofd weet ik precies hoe ik perfect zou moeten leven. Maar de uitvoering laat de wensen over. Een hele hete zware lange ladder.
#4
So true dit!Sinds ik in herstel zit lijkt het allemaal wel meer naar boven te komen. Ben opeens overal bewust van en ik wil te graag alles in 1x oplossen en bewust van worden maar het zit zo vastgeroest in me karakter. Ik ben enorm druk van mezelf, mentaal en fysiek. Ik kan mezelf niet toegeven aan die onrust en ik vind het erg moeilijk om er in te zitten maar daar zit een enorme groei voor mij als ik dat eenmaal accepteer en me eraan overgeef.
- Verminderde zelfvertrouwen,
- Veel piekeren en negatieve denkpatronen,
- Uberhaupt veeel in gedachtes,
- Enorme onrust 24/7,
- nergens tevreden mee kunnen zijn,
- Mezelf vaker isoleren en goede vrienden niet meer opzoeken,
- Andere mensen heel intellectueel dingen uitleggen wat en hoe ze dingen kunnen doen, maar zelf compleet het tegenovergestelde doen door gebrek aan doorzettingskracht,
- Super gemotiveerd beginnen aan dingen en halverwege afhaken en weer doorwillen naar de volgende prikkelende activiteiten,
- Waarheden verdraaien, liegen. Dit gebeurd tegenwoordig zelfs automatisch zonder dat ik het door heb.
Ik ben mezelf tegenwoordig echt aan het inzetten om dagelijks te mediteren, al is het maar 10 minuten. Puur om een birds eye view te krijgen langzaam van me gedachtes en handelingen die daaruit vloeien. Uiteindelijk zijn we in essentie NIET onze gedachtes. Onze identificatie met onze gedachtes zorgt voor het lijden. Het lijden zorgt voor een vicieuze cirkel van zelfhaat en de daaropvolgende vaak onbewuste gedachtes die weer leiden tot inname van middelen om de bijkomende ontevredenheid weg te drukken. Uiteindelijk zal een complete overgave van hoe en wie je bent ervoor zorgen dat je er minder weerstand tegen bied en dus minder snel jezelf oordeelt. Maja een conceptueel begrip hebben van de benodigde stappen en acties heb ik uiteindelijk geen drol aan als ik niet daadwerkelijk stappen zet in het doen ervan!!
Ik probeer steeds vaker als ik een gedachte heb aan drugs, de gedachte juist te observeren beetje met een "heey daar is die weer" zonder enige weerstand of oordeel erover. Dit is erg moeilijk want bij mij gaat het vaak gepaard met fysieke klachten ook, onrust, hartkloppingen enzovoort. Vaak betekent dit dat ik me al in een eerder stadia die week geidentificeerd heb met die cravings en gedachtes waardoor ik eigenlijk al een beetje te laat ben want caak ben ik dan al me gebruik aan het inplannen en verheerlijken, daar is geen terugkomen van. Maar de initiele gedachtes eraan optijd opmerken en bewust naar kijken kan een andere perspectief geven misschien. jezelf ervan loskoppelen. Dit is een beetje me streven vanaf nu, mindset veranderen.
#5
Deze ja! Mooi verwoordWoorden maar geen daden. In mijn hoofd weet ik precies hoe ik perfect zou moeten leven. Maar de uitvoering laat de wensen over. Een hele hete zware lange ladder.
#6
Ben slomer geworden. Vroeger lette ik op mensen, wat ze van me dachten en nu zeg ik gewoon wat ik denk (in zeker mate lol). Door schijt aan alles te hebben heb 'k een hoop voor mezelf verneukt maar ik zou niet terug willen gaan naar pre-verslaving Nausea. Constant zorgen maken over wat mensen van me denken, geen gesprek kunnen beginnen zonder te trillen, geen grapjes kunnen maken, nul connectie voelen met de mensen om me heen. Ben nu wel half debiel maar kan ten minste open en mezelf zijn tegen mensen ipv het perfecte plaatje neer te willen zetten. Kan minder goed nadenken dan vroeger, heb minder fantasie. Vroeger was het enige wat ik deed dagdromen, nu is dat bijna volledig weggezakt. Jammer maar wat doe je er aan. En enorm kunnen omslaan qua emoties. Ik had dat al maar het is 10 keer erger geworden. Psychedelica en disso's (met mate, een keer per maand max) zijn de enige soorten drugs waar je daadwerkelijk wat aan hebt. De rest is troep. Toen ik een half jaar geleden begon met meer gebruiken voelde ik me met de dag dommer worden. Nu wat geminderd en voel dat ik weer de oude aan het worden ben (min de onzekerheid). Een keer is leuk maar het is en blijft vergif. Dit was mijn spreekbeurt zijn er nog vragen.
#7
slaap![:astonished:]()
#8
ja wat is je lievelingseten?Ben slomer geworden. Vroeger lette ik op mensen, wat ze van me dachten en nu zeg ik gewoon wat ik denk (in zeker mate lol). Door schijt aan alles te hebben heb 'k een hoop voor mezelf verneukt maar ik zou niet terug willen gaan naar pre-verslaving Nausea. Constant zorgen maken over wat mensen van me denken, geen gesprek kunnen beginnen zonder te trillen, geen grapjes kunnen maken, nul connectie voelen met de mensen om me heen. Ben nu wel half debiel maar kan ten minste open en mezelf zijn tegen mensen ipv het perfecte plaatje neer te willen zetten. Kan minder goed nadenken dan vroeger, heb minder fantasie. Vroeger was het enige wat ik deed dagdromen, nu is dat bijna volledig weggezakt. Jammer maar wat doe je er aan. En enorm kunnen omslaan qua emoties. Ik had dat al maar het is 10 keer erger geworden. Psychedelica en disso's (met mate, een keer per maand max) zijn de enige soorten drugs waar je daadwerkelijk wat aan hebt. De rest is troep. Toen ik een half jaar geleden begon met meer gebruiken voelde ik me met de dag dommer worden. Nu wat geminderd en voel dat ik weer de oude aan het worden ben (min de onzekerheid). Een keer is leuk maar het is en blijft vergif. Dit was mijn spreekbeurt zijn er nog vragen.
#9
Wat gebruik en gebruikte je?Ben slomer geworden. Vroeger lette ik op mensen, wat ze van me dachten en nu zeg ik gewoon wat ik denk (in zeker mate lol). Door schijt aan alles te hebben heb 'k een hoop voor mezelf verneukt maar ik zou niet terug willen gaan naar pre-verslaving Nausea. Constant zorgen maken over wat mensen van me denken, geen gesprek kunnen beginnen zonder te trillen, geen grapjes kunnen maken, nul connectie voelen met de mensen om me heen. Ben nu wel half debiel maar kan ten minste open en mezelf zijn tegen mensen ipv het perfecte plaatje neer te willen zetten. Kan minder goed nadenken dan vroeger, heb minder fantasie. Vroeger was het enige wat ik deed dagdromen, nu is dat bijna volledig weggezakt. Jammer maar wat doe je er aan. En enorm kunnen omslaan qua emoties. Ik had dat al maar het is 10 keer erger geworden. Psychedelica en disso's (met mate, een keer per maand max) zijn de enige soorten drugs waar je daadwerkelijk wat aan hebt. De rest is troep. Toen ik een half jaar geleden begon met meer gebruiken voelde ik me met de dag dommer worden. Nu wat geminderd en voel dat ik weer de oude aan het worden ben (min de onzekerheid). Een keer is leuk maar het is en blijft vergif. Dit was mijn spreekbeurt zijn er nog vragen.
#10
Ik heb zojuist lekker muziek opgezet en ben begonnen met wat opruimen. Ramen en deuren tegen elkaar open gezet. Waar zou jij, als je nadenkt willen beginnen en zou je een kleine start kunnen maken? Zet desnoods een kookwekkertje, dat je een half uurtje even gaat opruimen. Dan zit er een grens aan en voelt het niet zo groot en zwaar misschien.Ook het niets meer uit handen krijgen, doelloos geen motivatie. Spullen en vuil in je huis zien opstapelen. Alle sociale contacten niet meer kunnen najagen, alles moeilijk vinden. Niet meer leven maar enkel overleven. Eten werken slapen. Repeat! Momenten in bepaald muziek en dronken zijn alles nagaan wat er is gebeurd. Hoe je oude inrichting eruit zag. Inzien dat je steeds verder afglijdt. Verlangen naar van nature je weer high en energiek te voelen. Woorden maar geen daden. In mijn hoofd weet ik precies hoe ik perfect zou moeten leven. Maar de uitvoering laat de wensen over. Een hele hete zware lange ladder.
Ik doe met je mee.
Kijk of je een héél klein beginnetje kunt maken, de eerste stap op de ladder is absoluut zwaar, maar niet onmogelijk. Ik stuur je alle kracht die je nodig hebt en hoop dat je hier misschien wil vermelden of het je gelukt is, hoeft niet mag wel.
#11
Babi pang pangja wat is je lievelingseten?
Gebruikte alcohol, benzo's en o-dsmt elke dag (lekker veilig, niet). Nu gestopt met drinken en rook heel af en toe een jointje maar ben geen stoner oid :PWat gebruik en gebruikte je?
#12
Most of the times it's a gift and a curse.Ben slomer geworden. Vroeger lette ik op mensen, wat ze van me dachten en nu zeg ik gewoon wat ik denk (in zeker mate lol). Door schijt aan alles te hebben heb 'k een hoop voor mezelf verneukt maar ik zou niet terug willen gaan naar pre-verslaving Nausea. Constant zorgen maken over wat mensen van me denken, geen gesprek kunnen beginnen zonder te trillen, geen grapjes kunnen maken, nul connectie voelen met de mensen om me heen. Ben nu wel half debiel maar kan ten minste open en mezelf zijn tegen mensen ipv het perfecte plaatje neer te willen zetten. Kan minder goed nadenken dan vroeger, heb minder fantasie. Vroeger was het enige wat ik deed dagdromen, nu is dat bijna volledig weggezakt. Jammer maar wat doe je er aan. En enorm kunnen omslaan qua emoties. Ik had dat al maar het is 10 keer erger geworden. Psychedelica en disso's (met mate, een keer per maand max) zijn de enige soorten drugs waar je daadwerkelijk wat aan hebt. De rest is troep. Toen ik een half jaar geleden begon met meer gebruiken voelde ik me met de dag dommer worden. Nu wat geminderd en voel dat ik weer de oude aan het worden ben (min de onzekerheid). Een keer is leuk maar het is en blijft vergif. Dit was mijn spreekbeurt zijn er nog vragen.
Voordelen en nadelen nauseau
#13
Zo herkenbaar! Bij mij gaat het precies zo.Vaak betekent dit dat ik me al in een eerder stadia die week geidentificeerd heb met die cravings en gedachtes waardoor ik eigenlijk al een beetje te laat ben want dan ben ik al me gebruik aan het inplannen en verheerlijken, daar is geen terugkomen van.
#14
Nou bedankt weer , moes wel ff wat traantjes wegpinkenIk denk dat er vaak van beiden sprake is. Zo heb ik het ervaren althans…
Drugs verandert je karakter, maar het verandert vooral de dingen waar je mee bezig bent. Geef dat wat tijd en je bent een ander persoon.
Mijn verslaving heeft me een bijzonder nuttig perspectief gegeven op de manier hoe een mens denkt, hoe een mens beslissingen maakt en wat voor impact allerlei factoren daarop hebben. Het drugsgebruik ompraten, bagataliseren en het onweerstaanbare verlangen naar drugs heeft mij het besef gegeven dat dit soort verlangens zich niet beperken tot drugs en seks (om 2 belangrijke te noemen) maar tot ALLES.
Leren met drugs omgaan (of eigenlijk leren het verlangen te weerstaan) is leren de strijd aan te gaan met de smerige schaduwzijde in jezelf.
Ik heb mezelf van een hele ander kant leren kennen. Enerzijds doet dat me nog elke dag ongelofelijk veel pijn: hoe stom ik had kunnen zijn om als lieve behulpzame tienerjongen mezelf heb kunnen laten veranderen in een nutteloze junkie. Hoe ik mijn moeder doodsangst heb aangejaagd met mijn gedrag en haar hart heb gebroken met mĂjn fouten… Anderzijds denk ik dat ik er sterker van terug ben gekomen en ik vanuit dit punt terug kan kijken naar deze periode met de gedachte: je hebt jezelf voor de gek gehouden en je weet hoe. Ik heb ervan geleerd.
nou bedankt weer, nu moes ik ff wat traantjes wegpinkenIk denk dat er vaak van beiden sprake is. Zo heb ik het ervaren althans…
Drugs verandert je karakter, maar het verandert vooral de dingen waar je mee bezig bent. Geef dat wat tijd en je bent een ander persoon.
Mijn verslaving heeft me een bijzonder nuttig perspectief gegeven op de manier hoe een mens denkt, hoe een mens beslissingen maakt en wat voor impact allerlei factoren daarop hebben. Het drugsgebruik ompraten, bagataliseren en het onweerstaanbare verlangen naar drugs heeft mij het besef gegeven dat dit soort verlangens zich niet beperken tot drugs en seks (om 2 belangrijke te noemen) maar tot ALLES.
Leren met drugs omgaan (of eigenlijk leren het verlangen te weerstaan) is leren de strijd aan te gaan met de smerige schaduwzijde in jezelf.
Ik heb mezelf van een hele ander kant leren kennen. Enerzijds doet dat me nog elke dag ongelofelijk veel pijn: hoe stom ik had kunnen zijn om als lieve behulpzame tienerjongen mezelf heb kunnen laten veranderen in een nutteloze junkie. Hoe ik mijn moeder doodsangst heb aangejaagd met mijn gedrag en haar hart heb gebroken met mĂjn fouten… Anderzijds denk ik dat ik er sterker van terug ben gekomen en ik vanuit dit punt terug kan kijken naar deze periode met de gedachte: je hebt jezelf voor de gek gehouden en je weet hoe. Ik heb ervan geleerd.
#15
Ondertussen 4 maanden verder waarvan ik een kleine maand volledig clean was van alles, helaas sinds een paar weken weer een extreme terugval met een opname als gevolgMijn ouders vertrouwen mij niet meer, ben vlak, emotieloos, ondervoed, vermoeid en mijn dwangstoornis is erdoor getriggerd.
Kon erger
Deze is toch wel een beetje pijnlijk om terug te lezenKon erger
#16
Ik zal ongetwijfeld mentaal instabieler zijn nu dat ik veel en vaak drugs gebruikt heb, maar ver voordat ik drugs ging gebruiken was ik al heel hooggevoelig, emotioneel verre van stabiel en suĂŻcidaal. Trauma heeft mij tot nu toe veel meer gevormd/veranderd dan middelengebruik.
#17
alles wat van mij “mij” maakte is gewoon weg. Er is niet zozeer iets verander ben eerder de slechtse versie van mezelf aan het worden want hoe langer ik drugs ga nemen hoe verder weg ik van de persoon die ik was sta. Ik ben veel egoïstischer , oneerlijk en onbetrouwbaarder geworden ja maar die kant heb ik altijd al gehad. Het enige verschil is dat de nuchtere chinouk nog geluk kon vinden het leven zoals het is. Ofzoiets. Wat doet het er eigelijk toe uiteindelijk, ik kan er iets aan doen, en veranderen maar zelfs dat doe ik niet. Na zovele jaren heb ik geen excuses meer ik kies bewust elke dag opnieuw voor dit leven en laat het dus toe het slechtse in me naarbove te halen
#18
Tijd om het hier toe te geven, ik ben zwaar verslaafd aan pc games. Een tijd geleden moest mijn pc naar de winkel voor reparatie en ik werd gek gewoon.
Ik ervaarde dezelfde ontwenningsverschijnselen die ik had toen ik nog stevig dronk en probeerde te stoppen, geen zever identiek dezelfde cravings en alles er op en er aan.
Om dan te antwoorden op het topic: Ik ben al meer dan 20 jaar verslaafd aan Ă©Ă©n stuk, het is moeilijk te zeggen hoe mijn leven er zou uit zien zonder die verslaving, ik heb er al over na gedacht maar dan moet ik een alternatieve tijdlijn van mijn leven uitzetten met veel speculatie van wat had kunnen zijn. Dus kan ik niet veel meer antwoorden dan, het zou er gewoon helemaal anders hebben uit gezien.
Ik ervaarde dezelfde ontwenningsverschijnselen die ik had toen ik nog stevig dronk en probeerde te stoppen, geen zever identiek dezelfde cravings en alles er op en er aan.
Om dan te antwoorden op het topic: Ik ben al meer dan 20 jaar verslaafd aan Ă©Ă©n stuk, het is moeilijk te zeggen hoe mijn leven er zou uit zien zonder die verslaving, ik heb er al over na gedacht maar dan moet ik een alternatieve tijdlijn van mijn leven uitzetten met veel speculatie van wat had kunnen zijn. Dus kan ik niet veel meer antwoorden dan, het zou er gewoon helemaal anders hebben uit gezien.
#19
Valt wel op dat veel druggebruikers hoog sensitieve mensen zijn of mensen die psychisch wat kwetsbaarder zijn. In mijn omgeving is dat ook zo en bij mezelf ook.Ik zal ongetwijfeld mentaal instabieler zijn nu dat ik veel en vaak drugs gebruikt heb, maar ver voordat ik drugs ging gebruiken was ik al heel hooggevoelig, emotioneel verre van stabiel en suĂŻcidaal. Trauma heeft mij tot nu toe veel meer gevormd/veranderd dan middelengebruik.
#20
Gedurende mijn blowverslaving ben ik heel langzaam zwaar depressief geworden. Daarnaast werd ik lui, deed ik zo weinig mogelijk en allerlei dingen die ik ondernam, mislukten....ik kreeg een zeer negatief zelfbeeld.