Tijd van bezinning - waar?

Trouwens over dat "hoofd in een vissenkom" gevoel:

Kan het zijn dat dit brainfog is? Ik weet niet of je hiermee bekend bent?

Ik heb dit gehad. Er zijn wellicht meerdere aanleidingen voor, maar bij mij kwam het door spanning in mijn lichaam dat uiteindelijk leidde tot spierknopen in mijn nek en nekspieren die constant op standje verkrampt stonden, waardoor een spanning helemaal boven over mijn schedel heen liep tot aan mijn voorhoofd en ogen toe en tegelijk als een soort band om mijn hoofd spanningshoofdpijn en ook brainfog veroorzaakte en hierdoor alles als wazig binnenkwam: mijn gevoelens, mijn gedachten, soms zelfs geluiden en mijn zicht. Bijna alsof je onder water bent en alles dof/troebel is (vandaar dat ik hieraan denk als je het over hoofd in vissenkom gevoel hebt).

dupont zei:

Er is één vereiste voor lidmaatschap: het verlangen om te stoppen met gebruiken. Je hoeft niet clean of gestopt te zijn maar dat dus wel willen. Daar hoort alcohol ook bij. Je zou wel kunnen komen hoor maar dan zou je steeds een witte sleutelhanger op moeten halen.

Klik om te vergroten...

Ja zo had ik het ook begrepen.

Ik sprak iemand die verslaafd is geweest aan opiaten en daar nu vanaf is. Haar was aangeraden om eens op een NA meeting te komen. Maar volgens mij drinkt zij wel alcohol dus dat is dan wat tegenstrijdig.

Mindless zei:

Trouwens over dat "hoofd in een vissenkom" gevoel:

Kan het zijn dat dit brainfog is? Ik weet niet of je hiermee bekend bent?

Ik heb dit gehad. Er zijn wellicht meerdere aanleidingen voor, maar bij mij kwam het door spanning in mijn lichaam dat uiteindelijk leidde tot spierknopen in mijn nek en nekspieren die constant op standje verkrampt stonden, waardoor een spanning helemaal boven over mijn schedel heen liep tot aan mijn voorhoofd en ogen toe en tegelijk als een soort band om mijn hoofd spanningshoofdpijn en ook brainfog veroorzaakte en hierdoor alles als wazig binnenkwam: mijn gevoelens, mijn gedachten, soms zelfs geluiden en mijn zicht. Bijna alsof je onder water bent en alles dof/troebel is (vandaar dat ik hieraan denk als je het over hoofd in vissenkom gevoel hebt).

Klik om te vergroten...

Dank je! Nou ik heb letterlijk last van mijn schouders en nek dus dit zou ook best eens kunnen.

Alinde zei:

Dank je! Nou ik heb letterlijk last van mijn schouders en nek dus dit zou ook best eens kunnen.

Klik om te vergroten...

Ik zou het eens opzoeken: spanningshoofdpijn en brainfog door spierknopen.

Als je last hebt van spierknopen kun je makkelijk met bepaalde drukpunten (gewoon even een video over opzoeken) deze zelf verlichten door ze te vinden en er een poosje een constante druk op uit te oefenen met je vingers. Mijn ervaring is wel dat ondanks dat dit verlichting geeft, het de echte oorzaak (voor mij althans) niet wegnam. Maar die verlichting kan mogelijk wel even heel fijn zijn door je klachten te verminderen.

Dank je. Ik zit opeens te denken dat deze spanning in de spieren misschien ook de behoefte aan lorazepam versterkt.

Ik heb online een praktijk gevonden met oa hypnotherapie, hier in de buurt. Ik moet het zelf betalen maar het is niet onmogelijk. Die doosjes benzo’s waren ook niet goedkoop….

Bij GGZ vind ik het vooral moeilijk dat een ander gaat bepalen of ik behandeling nodig heb en hoeveel en dat ze je bespreken waar je niet bij bent etc.
Het is iets tussen de Kleine ik, de Grote ik, mijn vader, moeder, en het voelt opeens niet zo goed dat al die mensen van ggz zich er over gaan buigen.

Je moet je hulpvraag aan de psycholoog heel duidelijk formuleren bij ggz. Maar ik kan niet zeggen: ik ben in de rouw of ik ben misbruikt of ik heb een auto-ongeluk gehad.
Ik kan niet met emoties omgaan.

Maarja dan hebben ze weer een groep ‘omgaan met emoties’ wat weer helemaal rationeel is.

Even gewogen, de kilo’s zijn er af gevlogen. Eerst tijdens de wine-only week maar kennelijk ook tijdens de griep of Corona. Al 10 jaar niet meer onder dit gewicht geweest.
Verklaart ook een klein beetje de vermoeidheid…

Alinde zei:

Vooral een vervreemd gevoel. Ben ik dat geweest?

Klik om te vergroten...

Misschien een kleine shock cq wake up call.

Ik weet wel dat als ik als buitenstaander één van mijn gebruiksnachten had gezien, ik het heel triest had gevonden.

Alinde zei:

Dank je. Ik zit opeens te denken dat deze spanning in de spieren misschien ook de behoefte aan lorazepam versterkt.

Ik heb online een praktijk gevonden met oa hypnotherapie, hier in de buurt. Ik moet het zelf betalen maar het is niet onmogelijk. Die doosjes benzo’s waren ook niet goedkoop….

Klik om te vergroten...

Dat van die benzo's weet ik wel zeker.

Ik krijg ze zelf niet op recept en heb ze ook nooit dagelijks langer dan een een paar dagen aaneen gebruikt, maar kwam van een ander aan clonazepam en als je nek constant élke dag op slot lijkt te zitten, ga je uiteindelijk die benzo's wel nemen, want die halen direct een stuk van de spanning weg en daarmee ook alle klachten verderop in de "keten".

Maar ik hoef jou denk ik ook niet te vertellen dat benzo's rotzooi zijn. Ja ze werken goed qua ontspanning, maar ze vlakken je ook emotioneel af. (mij wel tenminste) Dat is ook wat het voor mij makkelijk maakt om er niet chronisch elke dag aan te zitten. Ik haat die afvlakking. Ik gebruikte het om de zoveel tijd om even een dagje minder spanning te hebben. Nu is dat helemaal gestopt omdat ik sinds een tijdje dagelijks sport.

Wat mij nu echt met de oorzaak van mijn klachten helpt is eigenlijk een verzameling van meerdere dingen: goed eten, mentaal goed in mijn vel zitten, connecties met mensen, een doel in het leven hebben, sporten en voldoende slapen (die laatste moet bij mij echt nog beter maar daar ben ik mee bezig). Maar élk van deze dingen doen maakt die andere dingen ook makkelijker en in mijn ervaring is sporten of in ieder geval bewegen 1 van de allerbeste dingen om een gezond leefpatroon in gang te zetten. Je voelt je er meteen beter door waardoor je ook eerder voor gezonde voeding kiest, beter slaapt (al is dat bij mij relatief), enzovoorts. Het hoeft ook niet keihard sporten te zijn. Gewoon alleen al een dagelijkse wandeling maakt zoveel verschil.

Alinde zei:

Bij GGZ vind ik het vooral moeilijk dat een ander gaat bepalen of ik behandeling nodig heb en hoeveel en dat ze je bespreken waar je niet bij bent etc.
Het is iets tussen de Kleine ik, de Grote ik, mijn vader, moeder, en het voelt opeens niet zo goed dat al die mensen van ggz zich er over gaan buigen.

Klik om te vergroten...

Ugh... Dat klinkt vermoeiend en juist extra stressvol.

Wat bedoel je hier precies met de Grote ik?

Ik bedoel de volwassene die eigenlijk niet meer rekening hoeft te houden met de dingen waar ik als klein meisje tegenaan liep.
Als ik toen niet kon bewegen door omstandigheden… nu kan ik dat wel maar kom moeilijk van de bank af.

Maandag gesprek met GGZ waarbij ze aangaven dat de familie ook mee moet. Ik zie nu een mail met wat voor gesprek het is, meer de vorm van de behandeling bepalen dan praten over wat ik voel, waarom ik gebruik/gebruikte etc.
De hele familie is het wel met mij eens dat een psycholoog prettig zou zijn, dat wel.

De benzo’s… mijn gebruik is weer hoger dan het was. Ik hoop morgenochtend hier te kunnen melden dat ik geslapen heb met minder.

Qua sport… ik ging graag naar het buitenzwembad hier maar dat is een soort dorpskroeg. En ik heb even geen tekst. Je ziet dat het niet goed gaat, ik wil er niet over praten en je bent zo bloot in zo’n zwembad. Kunt niet ff snel op je mobiel gaan als er iemand naast je komt zwemmen.
Mensen willen toch weten hoe het gaat, wat je doet etc etc en ik ben er nooit goed in geweest een standaard verhaal klaar te hebben waarbij ze stoppen met vragen stellen.

Gelukkig zie ik dat het overdekte zwembad nu een kortingsregeling heeft voor minima. Dat zit in de stad, daar heb je dat geklets niet.

Overigens bij de wrap-cursus, als iets een beetje persoonlijk wordt, wordt het afgekapt en wordt gevraagd het onderwerp centraal te houden.

Dat is wat ik lastig vind aan die groepen. Je raakt soms net een pijnpunt en dan wordt het afgekapt. En kom je weer niet bij de emotie.

Alinde zei:

Overigens bij de wrap-cursus, als iets een beetje persoonlijk wordt, wordt het afgekapt en wordt gevraagd het onderwerp centraal te houden.

Dat is wat ik lastig vind aan die groepen. Je raakt soms net een pijnpunt en dan wordt het afgekapt. En kom je weer niet bij de emotie.

Klik om te vergroten...

Zit je met die behandelaars ook 1 op 1? Dan kun je vragen dat naar een privé sessie mee te nemen.

Bij de Wrap werk je klassikaal, met twee docenten/facilitators.
Je kunt ze benaderen voor 1 op 1 gesprek. Ik heb dat 2 x gedaan.

Gisteren zei een groepslid iets wat voor mij heel nuttig was en toen reageerde ik en toen werd gevraagd het centraal te houden. Wat ik wel begrijp maar wat wel inherent is aan groepsdingen.

Heb diegene in de pauze nog even verder gesproken.

Ben beetje bang dat de clean en nuchter groep ook zoiets is waarbij je vooral niet gaat kijken WAT je nou eigenlijk aan het verdoven bent.

Alinde zei:

Ben beetje bang dat de clean en nuchter groep ook zoiets is waarbij je vooral niet gaat kijken WAT je nou eigenlijk aan het verdoven bent.

Klik om te vergroten...

Probeer dan de 12 stappen eens. Stap 4 en 5 kom je echt wel jezelf tegen als je eerlijk kijkt naar je verleden.

Alinde zei:

Dat spreekt me meer aan idd. Morgenochtend is er een meeting en dat is een goed idee ipv weer mijn bed niet uit te komen.

Ik lees nu dat er eigenlijk ook niet gerookt mag worden. Dat wordt bij onze NA wel gedaan.

Klik om te vergroten...

Prima start van de zondag. Ik doe dat ook iedere week. Voelt goed.

Ik ken weinig plekken waar zo veel gerookt wordt als bij NA 😅. Je zou haast denken dat 't verplicht is.

Ik was ook maar gaan roken, omdat dat nog wel mocht. Maar wat is dat duuuur. Na twee pakjes weer gestopt.
(bij roken ben ik niet verslavingsgevoelig)

Ik heb ook geen lekker plekje om te roken.

Ik schreef wat naar een online vriendin en opeens worden dingen duidelijker.
Er is niet opeens ‘drank’.
Er is eerst een gebeurtenis. Een ander zou misschien boos worden of verdrietig of bang maar bij mij wordt het een soort onrust die niet op zijn plek valt. En dan komt daar onrust bij en slapeloze nachten en dan kan alles dood slaan, zijn er geen gedachten of gevoelens meer en is er een grote leegte.
En soms het gevoel dat ik dood wil. Gevoel alsof alles leeg is en er gif door mijn lijf stroomt.

Als er in de beginfase iemand zou zijn die zou helpen, die zegt, je mag wel ff verdrietig zijn, dan zou dat schelen denk ik.
Een psycholoog ofzo.

Bij de spv zit dat er niet in. Iets is heftig en zij zegt dat het heftig is. En vraagt of ik drank gehaald heb.

Eerder dit jaar, toen er op relatiegebied eea overhoop gehaald was, vroeg ze: Kun je hem blokkeren?
Zij is niet van de diepere laag enzo. Daar wordt ze ook niet voor ingehuurd denk ik. Maar je lost niet alles op met iemand blokkeren.

Ik zat daar toen behoorlijk onder invloed van alcohol en seroquel. Het verbaasde me dat ze niets gezien of geroken heeft.
Vrijdag aan de telefoon zei ze dat ze me nog niet zo goed kent. Maar ik kwam voorjaar 2021 voor het eerst bij haar.

Ik heb echt iemand nodig met een ander soort bril. Die na 2,5 jaar (of liefst eerder) mij wel kent.

Dat ik nu steeds familie meeneem is ook omdat de behandeling geen koers lijkt te hebben, geen richting. Dan kunnen zij wat bijsturen. Zelf ben ik soms overrompeld door de onverwachte wendingen bij ggz. Dit heb ik niet altijd gehad, heb jarenlang de gesprekken alleen gedaan.

Klinkt goed Dupont, zo’n begin van de zondag.

Opeens een herinnering. Ik had een date bij een bekende thuis. Het was geen vreemde plek.

We hebben fijne seks gehad, ik zeg dit erbij omdat er in mijn lichaam veel gebeurde. Ik heb misschien 2 of 3 wijntjes gehad, niets extreems. Maar ik nam de seroquel in en we zouden gaan slapen en ik kwam in een herbeleving van een trauma terecht, heel heftig.
Het had niets met die man te maken, eerder met slecht nieuws dat ik overdag had gekregen denk ik.

Weet niet meer precies maar ik kreeg ontzettende diarree, ik bleef leeglopen. Gelukkig op tijd bij toilet maar voelde me met de minuut onaantrekkelijker worden.

Lang verhaal kort ben ik op een gegeven moment in de huiskamer gaan zitten. Hij kwam er bij, wist t ook niet zo goed maar hij dacht dat ik beter thuis kon slapen en gaf mijn oorbellen want was bang dat ik die ging vergeten.

Maar die oorbellen. Ik wist niet wat dat was, wat hij aan mij gaf.
Paar uur eerder had ik ze zelf op zijn nachtkastje gelegd maar ik had geen idee wat hij in zijn handen had.

Dat, in mindere mate, ervaar ik nu al een paar weken. Ik zie spullen maar ik heb er geen gevoel of herinnering bij.

(er is overigens geen vervolgdate geweest. Ik heb dat heel lang heel erg gevonden. Nog steeds wel. Denk dat het hele gebeuren te heftig was, dat hij toen afhaakte)

Alsof mijn hoofd niet in aug 2023 zit maar elders.

Ik heb geen lorazepam geslikt gisteren.

Soms slik ik eerst de andere pillen, luister nog een podcast en neem de lorazepam als laatst.
Het is al vaker gebeurd de laatste 2 weken, dat ik al in slaap viel met de andere pillen, zonder de lorazepam. Maar dan werd ik later in de nacht wakker en nam het alsnog. Beetje stom maar op dat moment verlangde ik ernaar.

Vannacht lekker geslapen en ik heb niet de behoefte gehad de pammen nog in te nemen.
Eens kijken hoe het gaat vandaag. Ben moe als altijd de laatste tijd.

Ben dus ook niet naar die meeting. Geen energie.

Dank je Dupont. Ik heb rond 12 uur 1 mg genomen. Opeens naar niets is idd ook niet goed.

Goede vraag. Weet even niet zo goed antwoord. Ik wilde typen dat ik mijn verslaving verzwegen had maar dat is eigenlijk niet zo, het is echt wel eens ter sprake geweest maar ze vonden het niet alarmerend (de alcohol)
Zij zijn ook zoekende hoe ze me kunnen helpen. Maar ze zien allemaal losse problemen. ‘Omgaan met zucht’ hebben ze het wel over. Maar niet een laag dieper waarom de emoties niet ‘gewoon’ op hun plek vallen ipv tot depressies en verslaving te leiden.

De traumabehandeling die ik gehad heb, ging goed.
Maar het ging over een afgebakende periode en we konden er niet iets anders bij behandelen.

Komende vrijdag rond ik de wrap cursus af, dan heb ik hopelijk wat meer ruimte in mijn hoofd voor andere behandeling. Begin van wrap ging goed maar de laatste 3 x zit ik er als een eend in een vreemd pakhuis, ook wat gederealiseerd.

Als ik beter antwoord heb op je vraag kom ik ff terug.

Hmz wat googelen leert dat het kat moet zijn ipv eend.
Hoofd werkt niet helemaal lekker.

Dat spreekt me meer aan idd. Morgenochtend is er een meeting en dat is een goed idee ipv weer mijn bed niet uit te komen.

Ik lees nu dat er eigenlijk ook niet gerookt mag worden. Dat wordt bij onze NA wel gedaan.