#1
Heb vannacht van alles lopen/zitten doen. Knutselen, brief schrijven etc. Met het idee, dan word ik zo wel moe. Later in de nacht nog wel heel vast geslapen maar dat is dan maar een paar uurtjes geweest denk ik.
Tijd van bezinning - waar?
1591 antwoorden
481 weergaven
18-5-2026
#2
Een ding wat mij altijd moe krijgt: zwemmen. Hoe langer hoe beter en je valt gegarandeerd als een blok in slaap in de avond.
#3
En stel jezelf gerust met de gedachte dat een mens echt niet veel slaap nodig heeft (ik heb een kind, dus heb de vuurdoop gehad).. Alleen van die gedachte al, val ik meestal alsnog in slaap!
#4
Best depressief geworden. Zo veel tekst als ik eerst had, zo weinig nu.
Heb wel activiteiten maar daarbuiten nergens zin in. Vorige week dus wel alcohol gehad, na woensdag niet meer.
Zo rot, eerst zo’n strijdlust en dan weer zo’n omslag waarbij alle energie weg is. Op de fiets ergens heen kost al moeite.
Heb wel activiteiten maar daarbuiten nergens zin in. Vorige week dus wel alcohol gehad, na woensdag niet meer.
Zo rot, eerst zo’n strijdlust en dan weer zo’n omslag waarbij alle energie weg is. Op de fiets ergens heen kost al moeite.
#5
Probeer actief te blijven, en je over “geen zin” heen te zetten. Je zult merken dat het helpt. Houd moed 😘.Best depressief geworden. Zo veel tekst als ik eerst had, zo weinig nu.
Heb wel activiteiten maar daarbuiten nergens zin in. Vorige week dus wel alcohol gehad, na woensdag niet meer.
Zo rot, eerst zo’n strijdlust en dan weer zo’n omslag waarbij alle energie weg is. Op de fiets ergens heen kost al moeite.
#6
Dank je wel Dupont.
#7
Het gaat niet echt lekker.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
#8
Het leven is nutteloos, maar dat betekent toch niet dat je er niet van mag genieten?Het gaat niet echt lekker.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
En genieten doe je nou eenmaal het meeste als je nuchter bent. Natuurlijk is de piek van een roes tijdelijk lekker. Maar daarna trekt deze je stemming dagen- of wekenlang weer naar ver beneden het gemiddelde.
Nuchter zijn en blijven zorgt ervoor dat je je steeds beter zult gaan voelen. Terugvallen zal je één van de twee opties bieden: continue in gebruik blijven of leven van een steeds kleiner wordende piek naar een steeds dieper dal.
Houd de hoop erin!
#9
Als we langere tijd clean blijven moeten we door een periode heen van demotivatie en een soort milde depressie. Gaat wel weer over als je hoofd de natuurlijke balans hervindt. Ga je gebruiken dan moet je er nog een keer doorheen. Het is rot maar houd vol.Het gaat niet echt lekker.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
#10
Dank jullie wel!
Het is niet dat ik niet zou mogen genieten. Ik voel me vooral heel akelig en dat is ook zo in het zomerzonnetje of op het strand of bij de dagbesteding.
Of bij die GGZ cursus. Ik wil dan eigenlijk naar huis maar ook daar is het akelig. Alsof het nare gevoel in mijn bloed zit.
Het is niet dat ik niet zou mogen genieten. Ik voel me vooral heel akelig en dat is ook zo in het zomerzonnetje of op het strand of bij de dagbesteding.
Of bij die GGZ cursus. Ik wil dan eigenlijk naar huis maar ook daar is het akelig. Alsof het nare gevoel in mijn bloed zit.
#11
Het zit ook in jou en niet in de dingen om je heen. Maar dat is met bijna alles zoDank jullie wel!
Het is niet dat ik niet zou mogen genieten. Ik voel me vooral heel akelig en dat is ook zo in het zomerzonnetje of op het strand of bij de dagbesteding.
Of bij die GGZ cursus. Ik wil dan eigenlijk naar huis maar ook daar is het akelig. Alsof het nare gevoel in mijn bloed zit.
Blijf actief, probeer jezelf niet zielig te gaan vinden. Komt goed.
#12
Vind de acceptatie in dat gevoel. Keer op keer weer. En blijf gewoon kalm. Het gaat langzaam, maar het wordt écht veel beter.Dank jullie wel!
Het is niet dat ik niet zou mogen genieten. Ik voel me vooral heel akelig en dat is ook zo in het zomerzonnetje of op het strand of bij de dagbesteding.
Of bij die GGZ cursus. Ik wil dan eigenlijk naar huis maar ook daar is het akelig. Alsof het nare gevoel in mijn bloed zit.
Succes daar!
#13
Heel herkenbaar Alinde, ik zit in precies hetzelfde als jij!Het gaat niet echt lekker.
Ik heb moeite om het nut te zien van mijn bestaan. Eigenlijk was dat al langer zo maar dan kon ik nog ‘blij’ worden van een fles wijn.
Ik kan wel in het zomerzonnetje gaan zitten maar ik voel er niets bij.
Ik vernam dat er ook op zondagochtend een meeting van NA is, misschien is dat wat voor morgen.
Ik weet niet hoe anderen dat hebben. Ik voel me al 3 weken verschrikkelijk en er komt ook geen motivatie voor iets wat ik leuk vind ofzo. Die ‘leuke’ ggz cursus vind ik nu ook verschrikkelijk, al dat gepraat.
Voel me psychisch in een soort niemandsland. Alsof ik in een andere wereld zit dan de rest.
Laatste alcohol was 2 augustus. Dit rotgevoel ontstond paar dagen eerder.
Alleen wisselt het bij mij de heletijd in de dag.
Op momenten voel ik mij zoals jij beschrijft, paar uur later voel ik niks, en misschien de volgende ochtend voel ik mij weer goed, maar dan later op de dag weer heel depressief.
Gelukkig vandaag een stabiele en positieve dag gehad en daar laat ik nu het licht op schijnen!
Probeer dat ook te doen en niet enkel te blijven hangen in het negatieve (ik weet het... moeilijk..).
Maar sta ook stil bij de kleine dingen die wel goed gaan, of de kleine momentjes dat je je wel eventjes goed voelde. Ook al was het maar een halfuurtje.
Volhouden en good luck, it will get better
#14
Dank je koffieboon, goed dat je een betere dag had.
Ik raakte met een (online) vriendin in gesprek en ze zei iets over trauma’s in de eerste levensjaren.
Ik heb op mijn tweede een heftige ziekenhuisopname gehad en geloof wel dat dat traumatisch was maar ik kan er niet bij, ik weet het nauwelijks meer. Weet niet hoe ik dat zou kunnen behandelen.
Ik raakte met een (online) vriendin in gesprek en ze zei iets over trauma’s in de eerste levensjaren.
Ik heb op mijn tweede een heftige ziekenhuisopname gehad en geloof wel dat dat traumatisch was maar ik kan er niet bij, ik weet het nauwelijks meer. Weet niet hoe ik dat zou kunnen behandelen.
#15
misschien iets van hypnose oid
#16
Dank je wel! Ja klopt je hebt die al eens doorgegeven.
Ik zit even mijn notities in mijn telefoon door te bladeren.
Soms maakte ik notities van welke medicatie ik slikte. Vaak een poging tot afbouw van iets (niet gemonitord door de arts) gevolgd door een dag waarop ik overal wat meer van nam. Ik schrik ervan hoe ik er toen mee rommelde.
Ik schrijf ook ergens dat ik overal tegenaan loop.
Dat het eigenlijk al een tijd zo slecht ging maar dat niemand ook zag hoe slecht.
Dan is het nu wel iets meer onder controle. Maar ik voel mij al weken belabberd.
Ik zit even mijn notities in mijn telefoon door te bladeren.
Soms maakte ik notities van welke medicatie ik slikte. Vaak een poging tot afbouw van iets (niet gemonitord door de arts) gevolgd door een dag waarop ik overal wat meer van nam. Ik schrik ervan hoe ik er toen mee rommelde.
Ik schrijf ook ergens dat ik overal tegenaan loop.
Dat het eigenlijk al een tijd zo slecht ging maar dat niemand ook zag hoe slecht.
Dan is het nu wel iets meer onder controle. Maar ik voel mij al weken belabberd.
#17
Sommige nachten zijn een trauma op zich.
Zonder alcohol viel de medicatie ook wel eens verkeerd, ook de normale dosering. Ik had een tijdje een vaste logeervriend of hoe heet dat en die schrok er ook van.
Dat ik het nog ergens vastgelegd had, had ik niet meer aan gedacht. Creepy.
Zonder alcohol viel de medicatie ook wel eens verkeerd, ook de normale dosering. Ik had een tijdje een vaste logeervriend of hoe heet dat en die schrok er ook van.
Dat ik het nog ergens vastgelegd had, had ik niet meer aan gedacht. Creepy.
#18
Ik heb ook een tijdje berichten ingesproken van hoe het ging, een soort dagboek.
Maar dat is ook echt verschrikkelijk om terug te horen, ik klink zo in de war. Het was een paar weken voordat ik naar de ggz-crisisbehandeling ging.
Als ik ooit vergeet hoe erg het was, moet ik dit maar terugluisteren. Want je vergeet het bijna weer, hoe dat was met drank en medicatie. Juist omdat het je zo vergeetachtig maakt.
Ik heb eigenlijk nooit gepraat over die laatste maanden, al die pillen en alcohol. Niet hoe het voelde, bedoel ik. Heb ook eens extra lamotrigine ingenomen om rustig te worden en flink ziek van geweest hele nacht maar ook niet teveel aandacht aan geschonken.
We hadden toen al aan de bel getrokken en gehoord dat opname niet kon.
Hoop echt dat ik een fijne psycholoog tref. Dat ik eens open kan praten over dat geklooi met die pillen. Met die Lamotrigine was t ook best eng (dat was zonder alcohol). En t gebeurde ook wel dat ik ergens niet heen kon omdat ik teveel onder de medicatie zat.
De dagbehandeling en de wrap waren hier natuurlijk niet voor, om dit in de groep te gooien. Maar als ik de audio-fragmenten terug luister realiseer ik mij die eenzame en soms enge momenten.
Vaak pogingen om rustig te worden en te slapen maar dan lag ik er bijv heel vroeg in en had al best wat geslapen. Alleen voelde ik me niet uitgerust, nog steeds gedrogeerd.
Maar dat is ook echt verschrikkelijk om terug te horen, ik klink zo in de war. Het was een paar weken voordat ik naar de ggz-crisisbehandeling ging.
Als ik ooit vergeet hoe erg het was, moet ik dit maar terugluisteren. Want je vergeet het bijna weer, hoe dat was met drank en medicatie. Juist omdat het je zo vergeetachtig maakt.
Ik heb eigenlijk nooit gepraat over die laatste maanden, al die pillen en alcohol. Niet hoe het voelde, bedoel ik. Heb ook eens extra lamotrigine ingenomen om rustig te worden en flink ziek van geweest hele nacht maar ook niet teveel aandacht aan geschonken.
We hadden toen al aan de bel getrokken en gehoord dat opname niet kon.
Hoop echt dat ik een fijne psycholoog tref. Dat ik eens open kan praten over dat geklooi met die pillen. Met die Lamotrigine was t ook best eng (dat was zonder alcohol). En t gebeurde ook wel dat ik ergens niet heen kon omdat ik teveel onder de medicatie zat.
De dagbehandeling en de wrap waren hier natuurlijk niet voor, om dit in de groep te gooien. Maar als ik de audio-fragmenten terug luister realiseer ik mij die eenzame en soms enge momenten.
Vaak pogingen om rustig te worden en te slapen maar dan lag ik er bijv heel vroeg in en had al best wat geslapen. Alleen voelde ik me niet uitgerust, nog steeds gedrogeerd.
#19
In het dagboekfragment zeg ik ook dat ik me misschien moet laten opnemen.
Ik had weer zo lopen kloten met drank en medicatie. Als 1 medicijn op was, nam ik wat meer van wat anders.
Wat ik nog niet wist, is dat ‘de weg naar opname’ er niet meer is. Ik hoor van meer mensen dat ze verward genoeg zijn dat ze zelf opname nodig vinden, maar het wordt niet gedaan.
Ik heb ongeveer een jaar die audiofragmenten opgenomen als soort dagboek. Eigenlijk begonnen om te vertellen over mijn medicatie afbouw maar dat liep anders.
Rond april ben ik er ook mee gestopt. Maar het is eigenlijk wel goed dat ik die fragmenten nog heb, om te horen hoe ik in de war was. Ook wel eng.
Maandag hoor ik of er een psycholoog is vanuit ggz en over wachtlijst.
Vrijdag ga ik naar de mw die aanvullende geneeswijzen doet.
Ik vind het heel lastig dat je bij ggz zo afhankelijk bent van wat zij bepalen en overleggen etc. De SPV zei eerst dat de psychiater kon bepalen of er een psycholoog ingezet kon worden maar toen zaten we bij de psychiater en moest het eerst door een MDO en dat duurt dan 1 of 2 weken.
Dat afhankelijke is zo rot.
Dat vond ik ook zo prettig toen ik zelf benzo’s ging bestellen, je hoefde niet meer te onderhandelen. Niet halfje erbij, halfje eraf…gewoon zoveel benzo’s als ik wilde. Even niet dat eeuwige overleg met ggz.
Uiteindelijk niet zo slim.
En die fragmenten. Daar hoor ik pas hoe ik in de war was. En een enkele notitie waarbij ik eigenlijk niet meer kan typen.
Ik had weer zo lopen kloten met drank en medicatie. Als 1 medicijn op was, nam ik wat meer van wat anders.
Wat ik nog niet wist, is dat ‘de weg naar opname’ er niet meer is. Ik hoor van meer mensen dat ze verward genoeg zijn dat ze zelf opname nodig vinden, maar het wordt niet gedaan.
Ik heb ongeveer een jaar die audiofragmenten opgenomen als soort dagboek. Eigenlijk begonnen om te vertellen over mijn medicatie afbouw maar dat liep anders.
Rond april ben ik er ook mee gestopt. Maar het is eigenlijk wel goed dat ik die fragmenten nog heb, om te horen hoe ik in de war was. Ook wel eng.
Maandag hoor ik of er een psycholoog is vanuit ggz en over wachtlijst.
Vrijdag ga ik naar de mw die aanvullende geneeswijzen doet.
Ik vind het heel lastig dat je bij ggz zo afhankelijk bent van wat zij bepalen en overleggen etc. De SPV zei eerst dat de psychiater kon bepalen of er een psycholoog ingezet kon worden maar toen zaten we bij de psychiater en moest het eerst door een MDO en dat duurt dan 1 of 2 weken.
Dat afhankelijke is zo rot.
Dat vond ik ook zo prettig toen ik zelf benzo’s ging bestellen, je hoefde niet meer te onderhandelen. Niet halfje erbij, halfje eraf…gewoon zoveel benzo’s als ik wilde. Even niet dat eeuwige overleg met ggz.
Uiteindelijk niet zo slim.
En die fragmenten. Daar hoor ik pas hoe ik in de war was. En een enkele notitie waarbij ik eigenlijk niet meer kan typen.
#20
Ja… dat realiseer ik me nu.
Zal vragen of er met de fellows iets van kerst en/of oud en nieuw is.
Zal vragen of er met de fellows iets van kerst en/of oud en nieuw is.