Tijd van bezinning - waar?

Vind t zo bijzonder dat op dit forum mensen in gebruik en ‘cleane’ mensen tegelijk schrijven. Soms vergeet ik ook dat niet iedereen wil stoppen of helemaal wil stoppen.

En mooi dat er zo ontzettend veel kennis wordt gedeeld.

Alinde zei:

Soms vergeet ik ook dat niet iedereen wil stoppen of helemaal wil stoppen.

Klik om te vergroten...

Maar ook: niet willen stoppen zit een beetje ingebakken in verslaving. De meeste verslaafden zijn er erg dubbel in: ergens willen ze wel stoppen, maar ergens ook helemaal niet, en ondertussen blijven ze de verslaving voeden. Als je dan gaat wachten totdat je een duidelijke nee voelt dan ben je nog wel even bezig. Soms komt dat moment nooit, zelfs niet nadat je leven in duigen is gevallen.

Daarom heb ik er ook moeite mee als mensen zeggen “Hij/zij moet zelf willen stoppen”. Ja, ergens wel waar natuurlijk, maar het moment dat iemand die verslaafd is niet meer wil gebruiken komt misschien wel nooit.

Stoppen is toch vooral een kwestie van verstand op nul en gewoon doen. Als je een tijdje nuchter bent krijg je controle over je leven weer terug.

(Ik heb het alleen over mensen die echt op het punt van verslaving aangekomen zijn. Verslaving verstoort namelijk je wil en je rationele vermogens, dus de wil wordt dan een onbetrouwbaar ding. Het verslaafde brein wil altijd gebruiken.)

Thanks! Ik lees soms dat mensen pauze hebben van een middel. Of dat ze stoppen met hun middel en wel alcohol drinken.

Ik kan dat sowieso niet. Dan is het hek weer van de dam. Met alcohol kon ik eerst nog wel stoppen of minderen maar dat kan niet meer. 1 glas en ik sla op hol, ik word helemaal gek. Broers zeggen dat ze dan een ander persoon treffen. Ik lieg, bedrieg, steel, ik ken geen schaamte meer.

Los daarvan zou ik de meetings missen. Stel dat ik nu zeg, ik gebruik geen alcohol en benzo’s meer maar wel speed.

Maar wel fijn dat het niet een soort lotgenoten- toestand is hier. Dat gaat soms alleen nog maar over problemen.

Herinner mij nu opeens dat ik in 2012, terwijl ik al 2 jaar droog stond, de voorraad van mijn verjaardag er doorheen gejaagd heb. En dat was veel.. ik kon met de seroquel ook geen maat meer houden. Op een gegeven moment ging ik hallucineren en heb ik de crisisdienst gebeld.

Voor de omgeving is dit onopgemerkt gebleven. Ze waren op vakantie en ik ben een week mijn huis niet uit geweest.

Wel apart dat ik in de jaren daarna nog redelijk maat heb weten te houden met alcohol. Die ene keer was echt niet normaal, had geen idee meer wat voor dag het was.

Als ik nu drankvoorraad zou hebben thuis zou het weer mis gaan. Hebben jullie het is huis, voor bezoek oid?

Heb ook nog een vraag over diagnostiek.

GGZ blijft hameren op onderzoek voor een 2e diagnose. Ik heb steeds gezegd dat ik dat pas wil als de medicatie er af is. Want als de medicatie er nog op zit, heb je sowieso allerlei rare afwijkingen.
Maarja dat moment is nu.
Ik zei voor de grap eens dat het lijkt of ze een bonus krijgen als ze een diagnose stellen maar toen zei iemand uit het werkveld dat dat daadwerkelijk zo is.

Dan hebben we Roos die bij Brijder werkt. Zij is verpleging in de kliniek. Zij zei juist dat de diagnose er soms af kan na verloop van tijd, en dat ik een MDO kan doen. Ik denk dat voordeel van onderzoek binnen Brijder is, dat ze me al 5 weken geobsedeerd en gerapporteerd hebben. Daarin staan ook de rapportage van de nachtdienst.

Onderzoek bij GGZ zie ik niet zo zitten want ik vind dat ze spijkers op laag water zoeken.

Ze hebben het over beschermd wonen gehad… maar wat ik op een ander topic lees vind ik dat iets te intensief.

Ja sorry Mister ben wel blij dat je het programma hebt gedeeld!
Maar had in kliniek al zoiets, wanneer mogen we een dagje vrij?
Zou dat geen 365 per jaar willen haha. Misschien werkt het voor anderen wel hoor.

Mijn ouders hebben geholpen… Dan pakt mijn oude vadertje zijn laptop en zitten we in de half verbouwde kamer verzekeringen te kijken. (later zal ik deze herinneringen koesteren).

Overigens past de gemeentepolis van Univé het best.

Verder paar uurtjes geslapen en weer wakker. Het stormt hier. Met die paar uurtjes red ik het wel weer even. Mogelijk wordt mijn tante-zegger vandaag geboren. Hoewel die de eerste 1,5 jaar nog geen tante zegt.

Die rommel wordt ook steeds duurder.

Ja bizar. En vroeger deed ik nog wel eens iets alternatiefs maar dat is ook niet meer te doen.,

Beetje verdriet om iemand met wie ik een relatie was begonnen, maar wat niet kon. Tijdje geleden.

Ik mag het voelen. Vroeger nam ik op dit soort momenten een pam. Ik voel het bij het zien van de foto’s uit die tijd. Hoe ik, nadat het voorbij was, op straat liep om hem tegen te komen. Om hem niet tegen te komen. Ik miste die armen so much.

- misschien is dit vaag -

suc6 met je afspraak wees open en eerlijk laat zien hoe ver je al bent

Heb letterlijk een gut feeling. Iets heel naars dat begint in de dikke darm en wat een ellendig gevoel geeft. Dit heet nou voelen.

Weet niet of het door bovenstaande komt of door wat anders.

Dit krijg je zonder pammetjes.

Alinde zei:

Beetje verdriet om iemand met wie ik een relatie was begonnen, maar wat niet kon

Klik om te vergroten...

Wie weet wat de toekomst nog voor jullie brengt

Alinde zei:

Dit krijg je zonder pammetjes.

Klik om te vergroten...

Precies.
Heel normaal en heel menselijk.
Vroeger verdoofde je alles met pammetjes of wijn. Dan is je gevoel weg. Dan sta je op neutraal. Geen plek voor gevoelens.

Klopt Kordie. Hoewel de alcohol mij soms ook gevoelig maakte. Dan kon ik zonder drank niet voelen en met drank wel. Ging ik huilen na een (of meer) flessen wijn.

Die man is niet meer te redden, hij schijnt inmiddels op staat te leven. Ik zeg het niet snel maar denk dat hij niet meer te redden is. En mocht hij nog het licht zien, tussen ons is al teveel mis gegaan.

En toch mis ik die armen om me heen. Gestoord als hij was, hij kon wel luisteren.

Merk dat ik alweer op zie tegen ggz morgen.

Er is geen recent behandelplan en ik weet ook niet welke kant we precies op werken. Natuurlijk crisis voorkomen maar dat is nogal breed. Van iemand helemaal drogeren tot niet ingrijpen als er crisis is, tot werken aan een zinvol leven met een eigen inkomen.

Ik heb vaak mijn broer meegenomen, dit begon toen we er niet uit kwamen met de afbouwpoli. Jongste broer heeft mijn signaleringsplan gemaakt, ik kreeg er in de kliniek complimenten over.

Vorige keer merkte ik dat ze mij met kleine opmerkingen weer de kant van die tweede diagnose op probeerde te krijgen. En ja ik heb destijds gezegd dat ik het pas wilde onderzoeken als de middelen er af waren. In de kliniek is het woord nooit gevallen, nergens, al die 5 weken niet.
ze zagen wel ‘dingen’ met name in het stellen van grenzen. Maar dat is ook iets van vroeger.

Zou binnenkort toch het behandelplan weer willen bespreken. Maar nu ben ik moe. Eerst maar stabiliseren en dagbehandeling.

Leuk man foto’s. Allemaal foto’s van mijn ouders waarom ik NIET bij ze terecht kon en dan allemaal verbouwing troep. Kan de terugval wel weer een beetje verklaren. (Van december)

Antabus zit er weer in voor vandaag. Had een ‘vreemde’ mevrouw met beeldbellen.

Wim van WMO was er. Hij vond mij heel helder en stabiel overkomen. Kennelijk is het slaaptekort me niet aan te zien of is dit altijd nog beter dan wat het was.

Er komt een andere organisatie helpen met huishouden. We hadden telefonische intake. Ik wilde bijna roepen: hoeft niet, ik kan het heus wel. Maar het gaat erom dat het me niet lukt. Lichamelijk wel maar ik heb geen overzicht.

Het contact met fellows doet me goed. Ik heb ook contact met een mogelijke sponsor. Ik heb altijd zoveel schaamte gehad voor dingen die ik niet kan. Ik ben best slim maar sommige simpele dingen lukken me niet. Dan ben ik boos op mezelf.

Vanavond met de fiets-fellow ga ik lopen. Om het verhaal ingewikkeld te maken. Die is ook echt relaxed. Gaat ook gaaf werk doen. Tijdens zijn gebruik werkte hij niet meer volgens mij.

Alinde zei:

Er komt een andere organisatie helpen met huishouden. We hadden telefonische intake. Ik wilde bijna roepen: hoeft niet, ik kan het heus wel. Maar het gaat erom dat het me niet lukt. Lichamelijk wel maar ik heb geen overzicht.

Klik om te vergroten...

En dan is het heel goed om daar hulp bij te krijgen! Ik heb hetzelfde, en doordat er nu elke week hulp is is mijn huis zoveel leefbaarder. Hoe het nu is als ik zeg 'let niet op de zooi hoor, het is echt ontploft', zo was het voordat ik hulp kreeg als ik het 'vrij netjes' had.

Het einde raakt niet meer zoek.