Tijd van bezinning - waar?

Succes en pijn/ angst/ woede/ onrust en triest zijn horen erbij.

Misschien 2 tabletten s avonds en 1 s ochtends. (Gisteravond begonnen).

Ochtendmeds ga ik zo halen.

Maar ik voel het wel.

Dank je. Voel me wel slecht nu. Heb wel gegeten maar zat niet lekker aan tafel en gesprekken voeren was ook moeilijk.

Ik zie er ook niet uit. Ouders komen vanmiddag op bezoek en vind wel vervelend dat ik er zo verrot bij loop. Heb nog niet eerder bezoek gehad maar lijkt of ik er niet op vooruit ga zo, terwijl t vorige dagen wel ging.

Heel mooie foto’s gemaakt in de sneeuw. Normaal houd ik van fotografie maar er was een periode dat het me niet meer raakte.

Ik zat natuurlijk vol gifstoffen van die alcohol en medicatie. Toxic.

Thanks trouwens voor alle duimpjes en steun.

Vanmiddag kwam er nog iemand bij, zij komt ook voor benzo’s en alcohol. Ze is heel aardig, we kunnen veel aan elkaar hebben denk ik.

Verder als ik sommige mensen zie, moet ik aan mijn neef denken. Hij is dit jaar aan zijn alcoholisme overleden. Ik heb het nog geen plekje gegeven.

Bij mij was t lichamelijke onderzoek nog helemaal goed. Zelfs de leverwaarden. Er is nog een weg terug.

Naar wat ik begreep was hij lichamelijk ook op.

Hij is hier vaak geweest. Ik weet zeker dat de verpleging hem kent. Dat is best raar te beseffen.

We hebben dezelfde genen dus ik moet het vooral niet bagatelliseren.

ik lees al effe mee maar vooral goed hoe je het volhoud

Dank je!

Ik ben blij dat ik hier zit, thuis ging het echt niet. Natuurlijk moet daar iets veranderen maar daar praat ik nu ook over.

Er zijn sportlessen die je ook na je opname kunt blijven doen. Dat vind ik echt heel cool. Dat is iig al iets.

Overigens heb ik bij een paar sterfgevallen in mijn omgeving niks laten horen. Geen kaart, geen condoleance, geen uitvaart, helemaal niks.

En dan voel ik mij elke dag schuldig maar kom niet in actie.

Van 1 van die mensen had ik nu per post een lieve kaart. Nu ga ik zeker iets sturen.

(Um ik bedoel van de nabestaanden natuurlijk)

Slapen wordt niks denk ik. Te lang zitten praten.

Je mag er s nachts uit als je niet kunt slapen. Maar als meerdere mensen dat doen zit je alsnog in de drukte.

Er is wel iemand met wie ik goed kan praten, een groepsgenoot. Diegene blijft ook nog een paar weken. Tenminste als die persoon dat vol gaat houden… er zijn er die hun periode niet vol maken.

Ik lig wel wakker maar deze keer niet zo angstig.

Een bevriend stel gaat tijdens mijn opname mijn huis schoonmaken. Zij houden van schoonmaken en hebben gezien dat het bij mij stagneert.
Van WMO weet ik inmiddels wat ze allemaal niet doen, maar nog steeds niet wat ze nou wel doen. Voorlopig doen ze sowieso helemaal niks.

Super blij natuurlijk met hun aanbod. Er slingeren geen flessen meer. Ook geen sederende medicatie. Iemand anders is misschien in een paar uurtjes klaar. Ik heb geen aanleg voor huishouden.

vandaag brak ik.

Mijn neef is in april overleden aan de alcohol. Niet iets voor de hele groep op zich maar ik sprak de verpleging even aan. Er kwam namelijk gisteren iemand binnen en dat was precies neef J.

Toen bleek dat diegene hem heel goed kende. Dat hij veel langer en vaker hier geweest is dan ik wist. Dat hij zijn moeder kent, etc. En ik brak.

Ik heb het helemaal nog geen plekje gegeven en hier heb ik nauwelijks meer verdoving en ik moest zo huilen.

Mijn behandelaar zag mij huilend op de gang. Die heeft neef ook behandeld.

Ik ben nog goed gezond, ik kan voor het leven kiezen. Of niet. Maar ik voel m wel ff.

Love is in the air.

Maar er kan en mag natuurlijk helemaal niks. En het is voor beiden super belangrijk om de behandeling af te maken en dus de regels te volgen.

Naast elkaar op de bank is al een issue.

Jullie vinden het vast ook geen goed idee. Maar je bent 24/7 bij elkaar en dan gebeurt dit.

Nog ff twee weken het hoofd koel houden. Minimaal.

Ondertussen ben ik weer terug bij de beginvraag: waar ga ik heen na deze detox?

Het schijnt dat het ergste nog gaat komen qua slaapproblemen enzo. Ik ga toch overleggen of er nog een tussenstation is voor ik naar huis ga.

L (die man) was ook even met mij mee aan het kijken. Zal eens vragen wat de behandelaar vindt. Ik weet niet of ik het hardop mag zeggen… maar met de geschiedenis van mijn neef in t achterhoofd gaan ze hopelijk niet meer zeggen ‘dat ik het wel red omdat ik slim ben’.
Hebben ze hier niet gezegd. Zo’n vrouwtje van de WMO zei dat.

Mijn ervaring leert wel (wat ik tijdens opnames rond me heen heb gezien, zelf niet gehad) dat romances binnen de kliniek 9 vd 10 keer niet goed zullen eindigen.

Focus je op jezelf, benut de tijd die je hebt om voor de volle 100% aan je herstel te werken.

Voor de rest fijn te horen dat je een leuke groep hebt, dat scheelt echt heel veel. Ik ben gister toevallig ook nog even wezen buurten bij degene die nog in opname zitten.

Tip: deel geen telefoonnummers uit. Voorkomt ook ellende en triggers in de toekomst.

Voor de rest heb ik bewondering voor je dat je deze stap hebt gezet. De sterkste mensen komen hun problemen onder ogen en doen er wat aan! 💪💪❤️

Mooi gesprek met de ambulant begeleider. Hij ziet niet vaak iemand zo snel zo enorm opknappen.

Nou was het in oktober ook verschrikkelijk. Had geen levenslust meer.

Nu vasthouden.

Makelifegreatagain zei:

De sterkste mensen komen hun problemen onder ogen en doen er wat aan! 💪💪❤️

Klik om te vergroten...

Wow wat een prachtige woorden 🤩🤩🤩

Alinde zei:

Ondertussen ben ik weer terug bij de beginvraag: waar ga ik heen na deze detox?

Het schijnt dat het ergste nog gaat komen qua slaapproblemen enzo. Ik ga toch overleggen of er nog een tussenstation is voor ik naar huis ga.

L (die man) was ook even met mij mee aan het kijken. Zal eens vragen wat de behandelaar vindt. Ik weet niet of ik het hardop mag zeggen… maar met de geschiedenis van mijn neef in t achterhoofd gaan ze hopelijk niet meer zeggen ‘dat ik het wel red omdat ik slim ben’.
Hebben ze hier niet gezegd. Zo’n vrouwtje van de WMO zei dat.

Klik om te vergroten...

Regel een kliniek of dagbehandeling voor verslaving.

Ondersteuning na de kliniek is goed en belangrijk en ik verwacht dat je in principe gewoon aan de slag blijft met een ambulant (alvast navraag doen is vast een goed idee).

Maar je bent niet machteloos en ik denk dat je zelfstandig met een (hopelijk) wekelijkse afspraak ver kunt komen. Je bent er aan gewend geraakt om negatieve gevoelens te onderdrukken met drank/medicijnen. In je herstel gaan er negatieve gevoelens komen, dat is onvermijdelijk. Dus ik zou toch een beetje aan die gedachte proberen te wennen.

Wel op een positieve manier natuurlijk, in de trant van “Die paar weken slapeloosheid is een kleine prijs voor een leven zonder drank/medicijnen”. Dan sta je toch sterker. En het kan allemaal ook nog meevallen.

Thanks mensen, het is teveel om te lezen nu maar ben er blij mee.

Het duizelt me. Alles is discussie nu in de groep. Elke ochtend geneuzel over gevoelens etc.

Een activiteit waarbij geen leiding komt wat ook weer gezeur geeft.

Ik heb het aangegeven hoor. Ik houd het zo niet vol, ik wil even op mijn kamer.

Medische afspraken die verschuiven.

Ik zie vandaag mijn behandelaar dus komt goed. Heb even gestofzuigd op de kamer en wil eigenlijk een soort ‘kamer arrest’. Bij ggz kreeg ik dat juist opgelegd maar hier zijn de groepsdingen belangrijk.

En er wordt ook gedeald en ik weet het… das ook heul irritant.

Uiteraard lees ik jullie later!

En dat dealen wil ik helemaal niks mee te maken hebben en die gast moet uit mijn buurt vanaf nu.