Tijd van bezinning - waar?

1591

480

18-5-2026

AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."

01-01-2024, 00:00

Het ligt er bij de GGZ een beetje aan waarvoor je in opname gaat. Je hebt crisisopnames (vrijwillig/gedwongen en open/besloten/gesloten) dus als je een gevaar voor jezelf of anderen bent. Je hebt ook een BOR opname dit staat voor bed op recept en is vaak maar voor een aantal dagen dus dat is echt als time out bedoeld. Hiervoor moet je ook een indicatie hebben dus niet iedereen kan hier gebruik van maken. En je hebt behandelopnames dus dat je opgenomen bent en bijvoorbeeld gaat werken aan trauma’s, gedragsproblematiek of een behandelopname omtrent verslaving dus geen detox maar een langer programma maar dat valt dan binnen de verslavingszorg.

Maar over het algemeen zijn ze de laatste jaren wel minder snel geneigd om iemand op te nemen omdat het bijvoorbeeld ook veel schade kan toebrengen in plaats van goed doen.

Waarom zou je graag een opname willen? Het heeft voordelen maar ook zeker nadelen.

Als je hulp nodig hebt dan help ik je graag op weg!🥰

01-01-2024, 00:00

Dank je Toechic, dat is fijn om te horen.

Hoofdreden op dat moment was dat ik de nachten niet meer kon doorkomen. Ik had geen diepe slaap meer en liep soms nachten heen en weer. Wat ik ‘oploste’ met alcohol want daarmee was ik wel even echt weg.
Daarnaast was ik het realiteitsbesef met benzo’s verloren en heb ik ze op een dag geslikt alsof het smarties waren. Een vriend had gezegd dat er ook wel eens placebo’s in die doosjes zitten en ik dacht dat ik dat had en heb toen heel veel achter elkaar genomen. Lang verhaal maar ik heb de medicatie niet in eigen beheer sindsdien.

ik word opeens heel moe, ik schrijf later meer.
Onze regio heeft niet meer de opties die jij noemt. Vroeger wel. Nu is de slogan ‘beter worden doe je thuis’.

Wat ik om me heen zie is dat mensen soms echt niet alleen thuis kunnen in crisis en die worden door familie opgevangen. Meerdere personen uit onze groep zitten in die situatie. 1 persoon bij een familielid in bed omdat er niet meer ruimte is daar in huis.
En 1 vrouw wel in haar eigen huis maar volgestopt met benzo’s.
Dat is ook niet ideaal allemaal.

Ik heb een flink trauma gehad van mijn opname en daar EMDR voor gehad. Ik vond de opname de hel op aarde.
Maar dat het er nu niet meer is, voor mij niet en voor anderen niet, is ook raar. Een evt tweede opname daar zou ik minder door overvallen worden dan de eerste.

01-01-2024, 00:00

Ik heb je topic gevolgd en wat heftig zeg! En opnames kunnen inderdaad heel schadelijk zijn en in eigen omgeving herstellen heeft natuurlijk de voorkeur maar dat is niet altijd mogelijk. Het is belangrijk dat familie word betrokken bij herstel maar het is niet gezond dat er zoveel beroep op ze worden

Maar ik kan me niet voorstellen dat ze in jouw regio geen crisisopnames doen (ik denk trouwens niet dat dat de juiste plek is voor jou nu) want dat heeft iedere regio en zijn ze ook verplicht.

Wat voor opname heb je destijds gehad? En wat voor opname zou je nu willen? Want ik denk dat de GGZ heel makkelijk praat en zegt dat ze geen opnames meer doen maar dat is onzin. Crisisopnames worden sowieso gedaan (als je aan de eisen voldoet) behandelopnames zijn er vaak ook of je word doorverwezen naar een andere zorginstelling of een behandelopname binnen de verslavingszorg.

Of ze zeggen dit omdat ze daadwerkelijk overtuigd zijn dat een opname in jouw situatie niet passend is? Maar dan zouden ze dat wel anders mogen verwoorden lijkt me😊

01-01-2024, 00:00

Toch niet zo kort.

Soms zijn mensen verbaast hoeveel mijn familie doet. En ook jaloers maar dat snap ik ook wel als je zelf geen familie hebt of geen fijne.

nu herinner ik me van laatst een situatie waarin een familielid bijna viel en ik achter diegene ben gaan staan.
‘Catch me if I fall’
Nu eigenlijk letterlijk.
Het is niet zo dat ik altijd degene ben die hulp nodig heeft en nooit andersom.

Dat is wel een verschil vind ik. Of je voor elkaar klaarstaat of altijd alleen patiënt bent.

01-01-2024, 00:00

Ben eigenlijk heel rustig gebleven hele dag.

Bij dagbehandeling is het een beetje een komen en gaan opeens. Een paar mensen hebben afscheid genomen, paar mensen waren voor het eerst. Er kwam nog iemand kijken, vrij heftig type.
De mensen die er nu zijn, doen niet alles mee, en/of gaan eerder naar huis, of ze vinden het te warm of de airco maakt te veel herrie. Of, nog irritanter, ze weten niet wat ze willen en dan gaan ze hardop lopen twijfelen totdat de leiding de knoop doorhakt.
Eentje is af en toe kwijt want dan moet ze hoognodig een boom knuffelen maar dat meldt ze dan niet even.
Er lag ook een vrouw in de tuin te slapen, die was niet van onze groep. Later was er wel iemand naar haar toe gegaan. (Niet relaxed slapen maar echt uren)

Een persoon was echt mijn zonnetje in de groep. Was er zonder te zeuren, enorm veel humor. Vandaag afscheid van genomen en ik moet echt even opnieuw een drive vinden of een houvast. Zeker in die wazige groep die we nu hebben.

Toen het gesprek. Het ging best goed. Je moet oppassen dat ze niet zeggen ‘ga maar in een zelfhulpgroep’.

2 broers waren mee en die kunnen dingen goed aanvullen. En 1 broer was wel duidelijk dat ggz leuk reclame maakt met opnames waar nodig (er staat een bord bij de ingang waar t allemaal op staat) maar dat onze familie nu zelf een soort ‘safe house’ gemaakt heeft omdat er geen opname gedaan kon worden. Hij zei het netjes.

Uitkomst is dat er een intake komt bij brijder over 2 tot 3 maand. Dat is te doen voor mij.

En er wordt aangedrongen op slikken refusal, wat ze dan gaan controleren. Ik heb daar zeer veel moeite mee. Denk dat ik het ook ga weigeren. Ik kan niet tegen medicatie onder dwang.
Ooit toen ik onder dwang medicatie kreeg heb ik t steeds uit gekotst. Een ander gaat niet bepalen dat ik bepaalde rotzooi moet slikken.

Ik heb een vriendin die het slikt, onder toezicht van haar man. Maar ik weet dat ze soms nog drinkt, hoe dat dat zit weet ik niet. Zelf lever ik nog liever mijn pinpas in bijv dan Refusal te slikken.

Verder was het echt een oké gesprek maar deze zag ik niet aankomen.

Misschien heeft iemand wel goede verhalen over Refusal, dat kan ook.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Toch niet zo kort.

Soms zijn mensen verbaast hoeveel mijn familie doet. En ook jaloers maar dat snap ik ook wel als je zelf geen familie hebt of geen fijne.

nu herinner ik me van laatst een situatie waarin een familielid bijna viel en ik achter diegene ben gaan staan.
‘Catch me if I fall’
Nu eigenlijk letterlijk.
Het is niet zo dat ik altijd degene ben die hulp nodig heeft en nooit andersom.

Dat is wel een verschil vind ik. Of je voor elkaar klaarstaat of altijd alleen patiënt bent.

Klik om te vergroten...

Familie welke je ondersteunt is echt het allerbeste wat je kunt hebben in deze situatie. Daarmee mag je jezelf echt heel gelukkig prijzen.

Houd er wel rekening mee dat velen juist zwaar verstoorde familierelaties hebben en jou positieve verhalen omtrent dat als vervelend kunnen ervaren, of zich daar rot en somber door gaan voelen omdat zij dat niet hebben. Je kan het dus wel benoemen, maar wees jezelf daar bewust van.

Zelf heb ik ook een zeer ondersteunende familie welke mij door mijn klinische opname hebben geholpen.

Ook nu ik daar een aantal weken uit ben heb ik nog ontzettend veel steun, voornamelijk van mijn moeder. Heel erg fijn en maakt het herstel echt een stuk minder moeizaam.

Omtrent refusal; zelf geen ervaring met een alcoholverslaving, echter weet ik wel dat het voor sommige echt een heel goed hulpmiddel kan zijn. En ik ben van mening dat als je je leven echt wilt veranderen, je alles moet aangrijpen. Of in ieder geval een poging wagen. Is het niet jou medicatie, dan kap je er weer mee. Maar dan heb je het in ieder geval geprobeerd.

Succes! 💪

01-01-2024, 00:00

Dank je.

Ik heb een zelfhulpgroep voor bipolaire stoornissen en daar is idd iemand voor wie het moeilijk is te horen over mijn familie. Zij spreekt dat ook uit en ik weet van haar jeugd en situatie.

Het is ook zoals het is. Diegene heeft nu een geweldige man gevonden, is getrouwd met hem.
Dan kan ik ook zeggen, ik heb dat allemaal niet.

Hoewel een familiesysteem heel anders is dan een liefdesrelatie.

Er zijn ook mensen die ouder zijn van vier kinderen (toevallig allemaal 4) in de groep en die dat ook weer heel zwaar vinden. En ook mensen met onvervulde kinderwens.
En die met die 4 kinderen zouden met mij willen ruilen met een heel appartement voor zichzelf zonder gezeur van partner of kinderen.

Eigenlijk is er 1 die de anderen ook benijd voor dat wat zij wel hebben en hij niet en die komt er niet verder mee.

Door die gesprekken in de groep ben ik me er zeker van bewust. Ook dat vroeger niet bij iedereen eten op tafel stond of veiligheid was. En op de paaz zag je ook dat sommigen geen bezoek kregen.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

En er wordt aangedrongen op slikken refusal, wat ze dan gaan controleren. Ik heb daar zeer veel moeite mee. Denk dat ik het ook ga weigeren. Ik kan niet tegen medicatie onder dwang.
Ooit toen ik onder dwang medicatie kreeg heb ik t steeds uit gekotst. Een ander gaat niet bepalen dat ik bepaalde rotzooi moet slikken.

Ik heb een vriendin die het slikt, onder toezicht van haar man. Maar ik weet dat ze soms nog drinkt, hoe dat dat zit weet ik niet. Zelf lever ik nog liever mijn pinpas in bijv dan Refusal te slikken.

Klik om te vergroten...

Hier is jouw verslaving aan het woord. Heb je nog niet genoeg ellende gehad van de alcohol? Wat heb je te winnen door de deur op een kier te houden? Met dit soort mitsen en maren kom je er niet. Pas als je alles aangrijpt om clean tecworden, kun je gaan herstellen.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Hallo allemaal, ik hoop dat ik dit op de goede plaats zet.

In het kort: Alcohol is al 20 jaar een valkuil maar ik gebruikte alleen in hele slechte periodes overmatig veel. Daarna kon ik maanden tot jaren nuchter blijven.
Alleen het laatste jaar werd de alcohol bijna dagelijks met uitschieters naar 3 flessen wijn per dag.
Dit samen met een verslaving aan benzo’s. Jarenlang alleen de voorgeschreven benzo’s maar het laatste jaar ben ik zelf online gaan bestellen om meer te kunnen gebruiken.

Na een trigger in maart was het hek even van de dam. Op een avond heeft de familie de crisisdienst gebeld (met mijn toestemming). Volgende dag gesprek bij GGZ, opname was niet mogelijk. Ik had zelf al contact gehad met verschillende verslavingsklinieken in het land, ook met korte wachttijd maar GGZ zag dat niet als een optie.
Er werd wel een gesprek met Brijder gepland, maar dit werd helaas verplaatst tot na de vakantie van de contactpersoon.

Ik heb nu dagbehandeling bij GGZ en ben fantastisch opgevangen door de familie. Nu vier weken geen alcohol gehad en slik nog 2 mg lorazepam. Ik denk dat ik niet meer in aanmerking kom voor een kliniek.
Misschien stom maar het leek me wel prettig, voor even. Ik logeer nu bij familie wat heel fijn is, maar alles wordt in feite voor me uit geschoven als het gaat om het aanpakken van de oorzaken.

Ik hoop dat het gesprek met Brijder nu snel gepland kan worden.
Maar het lijkt me nog steeds prettig, als de scherpe kanten er af zijn, een periode ergens heen te gaan waar ik even afstand kan nemen. Iets wat geen verslavingskliniek is maar bijv een voormalig klooster. Ik realiseer me dat het niet vergoed wordt.

Hebben jullie tips? Ervaringen? Iets wat wel binnen verslavingszorg valt kan ook maar detox van alcohol is nu niet nodig.

Fijne zaterdag allemaal!

Klik om te vergroten...

Allemaal plz wees voorzichtig met je gaba receptoren. We prutsen zonder aan de gevolgen te denken. Fris zijn is de grootste high.
Art

01-01-2024, 00:00

#10

Thanks! Van alcohol nu 60 dagen clean.

Qua benzo’s nu nog 1,5 mg per dag, lorazepam. Ik ben verzekerd voor taperingstrips en wil graag verder afbouwen.

Dupont, ik ken het idd! Grappige is dat het me erg doet denken aan een tussenjaar dat ik had.

Oh jee de emotie-regulatie.
De man van WMO kwam niet opdagen. Kon hem eerst niet bereiken en daarna kwam er een lulsmoes en ik was KWAAD.
Ik heb niet zo veel aan die man. Merk dat ik dingen laat liggen voor als hij komt maar dan komen we er niet aan toe en ligt het er nog.
Ik ga dan niet schelden maar ik heb wel opgehangen. Al dat praten over praten over gesprekken.

Het was de bedoeling dat mijn SPV hem zou bellen maar ‘ze krijgen elkaar niet te pakken’ al heel lang.
Come on…

Morgen zie ik de SPV.

Ik slik 18 jaar heftige medicatie. Nu ik afbouw komt er een temperament vrij dat de mensen nog niet van mij kennen. Ik kwam een goede bekende tegen in de stad en hij zag meteen dat ik minder medicatie slik. In positieve zin.

Ik vind emotieregulatie nog wel lastig. Een fles wijn zou mij vanmorgen rustig gemaakt hebben maarja… ik moest wat anders verzinnen. Ben eerst in t park gaan lopen en toen in de stad. Het is ook een gekke lange dag als je s morgens klaar zit voor een afspraak maar de afspraak gaat niet door.

Het valt me wel op hoe traag dingen kunnen gaan in hulpverlening-land in vergelijking met het bedrijfsleven. Mensen die elkaar ‘proberen te bellen’ en dat lukt dan een ruime week niet.

Normaal handel je toch om 9 uur s ochtends je telefoontjes af bij een kantoorbaan. Zou je denken.

01-01-2024, 00:00

#11

Alinde zei:

Thanks! Van alcohol nu 60 dagen clean.

Qua benzo’s nu nog 1,5 mg per dag, lorazepam. Ik ben verzekerd voor taperingstrips en wil graag verder afbouwen.

Dupont, ik ken het idd! Grappige is dat het me erg doet denken aan een tussenjaar dat ik had.

Oh jee de emotie-regulatie.
De man van WMO kwam niet opdagen. Kon hem eerst niet bereiken en daarna kwam er een lulsmoes en ik was KWAAD.
Ik heb niet zo veel aan die man. Merk dat ik dingen laat liggen voor als hij komt maar dan komen we er niet aan toe en ligt het er nog.
Ik ga dan niet schelden maar ik heb wel opgehangen. Al dat praten over praten over gesprekken.

Het was de bedoeling dat mijn SPV hem zou bellen maar ‘ze krijgen elkaar niet te pakken’ al heel lang.
Come on…

Morgen zie ik de SPV.

Ik slik 18 jaar heftige medicatie. Nu ik afbouw komt er een temperament vrij dat de mensen nog niet van mij kennen. Ik kwam een goede bekende tegen in de stad en hij zag meteen dat ik minder medicatie slik. In positieve zin.

Ik vind emotieregulatie nog wel lastig. Een fles wijn zou mij vanmorgen rustig gemaakt hebben maarja… ik moest wat anders verzinnen. Ben eerst in t park gaan lopen en toen in de stad. Het is ook een gekke lange dag als je s morgens klaar zit voor een afspraak maar de afspraak gaat niet door.

Het valt me wel op hoe traag dingen kunnen gaan in hulpverlening-land in vergelijking met het bedrijfsleven. Mensen die elkaar ‘proberen te bellen’ en dat lukt dan een ruime week niet.

Normaal handel je toch om 9 uur s ochtends je telefoontjes af bij een kantoorbaan. Zou je denken.

Klik om te vergroten...

Je post komt bestwel een stuk rationeler over dan je posts in het begin. Een paar goede keuze gemaakt. Het zat tegen maar je hebt je niet uit het veld laten slaan. Mag je trots op zijn 👍

01-01-2024, 00:00

#12

Dank je Dupont, ik ben heel blij om dat te horen.

Ik heb een heel slechte nacht achter de rug. Vanmiddag naar de spv geweest (ggz) met broer. Het was best een goed gesprek maar toch voel ik mij gereduceerd tot een geval met een signaleringsplan.
Of eigenlijk met zonder signaleringsplan want het is nog niet af.

Maar mijn kwaliteiten of persoonlijkheid komen er niet in voor. Alleen risico’s.

Ik ben echt zo moe dat ik me ziek voel, bah. Dit heb ik een aantal weken niet gehad.

01-01-2024, 00:00

#13

Voorheen zou ik drank genomen hebben om ‘lekker moe’ te zijn ipv dit horrible gevoel.

Heb de energie uit mijn tenen gehaald vorige week. En te vaak heen en weer tussen mijn eigen huis en mijn familie. Nu terugslag.

In mijn appartement lijkt het of ik op visite ben in mijn eigen huis. Het voelt nog niet prettig. Overigens waren er veel mensen bij dagbehandeling die niet in hun eigen huis verbleven maar bij familie. Soms lukt het even niet (sommigen suïcidaal).

01-01-2024, 00:00

#14

Hmmm.

Het lijkt alsof ik een dosis pillen over heb.

Ze zitten altijd in eierdopjes. Gisteren heb ik wat eierdopjes terug gebracht naar de keuken en wellicht toen in mijn hoofd gehad dat ‘actiepunt pillen’ klaar was.
De lorazepam lag in een ander bakje. Dus zelfs als iemand anders mijn pillen beheert kan het nog mis gaan. Ik ben een chaoot.

Ik voelde me echt ziek vandaag maar dat kan wel kloppen dan. Nauwelijks geslapen en onttrekking.

Wel een geruststelling dat ik weet waarom ik niet kon slapen. Was driekwart van de pillen vergeten.

01-01-2024, 00:00

#15

Kennelijk ben ik eergisteravond alle pillen vergeten behalve de lorazepam.
Gisteren normale dosering ingenomen en voel me weer oké.

Morgen cursus wrap bij GGZ. Welness Recovery Action Plan.

Ik ben wel blij met mijn huidige verpleegkundige van GGZ. Ik had een psychiater die alleen maar dacht in termen van ‘meer’. Meer pillen, meer diagnoses.
Achteraf denk ik dat ik wel jaren verloren ben door als een plantje in een hoekje te zitten. Dat was nog zonder drank en met alleen de voorgeschreven medicatie.
En ik las ondertussen zelf al heel veel en wilde echt met die psychiater bespreken dat ik liever een andere arts had maar hij wilde de relatie verbeteren etc.

De SPV maakte het gelukkig mogelijk voor mij om van arts te wisselen. De psychiater staat bijna gelijk aan God hier dus het viel niet mee.

Nu kunnen we eindelijk dingen aanpakken zonder dat ik eerst overal een etiket voor krijg. Of dat de omgeving ook allemaal diagnoses krijgt want de beste man schijnt de naasten ook rustig een etiketje te geven.

Mijn schoonzus komt een keer schoonmaken. Gewoon 1 x handen uit de mouwen zonder dat er eerst een schema gemaakt moet worden en een methode uitgevonden.

Misschien morgenavond naar een NA groep. Ik begreep dat sommigen op verschillende avonden naar verschillende groepen gaan, dat je niet zozeer bij 1 groep hoort maar meer bij NA als geheel. Een persoon die ik ken heeft ook moeite zijn avonden te vullen en gaat dan naar veel meetings.

01-01-2024, 00:00

#16

Alinde zei:

Kennelijk ben ik eergisteravond alle pillen vergeten behalve de lorazepam.
Gisteren normale dosering ingenomen en voel me weer oké.

Morgen cursus wrap bij GGZ. Welness Recovery Action Plan.

Ik ben wel blij met mijn huidige verpleegkundige van GGZ. Ik had een psychiater die alleen maar dacht in termen van ‘meer’. Meer pillen, meer diagnoses.
Achteraf denk ik dat ik wel jaren verloren ben door als een plantje in een hoekje te zitten. Dat was nog zonder drank en met alleen de voorgeschreven medicatie.
En ik las ondertussen zelf al heel veel en wilde echt met die psychiater bespreken dat ik liever een andere arts had maar hij wilde de relatie verbeteren etc.

De SPV maakte het gelukkig mogelijk voor mij om van arts te wisselen. De psychiater staat bijna gelijk aan God hier dus het viel niet mee.

Nu kunnen we eindelijk dingen aanpakken zonder dat ik eerst overal een etiket voor krijg. Of dat de omgeving ook allemaal diagnoses krijgt want de beste man schijnt de naasten ook rustig een etiketje te geven.

Mijn schoonzus komt een keer schoonmaken. Gewoon 1 x handen uit de mouwen zonder dat er eerst een schema gemaakt moet worden en een methode uitgevonden.

Misschien morgenavond naar een NA groep. Ik begreep dat sommigen op verschillende avonden naar verschillende groepen gaan, dat je niet zozeer bij 1 groep hoort maar meer bij NA als geheel. Een persoon die ik ken heeft ook moeite zijn avonden te vullen en gaat dan naar veel meetings.

Klik om te vergroten...

Dat kasplantjesgevoel ken ik wel. Jarenlang met m’n gebruik + de pillen van de psychiater gevegeteerd. Kwam bijna niks uit m’n handen. Nu ik van beide af ben is het zo veel beter.

Je bent bij iederecNA meeting welkom. Ik raad je echt aan rond te kijken. Alleen zou ik als ik jou was de mannenmeetings skippen

01-01-2024, 00:00

#17

Haha dank je.

Vandaag WRAP van de herstelacademie van ggz. Het is echt heel anders dan alles wat ik ken van ggz, het was een positieve ervaring.

Ik ging behoorlijk instabiel die ruimte in. Vanmorgen overstuur geweest vanwege de apotheek, ik moest pillen ophalen maar had bericht gekregen dat nog niet alles compleet was. En ik wilde vooral NIET de dingen zo combineren dat ik met een mega tas pillen bij de eerste les zou komen.

Mijn moeder stelde voor samen met de auto naar de apotheek te gaan zodat dat actiepunt klaar was. Eenmaal bij de balie moest het anders dan anders met een automaat en een machtiging.
Ben ik ook niet blij mee want ik kom er zo vaak (of kwam) dat de gezichten vertrouwd zijn geworden. Vaak was het het enige menselijke contact op een slechte dag. Ik wil geen automaat.
Ik dacht dat deze zou zijn voor buiten kantooruren.

Ik durf het hier wel te zeggen maar soms moest ik mijzelf nog een beetje opknappen om naar de apotheek te gaan. Bij zo’n automaat kun je net zo goed in je pyjama of je blote kont komen. Het is ook een dame van de apotheek geweest die de familie ingeseind heeft in april. Ik weet eigenlijk niet welke dame dat geweest is.

Anyway in de auto zag ik dat het ws niet klopt. Ik ben daar echt wanhopig over. De apotheek maakt nooit fouten maar de artsen zijn zo ontzettend slordig.
Alsof je nu een doos wijn in de gang zet en zegt ‘kijk maar wat je er mee doet’.
Klopt niks van die lorazepam en op deze manier kan mijn moeder er ook niet tussenuit als ‘controle’.

Maargoed ik mocht het niet verder controleren van mijn moeder en ook niet over bellen. Eerst naar de wrap. Medicatie heb ik wel voldoende tot na het weekend.

Ik vind het prettiger om te zeggen dat ik verslaving heb, dan ‘bipolaire stoornis’. Stoornis is iets wat nooit over gaat. Van verslaving kun je clean worden, toch een soort ‘beter’.

Altijd moeite met het woord ziek want je hoeft er niet mee in bed te liggen.
Een psycholoog zei eens ‘je bent manisch depressief GEWEEST’. Maar bij de dsm bestaat dat niet, je hebt levenslang.

Anyway vanmorgen verschrikkelijk gehuild. Er moet ook van alles uit denk ik wat nog onderdrukt was. Zo’n gevoel dat ik naar school moest, niet wilde etc.
Het is eigenlijk iets te snel na de dagbehandeling voor mij. Maar wrap wordt echt aangeraden en in het najaar zijn er weer zoveel andere dingen. Gelukkig deze eerste dag gehad nu. En bij deze groep komen er niet steeds mensen bij, en ze zijn ook niet in crisis.

En nu is het kabinet gevallen. Kunnen we ons daar weer druk om maken 😉

01-01-2024, 00:00

#18

Alinde zei:

En nu is het kabinet gevallen. Kunnen we ons daar weer druk om maken 😉

Klik om te vergroten...

Vooral niet doen, lekker van het zonnetje genieten dit weekend

01-01-2024, 00:00

#19

Alinde zei:

Haha dank je.

Vandaag WRAP van de herstelacademie van ggz. Het is echt heel anders dan alles wat ik ken van ggz, het was een positieve ervaring.

Ik ging behoorlijk instabiel die ruimte in. Vanmorgen overstuur geweest vanwege de apotheek, ik moest pillen ophalen maar had bericht gekregen dat nog niet alles compleet was. En ik wilde vooral NIET de dingen zo combineren dat ik met een mega tas pillen bij de eerste les zou komen.

Mijn moeder stelde voor samen met de auto naar de apotheek te gaan zodat dat actiepunt klaar was. Eenmaal bij de balie moest het anders dan anders met een automaat en een machtiging.
Ben ik ook niet blij mee want ik kom er zo vaak (of kwam) dat de gezichten vertrouwd zijn geworden. Vaak was het het enige menselijke contact op een slechte dag. Ik wil geen automaat.
Ik dacht dat deze zou zijn voor buiten kantooruren.

Ik durf het hier wel te zeggen maar soms moest ik mijzelf nog een beetje opknappen om naar de apotheek te gaan. Bij zo’n automaat kun je net zo goed in je pyjama of je blote kont komen. Het is ook een dame van de apotheek geweest die de familie ingeseind heeft in april. Ik weet eigenlijk niet welke dame dat geweest is.

Anyway in de auto zag ik dat het ws niet klopt. Ik ben daar echt wanhopig over. De apotheek maakt nooit fouten maar de artsen zijn zo ontzettend slordig.
Alsof je nu een doos wijn in de gang zet en zegt ‘kijk maar wat je er mee doet’.
Klopt niks van die lorazepam en op deze manier kan mijn moeder er ook niet tussenuit als ‘controle’.

Maargoed ik mocht het niet verder controleren van mijn moeder en ook niet over bellen. Eerst naar de wrap. Medicatie heb ik wel voldoende tot na het weekend.

Ik vind het prettiger om te zeggen dat ik verslaving heb, dan ‘bipolaire stoornis’. Stoornis is iets wat nooit over gaat. Van verslaving kun je clean worden, toch een soort ‘beter’.

Altijd moeite met het woord ziek want je hoeft er niet mee in bed te liggen.
Een psycholoog zei eens ‘je bent manisch depressief GEWEEST’. Maar bij de dsm bestaat dat niet, je hebt levenslang.

Anyway vanmorgen verschrikkelijk gehuild. Er moet ook van alles uit denk ik wat nog onderdrukt was. Zo’n gevoel dat ik naar school moest, niet wilde etc.
Het is eigenlijk iets te snel na de dagbehandeling voor mij. Maar wrap wordt echt aangeraden en in het najaar zijn er weer zoveel andere dingen. Gelukkig deze eerste dag gehad nu. En bij deze groep komen er niet steeds mensen bij, en ze zijn ook niet in crisis.

En nu is het kabinet gevallen. Kunnen we ons daar weer druk om maken 😉

Klik om te vergroten...

Ook zonder kabinet draait de aardbol gewoon door!

01-01-2024, 00:00

#20

Ik had het met een hulpverlener over iets naars gehad vanmorgen. Misschien daarom nog dat lege onbestemde gevoel. Het ging echt beter namelijk, maar misschien was dat de trigger.
Dat dat nog geen plekje heeft.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

Inloggen Registreren