Wat versta en beleef je vwb het woord " verslaving"?

Bestaat dit, een zgn. Gezond gebruik van drugs?
Ik leg de verschillende vormen meer uit als : gebruik, waarbij er zogezegd sprake is van zo af en toe, waarbij er ( nog) geen hunkeren is naar opnieuw en meer.
Daarnaast bestaat er misbruik, en hierbij denk ik echt aan een hunkeren naar opnieuw, steeds meer, waarbij vaak er een (te) hoge belasting van het lichaam plaatsvindt, ( ongezond gebruiken) en we dus echt van een verslaving kunnen spreken.
Moet een verslaving altijd worden aangepakt?
Ik denk het wel, ook al omdat er verloedering op de loer ligt, naast grotere schade voor de gezondheid. Zoals in de post hierboven ook genoemd is in andere setting en woorden.
Soms functioneert men zelfs met een verslaving nog altijd goed, maar blijft dat met de tijd ook zo ? Ik denk uiteindelij
niet. Is er iets mis met zo af en toe?
Zolang dit zo blijft, m.i. niet.
Een gewenste verslaving zie ik niet vwb het gebruik van middelen aangaat...

De Zandman zei:

Ik leg de verschillende vormen meer uit als : gebruik, waarbij er zogezegd sprake is van zo af en toe, waarbij er ( nog) geen hunkeren is naar opnieuw en meer.
Daarnaast bestaat er misbruik

Klik om te vergroten...

Ook goed verwoord
Alleen die 'zo af en toe' word weleens heel breed geïnterpreteerd.
Ik vind het gebrek aan onderwijs enorm achterhaald hierin. Hoe bestaat het dat hier geen aandacht aan word besteed. Grote gemiste kans imo.

Zijn mensen die verslaafd zijn allemaal ongelukkig?
Voelen deze zich incompleet?
Dat weet ik niet maar deze stelling is interessant!
Hier moet ik eens even over nadenken....

Op mijn middelbare school werd wel degelijk over drugs gesproken, maar meer oppervlakkig, maar ja toen waren we dertien of veertien jaar oud....en er werd toch al geblowd in die klas. Dat weet ik nog wel. ..
Met zo af en toe bedoel ik dat er van dat gebruik geen schade optreedt.
Zoals 1 x per drie maanden mdma, of iets in deze richting.

Paddestoel zei:

Als verslaving word gelinkt aan een probleem wat aangepakt moet worden, dan pleit ik ervoor verslaving niet enkel te zien als middelen afhankelijkheid, maar als gevolg op je leven. Is dit houdbaar op de langere termijn..

Klik om te vergroten...

Welkom in de wondere wereld van procesverslavingen haha

Daarom is het ook zoveel makkelijker om verslaving gewoon als ziekte te zien, die zich op allerlei vlakken kan vertonen. En niet zozeer alleen op een specifiek middel.

Ik ben bijvoorbeeld "a-pihp" verslaafd, maar ben net zo goed verslaafd aan (te veel) werken. En zo zijn er wel meer dingen waar ik op moet letten (gamen, obsessieve hobbies, etc)

Dag iedereen,

Zelf vind ik de dsm-5 criteria wel een goede maatstaaf vanwege de medische interpretatie.

Daarnaast vind ik verslaving ook een sociaal construct, iedereen heeft zijn eigen interpretaties van een verslaafde. Een groep studenten zal anders tegen een verslaving aankijken dan een groep 50+ers. Bij een sociaal construct kijk je naar verschillende factoren, omgeving, de persoon zelf en het middel in combinatie met elkaar.

Iemand is niet bij één keer gebruiken chronisch verslaafd. Daar zitten nog wat fases tussen.
Experimenteel gebruik
Sociaal gebruik
Misbruik
Afhankelijkheid
Chronische verslaving

De grens tussen sociaal gebruik en misbruik is, erg dun. Als je alleen kijkt naar het middel doorlopen mensen deze fases een stuk sneller bij cocaïne gebruik dan bij alcoholgebruik.
Sommige mensen zijn heel goed in staat om hun gebruik uit te stellen tot in het weekend. Maar in het weekend gaan ze dan vaak veel te ver. Andere mensen zijn minder goed in staat om hun gebruik uit te stellen, waardoor zij doordeweeks gebruiken en bijvoorbeeld ook belangrijke afspraken missen. Beiden zijn in mijn beleving net zo verslaafd, al heeft de een meer zichtbare, vervelendere gevolgen dan de ander.

Functie van gebruik is denk ik ook belangrijk. Je kan illegale cocaïne of speed gebruiken zodat je eindelijk de energie hebt om je huis schoon te maken, of oxycodon van de huisarts nemen omdat je last hebt van ernstige reuma. Beiden zijn functioneel en als zelfmedicatie, alleen wordt er met verschillende ogen naar gekeken. Ook geeft dit meer kans om een chronische verslaving te ontwikkelen.

Wat ik nou eigenlijk wil zeggen is dat ik bij verslaving niet aan 1 type persoon, eigenschap of middel denk. Het kan iedereen die maar ergens op de sociale ladder staat overkomen. Afhankelijk van jou als persoon, het middel dat je gebruikt en in welke omgeving je je bevindt. Wel denk ik dat sommige mensen beter beschikbare middelen hebben om zich uit een verslaving te trekken.

Verslaving bestaat wat mij betreft uit drie componenten: een lichamelijke component, een psychologische component, en een sociale component. Uiteindelijk wordt verslaving vooral gedefinieerd aan de hand van sociale problemen zoals moeite met het onderhouden van relaties (zowel vriendschappen en familiecontacten als liefdesrelaties), financiële problemen, juridische problemen en moeite met concentreren op werk.

Toch wordt vaak over het hoofd gezien dat de relatie tussen drugsgebruik en verslaving tweeledig is. Enerzijds heeft het te maken met de mate waarin een persoon zich nog kan handhaven in sociaal wenselijke situaties. Maar anderzijds heeft het ook te maken met reacties van de sociale omgeving. Verslaving kun je dus erger of minder erg maken door er op een andere manier op te reageren.

Dat geeft dus een maatschappelijke verplichting (vind ik) om te kijken of er misschien structurele mechanismen zijn ingebakken die ervoor zorgen dat verslaving een heftiger probleem is. Als je er even over nadenkt is dat helemaal niet zo'n gekke veronderstelling. Gewoon heel even afvragen: waarom doen we eigenlijk de dingen die we doen, en kunnen we dat misschien ook anders/beter oplossen?

Helaas is die vraag ongeveer net zo taboe als heel hard 'hee kijk een neger!' roepen terwijl je in een hippe Amsterdamse juicebar zit.

De vraag "waarom doen we de dingen die we doen" en waarom doe i k de dingen zo als I k doe, kent geen antwoord en gaat ontzettend de diepte in.
Het is een vraagstuk waar ik weleens over denk onder invloed van 2fdck en uiteindelijk kom ik erachter dat dit te maken kan hebben met " ik wil graag, ik wil niet, en ik voel" (ofwel wil voelen) naast, of icm ik vind prettig, of niet prettig.
Dit alles in de breedste zin des woords.
En verder bestaat het antwoord uit zoveel ingewikkelde materie, factoren zeg maar, dat er geen antwoord op te vinden, laat staan te geven is....ik zou deze zoektocht maar nalaten.
Het leven gaat, zoals het gaat.
Of iets beter kan worden opgelost, daar kom je veelal achteraf pas achter en gedane zaken nemen geen keer.

De Zandman zei:

De vraag "waarom doen we de dingen die we doen" en waarom doe i k de dingen zo als I k doe, kent geen antwoord en gaat ontzettend de diepte in.
Het is een vraagstuk waar ik weleens over denk onder invloed van 2fdck en uiteindelijk kom ik erachter dat dit te maken kan hebben met " ik wil graag, ik wil niet, en ik voel" (ofwel wil voelen).
Dit alles in de breedste zin des woords.
En verder bestaat het antwoord uit zoveel ingewikkelde materie, factoren zeg maar, dat er geen antwoord op te vinden, laat staan te geven is....ik zou deze zoektocht maar nalaten.

Klik om te vergroten...

Daar hebben ze toch sociale wetenschappen voor uitgevonden

Ik zou niet snappen waarom we wel naar Mars moeten kunnen vliegen maar verder niet de cognitieve of politieke vermogens zouden hebben om uit te vogelen hoe en waarom we met elkaar omgaan.

Sterker nog we hadden een minister die vond dat conclusies van wetenschappelijk onderzoek maar even totaal 180 graden gedraaid opgeschreven moesten worden want anders klopte zijn beleid niet meer.

Sowieso zijn vrijwel alle filosofen het er wel over eens dat je je niet voelt vanwege een soort inherent autonome 'ik' die zelf volledig bepaalt, maar dat gevoelens en uiteindelijk gedrag juist bepaald wordt door allerlei vooraf bepaalde factoren.

Mevrouw Pløp zei:

Ik zal jou eens

Klik om te vergroten...

Met of zonder kort (🌵) pittig (🌶) kapsel?

En ook door factoren die je juist niet van tevoren weet.
Onder invloed van de fdck ben ik heel diep gegaan. Stel de vraag waarom maar eens achter elkaar over een onderwerp en je loopt vast..
Ik deed dit betreffende het vraagstuk en ik kwam er niet uit.

De Zandman zei:

En ook door factoren die je juist niet van tevoren weet.

Klik om te vergroten...

Zeker. Je kan niet alles tegelijkertijd in real-time meten. Wel kun je indicatoren die in het verleden zijn vastgesteld gebruiken om te kijken of er later een bepaald effect mee geassocieerd wordt. Door de sterkte van zulke verbanden te analyseren kun je oorzaak en gevolg achterhalen.

In sommige gevallen wel, jazeker, maar ook in gevallen niet meer omdat er teveel factoren meespelen die allemaal als een kluwen in en over elkaar vallen.

Maar iets minder abstract: bij het drugsbeleid weten we eigenlijk vrij goed welke factoren meespelen bij het verergeren van verslavingsproblemen. Dingen zoals naalden-uitruilprogramma's, drugs testen, gebruikersruimten en gratis verslavingszorg betaald door een sociaal zorgstelsel werken heel goed om de schade te beperken. Harde straffen, militaire maatregelen, verbod op parafernalia en scare-campaigns scare campaigns werken niet.

Het probleem is dat telkens dat zoiets weer blijkt iedereen (en voornamelijk ambtenaren) zoiets doet:

En dat was alleen die ene keer dat hij er echt zwart-op-wit op betrapt werd

Neo-Shulginist zei:

Ik zou niet snappen waarom we wel naar Mars moeten kunnen vliegen maar verder niet de cognitieve of politieke vermogens zouden hebben om uit te vogelen hoe en waarom we met elkaar omgaan

Klik om te vergroten...

Ik denk dat een groot verschil wel licht in het feit dat naar Mars gaan vooral exacte wetenschappen als natuurkunde en wiskunde betreft terwijl sociale wetenschappen geen absolute antwoorden heeft op vraagstukken, iedereen is tenslotte anders.

Is meteen de reden dat ik sociale wetenschappen interessanter vind haha.

Ha, ja de ambtenaren met hun visie waar niemand iets stichtelijks mee kan!
Nee, de doodstraf werkt niet in de strijd tegen drugs...misschien wel tegen misplaatste ambtenarij.

Rodge zei:

Mij is tijdens 1 van mijn vele detoxen wel eens verteld dat ook al drink je bv voor het slapen gaan slechts 1 glaasje wijn of bier, maar kan je deze ene niet laten staan je toch verslaafd bent hoe onschuldig en weinig dit ook is. Dat het niet om het middel of de hoeveelheid gaat, maar of je het wel of niet kunt laten. Vind er zelf wel een kern van waarheid in zitten.

Klik om te vergroten...

Ja ik ook wel.
Dan heb je gewenste verslavingen en ongewenste. De bekende runnershigh is een goed voorbeeld van een gezonde scoring naar de begeerde stofjes. maar vind dit wel discutabel. De maatschappij drukt haar stempel op welke verslaving gezond of oké is. De ironie hiervan is mij wel duidelijk.