Tijd van bezinning - waar?

Redelijk geslapen. Ik merk dat het gisteren veel geweest is, alle gesprekken, gezichten, verhalen. De weg nog niet weten etc.

De medicatie is nog niet veranderd, volgens mij gaat dat morgen gebeuren.

Gisteravond wel even gehuild bij de tv, dat ik hier nu zomaar tussen wildvreemde mensen voor de tv zat voelde even heel raar. Ben gewoon blijven zitten, geen tranen met tuiten maar gewoon ff emotioneel.

Verder heel veel wisselende gezichten van personeel. Allemaal lief maar lastig te onthouden wie waarover gaat. Dat zal wel wennen na paar dagen.

Behandelplan doorgenomen. Heftig, ik ben afgelopen oktober echt in de war geweest en om dat zo terug te lezen is pittig. (Broer heeft bij intake verteld daarover).

mw zei wel dat ze soms een ander persoon ‘onder de pammen’ vandaan zien komen. En dat het idd moeilijk is om er zelf thuis vanaf te komen.

Verder willen ze ruim tijd nemen dus als er langere tijd nodig is dan kan dat.

Juist omdat ik in oktober ff in de war ben geweest denken ze dat ik tijd nodig heb.

Ja ik denk dat naar huis gaan lastig wordt. Maar misschien als ik me beter voel zonder benzo’s, dat alles er iets rooskleuriger uit ziet.

Ik heb natuurlijk de naam van de instantie genoemd dus wil niet in detail treden. Maar t eten is niet super.
Dat verbroedert ook wel weer. Met zijn allen mopperen op t eten. Je mag ook niet zelf eten bestellen hier dus het is eten wat de pot schaft.
We koken niet zelf. Dat hoor ik ook wel eens.

Iedereen zegt dat we zo’n leuke groep zijn. Wij zelf natuurlijk maar ook de begeleiding. Ik heb geen vergelijkingsmateriaal maar sommigen zijn vaker geweest.
Mensen komen en gaan, maar er zijn er een paar die nog een tijdje blijven en die zijn een fijne basis.

Je gaat lekker volgens mij. Kan best zijn dat je hele leuke tijd meemaakt en dat moeilijkste tijd komt, als je weer naar huis moet.
Krijg je lekker eten?

Soms komen er een paar tranen.

Maar niet van die overstuur-huilbuien. Ik kan gewoon in de les/groep blijven, het stopt ook weer.

We hadden creatieve therapie en ik heb allemaal vrolijke pilletjes getekend en flessen wijn. Het was een opdracht. Als ik naar mijn eigen tekening kijk zie ik wel werk aan de winkel.

Als het eten niet te goed is heb je in ieder geval iets om naar uit te kijken. Ben benieuwd hoe lang je mag blijven daar. Zal me niets verbazen als het afbouwen van de laatste hoeveelheden gewoon thuis gebeurt.
Enjoy the good company!

Achteraf gezien, was vanmorgen mijn laatste lorazepam.

We zouden na het weekend naar diazepam gaan maar het kon ook vandaag.

De arts zei dat het psychologisch ook een stap is voor sommigen, de omzetting van het middel. Dat is het voor mij zeker.

Verder lees ik dat de verbouwing van mijn ouders sneller gaat starten dan gepland dus dat ik het huis niet meer in de huidige staat ga terug zien. Ook best raar. (Start tijdens mijn opname)

Er zijn veel verpleegkundig specialisten hier, daarmee heb je meer contact dan met de arts. Vandaag was voor het eerst de arts, heel aardige man.

Onrustige nacht gehad, met onrustige voeten.

Heb het idee dat de omzetting van de ene naar de andere pam toch wel merkbaar is.

Is dit herkenbaar?

Alinde zei:

Achteraf gezien, was vanmorgen mijn laatste lorazepam.

We zouden na het weekend naar diazepam gaan maar het kon ook vandaag.

Klik om te vergroten...

Klinkt wel als een wereld van verschil. Vandaag gekozen of tot Maandag geen Benzo?

Sorry het staat er onduidelijk.
Vanavond krijg ik diazepam en dan gaan we in stapjes naar beneden.

In het weekend zijn er geen artsen en aanvankelijk was dat de reden om niet op vrijdagavond een verandering in te voeren.

Zo fijn om steeds mensen om me heen te hebben. Ik zit ook regelmatig op mijn kamer. Maar dat ze er ZIJN dat is zo prettig.

We gingen met een paar mensen gelijk medicatie halen. Eentje vond het heftig dat ik (ook nog) Seroquel slik gezien zijn eigen heftige ervaringen daarmee.

De seroquel blijft gewoon wat het is, voor nu, dat valt niet onder verslavingen v Brijder.

Ondersteuning na de kliniek is goed en belangrijk en ik verwacht dat je in principe gewoon aan de slag blijft met een ambulant (alvast navraag doen is vast een goed idee).

Maar je bent niet machteloos en ik denk dat je zelfstandig met een (hopelijk) wekelijkse afspraak ver kunt komen. Je bent er aan gewend geraakt om negatieve gevoelens te onderdrukken met drank/medicijnen. In je herstel gaan er negatieve gevoelens komen, dat is onvermijdelijk. Dus ik zou toch een beetje aan die gedachte proberen te wennen.

Wel op een positieve manier natuurlijk, in de trant van “Die paar weken slapeloosheid is een kleine prijs voor een leven zonder drank/medicijnen”. Dan sta je toch sterker. En het kan allemaal ook nog meevallen.

Thanks mensen, het is teveel om te lezen nu maar ben er blij mee.

Het duizelt me. Alles is discussie nu in de groep. Elke ochtend geneuzel over gevoelens etc.

Een activiteit waarbij geen leiding komt wat ook weer gezeur geeft.

Ik heb het aangegeven hoor. Ik houd het zo niet vol, ik wil even op mijn kamer.

Medische afspraken die verschuiven.

Ik zie vandaag mijn behandelaar dus komt goed. Heb even gestofzuigd op de kamer en wil eigenlijk een soort ‘kamer arrest’. Bij ggz kreeg ik dat juist opgelegd maar hier zijn de groepsdingen belangrijk.

En er wordt ook gedeald en ik weet het… das ook heul irritant.

Uiteraard lees ik jullie later!

En dat dealen wil ik helemaal niks mee te maken hebben en die gast moet uit mijn buurt vanaf nu.

Alinde zei:

En dat dealen wil ik helemaal niks mee te maken hebben en die gast moet uit mijn buurt vanaf nu.

Klik om te vergroten...

Tja, in de buitenwereld wordt ook gedeald, dus vooral onthouden, dat jij geen drugs meer hoeft.
Dealers gaan vaak jankende vervroegd naar huis omdat ze gepakt worden. Bemoei je er niet mee raad ik aan en geniet van de rust die je even op je eigen kamer kunt pakken.
Succes!

Alinde zei:

En dat dealen wil ik helemaal niks mee te maken hebben en die gast moet uit mijn buurt vanaf nu.

Klik om te vergroten...

Misschien kun je het op een voor jou veilige manier aankaarten bij de verpleging. Dit is geen gezonde situatie in een detox, en wellicht komt je eigen herstel er door in gevaar.

er wordt gedealt in de kliniek ?!

dat zou ik zeker melde gelet op ieders weg naar herstel daar

OtherShore zei:

Wel op een positieve manier natuurlijk, in de trant van “Die paar weken slapeloosheid is een kleine prijs voor een leven zonder drank/medicijnen”. Dan sta je toch sterker. En het kan allemaal ook nog meevallen.

Klik om te vergroten...

Slapeloosheid moet je niet onderschatten.

Ik keek zelf het meest op tegen slapeloosheid, en vooral ook omdat die in mijn geval ruim 7 weken duurt (wist ik uit eerdere pogingen tot blijvend herstel).

@Alinde je zou eens kunnen informeren naar het middel Promethazine.

Zelfs bij detox van pammen werd dat regelmatig voorgeschreven bij ons in de kliniek. Zelf heb ik ze sinds ontslag in pilvorm, daarvoor in kliniek kreeg ik het als drank, 25ml. 2 uur voor het slapengaan innemen.

Doet geen wonderen, maar helpt wel iets.


Verder ben ik niet zo van doktertje spelen, echter wou ik deze tip wel even meegeven.