Tijd van bezinning - waar?

vandaag brak ik.

Mijn neef is in april overleden aan de alcohol. Niet iets voor de hele groep op zich maar ik sprak de verpleging even aan. Er kwam namelijk gisteren iemand binnen en dat was precies neef J.

Toen bleek dat diegene hem heel goed kende. Dat hij veel langer en vaker hier geweest is dan ik wist. Dat hij zijn moeder kent, etc. En ik brak.

Ik heb het helemaal nog geen plekje gegeven en hier heb ik nauwelijks meer verdoving en ik moest zo huilen.

Mijn behandelaar zag mij huilend op de gang. Die heeft neef ook behandeld.

Ik ben nog goed gezond, ik kan voor het leven kiezen. Of niet. Maar ik voel m wel ff.

Love is in the air.

Maar er kan en mag natuurlijk helemaal niks. En het is voor beiden super belangrijk om de behandeling af te maken en dus de regels te volgen.

Naast elkaar op de bank is al een issue.

Jullie vinden het vast ook geen goed idee. Maar je bent 24/7 bij elkaar en dan gebeurt dit.

Nog ff twee weken het hoofd koel houden. Minimaal.

Alinde zei:

Thanks. Degene van de nazorg is nu op vakantie. Meneer C. Dinsdag as heb ik gesprek met hem.
klikt wel heel goed dus wel vertrouwen in.

Bijna iedereen heeft wel van die vergeten boodschappen. En het eten is vaak niet lekker dus fijn om nog wat nootjes ofzo te halen. De hele kliniek loopt op dat uur in die winkel, heel apart.
En bij terugkomst blazen, standaard. En tascontrole.

Vriendje en ik mogen natuurlijk helemaal niks hier. Hand vasthouden als er niemand kijkt. We lijken wel pubers.
En ja ik let op hoor. Maar t is ook wel ff heerlijk tussen alle ellende.

Klik om te vergroten...

Pas op. Romantiek in de kliniek is vragen om problemen.

Ik weet het.

Ik denk dat ‘mannen’ ook nog een thema is.

Bij ggz kreeg ik het idee dat ik alleen een psycholoog kan krijgen als ik zwaar ptss heb. Terwijl dat niet precies is wat ze zeiden.
Hij zei dat we pas konden kijken naar behandeling als ik zou stoppen met de benzo’s. Dus dat kan ik aan meneer c vragen. Ok ik ben gestopt met benzo’s en nu ‘mag’ ik therapie.

De romances houdt in dat we handje vasthouden als de leiding niet kijkt. En dat is natuurlijk een leuk spelletje in de avonduren. Maar het leidt ook lekker af. I know.

Ik ken inmiddels de nachtdienst wat beter. 1 man is er fulltime alle nachten en dat is goed om te weten. Heb er weer ff thee gedronken.

Nouja niet alle nachten maar veel.

Er zijn veel flexers en invallers. Vindt het personeel zelf ook lastig uiteraard. Maar is voor ons ook onduidelijk,

Ik had even gevraagd of ik morgen met mijn bezoek mag wandelen ipv binnen zitten. Voor iets meer privacy. Waarschijnlijk mag het wel maar hangt ook net af van de leiding morgen.

Of afbouw benzo’s hel is… tot nu toe niet.
Maar makkelijk is het ook niet, een detox opname,

Ik heb een vraag aan jullie.

De familie heeft ook een gesprek aangevraagd voor naasten.
nu is dat gepland buiten het gebouw, terwijl ik dan nog ‘binnen’ zit. Dus ouders, 3 broers en zo’n Brijder mannetje. Bij de familie thuis.

Ik wist dat zij ook hulp gingen vragen maar ik wist niet dat dat inhoudt dat er over mij gepraat gaat worden in plaats met mij.
Door het op een datum te plannen dat ik nog hier ben, heb ik daar geen keuze in.

Therapeut zei gisteren dat ik hierin zelf wel een stem heb.

Heeft iemand hier ervaring mee? Dat er een familietraject is waarbij je uninvited bent?

Ik ga zo nog ff proberen te slapen maar ik accepteer ook dat ik gewoon veel wakker ben.

Alinde zei:

Ik heb een vraag aan jullie.

De familie heeft ook een gesprek aangevraagd voor naasten.
nu is dat gepland buiten het gebouw, terwijl ik dan nog ‘binnen’ zit. Dus ouders, 3 broers en zo’n Brijder mannetje. Bij de familie thuis.

Ik wist dat zij ook hulp gingen vragen maar ik wist niet dat dat inhoudt dat er over mij gepraat gaat worden in plaats met mij.
Door het op een datum te plannen dat ik nog hier ben, heb ik daar geen keuze in.

Therapeut zei gisteren dat ik hierin zelf wel een stem heb.

Heeft iemand hier ervaring mee? Dat er een familietraject is waarbij je uninvited bent?

Ik ga zo nog ff proberen te slapen maar ik accepteer ook dat ik gewoon veel wakker ben.

Klik om te vergroten...

Steun voor naasten is gangbaar en belangrijk. Zij komen (ook) uit een machteloze, stressvolle periode en zullen ook aan een soort herstel gaan werken om de verslaving een plekje te geven. Daarvoor is het belangrijk dat ze vrijuit kunnen praten, en dat kan het beste zonder de verslaafde er zelf bij.

dupont zei:

Steun voor naasten is gangbaar en belangrijk. Zij komen (ook) uit een machteloze, stressvolle periode en zullen ook aan een soort herstel gaan werken om de verslaving een plekje te geven. Daarvoor is het belangrijk dat ze vrijuit kunnen praten, en dat kan het beste zonder de verslaafde er zelf bij.

Klik om te vergroten...

Dit.

Daarnaast zijn er ook familiegesprek ken mogelijk binnen kliniek waar jij ook bij bent.

Daarnaast heb je ook een soort NA/AA/CA achtig iets voor naasten, ik weet toevallig dat binnen mijn familie daar naartoe gaat ivm mij.

Makelifegreatagain zei:

Dit.

Daarnaast zijn er ook familiegesprek ken mogelijk binnen kliniek waar jij ook bij bent.

Daarnaast heb je ook een soort NA/AA/CA achtig iets voor naasten, ik weet toevallig dat binnen mijn familie daar naartoe gaat ivm mij.

Klik om te vergroten...

Nar-anon is het naastenprogramma van NA.

dupont zei:

Steun voor naasten is gangbaar en belangrijk. Zij komen (ook) uit een machteloze, stressvolle periode en zullen ook aan een soort herstel gaan werken om de verslaving een plekje te geven. Daarvoor is het belangrijk dat ze vrijuit kunnen praten, en dat kan het beste zonder de verslaafde er zelf bij.

Klik om te vergroten...

Dit is duidelijk, dan accepteer ik dat. Volgens meneer pmt moest ik er tegenin gaan maarja. Die spreekt sowieso alles tegen.
Dan is het oké.

Veren in mijn achterste van mijn begeleidster van ggz. Het raakt me. Na alle crisisgesprekken etc. Ze heeft wel mijn diepste dalen meegemaakt.

Ik heb de slapeloosheid geaccepteerd en het gaat best oké. De eerste nacht wilde ik noodmedicatie en alles maar ik moest het doen met een koppie thee.
En nu accepteer ik t maar, ik heb toch geen moeilijke dingen overdag hier.

Ik luister wat muziek, ga meestal 2 x ff naar de gezamenlijke huiskamer en soms ff langs de nachtdienst. En s ochtends zet onze Annie koffie (ja zo heet ze) en dan ga ik eruit.

Overdag mag ik de drukke dingen skippen.

Vanmiddag bezoek gehad. We mochten gelukkig even in een kamertje zitten ipv de centrale hal.

Was heel fijn. Ik moest enorm schakelen toen ik daarna terug kwam op de afdeling. De samenstelling wisselt per dag en het zijn boeffies op het moment.

Ik zag er uitgerust uit volgens het bezoek. Best knap met telkens 1 tot 3 uur slaap maar we hoeven natuurlijk niks hier.

‘de hel’ heb ik nog niet bereikt. Wel duizelig, misschien komt het nog, misschien niet.

Alinde zei:

‘de hel’ heb ik nog niet bereikt. Wel duizelig, misschien komt het nog, misschien niet.

Klik om te vergroten...

En krijg je te horen hoeveel diazepam je nu krijgt, of wordt dat niet verteld deze dagen?

Duizeligheid kan liggen aan slaaptekort, maar natuurlijk ook verandering in gebruik van pammetjes oa.

Succes!

Ik snap jullie wel. Maar ik vind ‘nauwelijks vooruit’ wel een vreemde samenvatting. Ik zit na 7 maanden wachttijd in een detox en zit na 9 dagen op 1/5 van de begindosering diazepam.

Ik heb het gevoel dat je op het moment meer behoefte hebt aan je hart luchten dan aan een diep gesprek, maar het valt me op dat je de laatste paar dagen behoorlijk in je ergernis zit. Pas je op dat je daar niet teveel in wegzakt? Waarschijnlijk is het toch een soort ontwenningsverschijnsel waar je het beste van moet maken.

Goed dat je het zegt. We hadden een moeilijke groep maar er zijn mensen weggestuurd. Sfeer is nu veel beter.

Het is lastig. Je ‘mag’ niet op je kamer, de huiskamer is soms ook druk. Programma wijzigt vaak. Ik kan daar slecht tegen.

Je mag met 2 weg, aanvraag in drievoud en dan wijzigt de ander de plannen. Heb bijv nu maandverband nodig maar kan niet naar de winkel, zulke dingen.

Had het beter kunnen voorbereiden maarja. Heb ook te weinig kleding eigenlijk.

Verder dus momenteel een prettige groep. Zometeen een meeting, dat faciliteren ze wel. Dat heeft ook een duidelijke structuur, dat gaat vast beter. Ondanks alles zitten de pammen nu op een vijfde vergeleken met dag 1.
vandaar mijn pokkenhumeur haha.

Alinde zei:

vandaar mijn pokkenhumeur haha.

Klik om te vergroten...

Ik kan me er iets bij voorstellen 😅 Ik hoop dat het lukt om je er niet teveel van aan te trekken. Uiteindelijk hoef je niet verder met die mensen, maar wel met jezelf en jouw proces.

Dank je wel!!

Ik waardeer jullie Posts heel erg, ik kan het niet vaak genoeg zeggen.

Mijn corvee-maatje van deze week begrijpt het principe niet zo goed, hij is van een andere cultuur. Ik word best afgesnauwd, heb dit ook gemeld maar denk niet dat het opeens gaat veranderen. Gelukkig vanavond voor t laatst.
Hij doet dan bijv allemaal dingen die er niet bij horen en is boos als ik daarmee niet help.

Ik was vanmorgen bij een meeting. Mij was gevraagd de 12 stappen voor te lezen en ik probeerde hier niet al te emotioneel te worden.
Verder heb ik mijn cleantijd voor alcohol geteld. Ben uitgegaan dat voorgeschreven benzo’s nu niet meegerekend worden. Heb de 30 dagen sleutelhanger in ontvangst genomen en het deed me heel veel. Een persoon van de groep was er ook en het was fijn te weten dat 1 iemand ook weet waar ik doorheen ga. Qua leven op de afdeling.

Aan het einde brak ik helemaal. Na afloop. Iedereen naar huis, ik terug naar de eetzaal waar een paar mensen heel chagrijnig zijn. En het gaat nergens over vergeleken met een meeting. Ik moest huilen en zei dat ik naar buiten zou willen maar niet kan. Want eten staat klaar etc.

Het is raar dat je bij de meetings juist wel nrs uitwisselt en in de groep weer niet. Ik snap het maar dat is ook weer schakelen.

Ik heb iemand gezien die ik als sponsor wil vragen maar aan het einde was ik haar even uit het oog verloren. Ze komt vast vaker. Ze zoekt sponsees, dat had ze aangegeven.

Het leven in zo’n groep is lastig tijdens de onttrekking. Het personeelstekort is ook dagelijks voelbaar en ze verdienen stuk voor stuk een medaille.

Misschien kan ik een programma-vrije dag afspreken. Nu is het beleid een beetje dat je het wel probeert en als t niet gaat kun je je excuseren.
Maar eigenlijk gaat t standaard niet de laatste dagen. Al die mensen en gedoe, ik houd eigenlijk geen enkele les vol. Door de onttrekking.

En bijv als de leiding laat is of t programma omgooit kan ik daar ook niet tegen.

Heb het gevoel dat de leiding wel begrip heeft, dat het erbij hoort en dat ik veel medicatie heb en snelle afbouw. Volgens mij heb ik wel laten zien dat het geen onwil is en dat ik zoveel mogelijk mee draai.

OtherShore zei:

Ik heb het gevoel dat je op het moment meer behoefte hebt aan je hart luchten dan aan een diep gesprek, maar het valt me op dat je de laatste paar dagen behoorlijk in je ergernis zit. Pas je op dat je daar niet teveel in wegzakt? Waarschijnlijk is het toch een soort ontwenningsverschijnsel waar je het beste van moet maken.

Klik om te vergroten...

Dit patroon valt me al een tijdje op bij @Alinde . Spuien van waar je mee zit, dan volgt er advies, daar dank je wel voor zeggen, zeggen dat je moe bent nu, en er dan ogenschijnlijk helemaal niets mee doen (ook niet als de vermoeidheid weg is) en weer op de draaimolen springen waar je al een tijd op zit om hetzelfde rondje nog een keer te doen, en een paar dagen laten weer min of meer hetzelfde verhaal, gevolgd door wat andere suggesties, en zo kabbelt het voort en glip je overal tussendoor maar kom je nauwelijk vooruit.

Je hart luchten is belangrijk en dat doe je ook vaak en goed, maar als je de suggesties niet gaat doen dan mis je wel de helft. Waar je denk ik veel winst uit kunt halen is om te gaan oefenen met dingen doen waar je geen in hebt. Als je moe bent toch meer doen dan je denkt dat je aan kunt. Je zult merken dat er meer uit kan komen dan je denkt, en je traint je hoofd om niet toe te geven aan de impulsen. Vooral dat laatste - want als een verslaafd hoofd altijd zijn zin krijgt dan eindigt het natuurlijk weer in zin krijgen in destructief gedrag en daar uit gewoonte aan toegeven.

Zoek de balans met het bezig zijn met het programma, maar houd ook in je achterhoofd dat je overal van kunt leren en anderen ook van jou, ongeacht hoe het gaat. Binnen de 12-stappen programma's leren we van de ervaring van elkaar, dus als iemand deelt hoe hij zij ergens mee om heeft leren gaan en dat is van toepassing op jou, ga dat dan ook een kans geven door het te doen zonder te veel bezig te gaan met het hoe en wat ervan. Je merkt vanzelf of het voor jou ook werkt of niet, maar probeer het.

Ik weet niet of de timing van dit bericht helemaal juist is, want je zit nou eenmaal in een rotperiode met Benzo afbouw, maar neem het alsjeblieft ter harte, ga kleine dingen oppakken en ervaar hoe het is om veranderingen in jezelf in gang te zetten en hoeveel je kunt bereiken door te doen.

Zo is het denk ik wel lang genoeg. Als je jezelf meer leert accepteren en vertrouwen (en dat niet laat afhangen van wat een ander vindt, of - erger nog - wat je denkt dat een ander er van vindt) kun je zo onwijs ver komen.

😘