Tijd van bezinning - waar?

Toch niet zo kort.

Soms zijn mensen verbaast hoeveel mijn familie doet. En ook jaloers maar dat snap ik ook wel als je zelf geen familie hebt of geen fijne.

nu herinner ik me van laatst een situatie waarin een familielid bijna viel en ik achter diegene ben gaan staan.
‘Catch me if I fall’
Nu eigenlijk letterlijk.
Het is niet zo dat ik altijd degene ben die hulp nodig heeft en nooit andersom.

Dat is wel een verschil vind ik. Of je voor elkaar klaarstaat of altijd alleen patiënt bent.

Ben eigenlijk heel rustig gebleven hele dag.

Bij dagbehandeling is het een beetje een komen en gaan opeens. Een paar mensen hebben afscheid genomen, paar mensen waren voor het eerst. Er kwam nog iemand kijken, vrij heftig type.
De mensen die er nu zijn, doen niet alles mee, en/of gaan eerder naar huis, of ze vinden het te warm of de airco maakt te veel herrie. Of, nog irritanter, ze weten niet wat ze willen en dan gaan ze hardop lopen twijfelen totdat de leiding de knoop doorhakt.
Eentje is af en toe kwijt want dan moet ze hoognodig een boom knuffelen maar dat meldt ze dan niet even.
Er lag ook een vrouw in de tuin te slapen, die was niet van onze groep. Later was er wel iemand naar haar toe gegaan. (Niet relaxed slapen maar echt uren)

Een persoon was echt mijn zonnetje in de groep. Was er zonder te zeuren, enorm veel humor. Vandaag afscheid van genomen en ik moet echt even opnieuw een drive vinden of een houvast. Zeker in die wazige groep die we nu hebben.

Toen het gesprek. Het ging best goed. Je moet oppassen dat ze niet zeggen ‘ga maar in een zelfhulpgroep’.

2 broers waren mee en die kunnen dingen goed aanvullen. En 1 broer was wel duidelijk dat ggz leuk reclame maakt met opnames waar nodig (er staat een bord bij de ingang waar t allemaal op staat) maar dat onze familie nu zelf een soort ‘safe house’ gemaakt heeft omdat er geen opname gedaan kon worden. Hij zei het netjes.

Uitkomst is dat er een intake komt bij brijder over 2 tot 3 maand. Dat is te doen voor mij.

En er wordt aangedrongen op slikken refusal, wat ze dan gaan controleren. Ik heb daar zeer veel moeite mee. Denk dat ik het ook ga weigeren. Ik kan niet tegen medicatie onder dwang.
Ooit toen ik onder dwang medicatie kreeg heb ik t steeds uit gekotst. Een ander gaat niet bepalen dat ik bepaalde rotzooi moet slikken.

Ik heb een vriendin die het slikt, onder toezicht van haar man. Maar ik weet dat ze soms nog drinkt, hoe dat dat zit weet ik niet. Zelf lever ik nog liever mijn pinpas in bijv dan Refusal te slikken.

Verder was het echt een oké gesprek maar deze zag ik niet aankomen.

Misschien heeft iemand wel goede verhalen over Refusal, dat kan ook.

Alinde zei:

Toch niet zo kort.

Soms zijn mensen verbaast hoeveel mijn familie doet. En ook jaloers maar dat snap ik ook wel als je zelf geen familie hebt of geen fijne.

nu herinner ik me van laatst een situatie waarin een familielid bijna viel en ik achter diegene ben gaan staan.
‘Catch me if I fall’
Nu eigenlijk letterlijk.
Het is niet zo dat ik altijd degene ben die hulp nodig heeft en nooit andersom.

Dat is wel een verschil vind ik. Of je voor elkaar klaarstaat of altijd alleen patiënt bent.

Klik om te vergroten...

Familie welke je ondersteunt is echt het allerbeste wat je kunt hebben in deze situatie. Daarmee mag je jezelf echt heel gelukkig prijzen.

Houd er wel rekening mee dat velen juist zwaar verstoorde familierelaties hebben en jou positieve verhalen omtrent dat als vervelend kunnen ervaren, of zich daar rot en somber door gaan voelen omdat zij dat niet hebben. Je kan het dus wel benoemen, maar wees jezelf daar bewust van.

Zelf heb ik ook een zeer ondersteunende familie welke mij door mijn klinische opname hebben geholpen.

Ook nu ik daar een aantal weken uit ben heb ik nog ontzettend veel steun, voornamelijk van mijn moeder. Heel erg fijn en maakt het herstel echt een stuk minder moeizaam.

Omtrent refusal; zelf geen ervaring met een alcoholverslaving, echter weet ik wel dat het voor sommige echt een heel goed hulpmiddel kan zijn. En ik ben van mening dat als je je leven echt wilt veranderen, je alles moet aangrijpen. Of in ieder geval een poging wagen. Is het niet jou medicatie, dan kap je er weer mee. Maar dan heb je het in ieder geval geprobeerd.

Succes! 💪

Dank je.

Ik heb een zelfhulpgroep voor bipolaire stoornissen en daar is idd iemand voor wie het moeilijk is te horen over mijn familie. Zij spreekt dat ook uit en ik weet van haar jeugd en situatie.

Het is ook zoals het is. Diegene heeft nu een geweldige man gevonden, is getrouwd met hem.
Dan kan ik ook zeggen, ik heb dat allemaal niet.

Hoewel een familiesysteem heel anders is dan een liefdesrelatie.

Er zijn ook mensen die ouder zijn van vier kinderen (toevallig allemaal 4) in de groep en die dat ook weer heel zwaar vinden. En ook mensen met onvervulde kinderwens.
En die met die 4 kinderen zouden met mij willen ruilen met een heel appartement voor zichzelf zonder gezeur van partner of kinderen.

Eigenlijk is er 1 die de anderen ook benijd voor dat wat zij wel hebben en hij niet en die komt er niet verder mee.

Door die gesprekken in de groep ben ik me er zeker van bewust. Ook dat vroeger niet bij iedereen eten op tafel stond of veiligheid was. En op de paaz zag je ook dat sommigen geen bezoek kregen.

Alinde zei:

En er wordt aangedrongen op slikken refusal, wat ze dan gaan controleren. Ik heb daar zeer veel moeite mee. Denk dat ik het ook ga weigeren. Ik kan niet tegen medicatie onder dwang.
Ooit toen ik onder dwang medicatie kreeg heb ik t steeds uit gekotst. Een ander gaat niet bepalen dat ik bepaalde rotzooi moet slikken.

Ik heb een vriendin die het slikt, onder toezicht van haar man. Maar ik weet dat ze soms nog drinkt, hoe dat dat zit weet ik niet. Zelf lever ik nog liever mijn pinpas in bijv dan Refusal te slikken.

Klik om te vergroten...

Hier is jouw verslaving aan het woord. Heb je nog niet genoeg ellende gehad van de alcohol? Wat heb je te winnen door de deur op een kier te houden? Met dit soort mitsen en maren kom je er niet. Pas als je alles aangrijpt om clean tecworden, kun je gaan herstellen.

Dank je. Ik heb nog geen fellows gebeld. Dat is weer een nieuwe stap.

Broers kunnen dat zich niet voorstellen denk ik, altijd alleen wonen. Altijd moeite moeten doen voor sociale afspraken. Ik heb niet een stamkroeg waar iedereen altijd zit. Of een vriendenkring die ‘altijd bij Karel zit’. Het is altijd appen, horen dat iemand het druk heeft, etc.
Wordt bij de fellows misschien anders.

Ik had ook teveel activiteiten. Dat signaleringsplan is heel kut maar het komt al jaren niet van de grond. En elke afspraak ga ik heen met de vrees dat we weer in de ellende moeten duiken maar dan schuift het weer door etc. En zo was er tijdens de crisis geen plan.. en nu in feite nog steeds niet want staat nog niet bij ggz in systeem.

Alles bij elkaar was veel. Bij jongste broer thuis moet alles perfect zijn qua schoon en netjes en modern. Voelt wat ongemakkelijk. Ik zit lekkerder in ouwe meuk.

De kinderloosheid is een groot thema en was ook aanleiding tot de crisis. Een van de aanleidingen.

Moeilijke dag vandaag. Teveel hooi op mijn vork gehad en nu dit er nog bij. Deze emotie.

Ik raad het festival ook af. Zijn echt veel triggers hoor en vergis je niet in de onbewuste groepsdruk of het gevoel er niet bij te horen. Mensen in mijn NA groep zeggen: sla het eerste jaar in herstel alle feestjes maar even over.

Over twee weken een festival aan de andere kant van het land. We gingen vaak met 6 personen, allemaal bekenden.
Nu gaan opeens allemaal anderen mee. En overal drank natuurlijk. Misschien is het nog iets te vroeg.

Alinde zei:

Over twee weken een festival aan de andere kant van het land. We gingen vaak met 6 personen, allemaal bekenden.
Nu gaan opeens allemaal anderen mee. En overal drank natuurlijk. Misschien is het nog iets te vroeg.

Klik om te vergroten...

Ik weet wel zeker dat ‘t te vroeg voor je is.

Hmmm ik dacht meer aan de drukte. En de lange reis. Het is jammer want ik zie die vrienden niet zo vaak. Maar ik voel me nu zo ongelofelijk belabberd dat ik er ook niet de energie voor heb.

Qua alcohol ben ik clean sinds begin mei. Maar met de pillen deze week de mist in gegaan. Ik heb de pillen van 3 dagen, gebruikt in 2 dagen.

Ze zijn nog in beheer bij mijn moeder dus ik heb het wel opgebiecht.

Ben gewoon heel druk in mijn hoofd geweest en nu dat is omgeslagen voel ik mij echt ellendig. Echt ziek. Vandaag wel naar wrap cursus geweest maar zo weinig energie.

Vorig weekend ook al heel erg moe. Afgelopen dinsdag knop om gezet voor de dierentuin maar ook daarmee mezelf voorbij gelopen.

Voel me ziek van vermoeidheid, bah.

Alinde zei:

Hmmm ik dacht meer aan de drukte. En de lange reis. Het is jammer want ik zie die vrienden niet zo vaak. Maar ik voel me nu zo ongelofelijk belabberd dat ik er ook niet de energie voor heb.

Qua alcohol ben ik clean sinds begin mei. Maar met de pillen deze week de mist in gegaan. Ik heb de pillen van 3 dagen, gebruikt in 2 dagen.

Ze zijn nog in beheer bij mijn moeder dus ik heb het wel opgebiecht.

Ben gewoon heel druk in mijn hoofd geweest en nu dat is omgeslagen voel ik mij echt ellendig. Echt ziek. Vandaag wel naar wrap cursus geweest maar zo weinig energie.

Vorig weekend ook al heel erg moe. Afgelopen dinsdag knop om gezet voor de dierentuin maar ook daarmee mezelf voorbij gelopen.

Voel me ziek van vermoeidheid, bah.

Klik om te vergroten...

Probeer toch maar actief te blijven. Wandeling iedere dag op een vast tijdstip bijvoorbeeld.

Ben nu weer nachtje op t platteland bij familie. Ik kan zo slecht tegen alleen zijn. Al een paar jaar, maar met wat wijntjes ging het wel.

Mijn gedachten gaan dan vastlopen. We hadden een opdracht van de wrap cursus waardoor ik ook erg met verleden bezig was. (Na telefonisch overleg heb ik de opdracht ook even terzijde geschoven)

Even wennen aan t idee dat het festival aan me voorbij gaat. Ik had eerst nog t plan van daaruit nog een aantal dagen weg te gaan. Maar t lukt dus ook nog niet zo goed om de medicatie zelf te beheren.

Wow wat een lieve fijne berichten! Ik houd het even kort, het is oké hier tot nu toe.

Mijn spv was vanmorgen meteen achter de medicatie aan gegaan want was zeker een vergissing.
Ze had voor tienen al van alles gebeld en gemaild, heel netjes.

Alinde zei:

Ik krijg dat hoofd van mij soms echt niet meer rustig.
Ik heb nog geen nieuwe manier gevonden om de gedachten rustig te krijgen.

Ik heb me vrijdag bij de wrap-cursus ook niet fijn gevoeld. Al die persoonlijke dingen van iedereen… en ik was zo moe.

Soms is het net even te blij allemaal. We kregen ook een kaart, daar kon je iets aan jezelf schrijven en die sturen zij dan op, later in het jaar. Maar ik was alleen maar negatief. Heb het nog niet gedaan. Tegen je zin zo’n kaart schrijven en dan elke keer als je de brievenbus open doet, bang zijn dat dat ding er in zit.
Het was ff niet het moment.

Klik om te vergroten...

Joh, het komt wel weer goed. Heb je jouw piekergedachten met iemand gedeeld?

Wat zou je er van vinden om een kaart of brief te schrijven aan Alinde van 6 jaar oud? Zou dan een liefdevole boodschap kunnen opbrengen?

Ik krijg dat hoofd van mij soms echt niet meer rustig.
Ik heb nog geen nieuwe manier gevonden om de gedachten rustig te krijgen.

Ik heb me vrijdag bij de wrap-cursus ook niet fijn gevoeld. Al die persoonlijke dingen van iedereen… en ik was zo moe.

Soms is het net even te blij allemaal. We kregen ook een kaart, daar kon je iets aan jezelf schrijven en die sturen zij dan op, later in het jaar. Maar ik was alleen maar negatief. Heb het nog niet gedaan. Tegen je zin zo’n kaart schrijven en dan elke keer als je de brievenbus open doet, bang zijn dat dat ding er in zit.
Het was ff niet het moment.

Wrap gaat niet door morgen. Nu wel lekker maar misschien komt er in september nog een week bij.

Ik ben zo moe en voel me zo verrot. Gisteravond ging het wel weer even maar nu zo moe.

Dank je. Ik had voor de wrap-bijeenkomst al contact gehad met de docent, dat ik er ff niet uit kwam.

En in de groep ook verteld van dat voogd-gebeuren en dat de baby kennelijk 4 ouders heeft en dat ik me buitengesloten voelde. Was niet eens van plan dat te delen.

Ja de kaart kan later nog. Ik had geen inspiratie.

Deze groep duurt 8 weken. Ik heb zo veel mensen ontmoet in een paar maanden, teveel eigenlijk. Je zit er voor jezelf, zeggen ze. Maar natuurlijk luister je naar de anderen. Mijn geheugenkaartje raakt alleen vol.

Heb vannacht van alles lopen/zitten doen. Knutselen, brief schrijven etc. Met het idee, dan word ik zo wel moe. Later in de nacht nog wel heel vast geslapen maar dat is dan maar een paar uurtjes geweest denk ik.

idd in de psychiaterie is vaak medicatie de oplossing denken/vinden ze
ik denk totaal van niet nu ik wat langer clean ben begin ik zelfs weer emoties te voelen en gelukkig kan zijn zonder drugs/medicatie en me rust neem door normale dingen te doen ipv eventuele benzo's die ze wouden opdringen