#1
Dank je wel Dupont.
Tijd van bezinning - waar?
1591 antwoorden
390 weergaven
18-5-2026
#2
Het gaat niet echt lekker.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
#3
Het leven is nutteloos, maar dat betekent toch niet dat je er niet van mag genieten?Het gaat niet echt lekker.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
En genieten doe je nou eenmaal het meeste als je nuchter bent. Natuurlijk is de piek van een roes tijdelijk lekker. Maar daarna trekt deze je stemming dagen- of wekenlang weer naar ver beneden het gemiddelde.
Nuchter zijn en blijven zorgt ervoor dat je je steeds beter zult gaan voelen. Terugvallen zal je één van de twee opties bieden: continue in gebruik blijven of leven van een steeds kleiner wordende piek naar een steeds dieper dal.
Houd de hoop erin!
#4
Als we langere tijd clean blijven moeten we door een periode heen van demotivatie en een soort milde depressie. Gaat wel weer over als je hoofd de natuurlijke balans hervindt. Ga je gebruiken dan moet je er nog een keer doorheen. Het is rot maar houd vol.Het gaat niet echt lekker.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
#5
Dank jullie wel!
Het is niet dat ik niet zou mogen genieten. Ik voel me vooral heel akelig en dat is ook zo in het zomerzonnetje of op het strand of bij de dagbesteding.
Of bij die GGZ cursus. Ik wil dan eigenlijk naar huis maar ook daar is het akelig. Alsof het nare gevoel in mijn bloed zit.
Het is niet dat ik niet zou mogen genieten. Ik voel me vooral heel akelig en dat is ook zo in het zomerzonnetje of op het strand of bij de dagbesteding.
Of bij die GGZ cursus. Ik wil dan eigenlijk naar huis maar ook daar is het akelig. Alsof het nare gevoel in mijn bloed zit.
#6
Het zit ook in jou en niet in de dingen om je heen. Maar dat is met bijna alles zoDank jullie wel!
Het is niet dat ik niet zou mogen genieten. Ik voel me vooral heel akelig en dat is ook zo in het zomerzonnetje of op het strand of bij de dagbesteding.
Of bij die GGZ cursus. Ik wil dan eigenlijk naar huis maar ook daar is het akelig. Alsof het nare gevoel in mijn bloed zit.
Blijf actief, probeer jezelf niet zielig te gaan vinden. Komt goed.
#7
Vind de acceptatie in dat gevoel. Keer op keer weer. En blijf gewoon kalm. Het gaat langzaam, maar het wordt écht veel beter.Dank jullie wel!
Het is niet dat ik niet zou mogen genieten. Ik voel me vooral heel akelig en dat is ook zo in het zomerzonnetje of op het strand of bij de dagbesteding.
Of bij die GGZ cursus. Ik wil dan eigenlijk naar huis maar ook daar is het akelig. Alsof het nare gevoel in mijn bloed zit.
Succes daar!
#8
Heel herkenbaar Alinde, ik zit in precies hetzelfde als jij!Het gaat niet echt lekker.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
Alleen wisselt het bij mij de heletijd in de dag.
Op momenten voel ik mij zoals jij beschrijft, paar uur later voel ik niks, en misschien de volgende ochtend voel ik mij weer goed, maar dan later op de dag weer heel depressief.
Gelukkig vandaag een stabiele en positieve dag gehad en daar laat ik nu het licht op schijnen!
Probeer dat ook te doen en niet enkel te blijven hangen in het negatieve (ik weet het... moeilijk..).
Maar sta ook stil bij de kleine dingen die wel goed gaan, of de kleine momentjes dat je je wel eventjes goed voelde. Ook al was het maar een halfuurtje.
Volhouden en good luck, it will get better
#9
Dank je koffieboon, goed dat je een betere dag had.
Ik raakte met een (online) vriendin in gesprek en ze zei iets over trauma’s in de eerste levensjaren.
Ik heb op mijn tweede een heftige ziekenhuisopname gehad en geloof wel dat dat traumatisch was maar ik kan er niet bij, ik weet het nauwelijks meer. Weet niet hoe ik dat zou kunnen behandelen.
Ik raakte met een (online) vriendin in gesprek en ze zei iets over trauma’s in de eerste levensjaren.
Ik heb op mijn tweede een heftige ziekenhuisopname gehad en geloof wel dat dat traumatisch was maar ik kan er niet bij, ik weet het nauwelijks meer. Weet niet hoe ik dat zou kunnen behandelen.
#10
misschien iets van hypnose oid
#11
Hm. Zit je toevallig bij een grote behandelaar? Heb je wel eens overwogen om een behandeling voor je verslaving aan te gaan? Misschien is het al eerder ter sprake gekomen hoor, maar dit topic is me net wat te lang om alles terug te lezen.Dank je Dupont. Ik heb rond 12 uur 1 mg genomen. Opeens naar niets is idd ook niet goed.
Goede vraag. Weet even niet zo goed antwoord. Ik wilde typen dat ik mijn verslaving verzwegen had maar dat is eigenlijk niet zo, het is echt wel eens ter sprake geweest maar ze vonden het niet alarmerend (de alcohol)
Zij zijn ook zoekende hoe ze me kunnen helpen. Maar ze zien allemaal losse problemen. ‘Omgaan met zucht’ hebben ze het wel over. Maar niet een laag dieper waarom de emoties niet ‘gewoon’ op hun plek vallen ipv tot depressies en verslaving te leiden.
De traumabehandeling die ik gehad heb, ging goed.
Maar het ging over een afgebakende periode en we konden er niet iets bij behandelen.
Komende vrijdag rond ik de wrap cursus af, dan heb ik hopelijk wat meer ruimte in mijn hoofd voor andere behandeling. Begin van wrap ging goed maar de laatste 3 x zit ik er als een eend in een vreemd pakhuis, ook wat gederealiseerd.
Als ik beter antwoord heb op je vraag kom ik ff terug.
Doe maar rustig aan, we komen wel ergens
#12
Ik had dit tekstje nog ergens op m’n telefoon staan en heb hem ff opgezocht voor je. Ik vond hem wel toepasselijk❤️
#13
Wellicht een hele grote aanname van mij, maar dan klinkt het alsof ze de onderliggende reden van verslaving zelf niet echt begrijpen.Zij zijn ook zoekende hoe ze me kunnen helpen. Maar ze zien allemaal losse problemen. ‘Omgaan met zucht’ hebben ze het wel over. Maar niet een laag dieper waarom de emoties niet ‘gewoon’ op hun plek vallen ipv tot depressies en verslaving te leiden.
Van wat ik erover hoor van familie en vrienden met verscheidene klachten (verslavingen, kwalen, trauma's) en de bijbehorende behandelingen daarvan en van wat ik er onder andere hier over lees, krijg ik altijd het idee dat dingen vaak zo extreem gecompliceerd bekeken worden.
De verscheidene problemen die voorkomen bij o.a. verslaving zijn zonder twijfel complex, maar (en wellicht is dit betweterig om dit zo te zeggen) de onderliggende diepere reden is dat imo niet. Het is (imo) zelfs altijd hetzelfde. En dit is even in het algemeen gesproken, niet naar jouw persoonlijk:
Je voelt geen liefde in jezelf, je voelt je niet verbonden met de wereld om je heen, je voelt geen vrede in jezelf, mét jezelf. Als je helemaal naar de kern van alles gaat: je accepteert jezelf niet. Als dát cruciale probleem er is, ben je per definitie op zoek naar die liefde, naar die verbinding, naar die acceptatie, waarschijnlijk zoekend op alle mogelijke verkeerde plekken zoals dus bijvoorbeeld bepaalde middelen. En zie daar: verslaving. Want: jezelf niet accepteren wordt gevoeld als onacceptabel, dus kan iemand tegen beter weten in doorgaan met iets dat slecht voor hem/haar is.
I don't get it... We hebben zulke knappe koppen in deze maatschappij. Maar we lijken maar niet te kunnen zien dat dit probleem in essentie overduidelijk simpel is: we (veel van ons) zijn niet gelukkig. Niet écht. En iemand die niet gelukkig is, is per definitie zoekende naar geluk, want ergens weet iedereen dat we gelukkig horen te zijn. Dat dat onze aard is. En dat gaat trouwens nog wel wat dieper dan je slechts blij voelen, want dat is maar een gevoel.
Niet om alle therapie over 1 kam te scheren en te roasten, want overduidelijk zijn er hier alleen op DF al veel mensen die heel veel hebben aan therapie. Maar zoals jij ook zegt @Alinde: het moet een laag dieper. Het kan toch niet zo zijn dat het een levenslange strijd tegen al die losse problemen moet blijven?
#14
Heel herkenbaar!Wellicht een hele grote aanname van mij, maar dan klinkt het alsof ze de onderliggende reden van verslaving zelf niet echt begrijpen.
Van wat ik erover hoor van familie en vrienden met verscheidene klachten (verslavingen, kwalen, trauma's) en de bijbehorende behandelingen daarvan en van wat ik er onder andere hier over lees, krijg ik altijd het idee dat dingen vaak zo extreem gecompliceerd bekeken worden.
De verscheidene problemen die voorkomen bij o.a. verslaving zijn zonder twijfel complex, maar (en wellicht is dit betweterig om dit zo te zeggen) de onderliggende diepere reden is dat imo niet. Het is (imo) zelfs altijd hetzelfde. En dit is even in het algemeen gesproken, niet naar jouw persoonlijk:
Je voelt geen liefde in jezelf, je voelt je niet verbonden met de wereld om je heen, je voelt geen vrede in jezelf, mét jezelf. Als je helemaal naar de kern van alles gaat: je accepteert jezelf niet. Als dát cruciale probleem er is, ben je per definitie op zoek naar die liefde, naar die verbinding, naar die acceptatie, waarschijnlijk zoekend op alle mogelijke verkeerde plekken zoals dus bijvoorbeeld bepaalde middelen. En zie daar: verslaving.
I don't get it... We hebben zulke knappe koppen in deze maatschappij. Maar we lijken maar niet te kunnen zien dat dit probleem in essentie overduidelijk simpel is: we (veel van ons) zijn niet gelukkig. Niet écht. En iemand die niet gelukkig is, is per definitie zoekende naar geluk, want ergens weet iedereen dat we gelukkig horen te zijn. Dat dat onze aard is. En dat gaat trouwens nog wel wat dieper dan je slechts blij voelen, want dat is maar een gevoel.
Niet om alle therapie over 1 kam te scheren en te roasten, want overduidelijk zijn er hier alleen op DF al veel mensen die heel veel hebben aan therapie. Maar zoals jij ook zegt @Alinde: het moet een laag dieper. Het kan toch niet zo zijn dat het een levenslange strijd tegen al die losse problemen moet blijven?
Het ligt er ook wel een beetje aan wat voor hulpverleners je hebt. Ik heb nu bijvoorbeeld bij verslavingszorg echt een topper! Ze is ook vanuit haar zelf wat spiritueler ingesteld (net zoals ik) dus we bekijken en behandelen dingen soms dus ook vanuit een ander perspectief en graven dieper dan dat we alleen de bovenste laag behandelen (symptoombestrijding). Maar bij de GGZ heb ik nu tijdelijk even wat minder fijne hulpverlening want ze werkt echt via de boekjes en daarom ben ik blij dat ik bij verslavingszorg wel echt aan het werk ben met mezelf en dat dat ook echt zo voelt.
#15
Mijn moeder zei dat ik beter kleine stapjes thuis kan zetten ipv de wereld te willen veranderen.
Dat is lastig want ik ben een wereldverbeteraar. Geen extinction type maar ik kan slecht tegen misstanden. Maar dan kan ik hier een beetje mensen adviseren dan doe ik nog iets.
Verder dus gewoon de was doen en koken.
Dat is lastig want ik ben een wereldverbeteraar. Geen extinction type maar ik kan slecht tegen misstanden. Maar dan kan ik hier een beetje mensen adviseren dan doe ik nog iets.
Verder dus gewoon de was doen en koken.
#16
Mooi! En zeker waar!Heel herkenbaar!
Het ligt er ook wel een beetje aan wat voor hulpverleners je hebt. Ik heb nu bijvoorbeeld bij verslavingszorg echt een topper! Ze is ook vanuit haar zelf wat spiritueler ingesteld (net zoals ik) dus we bekijken en behandelen dingen soms dus ook vanuit een ander perspectief en graven dieper dan dat we alleen de bovenste laag behandelen (symptoombestrijding). Maar bij de GGZ heb ik nu tijdelijk even wat minder fijne hulpverlening want daar werken ze echt via de boekjes en daarom ben ik blij dat ik bij verslavingszorg wel echt aan het werk ben met mezelf!
Zo kwam ik er onlangs vorige week ineens achter dat notabene mijn fysiotherapeut net als ik veel affiniteit heeft met spiritualiteit. Ineens zaten we enthousiast te praten over het Taoïsme, non-dualiteit en ja, zelfs psychedelica!
En dat is een hele goede ontwikkeling, want dan is een behandelaar niet meer slechts geïsoleerd bezig met een bepaald probleem (dat vaak een uiting is van iets onderliggends), maar ziet hij ook naar het grotere plaatje.
Ik ben dus zeker ook wel hoopvol dat dergelijke meer holistische zienswijzen meer doordringen in diverse therapieën. Maar je moet dus soms echt het geluk hebben zo iemand te treffen.
#17
Absoluut! Ik ben vorige week ook voor het eerst naar een osteopaat geweest. Dit heeft een andere reden dan mijn mentale problematiek en verslaving maar ze bekijken het lichaam dus als een geheel en ze merkte gelijk op dat m’n hoofd heel vol zat en dat er daarom minder doorstroom zit in mijn lichaam. Dus de eerste stap is door verschillende oefeningen (tijdens de sessie en thuis) en handgrepen van haar m’n hoofd wat leger te krijgen en als dat wat beter gaat verder na het stuk waar ik eigenlijk voor kwam. Vind het een mooi iets dat alles aan elkaar gekoppeld is en samenwerkt.Mooi! En zeker waar!
Zo kwam ik er onlangs vorige week ineens achter dat notabene mijn fysiotherapeut net als ik veel affiniteit heeft met spiritualiteit. Ineens zaten we enthousiast te praten over het Taoïsme, non-dualiteit en ja, zelfs psychedelica!
En dat is een hele goede ontwikkeling, want dan is een behandelaar niet meer slechts geïsoleerd bezig met een bepaald probleem, maar ziet hij ook naar het grotere plaatje.
Ik ben dus zeker ook wel hoopvol dat dergelijke meer holistische zienswijzen meer doordringen in diverse therapieën. Maar je moet dus soms echt het geluk hebben zo iemand te treffen.
#18
Dank jullie wel!!
Ik denk dat een SPV niet de vrijheid heeft om het wat spiritueler te maken.
Mindless mooi gezegd. En wanneer ben je dan gestopt van jezelf te houden, of heb je nooit van jezelf gehouden… dat is interessant. Daar zou het over moeten gaan.
Een zelfhulpgroep voor ‘omgaan met zucht’ lijkt mij iets voor later in het proces. Een ondersteuning als de angel eruit is.
Ik kan eigenlijk zo janken als ik je tekst lees. Terwijl ik slecht bij mijn gevoel kom.
Mijn psychiater en SPV leken oprecht verbaasd dat je benzo’s op internet kunt bestellen. Verslaving is niet hun expertise denk ik.
Ik ken mijn psychiater nog niet zo lang. Het is iemand die ook in een breder werkveld heeft gezeten, niet puur ggz.
Hopelijk denkt hij een beetje mee…
Ik denk dat een SPV niet de vrijheid heeft om het wat spiritueler te maken.
Mindless mooi gezegd. En wanneer ben je dan gestopt van jezelf te houden, of heb je nooit van jezelf gehouden… dat is interessant. Daar zou het over moeten gaan.
Een zelfhulpgroep voor ‘omgaan met zucht’ lijkt mij iets voor later in het proces. Een ondersteuning als de angel eruit is.
Ik kan eigenlijk zo janken als ik je tekst lees. Terwijl ik slecht bij mijn gevoel kom.
Mijn psychiater en SPV leken oprecht verbaasd dat je benzo’s op internet kunt bestellen. Verslaving is niet hun expertise denk ik.
Ik ken mijn psychiater nog niet zo lang. Het is iemand die ook in een breder werkveld heeft gezeten, niet puur ggz.
Hopelijk denkt hij een beetje mee…
#19
Um... die online meetings, doe je dan zelf ook mee, of zit je er meer naar te kijken zeg maar? Komt iedereen in beeld?
Even een soort drempelvrees. Koudwatervrees. Of hoe heet dat. Ik bedoel van CA.
Even een soort drempelvrees. Koudwatervrees. Of hoe heet dat. Ik bedoel van CA.
#20
Veel plezier in de kliniek en dat je mentaal sterker eruit komt, dan maakt dat extra pakje lorazepam niets uit!