Tijd van bezinning - waar?

Ik heb een vraag.

Drie weken geleden, tijdens de alcohol-detox, merkte ik dat mijn zweet anders ging ruiken. Deze geur had ik nooit eerder meegemaakt, ook niet tijdens eerdere periodes van binge-drinken of juist het stoppen met drank. Vieze chemische lucht. Ik dacht dat het weer minder was geworden... totdat ik me realiseerde dat door verkoudheid of Corona mijn reukvermogen minder (tot weg) was dus dat die lucht misschien al die tijd er geweest is.

Vanmorgen heel lang en uitgebreid gedoucht maar het is er weer/ nog steeds. Natuurlijk zou ik me vol kunnen spuiten met deodorant maar het moet er toch uit denk ik.

Is dit herkenbaar voor iemand? Zo'n chemische lucht?

Alinde zei:

Ik heb een vraag.

Drie weken geleden, tijdens de alcohol-detox, merkte ik dat mijn zweet anders ging ruiken. Deze geur had ik nooit eerder meegemaakt, ook niet tijdens eerdere periodes van binge-drinken of juist het stoppen met drank. Vieze chemische lucht. Ik dacht dat het weer minder was geworden... totdat ik me realiseerde dat door verkoudheid of Corona mijn reukvermogen minder (tot weg) was dus dat die lucht misschien al die tijd er geweest is.

Vanmorgen heel lang en uitgebreid gedoucht maar het is er weer/ nog steeds. Natuurlijk zou ik me vol kunnen spuiten met deodorant maar het moet er toch uit denk ik.

Is dit herkenbaar voor iemand? Zo'n chemische lucht?

Klik om te vergroten...

Ik ruik chemisch en zuur bij angst, stress en onrust. Beetje kattenpislucht. Gaat ook slecht uit mijn kleren en douchen helpt niet (5 min later weer stinken).

Soms ook periodes 'gewone' zweetlucht, ook meteen na het douchen. Ik gebruik dan weer een tijdje syneo5 of soortgelijke. Nu na een periode stinken weer een tijdje zweetlucht vrij 👌👌

Dank je! Ja misschien is kattenpis nog een goede omschrijving. Ik heb deze geur nooit eerder gehad.
In de kliniek werd mij 1 x gevraagd door de verpleging wanneer ik voor het laatst gedoucht was. Ik was al dagen niet gedoucht maar gelukkig die ochtend juist wel.
(Dit klinkt heel smerig maar ik was flink ziek en de douches op onze afdeling waren best koud. Vorige opname ging ik wel 1 a 2 x per dag)

Kordie zei:

Geen problemen met je lever(waarden), of andere lichamelijke klachten?

Klik om te vergroten...

Ik heb weken geleden gezegd dat ik een keer met de laptop zou gaan teruglezen en vragen beantwoorden. Nou.... vandaag is het zo ver. In de kliniek had ik geen lekker plekje om te laptop-pen en ook geen concentratie. Maar wat is het voor mij ontzettend waardevol om het verhaal hier terug te lezen.

@Kordie: In november waren de leverwaarden goed bij binnenkomst. Deze keer (half december) helaas niet. Verder darmklachten gekregen tijdens de terugval maar dat was redelijk snel weer onder controle. De leverwaarden waren na een week goed genoeg om met Antabus te kunnen beginnen. Ik weet geen getallen maar dan ging het wel de goede kant op anders starten ze daar niet mee.

Ze hebben telkens Ciwa-controle gedaan, net zolang totdat de waardes weer goed waren. Echt met alle tijd en liefde van de wereld en volgens mij zelfs midden in de nacht. En ik lag op een kamer met extra controle en een alarm... dat ik dan weer voor lichtknopje aan zag. Ik ben echt heel goed gemonitord.

Manu76 zei:

Veel sterkte @Alinde!
Trouwens wat ik voor je hoop, is dat je niet je slaapproblemen als reden blijft noemen, maar toch ook een beetje de knop in je hersenen. Je zei zelf vorige week, dat je nog niet echt klaar was met alcohol. Je had je benzo tijdperk netjes afgesloten, maar stoppen met alcohol had je nog niet als even definitief gezien. Je was al bang dat je weer ging drinken, dagen voordat je weer ging kopen. Je besluit had je onderbewuste al genomen volgens mij.
Succes en twijfelen is funest!

Klik om te vergroten...

Thanks. Die knop in de hersenen ja...
Hij is nog niet om hoor. Het is dat ik Antabus slik...

Vandaag is er 1 meeting, morgen 2, maandag 2 (tegelijk dus dat wordt kiezen), dinsdag 1, woensdag 1.
Ik heb niet als doel om elke dag een meeting te doen. Maar er zijn er genoeg. Iemand uit de buurt wilde wel samen fietsen, dat is fijn.

Kordie zei:

Hoeveel heb je gedronken als ik zo vrij mag zijn om dat te vragen?
Ben benieuwd of je echt zoveel hebt gedronken dat je "tegen de bandenstapel" bent geklapt of dat je nu meer diep in de grindbak zit te spinnen.



Het is een ziekte.
Zodra jij een druppel wijn hebt zul je waarschijnlijk snel op een lege fles zitten, en dan denk je och nummer twee kan ook wel.

Als je dadelijk de verslaving meer onder controle hebt dan is je niet actieve verslaving wel nog een ziekte, maar kun je wellicht makkelijker de keuze maken om niet te gaan drinken.
Hoe dan ook: voor nu is het ruk voor je, want onbegrip vanuit naasten is super vervelend.

Klik om te vergroten...

Nogmaals waardevol om dit terug te kunnen lezen. Op straat zijn er geen ongelukken gebeurd. Ik heb op de automatische piloot alles kunnen fietsen, thuis de fiets in t schuurtje kunnen zetten, 3 deuren kunnen open maken. t Is kennelijk gelukt met pinnen ook.

Thuis ben ik wel gevallen. Naar wat ik mij herinner, was mijn moeder erbij. Ik had een rood oog (weer eens wat anders dan blauw), een wond net onder mijn wenkbrauw, en mijn bovenlip was zodanig kapot dat ik mij later afvroeg of het weer netjes aan elkaar zou groeien. En mijn achterkant van mijn bovenbeen helemaal paars. Ik weet niet precies of ik dan op een stoel geklapt ben met mijn hoofd of op de tafel. Ik mag echt blij zijn dat het NAAST mijn oog kwam in plaats van er in en dat mijn tanden nog in mijn mond zitten.
Dat was op de dinsdag. Hoe ik het mij herinner heb ik pas woensdag het bloed van mijn gezicht gewassen met een vaatdoekje. Want daar was mijn broertje bij.
En of ik dan naar de buren geweest ben met die bebloede kop....
En of ik met dat hoofd zo over straat ben geweest nog s avonds.

Valt wel onder 'tegen de bandenstapel' denk ik.

Maar ik merk dat ik het blokkeer. Ik heb er nog niet om kunnen huilen oid. De antabus-afspraak heb ik gemaakt omdat ik dan met kerst in de kliniek kon blijven. Ook dat zit nog in de ratio en niet in het gevoel.
Overigens zijn de wonden wel heel mooi geheeld. Nu de binnenkant nog

Alinde zei:

Um... die online meetings, doe je dan zelf ook mee, of zit je er meer naar te kijken zeg maar? Komt iedereen in beeld?
Even een soort drempelvrees. Koudwatervrees. Of hoe heet dat. Ik bedoel van CA.

Klik om te vergroten...

Je kunt meedoen maar dat hoeft niet. Je kunt je camera uit zetten als je dat fijn vindt. Ik vond 't stukken minder dan een fysieke meeting. De verleiding was ook groot om iets anders te gaan doen op de computer of een beetje voor me uit te spacen. Maar probeer 't maar.

Alinde zei:

Ik kan als het goed is weer 6 weken dagbehandeling bij ggz.

Klik om te vergroten...

Weet je zeker dat dat helpend voor je is?
Of volg je het advies wat professionals zeggen?

Vandaar mijn vraag:
Ik heb een vrij pittige vorm van PTSS achter de kiezen. Ik zou ook dagbehandeling MGGZ kunnen doen voor een maandje of twee.
Maar ik heb er bewust voor gekozen om via de (ex) werkgever en reintergratiebureau te gaan kijken naar passend werk(zaamheden).
Ik wil namelijk niet steeds weer geconfontreerd worden met mensen die hetzelfde meegemaakt hebben als ik.
Absoluut niet ten nadelen van hen, laat ik dat voorop stellen. Maar ik denk dat de confrontatie mij niet goed zal doen.

Dank je. Dit is wel eigen keuze deze keer.

Ik snap wel wat je bedoelt. Misschien goed om een iets breder beeld te schetsen. Ik kon altijd bij mijn ouders ´hangen´ als ik mijn dag niet had. Beginnen met koffiedrinken, oh dan bleef ik wel lunchen, er moest vast nog wel iets in de tuin gebeuren, buurman kwam langs.... oh bijna avondeten. Ze wonen op t platteland dus er is altijd wel iets te doen met de dieren en de planten.

Na een gesprek tussen Brijder en de familie 'mag' dit niet meer. Niet aanwaaien en blijven hangen en koffiedrinken en nog een kopje en ff bij de beesten kijken etc. Best wel logisch maar het is wel even wennen want hier is nooit een duidelijke grens in geweest. Dus heel concreet, hier en nu, is het elke ochtend voor mij lastig dat die optie er niet is. Om even naar het dorp te fietsen, koffie te drinken en even te kijken hoe t allemaal loopt. (want zo kun je als Wajonger best je tijd vullen)

Ik heb uiteraard mijn ambulant begeleider gesproken. Hij neemt de eerste maanden NA benzo-afbouw heel serieus en zegt dat dat niet het moment is om te solliciteren en te re-integeren. Ik had zelf gekeken voor dagbesteding via verslavingzorg, hij zei dat hij dat niet direct bij mij vindt passen. En SPV (van GGZ) zei dat ze daar ook nog in gebruik zijn (?), dat lijkt me niet zo handig.
Dagbesteding via GGZ is een optie... alleen dat is best een eind fietsen en de ervaring leert dat ik er 9 van de 10 keer niet mijn bed voor uit kom. Ik bedoel, de verslaafde in mij vindt het heerlijk om zich nog een keertje om te draaien. Staan ook verder geen sancties op, wie er niet is die is er niet. Dat is nu voor mij niet helpend.

De dagbehandeling is voor nu de beste optie. Ik val echt nog onder het kopje crisis. Vanmorgen weer gedoucht (om 5.00 uur voor de verandering) en de vorige keer was letterlijk in t oude jaar. Vraag niet wat ik eet, want ik weet het echt niet. Dat creatieve van de dagbehandeling vind ik fijn, voor nu. En het is echt dichtbij. En je MOET wel gaan.
Ze vragen hoe je geslapen hebt, wat je gaat eten. Echt de basis-dingetjes. Want ik kan best online discussie voeren over van alles, maar een boterham smeren is moeilijk. Moet ook mijn tassen van de opname nog uitpakken. Om even de situatie nu te schetsen.

Kordie heel veel succes met jouw traject. Klinkt ook niet makkelijk, goed te horen dat je toe bent aan de volgende stap.

Duidelijk verhaal Alinde.
Dit lezende denk ik dat je inderdaad dat je een goeie keuze maakt.

Alinde zei:

Kordie heel veel succes met jouw traject. Klinkt ook niet makkelijk, goed te horen dat je toe bent aan de volgende stap

Klik om te vergroten...

Dankjewel.

Dankjewel!

En t is natuurlijk best logisch dat je niet met 41 jaar te vaak bij je ouders moet hangen. Maar we hebben daar nooit duidelijke afspraken over gehad en ook als zij oppassen is het leuk om even langs te gaan en als het weer is om buiten te zitten etc etc etc. Sinds zij een gesprek met de Brijder gehad hebben is die route afgesloten en dat is voor mij echt een nachtmerrie als ik wakker word s nachts. Dan slaap ik tussen 2 en 3 als ik mazzel heb en dan word ik 3.00 uur wakker en dan voelt het als de hel.
(Ja ik vind benzo afbouw toch hel bij nader inzien). Ik heb dan ook even het gevoel dat ik niet naar buiten kan (kliniek-gevoel) en moet dan ff realiseren wat wel en niet klopt.

Nee, er zit geen nachtdienst, ja, ik kan gewoon naar buiten. Nee er loopt niemand op de gang. Nee ik kan niet naar ouders. Nee ik kan niet naar de buren midden in de nacht.

Alinde zei:

Yes… maar ik slik nu Antabus. De trek is er wel.

Misschien kan ik met de buurvrouw vaker afspreken.

En even bij mijn oude dagbesteding langs.

Klik om te vergroten...

Online meetings zijn er ook natuurlijk. Daar mag je gewoon zien 'bij aanschuiven '

Ze zeggen wel eens dat je er op uit moet, dat je niet kunt wachten tot er op een dag iemand bij je aanbelt om je te gaan helpen. Maar hier stond dus WEL letterlijk een fellow op de stoep donderdag om te vragen of ik mee ging.
Kun je nagaan hoe lui ik ben. Dat ik heb zitten wachten tot de hulp hier thuis bij mij kwam aankloppen. Sarcastisch uiteraard

Dank je. Daar hadden we het al even over. Had ik me voor vanavond voorgenomen, online of offline. En dat werd dus offline, het was fijn.

Ik denk dat ik maar moet gaan accepteren dat ik nog een tijd slecht zal slapen. De lat op andere gebieden niet hoog leggen. Beetje creatieve therapie, meetings volgen.
Vriezer vol gooien met eten voor als koken of boodschappen doen niet lukt.

Er zit hier nou eenmaal geen nachtdienst.... ik moet er toch zelf doorheen. 3 x per week Antabus innemen bij beeldbellen. AH to go is geen optie meer. Althans wel voor een croissantje ofzo. Das misschien wel fijn als het echt een kutnacht is.
Bedoel 6 uur s ochtends wijn halen kan niet meer.... met Antabus.

Benzo-verslaving is de ergste verslaving volgens sommigen (ook personeel van de kliniek). Ik kan het maar beter serieus nemen, het zal niet vanzelf gaan.

Enige wat MOET.... is op kraamvisite gaan bij broer als het zo ver is. In tegenstelling tot kerst en mijn moeders verjaardag.... vind ik dat ik dat NIET kan afzeggen. Overigens was t vorige keren spannend of hij niet zou bellen als ik ladderzat was. Gelukkig is dat net goed gegaan. Daar hoef ik in ieder geval deze keer niet bang voor te zijn. Wil de baby een armbandje geven van mijzelf van vroeger. t moet nog even gerepareerd worden maar dat kan nog net op tijd, denk ik.

De opruimkabouters van november hebben niet zo goed begrepen dat er een systeem zat in mijn huishouden. Het was 1000 % lief bedoeld maar ik ben nog steeds dingen kwijt.

Bijv een cadeaubon die ik morgen wel zou willen gebruiken. Hij lag op tafel. Er lag heel veel op tafel… en dat lag bij thuiskomst allemaal niet meer op tafel maar waar dan wel?

Moet dit midden in de nacht? Ja dit moet midden in de nacht.

Het blijft een lastige. Wanneer is iets een achterdeurtje, wanneer is het betutteling? En in hoeverre kun je dat zelf nog bepalen?

Iemand van mijn laatste groep, zij levert haar pinpas ergens in, haar OV-kaart. Voor haar is dat vrijheid, juist doordat ze alle achterdeuren dichttimmert voor zichzelf. Nieuwe telefoon, nieuw nummer, geen nummers van de mensen van de kliniek.

Binnen de kliniek is het best onhandig dat je geen scharen mag, geen mesjes. Gewoon omdat je wel eens fatsoenlijk een appel wilt kunnen schillen maar dat gaat nou eenmaal niet. Geen nagelknippertje.... en dan schijnt er wel een gezamenlijk ding te zijn voor 3 afdelingen maar dat is dan net kwijt. Ik heb flink bonje gehad over nagels knippen op mijn eerste dag.

Wanneer mag je iemands pinpas meenemen, iemands wijn weggooien, iemands fietssleutel verstoppen, iemands messen weghalen? En wanneer kan diegene dit nog voor zichzelf bepalen of moet er ingegrepen worden? Mijn familie heeft iets meegenomen van mij wat ik niet fair vind. En het gaat er niet om dat ik 'dat ene' nu per se terug wil. Het gaat er om dat het VAN MIJ is. Ik ben qua alcohol nu 3 weken clean (benzo's iets korter) en ik vind nog steeds dat het niet fair is. We hebben het hier niet over een nagelknippertje helaas.

Het is een ethisch ding. Ik maak het niet concreet en ik hoef ook geen concrete antwoorden op een vaag verhaal. Maar denk dat het uiteindelijk bij veel mensen speelt, qua verslaving, relaties enzo.

Even een overpeinzing op de zondagochtend.

@Alinde je zult inderdaad een tijd slecht slapen. Probeer daar vrede mee te sluiten. Hoe meer je er mee be ig bent, des te slechter slaap je. In mijn ervaring dan. Het komt allemaal goed.

Barrières opwerpen met pinpassen enzo hielp bij mij nooit echt. Uitvogelen waarom ik gebruikte en dat aanpakken werkte wel.

Thanks. Jij bent wel verhuisd toch? Vind ik ook best een stap.

ja het moet nu ff comfortabel zijn. Heb afgelopen zomer bijv nieuw duur dekbed gekocht maar ik vind het een rotding to be honest. Vannacht m’n ouwe vod er weer op gegooid en dan ga ik tot eind februari niet meer met dat nieuwe ding kloten of druk om maken.

Ik ben gewoon ziek. Kan nu geen carrière maken, geen beddenwinkels bezoeken. Kan wel schilderen en kleien. Meetings bezoeken. Maar bij benzo afkick ben je gewoon ziek. That ‘s what it is.

Alinde zei:

Thanks. Jij bent wel verhuisd toch? Vind ik ook best een stap.

ja het moet nu ff comfortabel zijn. Heb afgelopen zomer bijv nieuw duur dekbed gekocht maar ik vind het een rotding to be honest. Vannacht m’n ouwe vod er weer op gegooid en dan ga ik tot eind februari niet meer met dat nieuwe ding kloten of druk om maken.

Ik ben gewoon ziek. Kan nu geen carrière maken, geen beddenwinkels bezoeken. Kan wel schilderen en kleien. Meetings bezoeken. Maar bij benzo afkick ben je gewoon ziek. That ‘s what it is.

Klik om te vergroten...

Ik ben verhuisd ja. Niet dat dat veel hielp om clean te blijven hoor. Daar is echt het interne werk voor nodig. Maar ik zit nu wel even goed hier in het ouderlijk huis. Rustige plek om m'n leven weer opnieuw op te bouwen. Inmiddels is er heel veel veranderd.

Je bent inderdaad ziek. Gun jezelf ook de rust om daar van te herstellen.