#1
Petje af! @Klaasvaak91
Geen woorden maar daden. Hou dit vast💪🏻
Geen woorden maar daden. Hou dit vast💪🏻
Na 17 jaar blowen …..
191 antwoorden
22 weergaven
18-5-2026
#2
Zeker zeker als ik zeg dat ik iets doe dan gebeurt het ook !
#3
Ik zou nochtans fier moeten zijn op wat ik bereikt heb ,veel jonge mensen van mijn leeftijd kunnen dit niet eens maar toch zie ik het zo voor het moment
#4
Relatie loopt ook niet heel lekker omdat ik me zo down voel zeg niet veel toon noet veel interesse kan niet lachen ….
#5
Komt goed man, je zit in die ommekeerperiode.
Je hebt 17 jaar geblowd.
Alles wat je leuk vond deed je met een joint.
De 1ste 3 tot 6 maanden komt dat nog veel terug in je gezicht klappen.
Geleidelijk aan ga je de dingen weer leuk vinden zonder joint.
Werk, thuis komen na een dag werken, om moppen naturel lachen,...
Ik heb ook een kleine 20 jaar geblowd.
Herken die symptomen wel dat alles saai en minder interessant aanvoelt zonder die joint.
Duurt een tijdje om jezelf terug te vinden en terug leren genieten van kleine dingen.
Je volledig beloningsysteem moet terug leren beloond worden door normale dagdagelijkse zaken.
Je hebt 17 jaar geblowd.
Alles wat je leuk vond deed je met een joint.
De 1ste 3 tot 6 maanden komt dat nog veel terug in je gezicht klappen.
Geleidelijk aan ga je de dingen weer leuk vinden zonder joint.
Werk, thuis komen na een dag werken, om moppen naturel lachen,...
Ik heb ook een kleine 20 jaar geblowd.
Herken die symptomen wel dat alles saai en minder interessant aanvoelt zonder die joint.
Duurt een tijdje om jezelf terug te vinden en terug leren genieten van kleine dingen.
Je volledig beloningsysteem moet terug leren beloond worden door normale dagdagelijkse zaken.
#6
Ik hoop het want zo kan het niet verder !
#7
Ja alles is een keuze en de situatie waarin je nu zit moet je accepteren.
Het gevoel wat je nu hebt is goed. Het leven ervaren/zien als in is dit het nou.
Je hebt "alles" bereikt wat je wil en nu.... En nu kijken wat je echt wil en naar wat je wel allemaal kan en hebt. Je bent geen slachtoffer.
Zoek een nieuwe hobby (ga een taal leren of een instrument leren bespelen of opzoek naar je passie's en dromen). Denk daar gewoon eens over na. Of ga een leuke workshop volgen. Ga iets doen ipv weg kwijnen in zelfmedelijden 😁
Jij maakt jou eigen leven 🥳🥳🥳
Het gevoel wat je nu hebt is goed. Het leven ervaren/zien als in is dit het nou.
Je hebt "alles" bereikt wat je wil en nu.... En nu kijken wat je echt wil en naar wat je wel allemaal kan en hebt. Je bent geen slachtoffer.
Zoek een nieuwe hobby (ga een taal leren of een instrument leren bespelen of opzoek naar je passie's en dromen). Denk daar gewoon eens over na. Of ga een leuke workshop volgen. Ga iets doen ipv weg kwijnen in zelfmedelijden 😁
Jij maakt jou eigen leven 🥳🥳🥳
#8
Niks boeit me ,het werk steekt ook zwaar tegen … vissen is een hobby van me maar ook altijd blowen als ik dat deed ik sleutel ook graag maar ook altijd met joints erbij heb vandaag wel men grasmachine onderhoud gegeven en dat was wel een leuk uurtje …
Zoals ik je laatste berichten lees, zit het werk wat je nu doet je zwaar in de weg. Je geeft aan geen tijd en ruimte te voelen voor ontspanning. En alles was er overblijft gaat er weg aan renovaties.
Dat is wat ik eruit begreep in elk geval.
Ik zie hier wel twee belangrijke dingen in terugkomen: je hebt teveel hooi op je vork en/of je doet werk dat niet bij je past.
Stoppen met gebruiken brengt soms rigoreuze veranderingen met zich mee waarbij je vaak je leven anders moet gaan inrichten om het aangenaam te maken.
Het kan nu misschien voelen alsof alles MOET. Maar is dat ook zo?
Kan je bepaalde dingen niet uitstellen of op een lager pitje zetten zodat er wèl ruimte komt voor de rust die je klaarblijkelijk keihard nodig hebt?
Kan je ergens je prioriteiten niet anders stellen en andere keuzes maken?
Je kan de drugs wegnemen, maar daarmee verdwijnen nog niet de redenen waarom je zoveel gebruikte 🤷♂️
#9
Je hebt zeker een punt . Maar je moet het mentaal wel kunnen ik was (ben) nochtans een levenslustig persoon niemand kreeg (krijgt) mij klein maar ik zo voel ik me wel de laatste tijd klein !Ja alles is een keuze en de situatie waarin je nu zit moet je accepteren.
Het gevoel wat je nu hebt is goed. Het leven ervaren/zien als in is dit het nou.
Je hebt "alles" bereikt wat je wil en nu.... En nu kijken wat je echt wil en naar wat je wel allemaal kan en hebt. Je bent geen slachtoffer.
Zoek een nieuwe hobby (ga een taal leren of een instrument leren bespelen of opzoek naar je passie's en dromen). Denk daar gewoon eens over na. Of ga een leuke workshop volgen. Ga iets doen ipv weg kwijnen in zelfmedelijden 😁
Jij maakt jou eigen leven 🥳🥳🥳
#10
Ook jij hebt een punt toen ik blowde kon ik het allemaal veel beter aan want ik had mijn ontsnapping de wiet in mijn geval hoe hard de dag ook was savonds had ik mijn joint en dan was voor mij alles goed en kon ik het relativeren en loslaten nu blijft het allemaal hangen ik kan het niet loslaten en de stress en slechte gevoelens hopen zich op ….Zoals ik je laatste berichten lees, zit het werk wat je nu doet je zwaar in de weg. Je geeft aan geen tijd en ruimte te voelen voor ontspanning. En alles was er overblijft gaat er weg aan renovaties.
Dat is wat ik eruit begreep in elk geval.
Ik zie hier wel twee belangrijke dingen in terugkomen: je hebt teveel hooi op je vork en/of je doet werk dat niet bij je past.
Stoppen met gebruiken brengt soms rigoreuze veranderingen met zich mee waarbij je vaak je leven anders moet gaan inrichten om het aangenaam te maken.
Het kan nu misschien voelen alsof alles MOET. Maar is dat ook zo?
Kan je bepaalde dingen niet uitstellen of op een lager pitje zetten zodat er wèl ruimte komt voor de rust die je klaarblijkelijk keihard nodig hebt?
Kan je ergens je prioriteiten niet anders stellen en andere keuzes maken?
Je kan de drugs wegnemen, maar daarmee verdwijnen nog niet de redenen waarom je zoveel gebruikte 🤷♂️
#11
Men kan jou alleen klein krijgen als je je groot houdt. Wees gewoon jezelf. Hoef je je niet groot te houden en kan niemand je wat maken. 😘Je hebt zeker een punt . Maar je moet het mentaal wel kunnen ik was (ben) nochtans een levenslustig persoon niemand kreeg (krijgt) mij klein maar ik zo voel ik me wel de laatste tijd klein !
#12
Ook jij hebt een punt toen ik blowde kon ik het allemaal veel beter aan want ik had mijn ontsnapping de wiet in mijn geval hoe hard de dag ook was savonds had ik mijn joint en dan was voor mij alles goed en kon ik het relativeren en loslaten nu blijft het allemaal hangen ik kan het niet loslaten en de stress en slechte gevoelens hopen zich op ….
Jep dat is inderdaad hoe het werkt. De wiet kan je dan toch die verlichting geven waardoor je door kan gaan met strijden.
Maar het is een quick fix. Structureel verandert het op de lange termijn niets.
Ik moet zeggen dat Zen meditatie me hier ook wel veel bij geholpen heeft. Door dat dagelijks te doen ben ik weerbaarder en kan ik meer hebben. Maar óók die uitlaatklep is nodig om weer te ontspannen.
Voor mij is dat o.a. klimmen (boulderen) maar ook leuke gesprekken voeren met fellows.
#13
Ja maar.....Je moet het willen... Je kan alles. 😁 En het brein is super maakbaar.Je hebt zeker een punt . Maar je moet het mentaal wel kunnen ik was (ben) nochtans een levenslustig persoon niemand kreeg (krijgt) mij klein maar ik zo voel ik me wel de laatste tijd klein !
En jezelf een keer een tijde klein voelen is niet erg. Het allemaal ff niet meer weten is niet erg.
❤
#14
Same.Uit mijn ervaring 'met wiet dan' hoeft dit niet zo te zijn. Ik was vroeger jaren 'verslaafd' aan wiet... toen ik besloten had te kappen ermee ben ik na een jaartje terug gaan blowen, en dit heeft niet als gevolg gehad dat ik meteen weer dagelijks blow. Ik blow zéér bewust en gecontroleerd nu, heb ook geen behoefte meer om elke dag een wietroes te ervaren. Op deze manier is het fijn en ik heb geen hunker naar wiet. Dus ik noem mezelf totaal niet verslaafd meer.
Er wordt hier geregeld nogal stellig beweerd "eens verslaafd is altijd verslaafd". Ik denk dat dat niet per se zo is. Ook ik heb jarenlang af en aan wiet gebruikt, maar leek toen nog niet écht over mijn verslaving heen te zijn. Zelfs toen ik maandenlang niet gebruikte, was er geregeld de "craving" (ik weet niet of je dit zo kunt noemen bij wiet?) naar wiet roken. Maar toen kwam er dik 1,5 jaar geleden een moment dat het gewoon klaar was. Geen moeite om te stoppen, geen "cravings", geen wachten tot ik weer kon/mocht. Het was gewoon klaar. Tot op de dag van vandaag niet weer gebruikt en geen behoefte aan.
Nu is dat dan wiet en denk ik dat je dit niet zomaar 1 op 1 kunt vergelijken met elke andere verslaving, maar toch denk ik dat niet zomaar over de gehele linie gezegd kan worden: "eens verslaafd, altijd verslaafd". Alleen ikzelf ben er al het bewijs voor dat dit niet waar is en jij dus ook en waarschijnlijk velen met ons.
Ik denk ook dat diezelfde gedachte "eens verslaafd, altijd verslaafd" en het rotsvaste geloof hierin, bijdraagt aan het niet echt los kunnen komen van een verslaving. Het is namelijk een geestelijk iets. Wat je gelooft wordt je werkelijkheid. Natuurlijk is dit wel wat simplistisch gesteld, maar imo is dit in de kern toch waar. Ik ben van mening dat als je écht gelooft: "ik ben klaar met dit gebruik", dat je gedachten vanaf dan ook geïnstrueerd zijn door deze overtuiging. Dan bedoel ik niet dat je simpelweg tegen jezelf zegt: "ik ben klaar met dit gebruik". Je kunt het niet afdwingen op die manier. Maar er kan een moment komen waarop je weet dat iets je niet meer dient. Dat datgene je tegenhoudt in het pad van ontwikkeling waar je op zit en dat je dán de keuze maakt om er klaar mee te zijn. Al wordt de keuze eigenlijk voor je gemaakt.
#15
Same.
Er wordt hier geregeld nogal stellig beweerd "eens verslaafd is altijd verslaafd". Ik denk dat dat niet per se zo is. Ook ik heb jarenlang af en aan wiet gebruikt, maar leek toen nog niet écht over mijn verslaving heen te zijn. Zelfs toen ik maandenlang niet gebruikte, was er geregeld de "craving" (ik weet niet of je dit zo kunt noemen bij wiet?) naar wiet roken. Maar toen kwam er dik 1,5 jaar geleden een moment dat het gewoon klaar was. Geen moeite om te stoppen, geen "cravings", geen wachten tot ik weer kon/mocht. Het was gewoon klaar. Tot op de dag van vandaag niet weer gebruikt en geen behoefte aan.
Nu is dat dan wiet en denk ik dat je dit niet zomaar 1 op 1 kunt vergelijken met elke andere verslaving, maar toch denk ik dat niet zomaar over de gehele linie gezegd kan worden: "eens verslaafd, altijd verslaafd". Alleen ikzelf ben er al het bewijs voor dat dit niet waar is en jij dus ook en waarschijnlijk velen met ons.
Ik denk ook dat diezelfde gedachte "eens verslaafd, altijd verslaafd" en het rotsvaste geloof hierin, bijdraagt aan het niet echt los kunnen komen van een verslaving. Het is namelijk een geestelijk iets. Wat je gelooft wordt je werkelijkheid. Natuurlijk is dit wel wat simplistisch gesteld, maar imo is dit in de kern toch waar. Ik ben van mening dat als je écht gelooft: "ik ben klaar met dit gebruik", dat je gedachten vanaf dan ook geïnstrueerd zijn door deze overtuiging. Dan bedoel ik niet dat je simpelweg tegen jezelf zegt: "ik ben klaar met dit gebruik". Je kunt het niet afdwingen op die manier. Maar er kan een moment komen waarop je weet dat iets je niet meer dient. Dat datgene je tegenhoudt in het pad van ontwikkeling waar je op zit en dat je dán de keuze maakt om er klaar mee te zijn. Al wordt de keuze eigenlijk voor je gemaakt.
En als je weer een jointje zou roken?
Enfin we hebben dit gesprek al eerder gevoerd denk ik. Ik val in herhaling haha 😂
Nvm
#16
Haha ja staat me ook vaag bij.En als je weer een jointje zou roken?
Enfin we hebben dit gesprek al eerder gevoerd denk ik. Ik val in herhaling haha 😂
Nvm
Ik heb een paar maanden na mijn initiële stoppen toen een maat langskwam en hij ging blowen meegeblowd om te zien hoe dat zou gaan (ik had er geen zin in, terwijl ik dat eerst altijd wel had) en toen ik dat deed kwam de bevestiging: nee, ik wil dit niet meer, ik wil niet meer vaag zijn.
Wellicht niet altijd en met alle middelen handig om zo'n bevestiging proberen te krijgen.
#17
Helemaal mee eens, zelfde gaat voor mij ook op met speedgebruik... was ik verslaafd? Misschien wel, ik gebruikte vroeger als 17/18jarige om de 2 dagen speed voor een geruime tijd. Ook in 1 klap mee gestopt... later sporadisch zeker nog speed gebruikt, zelfs vorig jaar nog... nooit nog behoefte gehad om het meer te gaan doen en zal ik ook nooit nog hebben.Same.
Er wordt hier geregeld nogal stellig beweerd "eens verslaafd is altijd verslaafd". Ik denk dat dat niet per se zo is. Ook ik heb jarenlang af en aan wiet gebruikt, maar leek toen nog niet écht over mijn verslaving heen te zijn. Zelfs toen ik maandenlang niet gebruikte, was er geregeld de "craving" (ik weet niet of je dit zo kunt noemen bij wiet?) naar wiet roken. Maar toen kwam er dik 1,5 jaar geleden een moment dat het gewoon klaar was. Geen moeite om te stoppen, geen "cravings", geen wachten tot ik weer kon/mocht. Het was gewoon klaar. Tot op de dag van vandaag niet weer gebruikt en geen behoefte aan.
Nu is dat dan wiet en denk ik dat je dit niet zomaar 1 op 1 kunt vergelijken met elke andere verslaving, maar toch denk ik dat niet zomaar over de gehele linie gezegd kan worden: "eens verslaafd, altijd verslaafd". Alleen ikzelf ben er al het bewijs voor dat dit niet waar is en jij dus ook en waarschijnlijk velen met ons.
Ik denk ook dat diezelfde gedachte "eens verslaafd, altijd verslaafd" en het rotsvaste geloof hierin, bijdraagt aan het niet echt los kunnen komen van een verslaving. Het is namelijk een geestelijk iets. Wat je gelooft wordt je werkelijkheid. Natuurlijk is dit wel wat simplistisch gesteld, maar imo is dit in de kern toch waar. Ik ben van mening dat als je écht gelooft: "ik ben klaar met dit gebruik", dat je gedachten vanaf dan ook geïnstrueerd zijn door deze overtuiging. Dan bedoel ik niet dat je simpelweg tegen jezelf zegt: "ik ben klaar met dit gebruik". Je kunt het niet afdwingen op die manier. Maar er kan een moment komen waarop je weet dat iets je niet meer dient. Dat datgene je tegenhoudt in het pad van ontwikkeling waar je op zit en dat je dán de keuze maakt om er klaar mee te zijn. Al wordt de keuze eigenlijk voor je gemaakt.
#18
Haha ja staat me ook vaag bij.![:tonguewink:]()
Ik heb een paar maanden na mijn initiële stoppen toen een maat langskwam en hij ging blowen meegeblowd om te zien hoe dat zou gaan (ik had er geen zin in, terwijl ik dat eerst altijd wel had) en toen ik dat deed kwam de bevestiging: nee, ik wil dit niet meer, ik wil niet meer vaag zijn.
Wellicht niet altijd en met alle middelen handig om zo'n bevestiging proberen te krijgen.
Helemaal mee eens, zelfde gaat voor mij ook op met speedgebruik... was ik verslaafd? Misschien wel, ik gebruikte vroeger als 17/18jarige om de 2 dagen speed voor een geruime tijd. Ook in 1 klap mee gestopt... later sporadisch zeker nog speed gebruikt, zelfs vorig jaar nog... nooit nog behoefte gehad om het meer te gaan doen en zal ik ook nooit nog hebben.
Als die vlieger voor mij op zou gaan met LSD, dan zou ik al blij zijn... 😅
De rest van de middelen zal me weinig interesseren.
Tot noch toe heb ik aan mezelf bewezen dat ik dat gewoon niet kan. En ik geloof ook niet dat ik dat ooit zal kunnen.
Dat pad van gebruiken zit diep in m'n hoofd gesleten. En ik geloof wel dat het vervaagd, maar niet dat het compleet weggaat. Nieuwe paden worden aangelegd in mn hoofd. En het wordt steeds makkelijker om dat nieuwe pad te nemen. Maar eenmaal dat oude pad weer eens genomen, ligt die ook weer vers aangelegd.
Het zou tof zijn als daar ook eens neurologisch onderzoek naar wordt gedaan. 🤔
Maargoed, ook in andere dingen zie ik verslavingsgedrag terugkomen. Bijv. Als ik naar een evenement ga. Ik koop altijd zoveel mogelijk muntjes en hou ze aan het einde over. Als ik dan kijk naar m'n moeder, die pakt het toch anders aan.
Een beetje het gevoel van altijd bang zijn om tekort te komen. En ik weet dat ik daar bij lange na niet de enige in ben als herstellend verslaafde 😂
En ik zie het ook nog steeds terugkomen met nieuwe hobbies. In korte tijd ga ik daar heel snel helemaal in op. Leer ik van alles, koop ik van alles. En na een paar maanden (soms langer) ben ik er vaak eigenlijk wel klaar mee. Ik merk nu bijvoorbeeld dat ik een groot deel van mijn cactussen helemaal verwaarloos.
Is dat dan verslavingsgedrag of niet? Tja.....
Ik heb wel echt moeilijk veel cactussen staan en heb ze bijna allemaal in een jaartje gekocht. Om over het geld dat ermee gemoeid gaat maar niet te spreken 😂
Alleen klimmen, dat is tot nu toe de enige hobby waar ik altijd naar terug blijf komen.
#19
Zelf vind ik dat een job je net voldoening moet geven ipv stress.
Als ik dagelijks zoveel stress op een job zou moeten ervaren dan houd ik de eer aan mezelf en stap ik op.
Belangrijk is dat je iets hebt wat je met passie en motivatie doet, dan voelt het zelfs niet als 'werken'
Als ik dagelijks zoveel stress op een job zou moeten ervaren dan houd ik de eer aan mezelf en stap ik op.
Belangrijk is dat je iets hebt wat je met passie en motivatie doet, dan voelt het zelfs niet als 'werken'
#20
Niks boeit me ,het werk steekt ook zwaar tegen … vissen is een hobby van me maar ook altijd blowen als ik dat deed ik sleutel ook graag maar ook altijd met joints erbij heb vandaag wel men grasmachine onderhoud gegeven en dat was wel een leuk uurtje …