#1
Mijn leeftijd. 😂
*Logisch als je al jaren gebruikt. 🤭
*Logisch als je al jaren gebruikt. 🤭
Wat is er aan je veranderd sinds je verslaving?
69 antwoorden
22 weergaven
18-5-2026
#2
Ik hou het nu heel kort maar goed onderwerp!!
Mijn grootste verandering is dat ik het nu nog steeds iets nodig heb om normaal te functioneren. Altijd erom denken het niet te vergeten.. Altijd je voorraad checken enz. In mijn geval roken en nog steeds benzo's. Relatief laag maar dat gebruik ik ook alleen maar als slap excuus. Benzo's zou echt door de duivel gemaakt kunnen zijn als ik daar in geloofde![:peace:]()
Mijn grootste verandering is dat ik het nu nog steeds iets nodig heb om normaal te functioneren. Altijd erom denken het niet te vergeten.. Altijd je voorraad checken enz. In mijn geval roken en nog steeds benzo's. Relatief laag maar dat gebruik ik ook alleen maar als slap excuus. Benzo's zou echt door de duivel gemaakt kunnen zijn als ik daar in geloofde
#3
Ben benieuwd wat jullie opmerken aan jullie zelf en jullie leven wat er veranderd is sinds je verslaafd bent geraakt.
Alle kleine dingetjes mogen gepost worden, misschien kunnen we wat erkenning bij elkaar vinden en handige tips aan elkaar uitdelen 🙂 feel free to share!
Alle kleine dingetjes mogen gepost worden, misschien kunnen we wat erkenning bij elkaar vinden en handige tips aan elkaar uitdelen 🙂 feel free to share!
#4
Jep..En een paradox in mijn belevenis. Hoe meer je gewend bent je problemen te verdoven hoe meer moeite je gaat krijgen met steeds meer bepaalde gevoelens / situaties die je vroeger veel beter kon handelen. Herkenbaar?
Toen ik zelden gebruikte, en na de therapie ging alles stukken beter. Denk rond een jaar dat alles weer in de put is gezakt en alles genegeerd heb. En het langzaam mij veranderde in iets wat ik juist niet meer was.
#5
Niet eens, de zooi zorgde er voor dat ik mentale problemen niet meer besprak.
Ik denk dat er vaak van beiden sprake is. Zo heb ik het ervaren althans…Die zooi verandert je gedrag... en je karakter.
Drugs verandert je karakter, maar het verandert vooral de dingen waar je mee bezig bent. Geef dat wat tijd en je bent een ander persoon.
Mijn verslaving heeft me een bijzonder nuttig perspectief gegeven op de manier hoe een mens denkt, hoe een mens beslissingen maakt en wat voor impact allerlei factoren daarop hebben. Het drugsgebruik ompraten, bagataliseren en het onweerstaanbare verlangen naar drugs heeft mij het besef gegeven dat dit soort verlangens zich niet beperken tot drugs en seks (om 2 belangrijke te noemen) maar tot ALLES.
Leren met drugs omgaan (of eigenlijk leren het verlangen te weerstaan) is leren de strijd aan te gaan met de smerige schaduwzijde in jezelf.
Ik heb mezelf van een hele ander kant leren kennen. Enerzijds doet dat me nog elke dag ongelofelijk veel pijn: hoe stom ik had kunnen zijn om als lieve behulpzame tienerjongen mezelf heb kunnen laten veranderen in een nutteloze junkie. Hoe ik mijn moeder doodsangst heb aangejaagd met mijn gedrag en haar hart heb gebroken met míjn fouten… Anderzijds denk ik dat ik er sterker van terug ben gekomen en ik vanuit dit punt terug kan kijken naar deze periode met de gedachte: je hebt jezelf voor de gek gehouden en je weet hoe. Ik heb ervan geleerd.
#6
Ik hoop echt dat je er nog invloed op hebt om verandering in de situatie te bregen!Mijn probleem was/is geworden dat mijn verslaving er domweg gewoon voor gezorgd heeft dat ik nooit echt verteld heb aan iemand/geliefden hoe ik mij werkelijk voel(de). Denkende hun er voor te beschermen, maar zorgt er eerder voor dat ik belangrijke mensen gekwetst had/heb.
En als dat niet meer gaat werken vind ik dat echt jammer man je lijkt me een goede gozer.
Life goes on breek jezelf vrij uit die mentale gevangenis en ga vechten voor wat je lief is!
#7
Ik had eigenlijk een afspraak bij de huisarts om over de problemen te gaan praten. Echter fucking Covid kwam er tussendoor.Ik hoop echt dat je er nog invloed op hebt om verandering in de situatie te bregen!
En als dat niet meer gaat werken vind ik dat echt jammer man je lijkt me een goede gozer.
Life goes on breek jezelf vrij uit die mentale gevangenis en ga vechten voor wat je lief is!
En ik ben ook een goede gozer, diep van binnen. Alleen die schaduw van depressieve klachten hebben dat overgenomen.
en vechten voor wat mij lies is, sowieso. Alleen in sommige gevallen kan/zal/is of wordt dat eenzijdig. Puur door dat ik die kut schaduw heb laten overstemmen.
maarja sommige burdens zal je eenmaal moeten blijven dragen hoe kut het ook is.
#8
#9
Dit is precies hoe ik me iedere dag voel. Voor andere mensen lijk ik een psychopaat soms, maar ik kan die emoties gewoon niet meer opbrengen, hoe hard ik ook probeer. Betekent niet dat ik het niet voel.Ook dit is herkenbaar. Numb to the core.
Je best moeten doen om je blij te voelen en te lachen ookal ben je omringt door de mensen waar je van houd, geen emotie kunnen tonen aan je oma's sterfbed, een leegte in je ziel alsof je hem aan de duivel verkocht hebt.
Ik hoop dat je weer gaat shinen in het leven het is je gegunt! 😉
Thanks man, ik hoop dat ook echt voor jou!💜
#10
Mijn ouders vertrouwen mij niet meer, ben vlak, emotieloos, ondervoed, vermoeid en mijn dwangstoornis is erdoor getriggerd.
Kon erger
Kon erger
#11
Ik ken mezelf niet meer.
mijn ouders hebben 112 gebeld, omdat ze mij niet meer tegen konden houden en ik zodanig onder invloed was, dat ik een gevaar voor hun was, maar vooral een gevaar voor mijzelf was.
Gelukkig binnen nu en enkele dagen een crisisopvang in.
1 ding is mij wel duidelijk nu: “ ik kan nooit meer in mijn leven alcohol of drugs gebruiken “
maar hey! Ik wil dat ook helemaal niet meer… het leuke is er eigenlijk al wel heel lang van af
mijn ouders hebben 112 gebeld, omdat ze mij niet meer tegen konden houden en ik zodanig onder invloed was, dat ik een gevaar voor hun was, maar vooral een gevaar voor mijzelf was.
Gelukkig binnen nu en enkele dagen een crisisopvang in.
1 ding is mij wel duidelijk nu: “ ik kan nooit meer in mijn leven alcohol of drugs gebruiken “
maar hey! Ik wil dat ook helemaal niet meer… het leuke is er eigenlijk al wel heel lang van af
#12
Heftig man. Is dit opeens gebeurt of zit er een hele voorgeschiedenis aan?Ik ken mezelf niet meer.
mijn ouders hebben 112 gebeld, omdat ze mij niet meer tegen konden houden en ik zodanig onder invloed was, dat ik een gevaar voor hun was, maar vooral een gevaar voor mijzelf was.
Gelukkig binnen nu en enkele dagen een crisisopvang in.
1 ding is mij wel duidelijk nu: “ ik kan nooit meer in mijn leven alcohol of drugs gebruiken “
maar hey! Ik wil dat ook helemaal niet meer… het leuke is er eigenlijk al wel heel lang van af
Wel goed dat je over aardig zelfreflectie beschikt.
#13
Iedereen moest eens weten wat voor stappen je hebt gezet, stiekem erg trots 🖖Mijn hele leven en emotie schild is na alles toch een heropbouw na 2 rockbottoms.
#14
Dat alles eigenlijk nu een trigger is voor me als ik bvb iets zie of kijk op tv/stream over drugs of als er iets over drugs in komt.
zo heb ik zelfs moeite met het nieuwe seizoen te kijken van better call saul (stom voorbeeld..)
Of zoals die nieuwe docu over psychedelica op flix kan ik helemaal al niet zien of ik word knetter in men kop.
Ik ben nu na 6 maand terug op het forum en merk alvast dit ook een trigger te zijn , vooral voor rc benzo’s , en ze niet te bestellen.
verder zo goed als alle gebruikelijke hierboven vermelde klachten door de andere leden , maar toch wel het het meeste wat @Blyatman aangeeft , niet kunnen praten over men gevoelens (want ik voelde ze niet door de speed , **-pc-**’s en benzo’s).
en nu ik semi clean ben kan ik niet om met die gevoelens die ineens rechtstreeks als ratten door men brein vliegen en kan ik al Wenen als ik een vlieg doodsa of bvb voor aan men vrouw is of het ete lekker is en ze reageert maar mattig…
dus on dope no feelings , off dope rollercoaster of feelings die er uit moeten.
in huil vaak op werk gewoon zonder aanleiding (die is er wel maar ben me er niet bewust van).
gelukkig heb ik een topvrouw die me na al die fouten en leugens nog enorm steunt en weet wie ik diep vanbinnen werkenlijk ben.
Ik zeg hem nog eens.
Benzo’s ruin lives !
✌️.
zo heb ik zelfs moeite met het nieuwe seizoen te kijken van better call saul (stom voorbeeld..)
Of zoals die nieuwe docu over psychedelica op flix kan ik helemaal al niet zien of ik word knetter in men kop.
Ik ben nu na 6 maand terug op het forum en merk alvast dit ook een trigger te zijn , vooral voor rc benzo’s , en ze niet te bestellen.
verder zo goed als alle gebruikelijke hierboven vermelde klachten door de andere leden , maar toch wel het het meeste wat @Blyatman aangeeft , niet kunnen praten over men gevoelens (want ik voelde ze niet door de speed , **-pc-**’s en benzo’s).
en nu ik semi clean ben kan ik niet om met die gevoelens die ineens rechtstreeks als ratten door men brein vliegen en kan ik al Wenen als ik een vlieg doodsa of bvb voor aan men vrouw is of het ete lekker is en ze reageert maar mattig…
dus on dope no feelings , off dope rollercoaster of feelings die er uit moeten.
in huil vaak op werk gewoon zonder aanleiding (die is er wel maar ben me er niet bewust van).
gelukkig heb ik een topvrouw die me na al die fouten en leugens nog enorm steunt en weet wie ik diep vanbinnen werkenlijk ben.
Ik zeg hem nog eens.
Benzo’s ruin lives !
✌️.
#15
Ik herken zoveel in jullie verhalen. Bedankt hiervoor! ![:blush:]()
#16
Het begint zoals het bij zovelen begint he. Eerst als een partydrug, als een soort kers op de taart.. daarna om de katers op te vangen, en daarna om nog enigszins te kunnen functioneren.Heftig man. Is dit opeens gebeurt of zit er een hele voorgeschiedenis aan?
Wel goed dat je over aardig zelfreflectie beschikt.
Het ergste van alles is nog het gelieg over je gebruik naar anderen toe… maar ik denk dat liegen tegenover jezelf misschien nog wel erger is.
Totdat rockbottom aanbreekt, en er zo’n ingrijpende gebeurtenis heeft plaatsgevonden dat je hulp zoekt, en ambulant hulp krijgt.
Helaas voor mij, bleek rockbottom nog een kelder te hebben😅 blijkt dat ambulant voor mij niet voldoende is, en ik de boel nog makkelijk kon bedriegen. Daarom nu met dikke 200% klinische opname!!
#17
Sharing is caring man !.Ik herken zoveel in jullie verhalen. Bedankt hiervoor!![:blush:]()
Er moet kunnen gepraat worden over gevoelens , anders kom je er niet uit voor jezelf.
#18
- Verminderde zelfvertrouwen,
- Veel piekeren en negatieve denkpatronen,
- Uberhaupt veeel in gedachtes,
- Enorme onrust 24/7,
- nergens tevreden mee kunnen zijn,
- Mezelf vaker isoleren en goede vrienden niet meer opzoeken,
- Andere mensen heel intellectueel dingen uitleggen wat en hoe ze dingen kunnen doen, maar zelf compleet het tegenovergestelde doen door gebrek aan doorzettingskracht,
- Super gemotiveerd beginnen aan dingen en halverwege afhaken om vervolgens het volgende impulsive ding te ondernemen
- Waarheden verdraaien, liegen. Dit gebeurd tegenwoordig zelfs automatisch zonder dat ik het door heb.
Ik ben mezelf tegenwoordig echt aan het inzetten om dagelijks te mediteren, al is het maar 10 minuten, puur om een birds eye view te krijgen langzaam van me gedachtes en handelingen die daaruit vloeien. Uiteindelijk zijn we in essentie NIET onze gedachtes. Onze identificatie met onze gedachtes zorgt voor het lijden. Het lijden zorgt voor een vicieuze cirkel van zelfhaat en de daaropvolgende vaak onbewuste gedachtes die weer leiden tot inname van middelen om de bijkomende ontevredenheid weg te drukken. Uiteindelijk zal een complete overgave van hoe en wie je bent ervoor zorgen dat je er minder weerstand tegen bied en dus minder snel jezelf oordeelt. Maja een conceptueel begrip hebben van de benodigde stappen en acties heb ik uiteindelijk geen drol aan als ik niet daadwerkelijk stappen zet in het doen ervan!!
Ik probeer steeds vaker als ik de gedachte heb aan drugs, de gedachte juist te observeren met een vrolijke "heey daar is die weer" toon, zonder enige weerstand of oordeel erover. Dit is erg moeilijk want bij mij gaat het vaak gepaard met fysieke klachten zoals onrust, hartkloppingen enz. Vaak betekent dit dat ik me al in een eerder stadia die week geidentificeerd heb met die cravings en gedachtes waardoor ik eigenlijk al een beetje te laat ben want dan ben ik al me gebruik aan het inplannen en verheerlijken, daar is geen terugkomen van.
Maar de initiele gedachtes op tijd opmerken en bewust naar kijken kan een andere perspectief geven. Jezelf ervan loskoppelen.
#19
Ook het niets meer uit handen krijgen, doelloos geen motivatie. Spullen en vuil in je huis zien opstapelen. Alle sociale contacten niet meer kunnen najagen, alles moeilijk vinden. Niet meer leven maar enkel overleven. Eten werken slapen. Repeat! Momenten in bepaald muziek en dronken zijn alles nagaan wat er is gebeurd. Hoe je oude inrichting eruit zag. Inzien dat je steeds verder afglijdt. Verlangen naar van nature je weer high en energiek te voelen. Woorden maar geen daden. In mijn hoofd weet ik precies hoe ik perfect zou moeten leven. Maar de uitvoering laat de wensen over. Een hele hete zware lange ladder.
#20
So true dit!Sinds ik in herstel zit lijkt het allemaal wel meer naar boven te komen. Ben opeens overal bewust van en ik wil te graag alles in 1x oplossen en bewust van worden maar het zit zo vastgeroest in me karakter. Ik ben enorm druk van mezelf, mentaal en fysiek. Ik kan mezelf niet toegeven aan die onrust en ik vind het erg moeilijk om er in te zitten maar daar zit een enorme groei voor mij als ik dat eenmaal accepteer en me eraan overgeef.
- Verminderde zelfvertrouwen,
- Veel piekeren en negatieve denkpatronen,
- Uberhaupt veeel in gedachtes,
- Enorme onrust 24/7,
- nergens tevreden mee kunnen zijn,
- Mezelf vaker isoleren en goede vrienden niet meer opzoeken,
- Andere mensen heel intellectueel dingen uitleggen wat en hoe ze dingen kunnen doen, maar zelf compleet het tegenovergestelde doen door gebrek aan doorzettingskracht,
- Super gemotiveerd beginnen aan dingen en halverwege afhaken en weer doorwillen naar de volgende prikkelende activiteiten,
- Waarheden verdraaien, liegen. Dit gebeurd tegenwoordig zelfs automatisch zonder dat ik het door heb.
Ik ben mezelf tegenwoordig echt aan het inzetten om dagelijks te mediteren, al is het maar 10 minuten. Puur om een birds eye view te krijgen langzaam van me gedachtes en handelingen die daaruit vloeien. Uiteindelijk zijn we in essentie NIET onze gedachtes. Onze identificatie met onze gedachtes zorgt voor het lijden. Het lijden zorgt voor een vicieuze cirkel van zelfhaat en de daaropvolgende vaak onbewuste gedachtes die weer leiden tot inname van middelen om de bijkomende ontevredenheid weg te drukken. Uiteindelijk zal een complete overgave van hoe en wie je bent ervoor zorgen dat je er minder weerstand tegen bied en dus minder snel jezelf oordeelt. Maja een conceptueel begrip hebben van de benodigde stappen en acties heb ik uiteindelijk geen drol aan als ik niet daadwerkelijk stappen zet in het doen ervan!!
Ik probeer steeds vaker als ik een gedachte heb aan drugs, de gedachte juist te observeren beetje met een "heey daar is die weer" zonder enige weerstand of oordeel erover. Dit is erg moeilijk want bij mij gaat het vaak gepaard met fysieke klachten ook, onrust, hartkloppingen enzovoort. Vaak betekent dit dat ik me al in een eerder stadia die week geidentificeerd heb met die cravings en gedachtes waardoor ik eigenlijk al een beetje te laat ben want caak ben ik dan al me gebruik aan het inplannen en verheerlijken, daar is geen terugkomen van. Maar de initiele gedachtes eraan optijd opmerken en bewust naar kijken kan een andere perspectief geven misschien. jezelf ervan loskoppelen. Dit is een beetje me streven vanaf nu, mindset veranderen.