#1
Thanks bro 🙏 Het is echt een bepaalde last op de schouders die je naar de grond blijft drukken.Deze herken ik zo erg, no homo maar ik leef oprecht met je mee man. Thanks for sharing nog een fijne avond
Thanks bro 🙏 Het is echt een bepaalde last op de schouders die je naar de grond blijft drukken.Deze herken ik zo erg, no homo maar ik leef oprecht met je mee man. Thanks for sharing nog een fijne avond
Zeer herkenbaar!Mijn verslaving heeft ervoor gezorgd dat ik niet meer fijn kan slapen zonder wiet. En het fuckt volgens mij behoorlijk met de kwaliteit van mijn slaap. Ik voel mij eigenlijk nooit echt uitgerust als ik opsta. Ongeacht hoeveel uur ik geslapen heb. Dromen doe ik voor mijn gevoel bijna nooit. (Of ik onthoud ze gewoon niet) Terwijl als ik zou stoppen met wiet ik juist weer hele intense dromen zou krijgen. Verder zijn vakanties in het buitenland eigenlijk een no go geworden.
En heb ik het idee dat het mijn concentratie en geheugen niet ten goeden komt. (Mogelijk komt dit ook door mijn nachtrust die verstoord wordt door wiet)
Valt allemaal prima mee te leven hoor. Soms denk ik wel eens aan stoppen. Maar als ik dan weer een werkdag gehad heb denk ik al snel weer van: fuck it. Ik heb de hele dag gewerkt nu mag ik mijzelf belonen. Herkenbaar? Daarnaast helpt het mij ook in zekere zin om te ontspannen en tot rust te komen na werk.
En een paradox in mijn belevenis. Hoe meer je gewend bent je problemen te verdoven hoe meer moeite je gaat krijgen met steeds meer bepaalde gevoelens / situaties die je vroeger veel beter kon handelen. Herkenbaar?Thanks bro 🙏 Het is echt een bepaalde last op de schouders die je naar de grond blijft drukken.
Niet eens, de zooi zorgde er voor dat ik mentale problemen niet meer besprak.Die zooi verandert je gedrag... en je karakter.
Ook dit is herkenbaar. Numb to the core.Ik was altijd al over-emotioneel. En begin van mn verslaving werd dat zo erg dat het vaak ernstige crisis belandde. Dat had sws met 3mmc verslaving te maken toen maar ik gebruik dat niet meer. Ik weet niet of dit ook door de drugs komt of omdat ik zelf gewoon een mega onstabiel brein heb, maar mijn emoties zijn nu gewoon weg. Ik kan niet eens meer huilen, ergens om lachen is ook moeilijk.
Herkenbaar?
Die zooi verandert je gedrag... en je karakter.Mijn probleem was/is geworden dat mijn verslaving er domweg gewoon voor gezorgd heeft dat ik nooit echt verteld heb aan iemand/geliefden hoe ik mij werkelijk voel(de). Denkende hun er voor te beschermen, maar zorgt er eerder voor dat ik belangrijke mensen gekwetst had/heb.
Jep..En een paradox in mijn belevenis. Hoe meer je gewend bent je problemen te verdoven hoe meer moeite je gaat krijgen met steeds meer bepaalde gevoelens / situaties die je vroeger veel beter kon handelen. Herkenbaar?
Niet eens, de zooi zorgde er voor dat ik mentale problemen niet meer besprak.
Ik denk dat er vaak van beiden sprake is. Zo heb ik het ervaren althans…Die zooi verandert je gedrag... en je karakter.
Ik hoop echt dat je er nog invloed op hebt om verandering in de situatie te bregen!Mijn probleem was/is geworden dat mijn verslaving er domweg gewoon voor gezorgd heeft dat ik nooit echt verteld heb aan iemand/geliefden hoe ik mij werkelijk voel(de). Denkende hun er voor te beschermen, maar zorgt er eerder voor dat ik belangrijke mensen gekwetst had/heb.
Ik had eigenlijk een afspraak bij de huisarts om over de problemen te gaan praten. Echter fucking Covid kwam er tussendoor.Ik hoop echt dat je er nog invloed op hebt om verandering in de situatie te bregen!
En als dat niet meer gaat werken vind ik dat echt jammer man je lijkt me een goede gozer.
Life goes on breek jezelf vrij uit die mentale gevangenis en ga vechten voor wat je lief is!
Dit is precies hoe ik me iedere dag voel. Voor andere mensen lijk ik een psychopaat soms, maar ik kan die emoties gewoon niet meer opbrengen, hoe hard ik ook probeer. Betekent niet dat ik het niet voel.Ook dit is herkenbaar. Numb to the core.
Je best moeten doen om je blij te voelen en te lachen ookal ben je omringt door de mensen waar je van houd, geen emotie kunnen tonen aan je oma's sterfbed, een leegte in je ziel alsof je hem aan de duivel verkocht hebt.
Ik hoop dat je weer gaat shinen in het leven het is je gegunt! 😉
Heftig man. Is dit opeens gebeurt of zit er een hele voorgeschiedenis aan?Ik ken mezelf niet meer.
mijn ouders hebben 112 gebeld, omdat ze mij niet meer tegen konden houden en ik zodanig onder invloed was, dat ik een gevaar voor hun was, maar vooral een gevaar voor mijzelf was.
Gelukkig binnen nu en enkele dagen een crisisopvang in.
1 ding is mij wel duidelijk nu: “ ik kan nooit meer in mijn leven alcohol of drugs gebruiken “
maar hey! Ik wil dat ook helemaal niet meer… het leuke is er eigenlijk al wel heel lang van af
Iedereen moest eens weten wat voor stappen je hebt gezet, stiekem erg trots 🖖Mijn hele leven en emotie schild is na alles toch een heropbouw na 2 rockbottoms.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."