Wat is er aan je veranderd sinds je verslaving?

Ik merk wel dat ik sinds een paar maanden toch wel aan het worstelen ben met verslavings symptomen.
Onder andere minder in echt open contact durven komen met mensen, vooral mensen die dichtbij me staan.
Contact is sowieso al een dingetje vanwege m'n complexe ptss en Asperger, maar kon er voorheen wel soms echt voor kiezen om voor een bepaalde tijd even echt open te staan.
Dat is wel de meest opvallende denk ik.

En ja.. Ook wel dat ik ondanks dat ik lichamelijk ziek was toch gebruikte.
Heb mezelf daar werkelijk over verbaasd, al dan niet geschrokken van mezelf.
Ik kreeg door het microdoseren ineens meer lichaamsbeleving en wist/weet me er denk ik even geen raad mee.

Sluit mij volledig aan bij @Dopemonster


Kreeg rond m’n 13e 14e methylfenidaat voorgeschreven wat ik voor lange tijd zwáár ben gaan misbruiken, en fysiek en mentaal zo afzwakte dat er nog weinig van me over bleef. Gelukkig al decennia gestopt met die rotzooi (voor mij dan want weet dat anderen er wel baat bij kunnen hebben) maar het slechte zelfbeeld, de onzekerheid en een bepaalde sociale angst -niet altijd maar wel vaak- zijn bij mij nooit meer weg gegaan.

Na de methylfenidaat over gegaan op blowen en doe dit sindsdien dagelijks. Doordat ik op jonge leeftijd in principe altijd onder invloed was, ben ik nu niet tot nauwelijks meer in staat om mijn vrije tijd nuchter door te brengen. M’n jointje bijvoorbeeld, na het werk en in de weekenden is voor mij niet meer weg te denken. Heel triest eigenlijk. Maar heb me erbij neergelegd.

Stemwisseling, ik ben minder stabiel in geworden. Ook dipjes zijn langer en heftiger. Verder is alles prima maar ik vind het al erg genoeg dat ik na een feestje 4 dagen nodig heb om bij te komen.

Ik ga me best doen om weer contact te zoeken met oude vrienden van me die ik vrijwel niet meer gesproken heb sinds m'n psychoses

Volgensmij durf ik eindelijk die knop in me hoofd om te zetten om me angsten onder ogen te zien en open kaart te spelen.

Ik heb ze gemist en ze hebben vaker pogingen gedaan om weer met mij contact te zoeken maar ik kapte het dan snel af.

Heeft iemand een vergelijkbare situatie meegemaakt en tips?

Dopemonster zei:

Ik ga me best doen om weer contact te zoeken met oude vrienden van me die ik vrijwel niet meer gesproken heb sinds m'n psychoses

Volgensmij durf ik eindelijk die knop in me hoofd om te zetten om me angsten onder ogen te zien en open kaart te spelen.

Ik heb ze gemist en ze hebben vaker pogingen gedaan om weer met mij contact te zoeken maar ik kapte het dan snel af.

Heeft iemand een vergelijkbare situatie meegemaakt en tips?

Klik om te vergroten...

Ga er voor. Als het echte vrienden zijn zullen ze je ontvangen met open armen.

De twinkel in m’n ogen die weg is.

Dopemonster zei:

Ik merk dat ik mentaal veel minder sterk ben als dat ik vroeger was en veel sneller overstuur raak om dingen waar ik vroeger totaal schijt aan kon hebben.

Dat ik moeite heb met plezier ervaren en ik voel me alsof ik vastgeketent zit aan kettingen.

Moeite met socialiseren, minder zelfvertrouwen. Veel meer twijfelen.

Klik om te vergroten...

Hier sluit ik me volledig bij aan.

Spyro zei:

De twinkel in m’n ogen die weg is.

Klik om te vergroten...

Nee hé 😪


Je bent zo leuk met je twinkel!

Dat ik niet meer zo makkelijk over problemen praat waar ik mee zit/meer een binnenvetter geworden ben. Wat behoorlijk nadelig is gaan tegenwerken.

Blyatman zei:

Dat ik niet meer zo makkelijk over problemen praat waar ik mee zit/meer een binnenvetter geworden ben. Wat behoorlijk nadelig is gaan tegenwerken.

Klik om te vergroten...

Hangt ervanaf met wie je praat. Sommigen zullen je alleen vertellen dat je dom en slecht bent (op een geraffineerde manier omkleed, en ze zullen het NOOIT toegeven) om je te kunnen onderdrukken.